Βαρηκοΐα

Κάνετε κλίκ σε ότι σας ενδιαφέρει

 
Ίλιγγος θέσης
 











Νευροωτολογία
ΗΝΓ
Η διάγνωση των διαταραχών της ισορροπίας, της ακοής, των εμβοών, και του ιλίγγου απαιτεί έμπειρο εξεταστή με βαθιά γνώση της ανατομίας και φυσιολογίας αλλά και πολύπλοκο εξοπλισμό που διαθέτουν οι εξειδικευμένοι στην Νευροωτολογία και τον ίλιγγο ΩΡΛ ιατροί. Ο γιατρός εξειδικεύτηκε στην Νευροωτολογία - Ακουολογία στο ειδικό ερευνητικό εργαστήριο ΝΕΥΡΟΩΤΟΛΟΓΙΑΣ - ΑΚΟΗΣ και ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ της ΩΡΛ κλινικής του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ στο ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ Νοσοκομείο υπό την καθοδήγηση των καθηγητών 
Ε. ΦΕΡΕΚΥΔΗ, Κ. ΠΑΠΑΦΡΑΓΚΟΥ και Σ. ΚΟΡΡΕ.
 
Το εργαστήριο του ιατρείου μας διαθέτει όλον αυτόν τον σύγχρονο εξοπλισμό, και εξειδικεύεται στην εκτέλεση ποσοτικών και ποιοτικών μετρήσεων που αφορούν την ακουστική λειτουργία, τις εμβοές και την λειτουργία της ισορροπίας.
 
Ο γιατρός είναι  μέλος.
•Της Πανελλήνιας Ιατρικής Ακουολογικής Νευροωτολογικής Εταιρείας. 

Ο ωτορινολαρυγγολόγος είναι ο ποιό ειδικός στην αντιμετώπιση των ιλίγγων
 
• Γιατί το  όργανο της ισορροπίας ο λαβύρινθος, βρίσκεται στο αυτί.
• Γιατί οι συχνότερες παθήσεις που προκαλούν ίλιγγο είναι παθήσεις του λαβυρίνθου.
• Γιατί το ιατρικό εκπαιδευτικό σύστημα σε όλον τον δυτικό κόσμο, από παράδοση, εκπαιδεύει κυρίως τους ωτορινολαρυγγολόγους για την διάγνωση και αντιμετώπιση των ιλίγγων.
http://www.earinfo.com/
Οι εμβοές ή/και ο ίλιγγος ή/και η βαρηκοΐα δεν είναι ασθένεια, αλλά σύμπτωμα, γι αυτό θα πρέπει να αναζητείται η αιτία τους, η οποία σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να είναι επικίνδυνη. Η εκτίμηση ξεκινά με λεπτομερές ιστορικό και συνεχίζεται με εξετάσεις κλινικές, ακουολογικές, νευροωτολογικές, αιματολογικές και ενίοτε απεικονιστικές.

Ο γιατρός εξετάζει και χειρουργεί στην:
Αθηναϊκή  Κλινική   Mediclinic   στην  Αθήνα

Αθηναϊκή Mediclinic - Γενική Κλινική

Κλινική       ΙΑΣΩ Θεσσαλίας    στη   Λάρισσα

Κλινική  EUROMEDICA ΘΕΟΤΟΚΟΣ  Λάρισσα  

 ΩΡΛ   Κέντρο  Θεσσαλίας
       στη   Καρδίτσα
  

Ακουολογικές εξετάσεις εμβοών, ιλίγγου 

Διαγνωστικές εξετάσεις εμβοών, ιλίγγου

Ακουστικά προκλητά δυναμικά

Νυσταγμογράφημα

Ακoυόγραμμα


Εξέταση νυσταγμού με  γυαλιά Frenzle

Τυμπανομετρία

Δοκιμασίες ιλίγγου θέσεως Dix Halpike 

Ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕ )

Δοκιμασία απότομης στροφής της κεφαλής (head thrust test)

Εξέταση με τονοδότες

Δοκιμασία Romberg,Unterberger, βαδίσεως 

Ομιλητική ακουομετρία

Σύμπτωμα συριγγίου

δοκιμασία Hennebert με πνευματικό ωτοσκόπιο Single

 
ble roi
siel
Δείτε επίσης την παιδική βαρηκοΐα      ΕΔΩsielble roi
BANERright_gradiant
 
 

Η λειτουργία της ακοής

 

Το αυτί αποτελείται από τρία τμήματα, το έξω αυτί, το μέσο αυτί και το έσω αυτί. Κάθε τμήμα επιτελεί συγκεκριμένη λειτουργία ώστε τα ηχητικά κύματα(μεταβολή της πίεσης του αέρα) να μετασχηματίζονται σε ηλεκτρικούς παλμούς που ο εγκέφαλος μπορεί να κατανοήσει. Το έξω αυτί συλλέγει τα ηχητικά κύματα και τα οδηγεί μέσω του ακουστικού πόρου στο μέσο αυτί. Το μέσο αυτί ενισχύει τον ήχο και τον μεταδίδει στο έσω αυτί. Το έσω αυτί μετατρέπει τις ηχητικές δονήσεις σε ηλεκτρικούς παλμούς που ταξιδεύουν μέσω του ακουστικού νεύρου στον εγκέφαλο.

εξω μεσο  εσω αυτι

          έξω αυτί      μέσο αυτί     έσω αυτί

τυμπανο οσταρια
              τύμπανο και οστάρια
 
1.
To έξω αυτί συλλέγει τα ηχητικά κύματα και τα οδηγεί στον ακουστικό πόρο.

2. Ο ακουστικός πόρος μεταφέρει τα ηχητικά κύματα στο τύμπανο (τυμπανική μεμβράνη).

3. Τα ηχητικά κύματα προκαλούν δονήσεις στο τύμπανο (τυμπανική μεμβράνη).

4. οστάρια στο μέσο αυτί (σφύρα, άκμονας και αναβολέας) ενισχύουν και μεταδίδουν αυτές τις δονήσεις στο έσω αυτί.

5. Οι δονήσεις περνούν μέσω της ωοειδούς θυρίδας στον κοχλία, θέτοντας το υγρό του κοχλία σε κίνηση. Αυτό προκαλεί τον μετασχηματισμό των ηχητικών κυμάτων σε ηλεκτρικούς παλμούς από τα ειδικά νευρικά κύτταρα.

6. Tο ακουστικό νεύρο μεταδίδει αυτούς τους ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλο, όπου και ακούγονται σαν ήχος.

 
Δείτε τη λειτουργία της ακοής
  
ΕΔΩ                                                                                ΕΔΩ

 
 
 
 

Μορφές Βαρηκοΐας

 
 

Όταν κάποιο απο τα παραπάνω τμήματα του αυτιού δεν λειτουργεί φυσιολογικά προκύπτει βαρηκοΐα. Διακρίνουμε διάφορους τύπους βαρηκοΐας.

 

Βαρηκοια αγωγιμοτητος

Βαρηκοΐα Αγωγιμότητος προκαλείται από βλάβη στο έξω ή μέσο αυτί. Τα ηχητικά κύματα εμποδίζονται καθώς κινούνται μέσω του έξω ή μέσου αυτιού. Καθώς ο ήχος δεν μπορεί να μεταδοθεί αποτελεσματικά, η ηχητική ενέργεια που φθάνει στο έσω αυτί είναι αδύνατη ή χαμηλή. Η βαρηκοΐα αγωγιμότητας μπορεί να προκληθεί από ύπαρξη σημαντικής ποσότητας κεριού (βύσμα κυψελίδας) ή ξένου σώματος εντός του έξω ακουστικού πόρου,από μόλυνση(εξωτερική ωτίτιδα),ωτίτιδα ή υγρό στο μέσο αυτί, βλάβη στα οστάρια του μέσου αυτιού, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, ωτοσκλήρυνση.

Συμπτώματα

• Αμιδρή ή θαμπή αντίληψη ομιλίας και άλλων ήχων
• Πόνος στο αυτί ή εκροή υγρού
• Ερυθρότητα ή πρήξιμο του εξωτερικού τμήματος του αυτιού
• Πίεση ή αίσθηση πληρότητας εντός του αυτιού

 

Νευροαισθητηριος Βαρηκοια
Νευροαισθητήριος βαρηκοΐα προκαλείται από βλάβη στο έσω αυτί. Τα ηχητικά κύματα κινούνται κανονικά μέσω του έξω και μέσου αυτιού, ενώ το έσω αυτί αδυνατεί να συλλάβει τις δονήσεις ή αδυνατεί να στείλει τις δονήσεις στον εγκέφαλο. Συνήθως εμφανίζεται και στα δυο αυτιά. Η νευροαισθητήριος βαρηκοΐα μπορεί να προκληθεί από προβλήματα στη γέννα, λοιμωξη, ωτοτοξικά φάρμακα, ακουστικό νευρίνωμα, νόσο του Meniere, υπέρμετρο θόρυβο, καθώς και την γήρανση.

Συμπτώματα

• Αντίληψη ομιλίας και άλλων ήχων με παραμόρφωση ή χωρίς ευκρίνεια
• Δυσκολία ακοής συγκεκριμένων τόνων (συνήθως υψηλών τόνων/ συχνοτήτων)
• Άκουσμα ενός συνεχούς ή περιοδικού κουδουνίσματος ή βουίσματος
• Δυσκολία στην κατανόηση ομιλίας κυρίως παρουσία θορύβου.
Μικτη Βαρηκοια
Μικτή Βαρηκοΐα προκαλείται από βλάβη τόσο στο έξω/ μέσω αυτί όσο και στο έσω αυτί. Tυπικά, τα ηχητικά κύματα δεν μεταδίδονται αποτελεσματικά στο έσω αυτί,αλλά ούτε ανιχνεύονται απο αυτό και δεν περνάνε στον εγκέφαλο. Για αυτό το λόγο, μια μικτή βαρηκοΐα αποτελεί το συνδιασμό αγωγιμότητας και νευροαισθητηρίου βαρηκοΐας.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της βαρηκοΐας αγωγιμότητας και νευροαισθητηρίου
Κεντρικη βαρηκοια

Κεντρική βαρηκοΐα προκαλείται από βλάβη στο ακουστικό νεύρο ή στα ακουστικά κέντρα. Τα ηχητικά κύματα μεταδίδονται φυσιολογικά μέσω και των τριών τμημάτων του αυτιού, αλλά είτε το ακουστικό νεύρο αδυνατεί να μεταδώσει τους ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλο ή τα ακουστικά κέντρα του εγκεφάλου δεν λαμβάνουν τα σήματα σωστά. Μια κεντρική βαρηκοΐα μπορεί να προκληθεί από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, νόσους ή όγκους.

Συμπτώματα

• Αντίληψη ήχων χωρίς τη δυνατότητα της κατανόησης

  
 
 
Ποιό αναλυτικά η βαρηκοΐα μπορεί να είναι
 
1. Αγωγιμότητας όταν η βλάβη εντοπίζεται στο έξω ή μέσο αυτί, και η απώλεια ακοής οφείλεται σε διακοπή της μεταφοράς του ήχου από τον έξω ακουστικό πόρο στο έσω αυτί. Η βλάβη είναι μηχανικής φύσης και εντοπίζεται σε όργανα(τύμπανο, οστάρια) του έξω και κυρίως του μέσου αυτιού, που δρουν ως αγωγοί για την μετάδοση του ήχου στο έσω αυτί. Το έσω αυτί δεν έχει υποστεί οργανική βλάβη, δηλαδή η λειτουργία του είναι ανέπαφη και συνεπώς η ένταση του ήχου που φτάνει τελικά στο έσω αυτί είναι απλώς μειωμένη σε σχέση με την αρχική. Επίσης, η πρόσβαση του ακουστικού σήματος στον κοχλία μέσω άλλων διόδων, δηλαδή της οστέινης αγωγής, είναι απολύτως εφικτή. Η βαρηκοΐα αγωγιμότητας είναι συνήθως ιατρικά αναστρέψιμη (εγχείρηση, φάρμακα, καθαρισμός αυτιού) και προκαλεί απώλεια ακοής μέχρι και 60dB HL, δηλαδή ελαφρού έως μέτριου προς σοβαρού βαθμού. Μερικές φορές, σε περιπτώσεις χρόνιας ωτίτιδας με ωτόρροια, μπορεί να υπάρξει μόνιμη επιδείνωση στην λειτουργία του αυτιού και να προκληθεί επιπλέον και νευροαισθητηριακή απώλεια της ακοής έως και πολύ σοβαρού βαθμού (μικτή βαρηκοΐα).

Mερικές παθήσεις που προκαλούν βαρηκοΐα αγωγιμότητας είναι,

α) η περιχοντρίτιδα, η εξωτερική ωτίτιδα, η ατρησία, η διάτρηση τυμπανικής μεμβράνης, το εξωτερικό τραύμα (ανωμαλίες του έξω αυτιού),

β) η οξεία μέση ωτίτιδα, η χρόνια μέση πυώδης ωτίτιδα, η εκκριτική ωτίτιδα, η ωτίτιδα χωρίς ωτόρροια, η ωτοσκλήρυνση, το χολοστεάτωμα, κάποιο τραύμα (παθήσεις μέσου αυτιού). 

Στα παιδιά η βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθως προκαλείται από εκκριτική ή μέση ωτίτιδα, έχει δε πολύ καλή πρόγνωση και αντιμετωπίζεται με επιτυχία συντηρητικά η χειρουργικά.


2. Νευροαισθητήρια όταν η βλάβη εντοπίζεται στο έσω αυτί ή στο ακουστικό νεύρο.
Ο τύπος αυτός της βαρηκοΐας υποδιαιρείται σε περιφερική, όταν η βλάβη αφορά τον κοχλία (κοχλιακή) π.χ. Ακουστικό τραύμα, ή την αρχή του κοχλιακού νεύρου (οπισθοκοχλιακή) π.χ.ακουστικό νευρίνωμα και σε κεντρική, όταν η βλάβη αφορά την κεντρική ακουστική οδό από το κοχλιακό νεύρο μέχρι τον ακουστικό φλοιό στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου π.χ όγκος.
Κεφαλαιώδους σημασίας είναι η διαφορική διάγνωση κοχλιακής - οπισθοκοχλιακής βλάβης 
Η νευροαισθητήριος βαρηκοΐα μπορεί να προκληθεί από προβλήματα
α)Συγγενή
-Προ του τοκετού κληρονομικά αίτια, κυρίως παθήσεις της μητέρας π.χ. ερυθρά κατά την κύηση.
Στην κατηγορία αυτή εξέχοντα ρόλο τα τελευταία χρόνια κατέχει η ανακάλυψη ενός γονιδίου για την κωδικοποίηση μιας πρωτεΐνης του ανθρώπου της κονεξίνης 26 και του ρόλου της στην κληρονομικότητα της βαρηκοΐας. Το γονίδιο αυτό ανιχνεύθηκε μεταλλαγμένο σε βαρήκοα άτομα και η μετάλλαξη αυτή ενοχοποιείται για την εκδήλωση της βαρηκοΐας. Το μεταλλαγμένο αυτό γονίδιο μπορεί να ανιχνευθεί στο αίμα ακόμη και του εμβρύου, γεγονός που φέρνει επανάσταση στον προγεννητικό έλεγχο και στην έγκαιρη αντιμετώπιση της κληρονομικής βαρηκοΐας.
-Μη κληρονομικά αίτια, όπως ο πρόωρος τοκετός
-Κατά τον τοκετό π.χ. τραυματισμός, ανοξία του εμβρύου
-Μετά τον τοκετό:
α)κληρονομικά αίτια, όπως διάφορα σύνδρομα π.χ. σύνδρομο Alport και
β)μη κληρονομικά αίτια, όπως λοιμώξεις π.χ. εγκεφαλίτιδα, ωτοτοξικά φάρμακα κ.α.
β)Επίκτητα
-Λοιμώξεις, όπως παρωτίτιδα, γρίπη, μηνιγγίτιδα, ιλαρά, ερυθρά, ανεμοευλογιά κ.α.
-Ωτοτοξικά φάρμακα π.χ. στρεπτομυκίνη, αμινογλυκοσίδες, σισπλατίνη.
-Μεταβολικά νοσήματα και διαταραχές θρέψεως, όπως διαβήτης, αβιταμίνωση Β.
-Κατάγματα κροταφικού οστού.
-Λαβυρινθίτιδες.
-Ακουστικό τραύμα από έκθεση του αυτιού σε έντονο θόρυβο (>90db) βραχείας διάρκειας ή βαρηκοΐα από θόρυβο, όταν η έκθεση των αυτιών σε αυτόν είναι μακράς διάρκειας π.χ. σε εργάτες βαριάς βιομηχανίας. Συνήθως συνοδεύονται από βουητά.
-Ιδιοπαθής αιφνίδια βαρηκοΐα, όταν δεν αποδίδεται σε εμφανή αίτια. Αποτελεί το 15% των βαρηκοϊών και μπορεί να είναι μόνιμη ή αυτόματα να βελτιωθεί. Στο 70% των περιπτώσεων συνυπάρχουν εμβοές.
-Νόσος του Meniere με αυξομειούμενη βαρηκοΐα, εμβοές, ίλιγγο και αίσθημα πληρότητας του ωτός.
-Όγκοι, όπως είναι το ακουστικό νευρίνωμα.
-Πρεσβυακουσία: πρόκειται για μία μορφή προοδευτικής νευροαισθητήριας βαρηκοΐας που παρατηρείται με την πάροδο της ηλικίας συνήθως μετά τα 60 έτη.
Η νευροαισθητήριος βαρηκοΐα αφορά μικρότερα παιδιά (από ότι η ωτίτιδα) και έχει συνήθως δυσμενέστερη πρόγνωση, ωστόσο τα παιδιά μπορούν να ακούσουν με ακουστικά βαρηκοΐας ή κοχλιακά εμφυτεύματα.

3. Βαρηκοΐα μικτού τύπου όταν συνυπάρχουν βαρηκοΐα αγωγής και νευροαισθητήρια βαρηκοΐα στο ίδιο αυτί. Η απώλεια ακοής μπορεί να οφείλεται σε συνδυασμό νευροαισθητηριακής βλάβης και σε προβλήματα αγωγιμότητας του ήχου. Η περίπτωση της μικτής βαρηκοΐας είναι ιατρικά βελτιώσιμη, λόγω της δυνατότητας θεραπείας των προβλημάτων αγωγιμότητας, αλλά δεν είναι ολικά αναστρέψιμη. Πολλές φορές, παιδιά με νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα έχουν επι πλέον, συχνές ωτίτιδες, ή έχουν ανατομικές ανωμαλίες ή ευαισθησία σε παθήσεις του έξω και μέσου αυτιού.

4. Κεντρική βαρηκοΐα (Κεντρική ακουστική δυσλειτουργία - Ακουστική αγνωσία κτλ.). Η διαταραχή δεν προέρχεται από βλάβη στα περιφερειακά όργανα της ακοής και γι αυτό δεν μειώνει την ακουστική ικανότητα αλλά δημιουργεί προβλήματα στην ακουστική κατανόηση της ομιλίας. Προκαλείται από βλάβη στο ακουστικό νεύρο ή στα ακουστικά κέντρα, από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, νόσους ή όγκους.
Κεντρική απώλεια ακοής είναι σπάνια σε βρέφη και παιδιά.

Αιτίες της κεντρικής απώλεια της ακοής περιλαμβάνουν:

  • Όγκοι
  • Ασθένειες που επηρεάζουν την προστατευτική επικάλυψη (μυελίνη) γύρω από τα νευρικά κύτταρα

    Σε τέτοιες περιπτώσεις το τονικό ακουόγραμμα είναι φυσιολογικό, αλλά οι δυσκολίες εμφανίζονται στην αναγνώριση των στοιχείων της ομιλίας και στην ερμηνεία του μηνύματος. Η διάγνωση της κεντρικής ακουστικής δυσλειτουργίας είναι πολύ δύσκολη και απαιτεί ιδιαίτερη εξειδίκευση. Οι δυσκολίες στη διάγνωση έχουν ως αποτέλεσμα ιδίως παιδιά να παραμένουν πολλές φορές χωρίς συγκεκριμένη διάγνωση και να εντάσσονται στην γενική κατηγορία των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες.
 
5. Μη οργανική (ψυχογενής) βαρηκοΐα όταν δεν υπάρχει οργανική βλάβη στο αφτί (υστερική βαρηκοΐα, βαρηκοΐα εκ προσποιήσεως).


 
 
Ακουογράμματα Μορφών Βαρηκοΐας
 
 
 Φυσιολογικό
 
φυσιολογικο ακουογραμμα
 
                                        Φυσιολογικό ακουόγραμμα
 

 
 

Βαρηκοΐα αγωγιμότητας

 

ακουογραμμα αγωγιμοτητος

                                 
Ακουόγραμμα βαρηκοΐας αγωγιμότητας

 



 

 Νευροαισθητήριος βαρηκοΐα

ακουογραμμα νευροαισθητηριος

      Ακουόγραμμα νευροαισθητήριας βαρηκοΐας
 
 


Μικτή Βαρηκοΐα

                   βαρηκοΐα μικτου  τυπου ακοομετρικό διάγραμμα

Ακουόγραμμα βαρηκοΐας μικτού τύπου
 


 

Βαθμοί της βαρηκοΐας


 
Ο βαθμός της βαρηκοΐας εκφράζεται με τον αριθμό των db με τον οποίο πρέπει να ενισχυθεί ο ήχος για να γίνει ακουστός από τον εξεταζόμενο, π.χ. βαρηκοΐα 20db σημαίνει ότι απαιτείται 20db εντονότερος ήχος για να γίνει ακουστός. Διακρίνονται οι εξής βαθμοί βαρηκοΐας:
- Ελαφρά βαρηκοΐα 15-30db.
- Μέτρια βαρηκοΐα 31-50db.
- Μεγάλη βαρηκοΐα 51-70db.
- Πολύ μεγάλη βαρηκοΐα 71-90db.
- Κώφωση, όταν η βαρηκοΐα είναι μεγαλύτερη των 90db.  

Ο βαθμός της βαρηκοΐας βρίσκεται με το ακουόγραμμα.
 
 
Ακουόγραμμα μεγάλης παιδικής βαρηκοίαςακουστικά νεύρο αγωγιμότητος νευροαισθητήριος σε παιδιά
 Ακουόγραμμα


Βρείτε εδώ με απλό τρόπο αν έχετε βαρηκοΐα
http://www.earinfo.com/

                                 Μπάσα   Ι          Πρίμα          

Στο ακουόγραμμά σας στα 20 db, τραβήξτε από αριστερά πρός τα δεξιά μία           οριζόντια γραμμή, όπως δείχνει η κινούμενη εικόνα. Αν όλα τα Χ (για το αριστερό αυτί) και όλα τα 0 (για το δεξί αυτί) πέφτουν πάνω από τη γραμμή που μόλις         τραβήξατε, έχετε φυσιολογική ακοή. Αν πέφτουν κάτω από τη γραμμή των 20 dB, έχετε μια απώλεια ακοής, και μάλιστα αν βρίσκονται αριστερά της κάθετης           γραμμής που αντιστοιχεί στα 1000 Hz έχετε απώλεια ακοής στις χαμηλές             συχνότητες (μπάσα) ενώ αν βρίσκονται δεξιά έχετε στις υψηλές συχνότητες           (πρίμα)                                                                                                             


 


Ακουολογικές εξετάσεις βαρηκοΐας 

 

Ακουόγραμμα

 
 
 

 

Πραγματοποιείται με ειδικά μηχανήματα, τους ακουογράφους.ακουογράφοςακουστικα
Με τη βοήθεια ακουστικών χορηγούνται ήχοι διαφόρων συχνοτήτων(απο 250 έως 8000 HZ) προοδευτικά μειούμενης έντασης(απο 0 εως 100 db). Ο εξεταζόμενος όταν τους ακούει μας δίνει μία απάντηση σηκώνοντας το χέρι ή πατώντας ένα κουμπί. Με τα παιδιά παίζουμε ένα παιχνίδι πχ όταν ακούει τον ήχο να βάζει ένα αυγουλάκι μέσα στο καλαθάκι(παιχνιδοακουομετρία). Σημειώνοντας το λιγότερο που ακούει δηλαδη την ελάχιστη ακουστή ένταση ήχου (=ουδός ακοής), σε κάθε συχνότητα σε ένα διάγραμμα, που στον άξονα χ είναι οι συχνότητες ενώ στον ψ η ένταση, προκύπτει το ακοομετρικό διάγραμμα ή ακοόγραμμα.
Οι συχνότητες που εξετάζονται είναι αυτές του φάσματος της ομιλίας. Ο φυσιολογικός ουδός ακοής γι΄ αυτές τις συχνότητες είναι (0) μηδέν db. Εξετάζεται η αγωγή δια του αέρος με τα ακουστικά  και δια των οστών με το οστεόφωνο.Στις βαρηκοίες αγωγιμότητος επηρεάζεται μόνο η πρώτη ενώ στιςνευροαισθητήριες και οι δύο.  Αν και πρόκειται για υποκειμενική μέθοδο εξέτασης, σε συνδυασμό με άλλες αντικειμενικές εξετάσεις δίνει σημαντικές πληροφορίες για τα επίπεδα της ακοής.
βαρηκοΐα αγωγιμοτητος ακουόγραμμαβαρηκοΐα αγωγιμότητος
Εκκριτική ωτίτιδα (υγρό), Μέση ωτίτιδα, Ωτοσκλήρυνση
 
βαρηκοΐα αντιλήψεως (νευροαισθητηριος) ακοόγραμμαβαρηκοΐα αντιλήψεως
                                                                                  (νευροαισθητήριος)
βαρηκοΐα μικτου  τυπου ακοομετρικό διάγραμμαβαρηκοΐα μικτού τύπου
Κοχλιακή Ωτοσκλήρυνση, Χρόνια ωτίτιδα
 
 
 
 
 

Ομιλητική ακουομετρία

 
 
Η ακουομετρία ομιλίας ενσωματώνει διάφορες τεχνικές που αξιολογούν την αντίληψη και κατανόηση στοιχείων της ομιλίας. Τέτοιες δοκιμασίες είναι ο ουδός αντίληψης ή αναγνώρισης της ομιλίας, ο ουδός επίγνωσης της ομιλίας και η υπερουδική αναγνώριση λέξεων.
 
 
 
Διάγραμμα ομιλητικής ακουομετρίας
 
 
 Διάγραμμα ομιλητικής ακουομετρίας
 
                                                                                                                      

 

 

 

Τυμπανομετρία

 
 
 
Αυτή η εξέταση μετρά την κίνηση του τυμπάνου. Η συσκευή(τυμπανογράφοςτυμπανογραφος
μέσω ενός πλαστικού βύσμαστος του αυτιού, αυξομοιώνει την πίεση του αέρα στον έξω ακουστικό πόρο, αναγκάζοντας έτσι το τύμπανο να κινηθεί. Ο τυμπανογράφος μετρά και καταγράφει(τυμπανόγραμμα) το πόσο καλά κινείται το τύμπανο  και πόση είναι η πίεση στο μέσο αυτί και παράγει μια φυσιολογική καμπυλη(τύπου A).

τυμπανογραμμα τυπου A

 
Οτιδήποτε εμποδίζει την φυσιολογική κίνηση του τυμπάνου(όπως το υγρό και η ωτίτιδα) παράγει παθολογική καμπύλη(πχ τύπου B)
 
τυμπανογραμμα τυπου BΕκκριτικη ωτιτιδα ΥΓΡΟ ΣΤΟ ΑΥΤΙΟΞΕΙΑ ΜΕΣΗ ΩΤΙΤΙΔΑ
                                                Εκκριτική ωτίτιδα      Μέση ωτίτιδα
                                                         (υγρό)              
 
Η απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας(πχ απο ρινίτιδα η κρεατάκια) προκαλεί ελάτωση της πιέσεως στο μέσο αυτί και μετατόπιση της καμπυλης αριστερά σε αρνητικές πιέσεις(τυπου C).
τυμπανογραφημα τυπου C
 
Το τυμπανόγραμμα αποτελεί βασική και την καλύτερη εξέταση του μέσου αυτιού, σε όλες τις περιπτώσεις βαρηκοϊας αγωγιμότητας(Εκκριτική ωτίτιδα(υγρό), Μέση ωτίτιδα, Ωτοσκλήρυνση),και προηγείται πάντοτε της μελέτης του ακουστικού αντανακλαστικού στη βαρηκοΐα αντιλήψεως(νευροαισθητήριο).
Η μελέτη του ακουστικού αντανακλαστικού γίνεται επίσης με τον
τυμπανογράφο αφού κάθε δυνατός ήχος προκαλεί προστατευτική σύσπαση δύο πολύ μικρών μυών (τείνων το τύμπανο μυς και μυς του αναβολέα) στο μέσο αυτί που καθηλώνουν το τύμπανο και την κίνησή του που καταγράφει οπως προαναφέραμε η συσκευή. Έτσι στα παιδιά ανευρίσκεται ο ουδός(ελάχιστη ένταση ήχου)εκκλύσεως των αντανακλαστικών και διαγιγνώσκεται ηβαρηκοΐα αντιλήψεως ενώ στους ενηλίκους εξετάζεται κυρίως η κόπωση του ακουστικού αντανακλαστικού και γίνεται τοπογραφική διαφοροδιάγνωση κεντρικής από περιφερική βλάβη(ακουστικό νευρίνωμα).
Η όλη διαδικασία είναι απλή, προσαρμόζοντας στα αυτιά του αρώστου ένα ακουστικό και ένα πλαστικό βύσμα χωρίς να είναι απαραίτητη η συνεργασία του. Μέχρι την ανακάλυψη των ακουστικών προκλητών δυναμικών(ABR) και των ωτοακουστικών εκπομπών(OAEs) προ λίγων ετών αποτελούσαν την μόνηαντικειμενική μέθοδο  για τη διάγνωση της βαρηκοίας στα παιδιά και τους υποκρινόμενους. Και σήμερα όμως αποτελεί βασική εξέταση γιατί είναι πολύ γρήγορη και πρακτική και συνδιάζεται με τις νεότερες για την εξαγωγή ασφαλέστερου συμπεράσματος  περί του επιπέδου ακοής ενός παιδιού.
 
 
 
 

Ακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικού στελέχους ενηλίκων  (ABR)

 
 
 
 ABRακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικου στελεχους
 
 
 
Τα ακουστικά προκλητά δυναμικά είναι ηλεκτρονική αντικειμενική μέθοδος εξέτασης της ακοής, που καταγράφει τα ηλεκτρικά δυναμικά στα οποία μετατρέπονται τα ηχητικά κύματα στο ακουστικό νεύρο και τον εγκέφαλο.
Με τη μέθοδο αυτή καταγράφουμε με ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο κεφάλι, τις απαντήσεις του ακουστικού νευρικού συστήματος σε διάφορες εντάσεις ήχου. 
Στα ακουστικά προκλητά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους(ABR) χορηγούνται, ακουστικά ερεθίσματα με τη μορφή κλίκ (clicks=μια σειρά από διακοπτόμενους ήχους), τα οποία προκαλούν νευροηλεκτρική δραστηριότητα(ηλεκτρικά δυναμικά) της κεντρικής ακουστικής οδού(ακουστικό νεύρο και εγκέφαλος) για 12,5 msec μετά από την εκπομπή τους, η οποία και καταγράφεται με ηλεκτρόδια, που τοποθετούνται στο κεφάλι του εξεταζόμενου.
Οι πρώτες πέντε κυματομορφές (κύματα Ι εως V)που καταγράφονται με την μορφή γραφικής παράστασης από ένα κομπιούτερ, αξιολογούνται ως προς το μέγεθος και το χρόνο που μεσολάβησε από τη χορήγηση του ακουστικού ερεθίσματος έως την εμφάνισή τους(καθυστέρηση ή λανθάνων χρόνος).
Τα ακουστικά προκλητά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους αποτελούν σήμερα την πιο αξιόπιστη μέθοδο αντικειμενικής εκτίμησης της ακουστικής λειτουργίας, που χρησιμοποιείται
1)στην ανιχνευτική εξέταση της ακοής των νεογνών, 
2)στη διάγνωση και στη διαφορική διάγνωση της βαρηκοΐας (ακουστικό νευρίνωμα). 
Η μέθοδος χρησιμοποιείται επίσης στη διεγχειρητική παρακολούθηση της ακουστικής λειτουργίας (monitoring) σε επεμβάσεις
(π.χ. ακουστικό νευρίνωμα, όγκοι γεφυροπαρεγκεφαλιδικής γωνίας) και σε ασθενείς που βρίσκονται σε κωματώδη κατάσταση. 
Η διαγνωστική αξία της μεθόδου, οφείλεται στη μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα που διαθέτει για την αντικειμενική εκτίμηση της ανατομικής και λειτουργικής ακεραιότητας του ακουστικού συστήματος. 
Η κυματομορφή ABR, αποτελείται από τα βασικά κύματα Ι–III–V. Το αποτέλεσμα της εξέτασης αξιολογείται από την παρουσία ή μη της κυματομορφής, από τη μορφολογία των κυμάτων, από το εύρος (amplitude), τον λανθάνοντα χρόνο (wave latency) και τους διακυματικούς χρόνους (interwave latency).
 
 
 
Ακουστικά προκλητά δυναμικά (ABR). Φυσιολογική κυματο-μορφή. Κύματα I-II-III-IV-V.
Ακουστικά προκλητά δυναμικά (ABR). Φυσιολογική κυματο-μορφή. Κύματα I-II-III-IV-V.
 

Σε οπισθοκοχλιακές βλάβες παρατηρείται ανώμαλη μορφολογία της κυματομορφής, απουσία κυμάτων, επιμήκυνση λανθάνοντα χρόνου και διακυματικού χρόνου.
 
 
 
Ακουστικά προκλητά δυναμικά (ABR). Πάνω Φυσιολογικές κυματομορφές. Κάτω Παθολογικές κυματομορφές σε νευρίνωμα.
 
Ακουστικά προκλητά δυναμικά (ABR). Πάνω Φυσιολογικές κυματομορφές. Κάτω Παθολογικές κυματομορφές σε νευρίνωμα.
 
 
Η μέθοδος των ακουστικών προκλητών δυναμικών του εγκεφαλικού στελέχους, σε συνδυασμό με τις άλλες αντικειμενικές μεθόδους των ωτοακουστικών εκπομπών και των ακουστικών αντανακλαστικών, χρησιμοποιείται στην εξέταση της ακοής νεογνών και μικρών και δύσκολων παιδιών (hard to test children).
 
 
 
 
 

Ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕs)

 
 
 Ωτοακουστικές εκπομπές σε παιδι
 
 
Οι ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕs) είναι ήχοι χαμηλής έντασης που παράγονται από το φυσιολογικό κοχλία(εσωτερικό αυτί) και ανιχνεύονται στον αποφραγμένο με ένα καλώδιο έξω ακουστικό πόρο, με ειδική συσκευή που είναι συνδεδεμένη με υπολογιστή. Η παραγωγή τους σχετίζεται με τη φυσιολογική λειτουργία των έξω τριχωτών κυττάρων του κοχλία, που διαθέτουν ηλεκτρο-μηχανικές ιδιότητες και συμβάλουν στην ενίσχυση του ήχου από τον κοχλία. Η καταγραφή των ΟΑΕ προϋποθέτει φυσιολογικό και καθαρό, χωρίς βύσματα ή υγρά ακουστικό πόρο και ελεύθερο μέσο αυτί(χωρίς ωτίτιδα η υγρό). Διακρίνονται σε αυτόματες και προκλητές. Οι αυτόματες ωτοακουστικές εκπομπές παράγονται χωρίς την ύπαρξη εξωτερικών ακουστικών ερεθισμάτων και παρατηρούνται στο 50-60% των φυσιολογικών ατόμων. Οι προκλητές δημιουργούνται με τη χορήγηση εξωτερικών ακουστικών ερεθισμάτων και ανιχνεύονται σε σχεδόν όλους τους φυσιολογικά ακούοντες.Οι αυτόματες ωτοακουστικές εκπομπές(SOAE), οι προκλητές παροδικές ωτοακουστικές εκπομπές (ΤΕΟΑΕ) και οι ωτοακουστικές εκπομπές προϊόντων ακουστικής παραμόρφωσης (DPOAE) παράγονται σε φυσιολογικά επίπεδα, σε άτομα με φυσιολογική ακοή ή με μικρού βαθμού έκπτωση της ακοής μέχρι 30 dB.
Η ανάλυση των ωτοακουστικών εκπομπών (ΟΑΕ) αποτελεί την πιο την πιο αξιόπιστη και διαδεδομένη μέθοδο αντικειμενικής εξέτασης της κοχλιακής λειτουργίας και κατά κύριο λόγο της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων με παρά πολλές εφαρμογές σε παιδιά και ενήλικες. Η μέθοδος ΟΑΕ χρησιμοποιείται σαν ανιχνευτική εξέταση της ακοής νεογνών, στον έλεγχο της ακοής παιδιών, στη διαφορική διάγνωση της βαρηκοΐας, στη διάγνωση της ακουστικής νευροπάθειας, στον έλεγχο της ακοής παιδιών που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία με ωτοτοξικά φάρμακα. Στους ενήλικες, η μέθοδος χρησιμοποιείται για τη διαφορική διάγνωση της νευροαισθητήριας βαρηκοΐας, της λειτουργικής βαρηκοΐας, για τον έλεγχο και την παρακολούθηση της ακοής ατόμων που εργάζονται σε έντονο θόρυβο, για την παρακολούθηση της ακοής στη νόσο του Meniere, στην οξεία πτώση της ακοής, και στις εμβοές.
 
 
Δείτε επίσης την παιδική βαρηκοΐα      ΕΔΩ 
 
 

Αντιμετώπιση Θεραπεία

 
1) Θεραπεία βαρηκοΐας αγωγιμότητας
μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.
 
α) Συντηρητική αγωγή
Η συντηρητική θεραπεία στην αντιμετώπιση της βαρηκοΐας τύπου αγωγιμότητας έχει θέση σε περιπτώσεις όπως η οξεία μέση ωτίτιδα, η εξωτερική ωτίτιδα και γενικά όταν η βαρηκοΐα είναι απότοκος φλεγμονών και λοιμώξεων, όπου με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή έχουμε ίαση της αιτίας (φλεγμονή) και του αποτελέσματος (βαρηκοΐα). Επίσης, στην εκκριτική ωτίτιδα είναι πολλές οι φορές που συγκεκριμένες ασκήσεις είναι αρκετές για να υποχωρήσει, ενώ στην απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου από βύσμα κυψέλης αρκεί η αφαίρεση του βύσματος για να επανέλθει η ακοή στα φυσιολογικά επίπεδα. Τέλος, η τραυματική διάτρηση του τυμπανικού υμένα συνήθως αυτοϊάται.
 
β) Χειρουργική αγωγή
Επεμβάσεις όπως η αναβολεκτομή σε ωτοσκλήρυνση του αναβολέα, η αφαίρεση όγκων του έξω ακουστικού πόρου ή του μέσου ωτός, η τυμπανοπλαστική σε χρόνιες ωτίτιδες, η τυμπανοτομή και οι σωληνίσκοι αερισμού 
στην εκκριτική ωτίτιδα, βελτιώνουν την βαρηκοΐα που προκαλούν οι εν λόγω παθήσεις. 
πρόγνωση της βαρηκοΐας αγωγιμότητας
Γενικά η πρόγνωση της βαρηκοΐας τύπου αγωγιμότητας είναι καλή και επιτυγχάνεται βελτίωση αν όχι ίαση στις περισσότερες περιπτώσεις με την εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας.
 
 
2) Θεραπεία νευροαισθητήριας βαρηκοΐας

α) Συντηρητική αγωγή
Η συμβολή των φαρμάκων είναι μικρή και μπορεί να επιτύχει μικρή βελτίωση ή αναστολή της βαρηκοΐας όταν αυτή οφείλεται σε μη κληρονομικά ή επίκτητα αίτια π.χ χορήγηση αντιβιοτικών σε λοιμώξεις και κορτιζόνης με βιταμίνες σε ιδιοπαθή αιφνίδια βαρηκοΐα.
 
β) Ακουστικά βαρηκοΐας
Πρόκειται για ηλεκτρονικές μικροσυσκευές που τοποθετούνται στο πίσω μέρος του πτερυγίου του αυτιού και στον έξω ακουστικό πόρο, οι οποίες ενισχύουν τους ήχους για να γίνουν ακουστοί από τα βαρήκοα άτομα. Ενδείξεις εφαρμογής τους είναι π.χ η πρεσβυακουσία και οι κληρονομικές βαρηκοΐες. Απαιτείται ειδική εκπαίδευση μετά την εφαρμογή (λογοθεραπεία).
 
γ) Χειρουργική αποκατάσταση
Περιλαμβάνει την α)αφαίρεση όγκων π.χ ακουστικό νευρίνωμα και β)μία επέμβαση που ολοένα κερδίζει χώρο στη θεραπεία της βαρηκοΐας τις τελευταίες 2 δεκαετίες, που είναι η τοποθέτηση κοχλιακού εμφυτεύματος. Είναι μία νέου τύπου ηλεκτρονική συσκευή που τοποθετείται στον κοχλία (όταν η βλάβη εντοπίζεται σε αυτόν) και δεν ενισχύει τον ήχο όπως το ακουστικό βαρηκοΐας αλλά τον μετατρέπει απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια , η οποία θα ερεθίσει το κοχλιακό νεύρο. Η μέθοδος έχει συγκεκριμένες ενδείξεις, προϋποθέτει φυσιολογική λειτουργία του ακουστικού νεύρου και για να αποδώσει απαιτείται μακροχρόνια έντονη και συνεχής ειδική εκπαίδευση μετεγχειρητικά.
 
πρόγνωση της νευροαισθητήριας βαρηκοΐας 
Η πρόγνωση της νευροαισθητήριας βαρηκοΐας είναι κακή γιατί οι βλάβες που την προκαλούν είναι συνήθως μόνιμες και η θεραπεία της δεν είναι εφικτή. Οι πάσχοντες όμως μπορούν να ακούσουν καλύτερα με τις μεθόδους που αναφέρθηκαν αρκεί το πρόβλημα να διαγνωσθεί έγκαιρα ειδικά στα βρέφη, ούτως ώστε να προληφθεί η αλαλία. Το λεπτομερές ιστορικό (κύηση, τοκετός, ύπαρξη βαρήκοων συγγενών), η αντίδραση ή μη του βρέφους στα ηχητικά ερεθίσματα (γυρίζει το κεφάλι μετά τους 4 μήνες ζωής) και ειδικές εξετάσεις επί υποψίας βαρηκοΐας, συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση. Μετά την διάγνωση του προβλήματος σημασία έχει η έγκαιρη εφαρμογή ακουστικών ή χειρουργικής επέμβασης όταν ενδείκνυται και η κατάλληλη και σωστή εκπαίδευση.
 

Δείτε επίσης την παιδική βαρηκοΐα      ΕΔΩ 




Κέντρο μελέτης εμβοώνΔείτε επίσης το  Κέντρο μελέτης εμβοών





 


Διαφορική διάγνωση βαρηκοΐας και κοχλιακής - οπισθοκοχλιακής βλάβης 
 

Σήμερα στην εποχή της τεχνολογίας οι πρόοδοι της ιατρικής και κυρίως της ηλεκτρονικής συμβάλουν αποτελεσματικά στην επιτυχή αντιμετώπιση της βαρηκοίας. 
Αυτό γίνεται με δύο τρόπους . Προσδιορίζεται επακριβώς η εντόπιση της βλάβης στο ακουστικό σύστημα και μετά χρησιμοποιούνται διάφορες χειρουργικές τεχνικές και σε ανάλογες περιπτώσεις οι εγχειρήσεις αυτές συνδυάζονται με διάφορα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα. 
Ο προσδιορισμός της βλάβης στο ακουστικό σύστημα παραδοσιακά γίνεται με την ακοομέτρηση. Η νεώτερη αντικειμενική μέθοδος δηλ. η τυμπανομετρία συμπληρωματικά βοηθάει στην εντόπιση επακριβώς της θέσεως της βλάβης στην ακουστική οδό. Είναι μέθοδος που διευκολύνει την διάκριση της βαρηκοΐας αγωγής από την νευροαισθητήρια βαρηκοΐα και αποτελεί σημαντική εξελίξει στην διαφοροδιαγνωστική των παθήσεων του ωτός .(Ferekidis et all 1981, 1982). Περαιτέρω εξέλιξη της αποτελεί η τυμπανομετρία πολλαπλών συχνοτήτων. Με την μέθοδο αυτή διακρίνονται αντικειμενικά, οι διάφορες παθήσεις του μέσου ωτός που προκαλούν βαρηκοΐα αγωγιμότητας χωρίς να είναι απαραίτητη η ερευνητική Τυμπανοτομία. Εάν αυτό σε εξαιρετικές περιπτώσεις δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστο τίθεται μια ικανοποιητική προεγχειρητική πιθανή διάγνωση. 
( Ferekidis et all 1996,1999,1999 ) 
Στην εποχή της ηλεκτρονικής θεωρείται αδιανόητο να συστήνουμε στον άρρωστο την ερευνητική Τυμπανοτομία , επειδή δεν είναι δυνατό να τεθεί προεγχειρητικά η διάγνωση. ( Ferekidis et all.2000)




Οξεία νευροαισθητήριος βαρηκοία (αιφνίδια βαρηκοΐα)



Σαν οξεία νευροαισθητήρια βαρηκοΐα θεωρείται η άγνωστης αιτιολογίας νευροαισθητήριος βαρηκοΐα, η οποία επέρχεται ταχέως. Γενικά, δίχως τούτο να αποτελεί κανόνα, χαρακτηρίζεται από πτώση των ακουστικών ουδών κατά τουλάχιστον 30 dB, σε 3 τουλάχιστον συνεχείς συχνότητες, εντός το πολύ 3 ημερών. 
Η συχνότητά της στον γενικό πληθυσμό ανέρχεται σε 5-20 ανά 100.000, αλλά πιθανόν να είναι και μεγαλύτερη, λόγω αυτομάτου ιάσεως σε πολλές περιπτώσεις και μη αναζήτησης ιατρικής βοήθειας.

Αίτια

Η ακριβής αιτιολογία της παθήσεως είναι άγνωστη. Υπάρχουν 3 κυρίως παθογενετικές θεωρίες, η θεωρία της λοίμωξης, η αγγειακή θεωρία και η θεωρία των ρήξεων.

Σύμφωνα με την θεωρία της λοίμωξης ενοχοποιούνται κυρίως ιογενείς φλεγμονές, όπως λαβυρινθίτιδες, φλεγμονές του κοχλία, νευρίτιδες, πολυνευροπάθειες (σύνδρομο Ramsay Hunt), μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, ιώσεις (ιός Epstein-Barr, ιός απλού έρπητα, έρπητα ζωστήρα, γρίππης Α, παραϊνφλουέντζας, κυτταρομεγαλοϊοί, εντεροϊοί), λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού (ιλαρά, παρωτίτις,
ερυθρά, λοιμώδης μονοπυρήνωση), και οξεία ηπατίτις. Η οξεία νευροαισθητήριος βαρηκοία είναι δυνατόν να οφείλεται και σε βακτηριακές φλεγμονές, όπως μηνιγγίτιδες, εγκεφαλίτιδες, δευτεροπαθή λαβυρινθίτιδα μετά από χρόνια μέση ωτίτιδα ή ωτολογική επέμβαση, σύφιλι (πρώτο ή τρίτο στάδιο), μυκόπλασμα της πνευμονίας και νόσο του Lyme (Βorrelia bactroferris).

Κατά την αγγειακή θεωρία, η οξεία νευροαισθητήριος βαρηκοία μπορεί να οφείλεται σε μερική απόφραξη αγγείων, η οποία εφόσον εντοπίζεται στα μικρά αγγεία είναι δυνατόν να οφείλεται σε δρεπανοκυτταρική αναιμία ή σε δημιουργία μικροεμβόλων, όπως έμφρακτο πρόσθιας κάτω παρεγκεφαλιδικής αρτηρίας ή απόφραξη της κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς. Επίσης, ενοχοποιούνται σύνδρομα υψηλής γλοιότητας (υπερινωδογοναιμία, αληθής πολυκυτταραιμία, μακροσφαιριναιμία), υπερπηκτικότητα, αγγειόσπασμος και στένωση μικρών αγγείων, λόγω σακχαρώδους διαβήτη ή αθηροσκλήρυνσης. Εάν η απόφραξη των αγγείων είναι ολική, μπορεί να οφείλεται σε ύπαρξη θρόμβων ή εμβόλων της
λαβυρινθικής ή της κοχλιακής αρτηρίας, ή επίσης, σε μικροέμβολα κατά τη διάρκεια καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων. Τέλος, άλλο αγγειακό αίτιο της παθήσεως αποτελεί η αιμορραγία του έσω ωτός, η οποία είναι δυνατόν να οφείλεται σε λευχαιμία, σε λήψη αντιπηκτικών, σε υπερτασικές κρίσεις ή σε συμπτωματική υπόταση.

Σύμφωνα με την θεωρία των ρήξεων, η οξεία νευροαισθητήριος βαρηκοία είναι δυνατόν να οφείλεται σε ενδοκοχλιακές ρήξεις (διατομή του υμένα του Reissner με ή χωρίς ύδρωπα, και ρήξη του ελικοειδούς συνδέσμου), ή σε ρήξεις των μεμβρανών της ωοειδούς ή της στρογγύλης θυρίδας, οι οποίες μπορεί να επέλθουν δευτεροπαθώς μετά από τραύμα της κεφαλής, από συμπίεση-αποσυμπίεση του ωτός, μετά από αναβολεκτομή, δευτεροπαθώς από συγγενείς διαμαρτίες, ή τέλος, από κάταγμα της βάσεως
του αναβολέα λόγω πτερνίσματος ή κατά την προσπάθεια
του τοκετού. Τέλος, έχουν ενοχοποιηθεί μια πλειάδα άλλων νοσημάτων, όπως αυτοάνοσα νοσήματα, νευρολογικές παθήσεις, νεοπλάσματα, ωτοτοξικά φάρμακα, ψυχογενή αίτια και ανατομικές συγγενείς διαμαρτίες. 

Διάγνωση

Η διάγνωση περιλαμβάνει την λήψη ιστορικού, την κλινική εξέταση και τον αιματολογικό, ακοολογικό-νευροωτολογικό και απεικονιστικό έλεγχο. 
Ο αιματολογικός έλεγχος συνίσταται σε γενική αίματος, ΤΚΕ, έλεγχο πηκτικότητας του αίματος, σάκχαρο και καμπύλη σακχάρου, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, HDL, LDL, ορολογικές εξετάσεις (σύφιλη, αντιενδοθηλιακά αυτοαντισώματα), ορμονικό έλεγχο και εξετάσεις συμπληρώματος. Επίσης, επιβάλλεται πλήρης ιολογικός έλεγχος. 
Ο ακοολογικός - νευροωτολογικός έλεγχος περιλαμβάνει τονική και ομιλητική ακοομετρία, δοκιμασία συριγγίου, ηλεκτρονυσταγμογράφημα, ακουστικά προκλητά δυναμικά του εγκ. στελέχους και ωτοακουστικές εκπομπές. 
Τέλος, ο απεικονιστικός έλεγχος συνίσταται σε αξονική ή, κυρίως, μαγνητική τομογραφία, και σε laser doppler fluorometry.

H διάγνωση βασίζεται στα κάτωθι κριτήρια:
• Αιφνίδια έναρξη της απώλειας της ακοής
• Μεγάλου βαθμού νευροαισθητήριος βαρηκοϊα
• Άγνωστη αιτία της παθήσεως
• Πιθανή ύπαρξη εμβοών, ιλίγγου και ναυτίας, με ή χωρίς εμετούς
• Απουσία υπάρξεως συμπτωμάτων από άλλες εγκεφαλικές συζυγίες (πλην της VIII).

Θεραπεία

Η θεραπεία περιλαμβάνει κλινοστατισμό, ψυχολογική υποστήριξη του ασθενούς και φαρμακευτική αγωγή.
Δεν υπάρχει ομόφωνα αποδεκτή θεραπεία και έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φαρμακευτικές ουσίες και διάφορες θεραπευτικές αγωγές, όπως αγγειοδιασταλτικά(ισταμίνη, νικοτινικό οξύ, παπαβερίνη, βηταϊστίνη, νιασίνη, εισπνοές CO2 5%), φάρμακα που επιδρούν στη ροή του αίματος (αντιπηκτικά, πεντοξυφυλλίνη, φάρμακα που αυξάνουν τον όγκο του πλάσματος, αποϊνωδογονοποίηση, ενεργοποιημένο ανασυνδυασμένο ιστικό πλασμινογόνο), κορτικοστεροειδή (είτε συστηματικά, είτε με ενδοτυμπανική έγχυση), αντιϊκά (ακυκλοβίρη και ιντερφερόνη), υπερβαρικό οξυγόνο, αντιϋπερλιπιδαιμικά, βιταμίνες και διήθηση του αστεροειδούς γαγγλίου.
Από όλα τα ανωτέρω, αντικειμενικά στοιχεία για την χρησιμότητά τους υπάρχουν μόνον για τα κορτικοστεροειδή, το υπερβαρικό οξυγόνο και τα αντιϊκά σε περιπτώσεις ιογενούς αιτιολογίας.


ΕΝΔΟΤΥΜΠΑΝΙΚΗ ΕΓΧΥΣΗ ΚΟΡΤΙΖΟΝΗΣ


Η χρήση στεροειδών ενδοτυμπανικά ενδείκνυται σε ασθενείς με αιφνίδια βαρηκοΐα που δεν μπορούν να ανεχθούν την συστηματική χορήγηση στεροειδών, που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς ή σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στην συστηματική θεραπεία.

Η ενδοτυμπανική έκχυση στεροειδών/Γενταμυκίνης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της νόσου Meniere.


Τα κύρια οφέλη από την ενδοτυμπανική χορήγηση στεροειδών έχουν ως εξής

• είναι εντελώς ανώδυνη

• υψηλή συγκέντρωση της δραστικής ουσίας μπορεί απευθείας στο πάσχον αυτί

• σε αντίθεση με την συστημική χορήγηση, η τοπική έγχυση στεροειδών επιλέγει το

πάσχον αυτί

• σπάνιες παρενέργειες ή επιπλοκές

• απαιτείται μόνο η εφαρμογή ενός τοπικού αναισθητικού

• καλή συμμόρφωση των ασθενών στην θεραπεία

Τα κύρια μειονεκτήματα που σχετίζονται με την τοπική έγχυση στεροειδών είναι η έλλειψη δεδομένων στην βιβλιογραφία που να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της υπεροχής του παρόντος έναντι της θεραπείας με συστηματική χορήγηση στεροειδών. Οι επιπλοκές της τεχνικής αυτής είναι σπάνιες και περιλαμβάνουν ωταλγία, αίσθημα τοπικού καύσου, διάτρησης τυμπανικής μεμβράνης και ίλιγγο που διαρκεί μερικά λεπτά και ακολούθως υποχωρεί.

Τεχνική

Για την έγχυση χρησιμοποιούμε 0,4 ml dexamethazone των 8mg/2ml σε 5 συνεδρίες εντός μιας περιόδου 15 ημερών. Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση . Βάζουμε τοπικό αναισθητικό (0,1 ml κρέμα Emla στο οπίσθιο κάτω τεταρτημόριο του τυμπανικού υμένα για χρονικό διάστημα από 10 έως 15 λεπτά η φαινόλη και στην συνέχεια αφαιρείται με αναρρόφηση με την βοήθεια του ωτομικροσκοπίου. Για την διατυμπανική έγχυση χρησιμοποιείται σύριγγα 1 ml φυματίνης και σπονδυλική βελόνα μεγέθους 25 G και στη συνέχεια διαχέονται περίπου 0,4 ml διαλύματος Dexamethazone. Η διείσδυση γίνεται στο επίπεδο του κάτω οπίσθιου τεταρτημορίου της τυμπανικής μεμβράνης. Μετά την έγχυση, ο ασθενής καλείται να κρατήσει το κεφάλι του σε γωνία 45 μοιρών προς το υγιές αυτί και να αποφευχθεί η κατάποση. Ο ασθενής παραμένει στη θέση αυτή για περίπου 20 λεπτά.







Κέντρο μελέτης εμβοώνΔείτε επίσης το  Κέντρο μελέτης εμβοών








Η χορήγηση μαγνησίου στην οξεία νευροαισθητήριο βαρηκοΐα και την βαρηκοΐα εκ θορύβου (νεότερα δεδομένα)


Έχει αποδειχθεί, ότι τα ιόντα μαγνησίου αποτελούν ουσιαστικό ρυθμιστικό παράγοντα της διαβατότητας της κυτταρικής μεμβράνης, καθώς και της παραγωγής και καταναλώσεως ενέργειας. Έχει επίσης διαπιστωθεί ότι η χορήγηση μαγνησίου δρα προφυλακτικά έναντι της προσβολής εκ βαρηκοΐας εκ θορύβου, προστατεύοντας την αιματική ροή και την οξυγόνωση του έσω ωτός, οι οποίες παραβλάπτονται από τον θόρυβο.

Ο μηχανισμός δράσεως του μαγνησίου στην βαρηκοία δεν έχει πλήρως αποδειχθεί. Είναι γνωστό, βεβαίως, ότι το μαγνήσιο συμμετέχει σε πολυάριθμες βιοχημικές λειτουργίες, ενεργοποιώντας περί τα 300 ενζυματικά συστήματα του οργανισμού. Την κύρια πηγή μαγνησίου για τον οργανισμό, αποτελεί το σκελετικό σύστημα (περιέχει περί το 70%), ενώ ο ορός περιέχει μόνον το 0.3%. Η ρύθμιση των επιπέδων των ιόντων μαγνησίου γίνεται μέσω των νεφρών, οι οποίοι το απεκκρίνουν σε περίπτωση υπερμαγνησιαιμίας, ενώ το επαναπορροφούν σε περίπτωση χαμηλών επιπέδων του στον ορό. Διάφορες ορμόνες, όπως η καλσιτονίνη, η αλδοστερόνη, η θυροξίνη και η ινσουλίνη, επηρεάζουν την ισορροπία του μαγνησίου. Το μαγνήσιο συμμετέχει ενεργά στην σύνθεση των πρωτεϊνών, καθώς και στην διαδικασία ανταλλαγών της κυτταρικής μεμβράνης και στην ρύθμιση του κυτταρικού ενεργειακού μεταβολισμού. 
Μέχρι σήμερα, έχει διερευνηθεί κυρίως ο ρόλος του μαγνησίου σε περιπτώσεις ακουστικού τραύματος. Το μαγνήσιο αποτελεί ανταγωνιστή του ασβεστίου και επομένως εμποδίζει την υπερβολική αποδέσμευση ασβεστίου, τόσο στα τριχωτά κύτταρα του κοχλία, όσο και στα κοχλιακά αγγεία. Επί ελαττωμένων επιπέδων μαγνησίου, η συγκέντρωσή του στις κυτταρικές μεμβράνες ελαττώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της κυτταρικής διαβατότητας. Τούτο προκαλεί αύξηση της συγκεντρώσεως ιόντων ασβεστίου και νατρίου ενδοκυτταρικά, ενώ η συγκέντρωση των ιόντων καλίου ελαττώνεται λόγω παθητικής διαχύσεως. Το αποτέλεσμα των ηλεκτρολυτικών αυτών διαταραχών είναι η αύξηση
του ενεργειακού μεταβολισμού. Η υπερβολική συγκέντρωση ιόντων ασβεστίου εντός των κυττάρων είναι δυνατόν να προκαλέσει εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων του και κυτταρικό θάνατο.
Δεδομένου ότι το μαγνήσιο εμποδίζει την υπερβολική αποδέσμευση ασβεστίου στα κοχλιακά αγγεία, είναι δυνατόν να προφυλάξει από ισχαιμία που προκαλείται από ακουστικό τραύμα. Εάν τα επίπεδα του εξωκυτταρικού μαγνησίου είναι χαμηλά, επέρχεται αύξηση της εκκρίσεως κατεχολαμινών και προσταγλανδίνης, με επακόλουθη
αγγειοσύσπαση και ελάττωση της αιματικής ροής στα τριχωτά κύτταρα του κοχλία. Αντίθετα, εάν αυξηθούν τα επίπεδα του εξωκυτταρικού μαγνησίου, ελαττώνεται η αγγειοσύσπαση λόγω της δράσεως των αγγειοσυσπαστικών αυτών ουσιών, ενώ επέρχεται και αγγειοδιαστολή των αρτηριδίων, των προτριχοειδικών σφιγκτήρων και των φλεβιδίων. Φαίνεται, λοιπόν, ότι το μαγνήσιο αποτελεί έναν σημαντικό αντιισχαιμικό παράγοντα. Έχει δε
αποδειχθεί, ότι η κοχλιακή αιματική ροή και η περιλεμφική περιεκτικότητα σε οξυγόνο, σε πειραματόζωα που έχουν εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα θορύβου, είναι αυξημένα όταν έχει χορηγηθεί μαγνήσιο. Εκτός από την αντιισχαιμική δράση του, το μαγνήσιο δύναται να εμποδίσει την κυτταρική βλάβη που προκαλείται από υποξία. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στον προστατευτικό ρόλο του μαγνησίου σε περιπτώσεις οξειδωτικού στρες, όπως έχει αποδειχθεί στα καρδιακά κύτταρα. Ο συνδυασμός υποξίας και θορύβου έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί μεγαλύτερη ανύψωση του ακουστικού ουδού στις υψηλές συχνότητες, και επομένως μεγαλύτερη ακουστική βλάβη εκ θορύβου. Για τους λόγους αυτούς, το μαγνήσιο έχει χρησιμοποιηθεί προστατευτικά, με προληπτική χορήγησή του προ της εκθέσεως σε θόρυβο. Επίσης, χορήγηση μαγνησίου σε πειραματόζωα μετά την έκθεση σε υψηλά επίπεδα θορύβου, έδειξε ελάττωση της ακουστικής βλάβης σε όσα από αυτά χορηγήθηκε μαγνήσιο, σε σύγκριση με τους μάρτυρες. 
Ο τρόπος δράσεως του μαγνησίου στην οξεία νευροαισθητήριο βαρηκοία δεν έχει διευκρινιστεί, έχει δε μελετηθεί ελάχιστα. Φαίνεται ότι ο πιθανότερος μηχανισμός βλάβης κατά την πάθηση, είναι η ελάττωση του εξωκυτταρίου μαγνησίου, με αποτέλεσμα έκκριση κατεχολαμίνης και προσταγλανδινών, αγγειοσύσπαση και μειωμένη αιματική ροή στα τριχωτά κύτταρα. Το επίπεδο του περιλεμφικού μαγνησίου μπορεί να είναι ελαττωμένο, με συνέπεια αύξηση της κυτταρικής διαβατότητας και αυξημένη κατανάλωση ενέργειας στο επίπεδο των τριχωτών κυττάρων. Οι ανωτέρω διαταραχές αποκαθίστανται, του λάχιστον εν μέρει, με την χορήγηση μαγνησίου, το οποίο βοηθά στην αποκατάσταση της ενεργειακής βλάβης των τριχωτών κυττάρων του κοχλία.

Σε ασθενείς με οξεία νευροαισθητήριο βαρηκοία χορηγήθηκε μαγνήσιο (σκεύασμα Τrofocard tabl 1 x 3, επί 2 μήνες) και κορτικοστεροειδή (αρχικά ενέσιμη πρεδνιζόνη επί 7ήμερο και στη συνέχεια per Os βαθμιαία ελαττούμενη, για 15 ημέρες).
Κατά την μελέτη, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς που θεραπεύθηκαν με μαγνήσιο παρουσίασαν βελτίωση των ακουστικών ουδών σε όλες τις μετρήσεις, με σημαντικότερη βελτίωση κατά την μετά τον 1ο μήνα επανεξέταση, και ιδιαίτερα στις χαμηλές και μέσες συχνότητες (250 -2000 Hz). Φαίνεται, λοιπόν, ότι το μαγνήσιο αποτελεί χρήσιμο θεραπευτικό μέσον για την οξεία νευροαισθητήριο βαρηκοία, το οποίο δύναται να χρησιμοποιηθεί
σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή.
Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι δεν διαπιστώθηκαν
παρενέργειες από την χρήση του μαγνησίου στους ασθενείς, στην χορηγηθείσα δοσολογία.
http://www.hellenic-orl.gr/pdf/4b.pdf


Δείτε επίσης την παιδική βαρηκοΐα      ΕΔΩ
 


Κέντρο μελέτης εμβοώνΔείτε επίσης το  Κέντρο μελέτης εμβοών








Δημοσιεύτηκε από τον χρήστη 

Επιστημονικός Συνεργάτης
  

ΩΡΛ Παίδων

Μεγάλο μέρος της ειδίκευσης του ο γιατρός το αφιέρωσε στα παιδιά και την

Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία

 
right_gradiant2