Βραχνάδα (βράχνα, βράγχος φωνής)

Κάνετε κλίκ σε ότι σας ενδιαφέρει

 
 

Ο γιατρός είναι  μέλος των Εταιρειών.
 
• Της Ελληνικής Εταιρείας Φωνιατρικής και Φωνητικών Τεχνών
 
• Της Ελληνικής Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογικής Αλλεργίας, Ανοσολογίας και Ρογχοπαθειών

imagen-0-επιστήμη-φωνήεν     

Κάνετε κλίκ σε ότι σας ενδιαφέρει.


Περιεχόμενα

  1. 1 Βραχνάδα (βράχνα, βράγχος φωνής)
    1. 1.1 Διαφορική διάγνωση  και αίτια της Βραχνάδας
    2. 1.2 Συχνές αιτίες της Βραχνάδας
      1. 1.2.1 ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ - ΛΑΡΥΓΓΟΣΚΟΠΙΣΗ
      2. 1.2.2 Στροβοσκόπιση
  2. 2 Πρόληψη βράχνας και φροντίδα φωνής
  3. 3 Πολύποδας λάρυγγα, κάλοι φωνητικών χορδών
    1. 3.1 Ορισμός των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών  
    2. 3.2 Αιτίες και παράγοντες κινδύνου των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών
    3. 3.3 Τα συμπτώματα των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών
    4. 3.4 Η διάγνωση των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών
    5. 3.5 Θεραπεία των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών
    6. 3.6 Πρόληψη των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών
  4. 4 Οίδημα του Reinke
    1. 4.1 Τι είναι το οίδημα του Reinke;
    2. 4.2 Ποια είναι τα συμπτώματα του οιδήματος Reinke;
    3. 4.3 Ποιά είναι τα ευρήματα στο οίδημα  Reinke;
    4. 4.4 Πώς αντιμετωπίζεται το οίδημα Reinke; Εγχείρηση
  5. 5 Κοκκιώματα και έλκη επαφής
  6. 6 Λαρυγγίτιδα
  7. 7 Λαρυγγίτιδα σε μωρά βρέφη και παιδιά
  8. 8 Ξένα σώματα στα παιδιά
  9. 9 Εισρόφηση ξένου σώματος, πνίξιμο (πνιγμονή) σε παιδιά και μεγάλους (ενήλικες)
  10. 10 Καρκίνος του λάρυγγα
  11. 11 Ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) και καρκίνος του στοματικού σεξ (καρκίνος ρινοφάρυγγα, φάρυγγα, λάρυγγα, στόματος)
  12. 12 Λοίμωξη με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV- human papillomavirus)Γεώργιος Χατζάκης, γυναικολόγος χειρουργός - μαιευτήρας
  13. 13 Πρεσβυφωνία
  14. 14 Ερωτήσεις - απαντήσεις χειρουργικής επέμβασης μικρολαρυγγοσκόπησης
  15. 15 Αιμόπτυση
 
 
 


 
 
 
 
 
 
 















Πρόληψη
 
  • Ορθή χρήση της φωνής.
  • Αποφυγή ουρλιαχτών και δυνατής ομιλίας.
  • Μιλώντας σε μια κανονική ένταση που είναι φυσική και άνετη.
  • Οχι ψιθυρίζοντας ή μιλώντας σε ένα υψηλότερο ή χαμηλότερο τόνο από ό, τι είναι φυσικό. 
  • Απελευθέρωση της έντασης της φωνής στον αυχένα με ήπια κάμψη του κεφαλιού προς τα εμπρός και προς κάθε πλευρά, διατηρώντας παράλληλα τους ώμους προς τα κάτω.

  • • Είναι σημαντικό σε επίμονη βραχνάδα να αποκλειστεί το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του λάρυγγα

    • Ο γιατρός μπορεί να συστήσει άμμεση λαρυγγοσκόπηση υπό γενική αναισθησία, για να εξετάσει καλύτερα τις φωνητικές χορδές και να πάρει βιοψία.


    καρκίνος του λάρυγγα
     
    sielble roi

    BANERright_gradiant


    Βραχνάδα (βράχνα, βράγχος φωνής)



    Με δύο λόγια....


    Ενώ βραχνάδα είναι η γνωστή σε όλους αλλαγή στη χροιά της φωνής, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά από τους ασθενείς για να περιγράψει οποιαδήποτε αλλαγή ή ενόχληση στη φωνής τους. Η βραχνάδα έχει πολλές αιτίες, που κυμαίνονται από μια απλή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος μέχρι μια σοβαρή παθολογία, όπως ο καρκίνος. Τα αίτια βράχνας καθορίζονται μετά από ένα λεπτομερές ιστορικό όσων προηγήθηκαν της έναρξης της βραχνάδας και μια πλήρη εξέταση. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει έμμεση λαρυγγοσκόπηση, λαρυγγοσκόπηση με άκαμπτο ή εύκαμπτο ενδοσκόπιο, ή και στροβοσκόπιση. Σε περίπτωση απουσίας λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, κάθε ασθενής με βραχνάδα που επιμένει για περισσότερο από δύο εβδομάδες απαιτεί μια πλήρη αξιολόγηση. Όταν ο ασθενής έχει ιστορικό χρήσης καπνού, ο καρκίνος πρέπει να αποκλειστεί ιδίως όταν η βράχνα διαρκεί περισσότερο από τρεις εβδομάδες. Η κατάχρηση της φωνής είναι μία από τις πιο συχνές αιτίες βράχνας και μπορεί να οδηγήσει σε άλλες φωνητικές παθολογίες όπως τα φωνητικά οζίδια. Καλή φωνητική υγιεινή μπορεί να αποτρέψει και να θεραπεύσει ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, η δε λογοθεραπεία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της διαχείρισης σε ορισμένες περιπτώσεις βραχνάδας.


    Περισσότερα....


    Βραχνάδα και απώλεια φωνής

    Το βράχνιασμα της φωνής είναι μια φωνητική διαταραχή που συνοδεύεται από αλλαγή στην ποιότητα της φωνής ποικίλου βαθμού. Η φωνή γίνεται πιο βαθιά, άγρια και επηρεάζεται η έκτασή της, με αδυναμία χρήσης όλου του εύρους συχνοτήτων που παράγονται φυσιολογικά από τις φωνητικές χορδές, ενώ αλλάζει και η έντασή της. Η βραχνάδα είναι αποτέλεσμα ερεθισμού ή βλάβης των φωνητικών χορδών. Όσο πιο σοβαρή είναι αυτή η βλάβη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η αλλοίωση της φωνής. Όταν το βράχνιασμα επιμένει και γίνεται πιο έντονο μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολία ή ακόμα και σε αδυναμία παραγωγής φωνής (δυσφωνία- αφωνία).


    Οι φωνητικές χορδές

    Οι φωνητικές χορδές είναι αρκετά μαλακές ώστε να μπορούν να δονούνται, αλλά ταυτόχρονα είναι και τόσο ανθεκτικές ώστε να αντέχουν σε εκατοντάδες δονήσεις ανά δευτερόλεπτο. Βρίσκονται στον λάρυγγα στο σημείο που εξωτερικά αντιστοιχεί στο Μήλο του Αδάμ στους άνδρες. Το Μήλο του Αδάμ είναι ο θυρεοειδής χόνδρος του λάρυγγα, δηλαδή ένας χόνδρινος δακτύλιος μέσα στον οποίο είναι στηριγμένες οι φωνητικές χορδές. Πρόκειται για δύο μυϊκές ταινίες που βρίσκονται σχεδόν ενωμένες. 
    Κατά τη διάρκεια της αναπνοής, αυτές αποχωρίζονται σε σχήμα «V». Κατά την παραγωγή της φωνής, οι φωνητικές χορδές πάλλονται με τη δύναμη του αέρα που περνά, και με ειδικές εντολές που λαμβάνονται από το κεντρικό νευρικό σύστημα.
    Σε αυτό συμμετέχει και η φυσιολογική βλέννα που υπάρχει στην επιφάνεια των φωνητικών χορδών η οποία συντονίζεται και συμμετέχει στη σωστή παραγωγή φωνής. Η φυσιολογική λίπανση των φωνητικών χορδών γίνεται με την παραγωγή σιέλου από σιελογόνους αδένες που βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλο το βλεννογόνο από το στόμα μέχρι τον λάρυγγα.
    Η λειτουργία των φωνητικών χορδών ενδέχεται να επηρεαστεί τόσο από διαταραχή της φυσιολογικής παραγωγής σιέλου, όσο και από κάποιον τραυματισμό ή ερεθισμό του λάρυγγα. Αυτός μπορεί να προέλθει από ατύχημα, από χειρουργική επέμβαση ή από κάποια ασθένεια. Τότε επηρεάζεται η ποιότητα της φωνής και παρουσιάζεται βραχνάδα, δυσφωνία ή αφωνία.
    Η βραχνάδα λοιπόν είναι σύμπτωμα και οι διάφοροι τρόποι θεραπείας αλλά και η επιλογή του καταλληλότερου, εξαρτάται από την ασθένεια που την προκάλεσε.
    Η βραχνάδα είναι συχνή στην περίπτωση λαρυγγίτιδας και μπορεί να επιμείνει έως και μία εβδομάδα περισσότερο από τα υπόλοιπα συνοδά συμπτώματα (βήχα πονόλαιμο κλπ), αλλά όχι περισσότερο από ένα μήνα συνολικά. Ωστόσο, παρουσιάζεται και στον καρκίνο του λάρυγγα, μάλιστα από τα πρώτα στάδια και είναι επίμονη.


    Γι αυτό βράχνα που επιμένει πάνω από ένα μήνα ιδίως σε καπνιστές χρειάζεται
    * Λαρυγγοσκόπηση * που είναι μία απλή και γρήγορη εξέταση.




    Η βραχνάδα και οι άλλες αλλαγές της φωνής

    Σπανίως παρατηρούμε τις αλλαγές που συμβαίνουν στη φωνή μας και ακόμη σπανιότερα ανησυχούμε γι' αυτές. Μια λοίμωξη ή η καταπόνηση της φωνής μπορεί να οδηγήσουν σε τέτοιου είδους αλλαγές, όμως υπάρχει περίπτωση να υποδεικνύουν και κάποιο σοβαρότερο πρόβλημα υγείας.

    Οι αλλαγές στον τόνο της φωνής συμβαίνουν όταν μεταβάλλεται το σχήμα των φωνητικών χορδών ή η απόσταση μεταξύ τους.

    1. Τραχιά φωνή
    Μπορεί να υποδεικνύει γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η παλινδρόμηση οξέων από το στομάχι στον οισοφάγο μπορεί να φτάσει στο λάρυγγα και το λαιμό. Ο ερεθισμός του λάρυγγα από τα οξέα κάνει τη φωνή πιο τραχιά, καθώς οι φωνητικές χορδές διογκώνονται και αλλοιώνονται οι φυσιολογικές δονήσεις που πραγματοποιούν.

    2. Ένρινη φωνή
    Είναι τυπικό σύμπτωμα του κρυολογήματος, όταν φράζει η ρινική κοιλότητα. Εάν όμως η φωνή είναι μόνιμα έτσι, μπορεί να είναι αποτέλεσμα χρόνιας ρινοκολπίτιδας, δηλαδή φλεγμονής των παραρινικών κόλπων λόγω λοίμωξης, πολυπόδων, αλλεργίας ή αντίδρασης του ανοσοποιητικού σε κάποιο περιβαλλοντικό ερέθισμα, στραβού διαφράγματος, ή υπερτροφικά κρεατάκια στα παιδιά.

    3. Βαθιά/μαλακή φωνή
    Οι αλλαγές στη φωνή μπορεί επίσης να υποδεικνύουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς. Οι επακόλουθες διαταραχές στο ορμονικό μπορεί να επηρεάσουν τη φωνή, η οποία γίνεται συνήθως πιο βαθιά. Ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε εξασθένιση της φωνής ως προς την έντασή της.

    4. Μονότονη φωνή
    Η μειωμένη τονικότητα της φωνής αποτελεί συχνά ένδειξη του Πάρκινσον. Περίπου το 90% των ασθενών με Πάρκινσον εκδηλώνουν μεταβολές στη φωνή.

    5. Βραχνή φωνή
    Το σύμπτωμα είναι σύνηθες στην περίπτωση λαρυγγίτιδας και μπορεί να επιμείνει έως και μία εβδομάδα περισσότερο από τα υπόλοιπα συνοδά συμπτώματα, ή πολύποδος. Ωστόσο, στα πρώτα στάδια του καρκίνου του λάρυγγα, ο καρκινικός όγκος μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική λειτουργία των φωνητικών χορδών, με τη φωνή να γίνεται πιο τραχιά και βραχνή.



    Ακόμη περισσότερα....

    Ως δυσφωνία ορίζεται μια ανώμαλη αλλαγή στην ποιότητα της φωνής. Οι αιτιάσεις του ασθενούς για βραχνάδα αντιπροσωπεύουν συχνά κάτι εντελώς διαφορετικό από τον τρόπο που ο γιατρός καθορίζει το βράγχος φωνής, έτσι είναι σημαντικό ο γιατρός να εξετάσει τις διαφορετικές περιγραφές της ποιότητας της φωνής του ασθενούς, και να αξιολογήσει τι ακριβώς είναι . Η ποιότητα φωνής μπορεί να περιγραφεί ως λαχανιασμένη, τεταμένη, τραχιά, τρεμάμενη ή αδύνατη. Ο γιατρός μπορεί να ανακαλύψει ότι αυτό που ο ασθενής λέει βραχνάδα, στην πραγματικότητα έχει αυξηθεί η φωνητική προσπάθεια ή είναι φωνητική κόπωση. Άλλες πτυχές της δυσφωνίας, ιδιαίτερα σε ασθενείς οι οποίοι είναι τραγουδιστές, είναι οι αλλαγές στα μπάσα και οι τονικές αστοχίες. Αυτές οι ειδικές διαταραχές συχνά θα βοηθήσουν την εστίαση γιατρού σε πιθανές διαγνώσεις.



    Διαφορική διάγνωση  και αίτια της Βραχνάδας



    ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΦΩΝΗΣ                                    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Λαχανιασμένη                  Παράλυση των φωνητικών χορδών, απαγωγική                                            σπασμωδική δυσφωνία, λειτουργική δυσφωνία

    Βραχνή                              Αλλοίωση των φωνητικών χορδών, δυσφωνία μυϊκής                                                         έντασης, λαρυγγίτιδα, παλινδρόμηση

    Μπάσα                              Οίδημα Reinke, φωνητική κατάχρηση, λαρυγγίτιδα,                                                                 παλινδρόμηση, παράλυση φωνητικών  χορδών, δυσφωνία                                                 μυϊκής έντασης                                               

    Άχρωμη                             Προσαγωγική σπασμωδική δυσφωνία, δυσφωνία μυϊκής                                                    έντασης, λαρυγγίτιδα, παλινδρόμηση

    Τρεμάμενη                        Νόσος του Parkinson, ιδιοπαθής τρόμος κεφαλής και                                                              λαιμού, σπασμωδική δυσφωνία, δυσφωνία μυϊκής έντασης 

    Φωνητική κόπωση        Δυσφωνία μυϊκής έντασης, παράλυση φωνητικών χορδών,                                                λαρυγγίτιδα, παλινδρόμηση, φωνητική κατάχρηση.






    Συχνές αιτίες της Βραχνάδας



    Φωνητικά οζίδια                   Ινώδη εξογκώματα στις φωνητικές χορδές.                                                          Συνήθως αναφέρονται ως «κάλοι».

    Πολύποδας                          Είναι μικρό πρήξιμο του βλεννογόνου που καλύπτει                                            τις φωνητικές χορδές, και αναπτύσσεται από την                                                κατάχρηση φωνής.

    Οίδημα του Reinke               Μια συσσώρευση υγρού στις φωνητικές χορδές. Η                                              κατάσταση αυτή σχετίζεται με το κάπνισμα και                                                    την κατάχρηση της φωνής. Μπορεί επίσης να                                                      συμβεί σε λαρυγγίτιδα από παλινδρόμηση.

    Λαρυγγικά θηλώματα         Εξογκώματα στο λάρυγγα που προκαλούνται από                                              τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων.

    Λαρυγγίτιδα παλινδρόμησης  Φλεγμονή του λάρυγγα που προκαλείται από                                                      ερεθισμό του γαστρικού οξέος.

    Λειτουργική δυσφωνία        Ανώμαλη χρήση του φωνητικού μηχανισμού παρά                                              την φυσιολογική ανατομία. Αυτή η κατάσταση                                                      μπορεί να σχετίζεται με το στρες, ψυχολογική                                                      διαταραχή ή με εξοικείωση στις αντισταθμιστικές                                                  τεχνικές που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας                                              λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού.

    Δυσφωνία μυϊκής έντασης     Μια διαταραχή φωνής που προκύπτει από την                                                     υπερβολική ή άνιση ένταση ομιλίας. Αυτή η                                                         κατάσταση προκύπτει από ακατάλληλη τεχνική                                                   ομιλίας και συνήθως συνδέεται με λαρυγγίτιδα ή                                                 παλινδρόμηση. Οι φωνητικές χορδές αδυνατούν να                                            έρθουν σε επαφή, διότι οι δύο μύες τραβούν                                                        ταυτόχρονα σε αντίθετες κατευθύνσεις                                                                αναποτελεσματικά, αφήνοντας ένα οπίσθιο κενό                                                (οπή) της γλωττίδας

    Σπασμωδική δυσφωνία         Μια κατάσταση με αποτέλεσμα την ακανόνιστη                                                   κατά διαλείμματα φωνή και τις διακοπές της                                                       φώνησης. Αυτή είναι μια εστιακή δυστονία των                                                   μυών του λάρυγγα.

    Παράλυση των φωνητικών 
    χορδών                                Αδυναμία ή ακινησία των φωνητικών χορδών.





    Δυσφωνία μυϊκής έντασης. Οι φωνητικές χορδές αδυνατούν να έρθουν σε επαφή, διότι οι δύο μύες τραβούν ταυτόχρονα σε αντίθετες κατευθύν
    Δυσφωνία μυϊκής έντασης: Οι φωνητικές χορδές αδυνατούν να έρθουν σε επαφή, διότι οι δύο μύες τραβούν ταυτόχρονα σε αντίθετες κατευθύνσεις αναποτελεσματικά, αφήνοντας ένα οπίσθιο κενό (οπή) της γλωττίδας. Μια διαταραχή φωνής που προκύπτει από την υπερβολική ή άνιση ένταση ομιλίας. Αυτή η κατάσταση προκύπτει από ακατάλληλη τεχνική ομιλίας και συνήθως συνδέεται με λαρυγγίτιδα ή παλινδρόμηση. 






    Λειτουργική δυσφωνία        Ανώμαλη χρήση του φωνητικού μηχανισμού παρά την φυσιολογική ανατομία.

    Λειτουργική δυσφωνία: Ανώμαλη χρήση του φωνητικού μηχανισμού (εδώ υπεργλωττιδική συμπίεση και φώνηση με τις νόθες) παρά την φυσιολογική ανατομία. Αυτή η κατάσταση μπορεί να σχετίζεται με το στρες, ψυχολογική διαταραχή ή με εξοικείωση στις αντισταθμιστικές τεχνικές που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού.





    Παραγωγή της φωνής

    Ο λάρυγγας αποτελείται από τέσσερα βασικά ανατομικά στοιχεία: α χόνδρινο σκελετό, εσωτερικούς και εξωτερικούς μύες, και βλεννογόνο. Ο χόνδρινος σκελετός, ο οποίος στεγάζει τις φωνητικές χορδές (θυρεο-αρυταινοειδείς μύες), αποτελείται από τον θυρεοειδή,  και τους κρικοειδείς και αρυταινοειδείς χόνδρους. Αυτοί οι χόνδροι συνδέονται με άλλες δομές της κεφαλής και του λαιμού μέσω των εξωτερικών μυών. Οι εσωτερικοί μύες του λάρυγγα μεταβάλλουν τη θέση, το σχήμα και την τάση των φωνητικών χορδών. Ένα άλλο σημαντικό θέμα, επομένως, είναι η νεύρωση των μυών αυτών και τα χαρακτηριστικά στοιχεία των βλαβών αυτών των νεύρων.

    Το πνευμονογαστρικό νεύρο νευρώνει τον λάρυγγα μέσω των άνω και κάτω λαρυγγικών νεύρων. Το άνω λαρυγγικό νεύρο δίνει  αίσθηση, καθώς και κίνηση στον κρικοθυρεοειδή μυ (ο οποίος χρησιμεύει για την ένταση των φωνητικών χορδών). Η απώλεια της ικανότητας να τραγουδήσετε υψηλές νότες ή να αλλάξετε τον τόνο εύκολα, ή απώλεια της αίσθησης του λάρυγγα και του φάρυγγα, ως εκ τούτου, μπορεί να προκληθεί από κάποια βλάβη που επηρεάζει το άνω λαρυγγικό νεύρο.

    Με την εξαίρεση του κρικοθυρεοειδούς, όλοι οι εσωτερικοί μύες του λάρυγγα νευρώνονται από το κάτω (παλίνδρομο) λαρυγγικό νεύρο. Μια σημαντική ανατομική διαφορά είναι στη θέση του αριστερού και του δεξιού κάτω λαρυγγικό νεύρου. Μετά την έκφυση από το πνευμονογαστρικό, το δεξί κάτω λαρυγγικό νεύρο κάνει αγκύλη γύρω από την υποκλείδια αρτηρία και τους βρόχους, ενώ το αριστερό γύρω από το τόξο της αορτής. Και οι δύο κλάδοι πορεύονται από το κεφάλι στο λαιμό στην τραχειοοισοφαγική αύλακα και στη συνέχεια μπαίνουν στον λάρυγγα. Μια μάζα ή βλάβη οπουδήποτε κατά μήκος της πορείας του νεύρου μπορεί να οδηγήσει σε παράλυση της φωνητικής χορδής. Ασθένειες του στελέχους του εγκεφάλου, του λαιμού και του μεσοθωρακίου πρέπει, ως εκ τούτου, να συμπεριληφθούν στην αξιολόγηση της δυσφωνίας που προκύπτει από παράλυση των φωνητικών χορδών. Μια ποικιλία καταστάσεων που προσβάλουν τα νεύρα που νευρώνουν το λάρυγγα έχουν ως πρωταρχική εκδήλωση το βράγχος και την αλλοίωση γενικά της φωνής. Παραδείγματα τέτοιων καταστάσεων είναι οι όγκοι της βάσης του κρανίου, το καρκίνωμα του ρινοφάρυγγα, το βρογχογενές καρκίνωμα του πνεύμονα οι όγκοι του οισοφάγου και του θυρεοειδούς που μπορούν μέσω μηχανισμού πίεσης ή και διάβρωσης να προκαλέσουν βλάβη στη νεύρωση της περιοχής.

    Χειρουργικός τραυματισμός ή εξωτερικό τραύμα σε αυτές τις περιοχές μπορεί επίσης να προκαλέσουν παράλυση των φωνητικών χορδών.





    Χειρουργικές διαδικασίες που συνδέονται με κίνδυνο τραυματισμού του πνευμονογαστρικού ή / και παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου και παράλυσης των φωνητικών χορδών

     


    Καρωτιδική χειρουργική επέμβαση

    Εκτομή για καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρδιοχειρουργική

    Απολίνωση πόρου 

    Επισκευή της βαλβίδας

    Αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (σπάνια)

    Χειρουργική επέμβαση μεσοθωρακίου

    Θυμεκτομή

    Μεσοθωρακοσκόπιση

    Οισοφαγεκτομή

    Χειρουργική του θυρεοειδούς

    Προηγούμενη χειρουργική επέμβαση αυχενικού δίσκου

    Ενδοτραχειακή χειρουργική

    Επέμβαση της τραχείας

    Τραχειοτομή (σπάνια)




    Ο λάρυγγας επιτελεί τρεις βασικές λειτουργίες: 


    image-19-επιστήμη-φωνήενα) την προστασία των κατώτερων αεροφόρων οδών, με το κλείσιμο της εισόδου του λάρυγγα και την κατάπαυση της αναπνοής κατά την κατάποση της τροφής, 


    β) το αντανακλαστικό του βήχα, οπότε ο λάρυγγας αποβάλλει ξένα σώματα και εκκρίσεις από το τραχειοβρογχικό δένδρο και 

    γ) την παραγωγή της φωνής.


    Το κλείσιμο της εισόδου του λάρυγγα κατά την κατάποση γίνεται σε 3 ​​επίπεδα και μάλιστα με 3 δομές που συμμετέχουν και στην παραγωγή της φωνής:


    image-20-επιστήμη-φωνήεν(1) Οι γνήσιες φωνητικές χορδές: Φέρονται στη μέση γραμμή από τους αρυτενοειδείς χόνδρους κλείνοντας τη σχισμή της γλωττίδος. Κατά την φώνηση αρχίζουν να "δονούνται" χάρη στο φαινόμενο Bernoulli.

    (2) Οι νόθες φωνητικές χορδές: Είναι ένα επίπεδο πάνω από τις γνήσιες φωνητικές χορδές. Χωρίζονται από αυτές με τις κοιλίες του Morgagni. Κατά την κατάποση συστέλλονται και έτσι τοποθετούνται πάνω από τις γνήσιες φωνητικές χορδές. Κανονικά δεν δονούνται και δεν συμετέχουν στην παραγωγή της φωνής αν και κάποιοι τραγουδιστές τις χρησιμοποιούν με κίνδυνο τραυματισμού. 

    (3) Οι αρυτενοεπιγλωττιδικές πτυχές (σφιγκτήρες): Σχηματίζεται από ένα μυϊκό δαχτυλίδι που ενώνει τους αρυτενοειδείς χόνδρους και την επιγλωττίδα, είναι μια βασική δομή κατά την κατάποση, επειδή κάνει την επιγλωττίδα προς τα κάτω και να ολοκληρώσει το κλείσιμο του λάρυγγα. Ο κύριος μυς που είναι υπεύθυνος είναι ο αρυταινοεπιγλωττιδικός αλλά λειτουργεί επίσης και ένα άλλο μεσαρυτενοειδές μυϊκό σύστημα (που ενώνει τους αρυτενοειδείς χόνδρους). Χρησιμοποιείται επίσης για το τραγούδι.

    Μια άλλη δομή που εμπλέκεται επίσης στη λειτουργία της κατάποσης είναι η μαλθακή υπερώα. Αυτή κλείνοντας αποτρέπει την επικοινωνία της ρινικής κοιλότητας με το στόμα και είναι γνωστή ως φαρυγγοϋπερώιας σύγκλιση.




    Η παραγωγή της φωνής στηρίζεται σε τρία στοιχεία:

    1) την παραγωγή της ροής του αέρα, 

    2) τις δονήσεις των φωνητικών χορδών που παράγουν ήχο, και 

    3) τη διαμόρφωση του ήχου για την παραγωγή διαφόρων συχνοτήτων. 

    Τα χείλη, η γλώσσα, τα δόντια και ο ουρανίσκος παρέχουν τους διαφορετικούς ήχους της ομιλίας. Οι πνεύμονες πρώτα παρέχουν επαρκή ροή αέρα για να ξεπεραστεί η αντίσταση της προσαγωγής των φωνητικών χορδών. Οι φωνητικές χορδές είναι εξαιρετικά συντονισμένες νευρομυϊκές μονάδες που προσαρμόζουν την ένταση τη χροιά και τον τόνο με την αλλαγή της θέσης, το μήκος, την τάση και τη μάζα τους. Η παραγωγή του ήχου εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της δόνησης του βλεννογόνου στο μεσαίο άκρο των φωνητικών χορδών.Το μέγεθος και το σχήμα των φωνητικών χορδών καθορίζουν τη χροιά της φωνής. Οι διακυμάνσεις της φωνής κάποιου ατόμου είναι το αποτέλεσμα της επιμήκυνσης, ή της επιβράχυνσης των φωνητικών χορδών, της τάσης, ή της χαλάρωσης τους. Για παράδειγμα η χαλάρωση και η βράχυνση των φωνητικών χορδών καταλήγει σε παραγωγή βαθιάς μπάσας φωνής (χαμηλής συχνότητας), ενώ η τάση και η επιμήκυνση τους οδηγεί σε λεπτή πρίμα φωνή (υψηλής συχνότητας). Έτσι, κάθε δομική, φλεγμονώδης ή νεοπλασματική αλλοίωση της φωνητικής χορδής επηρεάζει την παραγωγή της φωνής και την ποιότητα. Τελική τροποποίηση του λόγου εμφανίζεται στον ρινοφάρυγγα, τους παραρρίνιους κόλπους, και το στοματοφάρυγγα, όπου η γλώσσα, ο ουρανίσκος, τα μάγουλα και τα χείλη εμπλέκονται στην άρθρωση. Η ολοκληρωμένη ανατομία της παραγωγής της φωνής απαιτεί από τον γιατρό να θεωρεί ότι μια αλλαγή στην ανατομία ή τη λειτουργία οποιασδήποτε από τις δομές που συμμετέχουν στην παραγωγή της φωνής, από τους πνεύμονες μέχρι τον ρινοφάρυγγα, μπορεί να οδηγήσει σε δυσφωνία.

    Η παραγωγή της κανονικής φωνής περιλαμβάνει δόνηση ολόκληρου του πάχους των φωνητικών χορδών, πρώτα στο κάτω μέρος της σχισμής της γλωττίδας και στη συνέχεια στο πάνω. Στην παραγωγή falsetto (ψεύτικης φωνής), από την άλλη πλευρά, δονείται μόνο ο βλεννογόνος της επιφανείας των φωνητικών χορδών, αφήνοντας το σώμα τους σχετικά χαλαρό.








    Κατασκευή φων. χορδών       Κανονική φώνηση          Γλωττιδικός κύκλος falsetto


    Το falsetto είναι ένα υψηλότερος τόνος φωνής από το συνηθισμένο. Σκεφτείτε έναν ηλικιωμένο άντρα 
    να ακούγεται με μια κάπως πιο γυναικεία φωνή 


    Δείτε σε VIDEO πώς δουλεύουν οι φωνητικές χορδές στο τραγούδι.





    File:Vocal Fold Scheme.gif

    Το σύστημα των φωνητικών χορδών           Η παραγωγή της κανονικής φωνής                                                                   περιλαμβάνει δόνηση ολόκληρου του                                                                  πάχους των φωνητικών χορδών, πρώτα                                                           στο κάτω μέρος της σχισμής της γλωττίδας                                                            και στη συνέχεια στο πάνω


    Vocal_fold_falsett_animatedπαραγωγή falsetto (ψεύτικης φωνής), δονείται μόνο ο βλεννογόνος της επιφανείας των φωνητικών χορδών, αφήνοντας το σώμα τους σχετικά χαλαρό.


    Η φωνή χαρακτηρίζεται από το ύψος, την ένταση και τη χροιά.

    • Το ύψος της φωνής καθορίζεται από τη συχνότητα των ταλαντώσεων των φωνητικών χορδών. Η συχνότητα έχει άμεση εξάρτηση από το μήκος, το πάχος και την ένταση των χορδών.
    • Η ένταση της φωνής εξαρτάται από την πίεση της εκπνοής κατά τη στιγμή της ομιλίας.
    • Η χροιά της φωνής προσδιορίζεται από τον βασικό τόνο, που δίνεται από τη φωνητική μηχανή, σε συνδυασμό με την αρμονία.





    Διαφορική διάγνωση και αίτια της βραχνάδας



    Νεοπλασματική

    Πολύποδας στις φωνητικές χορδές

    Οζίδια στις φωνητικές χορδές

    Κοκκιώματα φωνητικών χορδών

    Κύστη στις φωνητικές χορδές

    Λαρυγγικά θηλώματα

    Καρκίνος του λάρυγγα εκ πλακωδών κυττάρων 


    Φλεγμονώδης

    Λαρυγγίτιδα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 

    Ιογενής λαρυγγίτιδα

    Βακτηριακή λαρυγγίτιδα

    Φυματιώδης ή μυκητιασική λαρυγγίτιδα

    Αλλεργική λαρυγγίτιδα


    Νευρολογική

    Παράλυση των φωνητικών χορδών (μονόπλευρη)

    Σπασμωδική δυσφωνία

    Διαταραχή της κίνησης (δηλαδή, της νόσου του Parkinson)

    Ο ιδιοπαθής τρόμος

    Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο


    Διάφορα

    Φωνητική κατάχρηση

    Ατροφία των φωνητικών χορδών

    Ουλές των φωνητικών χορδών

    Υποθυρεοειδισμός (μυξοιδηματική λαρυγγίτιδα)

    Δυσφωνία μυϊκής έντασης 

    Οίδημα του Reinke 

    Φάρμακα




    Αξιολόγηση της βραχνάδας

    ΙΣΤΟΡΙΚΟ

    Σε περίπτωση απουσίας λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, κάθε ασθενής με βραχνάδα που επιμένει για περισσότερο από δύο εβδομάδες απαιτεί αξιολόγηση. Το ιστορικό μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για τον περιορισμό της διαφορικής διάγνωσης. Σε κάθε ασθενή με βραχνάδα και ιστορικό χρήσης καπνού, ο καρκίνος κεφαλής και τραχήλου είναι η πρώτη διάγνωση που πρέπει να αποκλειστεί, γιατί το βράγχος φωνής είναι συχνά το μόνο σύμπτωμα που παρουσιάζουν.

    Ένα σημαντικό μέρος του ιστορικού είναι μια λεπτομερής αποσαφήνιση του τρόπου χρήσης της φωνής του ασθενούς. Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει την αξιολόγηση του «τύπου της  φωνητικής προσωπικότητας" του ασθενή (ποσότητα και τρόπος χρήσης της φωνής), η πρόσφατη χρήση φωνής (όπως ουρλιάζοντας σε ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου) και φωνητικό περιβάλλον (όπου ο ασθενής χρησιμοποιεί τη φωνή του-όπως το να μιλά φορώντας ωτοασπίδες σε ένα εργοστάσιο). Ιστορικό βαρηκοίας στον ασθενή ή σε ένα μέλος της οικογένειας μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει στην κατάχρηση φωνής. Αυτή η κατάχρηση είναι μια συχνή αιτία δυσφωνίας που μπορεί να προληφθεί, αλλά μπορεί να υποτιμηθεί από τον ασθενή, γι 'αυτό είναι σημαντικό να ρωτηθούν και τα μέλη της οικογένειας για τα πρότυπα χρήσης της φωνής.

    Με ιδιαίτερο τρόπο αντιμετωπίζονται οι επαγγελματίες φωνής όπως δάσκαλοι και τραγουδιστές, των οποίων το επάγγελμα και η ζωή εξαρτάται από την καλή χρήση της φωνής. Τα πρόσωπα αυτά χρήζουν νωρίτερα και πιο επιθετική παρέμβαση και συχνά απαιτούν πιο εξειδικευμένη φροντίδα.

    Άλλες πτυχές του ιστορικού περιλαμβάνουν τη φύση και το χρονοδιάγραμμα της δυσφωνίας. Συνοδά συμπτώματα όπως πόνος, δυσφαγία, βήχας ή δυσκολία στην αναπνοή. Συμπτώματα  γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, όπως όξινη γεύση στο στόμα το πρωί.  Ασθενειών που σχετίζονται με ρινοκολπίτιδα (αλλεργική ρινίτιδα ή χρόνια παραρρινοκολπίτιδα) και τη χρήση φαρμάκων που στεγνώνουν το βλεννογόνο του αεραγωγού. Χρήση καπνού και οινοπνεύματος πρέπει να προσδιορίζονται, καθώς τα προϊόντα αυτά ερεθίζουν το στοματικό και λαρυγγικό βλεννογόνο και η χρήση τους είναι ένας παράγοντας κινδύνου για καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Ιστορικό έκθεσης σε ερεθιστικούς παράγοντες, ιδιαίτερα στο χώρο εργασίας, θα πρέπει να λαμβάνεται υπ όψιν. Ο ασθενής θα πρέπει να ερωτηθεί σχετικά με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση στο κεφάλι και το λαιμό ή άλλη χειρουργική επέμβαση που απαιτεί διασωλήνωση.


    Οι αλλαγές στον τόνο της φωνής συμβαίνουν όταν μεταβάλλεται το σχήμα των φωνητικών χορδών ή η απόσταση μεταξύ τους.

    1. Τραχιά φωνή
    Μπορεί να υποδεικνύει γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η παλινδρόμηση οξέων από το στομάχι στον οισοφάγο μπορεί να φτάσει στο λάρυγγα και το λαιμό. Ο ερεθισμός του λάρυγγα από τα οξέα κάνει τη φωνή πιο τραχιά, καθώς οι φωνητικές χορδές διογκώνονται και αλλοιώνονται οι φυσιολογικές δονήσεις που πραγματοποιούν.

    2. Ένρινη φωνή
    Είναι τυπικό σύμπτωμα του κρυολογήματος, όταν φράζει η ρινική κοιλότητα. Εάν όμως η φωνή είναι μόνιμα έτσι, μπορεί να είναι αποτέλεσμα χρόνιας ρινοκολπίτιδας, δηλαδή φλεγμονής των παραρινικών κόλπων λόγω λοίμωξης, πολυπόδων, αλλεργίας ή αντίδρασης του ανοσοποιητικού σε κάποιο περιβαλλοντικό ερέθισμα, στραβού διαφράγματος, ή υπερτροφικά κρεατάκια στα παιδιά.

    3. Βαθιά/μαλακή φωνή
    Οι αλλαγές στη φωνή μπορεί επίσης να υποδεικνύουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς. Οι επακόλουθες διαταραχές στο ορμονικό μπορεί να επηρεάσουν τη φωνή, η οποία γίνεται συνήθως πιο βαθιά. Ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε εξασθένιση της φωνής ως προς την έντασή της.

    4. Μονότονη φωνή
    Η μειωμένη τονικότητα της φωνής αποτελεί συχνά ένδειξη του Πάρκινσον. Περίπου το 90% των ασθενών με Πάρκινσον εκδηλώνουν μεταβολές στη φωνή.

    5. Βραχνή φωνή
    Το σύμπτωμα είναι σύνηθες στην περίπτωση λαρυγγίτιδας και μπορεί να επιμείνει έως και μία εβδομάδα περισσότερο από τα υπόλοιπα συνοδά συμπτώματα, ή πολύποδος. Ωστόσο, στα πρώτα στάδια του καρκίνου του λάρυγγα, ο καρκινικός όγκος μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική λειτουργία των φωνητικών χορδών, με τη φωνή να γίνεται πιο τραχιά και βραχνή.

    ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ - ΛΑΡΥΓΓΟΣΚΟΠΙΣΗ


    λαρυγγοσκόπιση Στροβοσκόπιση

    Μια ενδελεχής εξέταση της κεφαλής και του τραχήλου (λαιμού), συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης της οξύτητας της ακοής, του βλεννογόνου των αναπνευστικών οδών, της κινητικότητας της γλώσσας και της λειτουργία του κρανιακών νεύρων, είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση της δυσφωνίας. Η εξέταση του λάρυγγα είναι κεντρικής σημασίας για την αξιολόγηση και μπορεί να περιλαμβάνει έμμεση ή άμεση λαρυγγοσκόπηση, λαρυγγοσκόπηση με άκαμπτο ή εύκαμπτο ενδοσκόπιο, ή και στροβοσκόπιση. Ο γιατρός ψάχνει για βλάβες, ερύθημα ή οίδημα του βλεννογόνου και αξιολογεί την κίνηση των φωνητικών χορδών. Είναι απαραίτητο να απεικονίσει ολόκληρο το λάρυγγα. Εάν η κλινική υποψία είναι υψηλή, οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να εξετάζονται για συμπτώματα συστημικής νόσου όπως υποθυρεοειδισμός, ή νευρολογική δυσλειτουργία, όπως τρόμος, νόσος του Πάρκινσον ή σκλήρυνση κατά πλάκας. 



    Κατά την εξέταση, το κλείσιμο της γλωττιδικής σχισμής μπορεί να είναι πλήρες ή ελλιπές. Υπάρχουν χαρακτηριστικές μορφές ορισμένων καταστάσεων ατελούς κλεισίματος γλωττίδος που φαίνονται στην κατωτέρω εικόνα:

    χαρακτηριστικές μορφές  ατελούς κλεισίματος γλωττίδος


    1. Οπίσθια οπή (συνήθως συνδέεται με κακή μυϊκή χρήση, αλλά και σε μικρότερη κλίμακα σε ενήλικες γυναίκες χωρίς διαταραχές της φωνής ).

    2. Πρόσθια οπή (συνήθως προκαλείται από ένα δομικό ελάττωμα).

    3. Πρόσθια και οπίσθια οπή (σαν "κλεψύδρα", που συνήθως συνδέεται με τις διμερή φωνητικά οζίδια).

    4. Ακανόνιστη οπή (που σχετίζονται με ακανόνιστες άκρες, ουλές ή βλάβες των φωνητικών χορδών).

    5. Ατρακτοειδής οπή σαν διπλές παρενθέσεις (που σχετίζεται με νευρολογικές διαδικασίες, ψυχογενείς, κακή μυϊκή χρήση ή γήρανση).

    6. Επιμήκη οπή ή ελλιπές κλείσιμο σε όλο το μήκος των ελεύθερων άκρων των φωνητικών χορδών (βραχνάδα που σχετίζεται με ψυχογενείς διαδικασίες, ή παράλυση).


    Δυσφωνία μυϊκής έντασης. Οι φωνητικές χορδές αδυνατούν να έρθουν σε επαφή, διότι οι δύο μύες τραβούν ταυτόχρονα σε αντίθετες κατευθύν
    Οπίσθια οπή σε Δυσφωνία μυϊκής έντασης: Οι φωνητικές χορδές αδυνατούν να έρθουν σε επαφή, διότι οι δύο μύες τραβούν ταυτόχρονα σε αντίθετες κατευθύνσεις αναποτελεσματικά, αφήνοντας ένα οπίσθιο κενό (οπή) της γλωττίδας. Μια διαταραχή φωνής που προκύπτει από την υπερβολική ή άνιση ένταση ομιλίας. Αυτή η κατάσταση προκύπτει από ακατάλληλη τεχνική ομιλίας και συνήθως συνδέεται με λαρυγγίτιδα ή παλινδρόμηση. 




    imagen-0-επιστήμη-φωνήεν


    Στροβοσκόπιση

    Οι φωνητικές χορδές δονούνται συνήθως κατά τη διάρκεια της ομιλίας, ή το τραγούδι 80 έως 400 φορές ανά δευτερόλεπτο. Αυτές οι δονήσεις είναι πάρα πολύ γρήγορες για να τις δει το γυμνό μάτι και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αξιολογηθούν πλήρως με έμμεση λαρυγγοσκόπιση. Στροβοσκόπιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των δονήσεων των φωνητικών χορδών. Η στροβοσκόπιση επιτρέπει στον εξεταστή να δεί τις φωνητικές χορδές σε αργή κίνηση. Η στροβοσκόπιση γίνεται χρησιμοποιώντας ένα 70 μοιρών άκαμπτο ενδοσκόπιο ή ένα εύκαμπτο ενδοσκόπιο.

    Οι δονήσεις των φωνητικών χορδών περιλαμβάνουν υψηλής ταχύτητας, μικρότερες δονήσεις. Έτσι, μια λεπτή αλλαγή στη βλέννα ή την τάση των φωνητικών χορδών που οδηγεί σε βράγχος φωνής, μπορεί να παρατηρηθεί με την στροβοσκόπιση. Είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αξιολόγηση των λεπτών βλαβών που επηρεάζουν τη δόνηση των χορδών, και επιτρέπει την ανακάλυψη μικρών βλαβών όπως μια ουλή των φωνητικών χορδών, αιμορραγία, ή κύστη.



    Αναγνωρίστε τα προβλήματα φώνησης...


    • Η φωνή σας έχει γίνει πιο βραχνή και τραχιά;
    • Όταν τραγουδάτε αδυνατείτε να εκτελέσετε κάποιες υψηλές νότες;
    • Η φωνή σας ξαφνικά ακούγεται βαθύτερη;
    • Αισθάνεστε πόνο, ερεθισμό, ή τραχύτητα στο λαιμό σας;
    • Χρειάζεται να καταβάλλετε προσπάθεια για να μιλήσετε;
    • Μήπως 'καθαρίζετε' συχνά και επανειλημμένα το λαιμό σας;

    Αν απαντήσατε καταφατικά στα παραπάνω ερωτήματα τότε είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα στη λειτουργία της φώνησης και πρέπει να καταφύγετε στον ειδικό για αυτά τα θέματα, τον ωτορινολαρυγγολόγο, γιατί η θεραπεία της βραχνάδας εξαρτάται κυρίως από την αιτία που την προκαλεί.


    Προστατέψτε τη φωνή σας!


    • Διακόψτε το κάπνισμα.
    • Αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
    • Πίνετε πολύ νερό.
    • Αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση μπαχαρικών.
    • Μην εξαντλείτε τη φωνή σας, μην τραγουδάτε. 
    • Κατά την ομιλία έχετε σταθερό τόνο στη φωνή, μη φωνάζετε, μην ψιθυρίζετε.
    • Πλένετε καλά τα χέρια σας και γενικά προστατευθείτε από τις ιώσεις
    • Φροντίστε την στοματική σας υγιεινή.
    • Χρησιμοποιείτε καραμέλες ή μαστίχα, που προκαλούν έκκριση σάλιου.
    • Καλό είναι να κρατάτε υγρασία στο υπνοδωμάτιο και το καθιστικό.





    ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ ΩΡΛ;


     

    1)  όταν η βραχνάδα έχει διάρκεια μεγαλύτερη από            τρεις εβδομάδες

    2)  όταν η βραχνάδα συνοδεύεται από:

    •    πόνο ο οποίος δεν προσήλθε από κρύωμα

    •    αιμόπτυση (αίμα στο σάλιο)

    •    δυσκολία στην κατάποση

    •    μία ψηλαφητή μάζα στον τράχηλο

    •    πόνο στο αυτί

    3)  ολική απώλεια της φωνής ή ξαφνική αλλαγή στη              φωνή που διαρκεί πάνω από μερικές ημέρες.

    4)  Σε καπνιστές με βραχνή φωνή η οποία παραμένει          πάνω από τρεις εβδομάδες, οι φωνητικές χορδές          πρέπει να ελεγχθούν ενδοσκοπικά, προκειμένου            να αποκλειστεί ο καρκίνος.




    Πρόληψη βράχνας και φροντίδα φωνής


    Ο καθένας πρέπει να φροντίζει τη φωνή του.

    Εάν όμως χρησιμοποιείτε τη φωνή σας επαγγελματικά, είστε δηλαδή τραγουδιστής, κληρικός, καθηγητής, ηθοποιός, κλπ τότε πρέπει να δώσετε μέγιστη σημασία στη σωστή χρήση και φροντίδα της φωνής σας. Παρακάτω δίνονται κάποιες χρήσιμες συμβουλές που θα σας βοηθήσουν στη διατήρηση της υγιεινής της φωνής:

    1. ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ

    Πολύ σημαντική είναι η ικανοποιητική πρόσληψη νερού. Συνιστάται λήψη 6 έως 8 ποτηριών νερού καθημερινά για την επαρκή ενυδάτωση. Η ικανοποιητική πρόσληψη νερού  διατηρεί τη βλέννα στις φωνητικές χορδές λεπτόρρευστη δημιουργώντας έτσι ιδανικές συνθήκες εργασίας για τις φωνητικές χορδές. Ο καφές, το τσάι και διάφορα άλλα ροφήματα που περιέχουν καφεΐνη πρέπει να αποφεύγονται γιατί προκαλούν αφυδάτωση.

    2. ΠΥΚΝΟΡΕΥΣΤΗ ΒΛΕΝΝΑ

    Η πυκνόρευστη βλέννα αντιμετωπίζεται συνήθως με κάποιο βλεννολυτικό φάρμακο και λήψη 6 έως 8 ποτηριών νερού την ημέρα. Παρά τα μέτρα αυτά κάποιοι ασθενείς συνεχίζουν να έχουν την αίσθηση της πυκνόρευστης βλέννας στο λάρυγγα ή στις φωνητικές τους χορδές. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό οφείλεται στην παλινδρόμηση του οξέος του στομάχου στο λάρυγγα (Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση).

    3. ΣΥΧΝΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΛΑΡΥΓΓΑ - ΦΩΝΗΣ

    Αποτελεί σύνηθες πρόβλημα ατόμων που χρησιμοποιούν τη φωνή τους επαγγελματικά. Απαντάται σε άτομα με υπερβολική έκκριση βλέννας ή σε ασθενείς με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Ο ιατρός σας θα σας δώσει φαρμακευτική αγωγή για να σας βοηθήσει αλλά είναι σημαντικό να αποβάλλετε αυτή σας τη συνήθεια. Η προσπάθεια καθαρισμού του λάρυγγα τραυματίζει τις φωνητικές χορδές. Όταν αισθανθείτε την ανάγκη να καθαρίσετε το λάρυγγα σας ακολουθείστε τις παρακάτω οδηγίες: καταπιείτε, πιείτε γουλιά-γουλιά το νερό, ή καθαρίστε  το λάρυγγα αθόρυβα (ο ιατρός σας  ή ένας λογοθεραπευτής  θα σας το μάθουν).

    4. ΓΑΣΤΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ

    Μολονότι η παλινδρόμηση του γαστρικού περιεχομένου στον οισοφάγο και στο λάρυγγα συχνά οδηγεί σε οπισθοστερνικό καύσο αρκετοί ασθενείς ποτέ δεν αναφέρουν αυτό το σύμπτωμα. Η θεραπεία της πάθησης αυτής περιλαμβάνει αλλαγές στη διατροφή και στον τρόπο ζωής με σκοπό την μείωση παραγωγής του οξέος του στομάχου.

    5. ΚΑΚΗ ΧΡΗΣΗ /ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ

     * Μη μιλάτε υπερβολικά 
     * Διαλέξτε τις λέξεις σας προσεκτικά.
     * Μη μιλάτε πολύ στο τηλέφωνο
     * Αν πρέπει να μιλήσετε στο τηλέφωνο λόγω  επαγγέλματος τότε ξεκουράστε τη      φωνή σας για δέκα λεπτά κάθε 2-3 ώρες.
     * Πρέπει να μιλάτε χαμηλά και σταθερά 
     * Αποφύγετε να μιλάτε σε θορυβώδες περιβάλλον. Αν είναι απαραίτητο                  μιλήστε κοντά στον ενδιαφερόμενο ή κάντε  χρήση φορητού ενισχυτή                  (ρωτήστε τον ιατρό σας ή το λογοθεραπευτή σας για περισσότερες                      λεπτομέρειες).
     * Αποφύγετε να φωνάζετε ή να κραυγάζετε. Υπάρχουν πολλοί  πιο ωραίοι             τρόποι για να τραβήξετε την προσοχή όπως για παράδειγμα να σφυρίξετε ή       να χτυπήσετε παλαμάκια.
     * Το κάπνισμα είναι το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις για τη φωνή          σου. Χρόνιος ερεθισμός των φωνητικών χορδών από το κάπνισμα οδηγεί σε        χρόνια λαρυγγίτιδα, πολύποδες φωνητικών χορδών ή καρκίνο λάρυγγα.

    6. ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΦΩΝΗ 

     * Αντισταμινικά/Αποσυμφορητικά.
     * Τοπικά αναισθητικά κλπ.

    7.  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

     * Προσπάθησε να αποφύγεις περιβάλλον με πολύ σκόνη και καπνό. Σε                περιοχές με ξηρό πολύ κλίμα μπορείς να χρησιμοποιείς υγραντήρα.




     Μερικές πρακτικές οδηγίες για την αποφυγή προβλημάτων φωνής:

    • Αποφύγετε να μιλάτε δυνατά
    • Αποφύγετε τις κραυγές, τις στριγκλιές, το δυνατό γέλιο καθώς και τις συνεχείς απόπειρες καθαρισμού του λαιμού (τραυματισμός φωνητικών χορδών)
    • Καταστείλετε το βήχα σας και προσπαθήστε να πταρνισθείτε «ήπια» και όχι με θόρυβο
    • Αποφύγετε τη δημιουργία παράξενων ήχων με τη φωνή σας
    • Μη ψιθυρίζετε. Το ψιθύρισμα είναι χειρότερο από την ομιλία
    • Αρχίστε την κάθε πρόταση κατά την ομιλίας σαςμε εκπνοή
    • Κάντε μία παύση στη μέση της πρότασης και αναπνεύστε πάλι
    • Διατηρείσετε ένα απαλό και σωστό τρόπο ομιλίας με σωστή άρθρωση
    • Μη μιλάτε γρήγορα
    • Μάθετε να χρησιμοποιείτε τη φωνή σας με όσο το δυνατόν λιγότερη προσπάθεια και τάση
    • Μη μιλάτε για πολλή ώρα, αποφύγετε τις παρατεταμένες τηλεφωνικές συνομιλίες, δώστε χρόνο στη φωνή σας να ξεκουραστεί κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας
    • Αποφύγετε να μιλάτε ή να τραγουδάτε συνέχεια κοντά στα όρια της φωνητικής σας κλίμακας
    • Δώστε χρόνο στη φωνή σας να ξεκουραστεί μετά.
    • Χρησιμοποιήστε σωστά την κοιλιακή η διαφραγματική αναπνοή
    • Διατηρείστε την σωστή ενυδάτωση του σώματος, πίνοντας 7-9 ποτήρια νερό την ημέρα
    • Σε περίπτωση κρυολογήματος η λαρυγγίτιδας συμβουλευτείτε αμέσως τον ειδικό ιατρό
    • Αποφύγετε τη ξηρασία που δημιουργεί ο κλιματισμός σε εσωτερικούς χώρους
    • Αποφύγετε την εισπνοή μολυσμένου αέρα
    • Διατήρηση καλής γενικής κατάστασης
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Θεραπεύστε την γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση εάν έχετε
    • Αποφεύγετε τα καφεϊνούχα και αλκοολούχα ποτά γιατί αυτά προκαλούν αφυδάτωση
    • Η χρήση ενός υγραντήρα θα βοηθήσει στην ενυδάτωση



    Ποιό αναλυτικά παθήσεις που κάνουν βραχνάδα.....



    Πολύποδας λάρυγγα, κάλοι φωνητικών χορδών






    Όζοι, κάλοι, κομβία των αοιδών (τραγουδιστών) 

    Ορισμός των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών  



    Τα φωνητικά οζίδια και ο πολύποδας είναι μικρά εξογκώματα που αναπτύσσονται στις φωνητικές χορδές κάποιων ανθρώπων.
    Οι φωνητικές χορδές είναι πτυχώσεις του βλεννογόνου του λάρυγγα.  Είναι ζευγάρι, μοιάζουν με λεπτά πλακέ καλώδια και δονούνται παράγοντας φωνητικούς ήχους κατά τη διάρκεια ομιλίας, είναι δε σε θέση να παράγουν ένα ευρύ φάσμα ήχων.
    Ο φωνητικός όζος είναι μια μικρή, φλεγμονώδης ή ινώδης υπερπλασία που αναπτύσσεται στο επιθήλιο του βλεννογόνου που καλύπτει τις φωνητικές χορδές των ανθρώπων που χρησιμοποιούν συνεχώς τη φωνή τους. Ονομάζεται επίσης κομβίο ή κάλος, όζος του τραγουδιστή, και οζίδιο του δασκάλου. Ο φωνητικός πολύποδας είναι ένα μικρό πρήξιμο στον βλεννογόνο που καλύπτει τις φωνητικές χορδές. Καθώς μεγαλώνει, παίρνει ένα στρογγυλεμένο σχήμα. Συνήθως είναι  εντοπισμένοι (συνήθως στο πρόσθιο τριτημόριο), ή μπορεί να καταλαμβάνουν όλο το μήκος των φωνητικών χορδών (πολυποειδής εκφύλιση ή οίδημα Reinke).  


    όζοι, κάλοι κομβία των αοιδών (τραγουδιστών)

    Όζοι, κάλοι, κομβία των φωνητικών χορδών



    Αιτίες και παράγοντες κινδύνου των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών


    Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τη φωνή τους σε μεγάλο βαθμό, όπως συμβαίνει στους επαγγελματίες τραγουδιστές, δασκάλους, κληρικούς, είναι επιρρεπείς να έχουν κάλους στις φωνητικές χορδές. Όπως και οι πολύποδες, οι όζοι μπορεί να αναπτυχθούν ως αποτέλεσμα της υπερβολικής χρήσης της φωνής.
    Ένας όζος διαφέρει από ένα πολύποδα στο ότι πρόκειται για μια αύξηση του επιθηλίου που καλύπτει το βλεννογόνο και όχι του ίδιου του βλεννογόνου. Εάν κάποιος έχει φωνητικά οζίδια, η φωνή θα γίνει αδύναμη και βραχνή.
    Οι πολύποδες είναι αλλοιώσεις που αναπτύσσονται από την κατάχρηση φωνής, χρόνια λαρυγγίτιδα, αλλεργικές αντιδράσεις και χρόνια εισπνοή ερεθιστικών ουσιών, όπως είναι οι βιομηχανικές αναθυμιάσεις και ο καπνός του τσιγάρου. Μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σε υποθυρεοειδισμό.


    Τα συμπτώματα των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών


    Ο πολύποδας και οι κάλοι μπορεί να κάνουν τη φωνή να ακούγεται αδύναμη και βραχνή.

    Φυσιολογικές φωνητικές χορδές
    Φυσιολογικές φωνητικές χορδές

    πολύποδας λάρυγγος
         πολύποδας λάρυγγα (φωνητικών χορδών)

    κάλοι, (όζοι, κομβία) φωνητικών χορδών



    Η διάγνωση των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών


    Η διάγνωση γίνεται με την έμμεση λαρυγγοσκόπηση και καλύτερα με ενδοσκόπιο. Η στροβοσκόπιση μπορεί να είναι χρήσιμη.
    Είναι σημαντικό να αποκλειστεί το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του λάρυγγα.
    Ο γιατρός μπορεί να συστήσει άμμεση λαρυγγοσκόπηση υπό γενική αναισθησία, για να εξετάσει καλύτερα τις φωνητικές χορδές και να πάρει βιοψία.


    πολύποδας στις φωνητικές χορδές

    πολύποδας στις φωνητικές χορδές (λάρυγγος)



    Θεραπεία των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών


    Η θεραπεία απαιτεί την τροποποίηση των συνηθειών φώνησης, και ορισμένες φορές την παραπομπή σε έναν λογοθεραπευτή για μαθήματα ορθοφωνίας, ιδίως σε επαγγελματίες φωνής, όπως εκπαιδευτικοί και τραγουδιστές. Ανάπαυση των φωνητικών χορδών με αφωνία ή επιτρέποντας λίγο την ομιλία, για αρκετές εβδομάδες μπορεί να επιτρέψει την οζίδια να συρρικνωθούν. Τα παιδιά που έχουν κατά καιρούς οζίδια και αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με θεραπεία φωνής μόνο.
    Εισπνεόμενο στεροειδές σπρέι μπορεί να είναι χρήσιμο. Μερικές φορές η βιοψία και η χειρουργική αφαίρεση είναι απαραίτητη. Μπορούν να αφαιρεθούν χωρίς εξωτερική τομή με λαρυγγοσκόπηση, στην οποία ένας μεταλλικός σωλήνας με φως στην άκρη περνά μέσα από το στόμα στο λαιμό και το λάρυγγα και τη χρήση του χειρουργικού μικροσκοπίου (μικρολαρυγγοσκόπηση). Η βιοψία του πολύποδα μπορεί να γίνει, προκειμένου να είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει καρκίνος. Η απομάκρυνση ενός πολύποδα πρέπει να ακολουθείται από θεραπεία φωνής, που θα διορθώσει την υποκείμενη αιτία


    .

    Κάλοι, όζοι, κομβία φωνητικών χορδών



    Πρόληψη των φωνητικών οζιδίων(όζων, κάλων, κομβίων) και του πολύποδα των φωνητικών χορδών


    περιλαμβάνει:


      • Ορθή χρήση της φωνής.
      • Αποφυγή ουρλιαχτών και δυνατής ομιλίας.
      • Μιλώντας σε μια κανονική ένταση που είναι φυσική και άνετη.
      • Οχι ψιθυρίζοντας ή μιλώντας σε ένα υψηλότερο ή χαμηλότερο τόνο από ό,τι είναι φυσικό. 
      • Απελευθέρωση της έντασης της φωνής στον αυχένα με ήπια κάμψη του κεφαλιού προς τα εμπρός και προς κάθε πλευρά, διατηρώντας παράλληλα τους ώμους προς τα κάτω.




      Οίδημα του Reinke




      Τι είναι το οίδημα του Reinke;

      Οίδημα Reinke, που ονομάζεται επίσης «polypoid corditis,« είναι μια διόγκωση σε ολόκληρο το στρώμα του επιφανειακού χορίου (ή στρώμα του Reinke), μια δομή ζωτικής σημασίας για την φυσιολογική λειτουργία της φωνής. Αυτό συμβαίνει αποκλειστικά σε καπνιστές, και μερικοί έχουν προτείνει ότι είναι μια αντίδραση στην επαναλαμβανόμενη έκθεση των φωνητικών χορδών στην θερμότητα του εισπνεόμενου καπνού του τσιγάρου.

      Reinke-1

      Οίδημα Reinke που περιλαμβάνει την φωνητική χορδή στα αριστερά της εικόνας, κάνοντάς την να φαίνεται πολύ πρησμένη.


      Το οίδημα του Reinke δεν είναι η ίδια μια προκαρκινική βλάβη, αλλά αυτό είναι ένα σημάδι ότι οι φωνητικές χορδές έχουν εκτεθεί σε μια επιζήμιο βαθμό στο κάπνισμα. Ολόκληρη η επιφάνεια του στόματος, της μύτης και του λαιμού πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά σε άτομα με οίδημα Reinke για να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχει καρκίνος ή προκαρκινικές βλάβες.

      Reinke-2

      Το οίδημα Reinke μπορεί να είναι άνισο και ακανόνιστο κάνοντάς το να φαίνεται σαν να υπάρχει ένας αριθμός χωριστών πολυπόδων. Επιπλέον, υπάρχει μια αιμορραγία  στην αριστερή (δεξιά στη σελίδα) φωνητική χορδή.


      Ποια είναι τα συμπτώματα του οιδήματος Reinke;

      Το οίδημα Reinke προκαλεί μια πολύ χαρακτηριστική βραχνή και χαμηλού τόνου φωνή. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της διόγκωσης του επιφανειακού στρώματος του χορίου (ή στρώμα του Reinke) το οποίο καθίσταται παχύ και δονείται λιγότερο καλά, αφού αυξήθηκε σε μάζα. Επειδή η φωνή είναι μπάσα, το οίδημα του Reinke είναι πιο αισθητό στις γυναίκες, αλλά μπορεί να αγνοηθεί στους άνδρες, στους οποίους η βαθιά φωνή δεν θεωρείται ως κάτι το παράξενο.

      Μερικές φορές, η διόγκωση του οιδήματος Reinke μπορεί να γίνει αρκετά μεγάλη και να επηρεάσει την αναπνοή. Αρχικά, αυτό συμβαίνει μόνο μόνο κατά τη διάρκεια έντονης δραστηριότητας, αλλά μπορεί τελικά να επηρεάσει την αναπνοή κατά την ηρεμία και να συμβάλει στην άπνοια κατά τον ύπνο, μια διαταραχή της αναπνοής κατά τον ύπνο.


      Reinke-3

      Το οίδημα του Reinke μπορεί να γίνει τόσο μεγάλο ώστε να εμποδίζει την αναπνοή.


      Ποιά είναι τα ευρήματα στο οίδημα  Reinke;

      Φωνητικές χορδές με οίδημα Reinke είναι πρησμένες σε όλο το μήκος τους. Η εμφάνιση έχει παρομοιαστεί με μπαλόνια με νερό. Η διόγκωση του οιδήματος Reinke μπορεί να είναι άνιση, και μπορεί να περιλαμβάνει τις δύο φωνητικές χορδές άνισα. Στην πραγματικότητα, μπορεί να είναι εντελώς μονόπλευρη. Είναι φυσιολογικό για το πρήξιμο να μετατοπιστεί με την αναπνοή, και μερικές φορές, η πλήρης έκταση της διόγκωσης είναι ορατή μόνο με μια απότομη ανάσα.

      Πώς αντιμετωπίζεται το οίδημα Reinke; Εγχείρηση

      Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι το οίδημα Reinke είναι ένδειξη σοβαρής βλάβης από το κάπνισμα. Το αρχικό βήμα στη θεραπεία του οιδήματος Reinke είναι να διακοπεί το κάπνισμα.

      Πρώιμες περιπτώσεις οιδήματος Reinke μπορεί να βελτιωθούν με τη διακοπή του καπνίσματος και μόνο. Πιο προχωρημένες περιπτώσεις γενικά δεν ανταποκρίνονται, αλλά ακόμα κι έτσι, τουλάχιστον δεν αυξάνονται οι βλάβες. Συνέχιση στο κάπνισμα μετά ακόμη και τη χειρουργική θεραπεία, κάνει υποτροπή πιθανά μερικές φορές μέσα σε λίγες εβδομάδες. Για το λόγο αυτό, πολλοί χειρουργοί προτιμούν ο ασθενής να σταματήσει το κάπνισμα  πριν από τη επέμβαση για οίδημα Reinke.

      .

      med4

      Μικροσκοπική απομάκρυνση (αποφλοίωση) του οιδήματος Reinke μπορεί να αποκαταστήσει το περίγραμμα της φωνητικής  χορδής και τη λειτουργία της. Επειδή εδώ πρέπει να αποφλοιωθεί το σύνολο των φωνητικών χορδών, η πιθανότητα ουλής και συμφύσεων είναι υψηλότερη.

      Αν το οίδημα Reinke αποτυγχάνει να βελτιωθεί επαρκώς μετά τη διακοπή του καπνίσματος, η χειρουργική επέμβαση με μικρολαρυγγοσκόπηση είναι η κύρια θεραπευτική επιλογή. Η χειρουργική επέμβαση για το οίδημα Reinke έχει μοναδικές δυσκολίες, διότι το επιφανειακό στρώμα πρέπει να μειωθεί, αλλά όχι υπερβολικά, προκειμένου να διατηρηθεί η δόνηση των φωνητικών χορδών. Πάρα πολύ αφαίρεση παράγει ουλή και βραχνάδα που είναι πολύ δύσκολο να διορθωθούν. Οσο περισσότερες χειρουργικές επεμβάσεις πρέπει να γίνουν, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος των ουλών και συμφύσεων. Εξ ου και η σημασία της διακοπής του καπνίσματος πριν από τη θεραπεία.

      Η χειρουργική επέμβαση συνήθως μπορεί να βελτιώσει τη φωνή ουσιαστικά και να εξαλείψει οποιαδήποτε δυσκολία στην αναπνοή.

      πηγή http://voicemedicine.com/disorders/reinkes-edema/




      Κοκκιώματα και έλκη επαφής






      Βρίσκονται στην εσωτερική πλευρά του αρυτενοειδούς (μεσαρυτενοειδές διάστημα) ή το οπίσθιο τριτημόριο της φωνητικής χορδής (φωνητική απόφυση). Παράγονται από ένα τραυματισμό, ισχαιμία (προβλήματα στην κυκλοφορία του αίματος) ή χημικό ερεθισμό.


      Μπορούμε να βρούμε δύο τύπους κοκκιωμάτων:


      - Μετά διασωλήνωση: όπου η βλάβη γίνεται κατά την τοποθέτηση ή αφαίρεση του σωλήνα ή διασωλήνωση σε ασθενή με κώμα.

      - Από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση: Το οξύ ανεβαίνει στον οισοφάγο εισέρχεται στο λάρυγγα και προκαλεί βλάβες  στους ιστούς στο εσωτερικό του λάρυγγα και δημιουργία χρόνιας φλεγμονής.




      Εκτός αν η βλάβη είναι αρκετά μεγάλη, η παρουσία ενός κοκκιώματος δεν επηρεάζει τη δόνηση της φωνητικής χορδής. Ωστόσο, πολλοί ασθενείς παραπονούνται για πόνο στο λαιμό, μειωμένο εύρος, και φωνητική κόπωση . Συνήθως, η θεραπεία της παλινδρόμησης είναι η πρώτης γραμμής θεραπεία για το κοκκίωμα και το έλκος εξ επαφής. Εάν η θεραπεία δεν επιλύσει το πρόβλημα, τότε μπορεί να εξεταστεί η χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, τα κοκκιώματα είναι γνωστό ότι είναι ανθεκτικές βλάβες που συχνά υποτροπιάζουν. Επειδή η βλάβη είναι σε περιοχή με συνεχή κίνηση  και μηχανική πίεση κατά την διάρκεια της προσαγωγής των φωνητικών χορδών, οι προϋποθέσεις για χρόνιο ερεθισμό και υποτροπή είναι αρκετές. 
      Η αποκατάσταση θα πρέπει να περιλαμβάνει και φωνητική επανεκπαίδευση.





      Λαρυγγίτιδα


      Διακρίνεται σε οξεία και χρόνια. Η οξεία λαρυγγίτιδα προσβάλλει περισσότερο τα παιδιά παρά τους ενήλικες και οφείλεται συνήθως σε ιούς με κυριότερο τον ιό της παραινφλουέντζας. Χαρακτηρίζεται από βήχα, δύσπνοια, εισπνευστικό συριγμό και από βράγχος φωνής. Αντιμετωπίζεται με κατάκλιση και ανάπαυση της φωνής, συστηματική χορήγηση αντιβίωσης, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις απαιτείται χορήγηση κορτικοειδών και οξυγόνου.

      Η χρόνια λαρυγγίτιδα είναι το τελικό αποτέλεσμα συχνών προσβολών οξείας λαρυγγίτιδας, αλλά πιο συχνά συνοδεύει φλεγμονές οδόντων, αμυγδαλών και παραρρίνιων κόλπων. Επίσης μπορεί να προκληθεί από κακή χρήση της φωνής, από χρόνια κατάχρηση καπνού και οινοπνεύματος, και από λαρυγγοφαρυγγική παλινδρόμηση λόγω φλεγμονής του λάρυγγα που προκαλείται από ερεθισμό του γαστρικού οξέος.

      Το χαρακτηριστικό της σύμπτωμα είναι το βράγχος της φωνής που αρχικά είναι διαλείπον, ενώ σταδιακά γίνεται μόνιμο και σπάνια μπορεί να εξελιχθεί σε αφωνία. Ο πάσχοντας παρουσιάζει επίσης ξηρό βήχα και πονόλαιμο. Η πρωταρχική αντιμετώπιση είναι η ξεκούραση της φωνής και η αποφυγή του καπνού και του αλκοόλ. Επικουρικές είναι οι εισπνοές υδρατμών, ενώ μπορεί να χρειαστεί και λογοθεραπεία.




      Λαρυγγίτιδα σε μωρά βρέφη και παιδιά


      Η λαρυγγίτιδα είναι χαρακτηριστική από το βήχα που μοιάζει με γάβγισμα σκύλου, αποτέλεσμα οιδήματος στο λάρυγγα. Παρουσιάζεται ποιο συχνά σε παιδιά μεταξύ έξι μηνών και τριών ετών. Συνήθως εκδηλώνεται ξαφνικά τη νύχτα κι εμποδίζει το μωρό ν’ αναπνεύσει. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε σε αυτή την περίπτωση είναι να το πάρετε αγκαλιά και να βγείτε στη βεράντα για να πάρει καθαρό αέρα, αφού το σκεπάσετε με μια κουβέρτα.
      Επίσης μπορεί να βοηθήσει κι ένα ατμόλουτρο. Αν όμως ο βήχας επιμένει ή βλέπετε ότι το μωρό δυσκολεύεται να αναπνεύσει, θα πρέπει να ειδοποιήσετε τον παιδίατρο ή να πάτε στο νοσοκομείο.


      Περισσότερα......

      πηγή http://kidshealth.schn.health.nsw.gov.au/sites/kidshealth.schn.health.nsw.gov.au/files/fact-sheets/pdf/croup-greek.pdf

      Τι είναι η λαρυγγίτιδα; 

      Η λαρυγγίτιδα είναι μια συνηθισμένη αναπνευστική ασθένεια σε μικρά παιδιά που μπορεί να προκαλέσει στένωση του αεραγωγού τους. Συνήθως εμφανίζεται σε παιδιά μεταξύ 6 μηνών έως τριών χρονών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν βραχνή φωνή, υλακώδη (σαν γάβγισμα σκύλου) ή «τραχύ» βήχα και θορυβώδη αναπνοή.
      Η λαρυγγίτιδα μπορεί να διαρκέσει για λίγες μέρες και συνήθως τα 
      συμπτώματα είναι πιο σοβαρά τη νύχτα. Πριν εμφανιστεί ο βήχας, το παιδί σας μπορεί να έχει πονόλαιμο, πυρετό, κόκκινα μάτια, μύτη που τρέχει, ή μειωμένη όρεξη. Μαζί με το βήχα, μπορεί να προσέξετε ότι το στέρνο τραβιέται μέσα στο στήθος καθώς το παιδί σας εισπνέει και μπορεί επίσης να ακούγεται ένας ήχος ‘τραχύς’ που ονομάζεται συριγμός (σφύριγμα). Η φωνή του παιδιού σας συνήθως είναι βραχνή και η αναπνοή μπορεί να γίνει δύσκολη ιδιαίτερα αν το παιδί αναστατωθεί. 
      Μερικά παιδιά έχουν πολλά επεισόδια λαρυγγίτιδας – αυτά τα επεισόδια συνήθως εμφανίζονται νύχτα και δεν διαρκούν πολύ, συνήθως καθησυχάζουν μέσα σε μια ώρα περίπου. Αυτό μερικές φορές αποκαλείται σπασμωδική λαρυγγίτιδα ("spasmodic croup") και μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά ακόμα και όταν το παιδί σας δεν έχει κρυολόγημα. Αυτή η μορφή λαρυγγίτιδας είναι πιο συνηθισμένη σε παιδιά που είτε έχουν άσθμα ή έχουν οικογενειακό ιστορικό άσθματος και αλλεργίας. 

      Γιατί συμβαίνει; 

      Όταν αναπνέουμε, περνά αέρας μέσω του λάρυγγα και του αεραγωγού (της τραχείας) μέσα στους πνεύμονες. Στην περίπτωση της λαρυγγίτιδας, ο λάρυγγας και ο αεραγωγός παθαίνουν φλεγμονή και στενεύουν λόγω πρηξίματος του εσωτερικού τοιχώματος και αυξημένου φλέγματος. Αυτή η απόφραξη προκαλεί την μερική κατάρρευση του αεραγωγού – όπως όταν αναρροφάς δυνατά ένα μπλοκαρισμένο καλαμάκι. Τα μικρά παιδιά που έχουν μικρούς μαλακούς αεραγωγούς έχουν την περισσότερη δυσκολία. Το μέγεθος και η δύναμη του αεραγωγού αυξάνονται καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν που είναι και ο λόγος γιατί η λαρυγγίτιδα είναι λιγότερο συνηθισμένη σε μεγαλύτερα παιδιά. 


      Τι προκαλεί την απόφραξη; 

      Τα περισσότερα επεισόδια λαρυγγίτιδας οφείλονται σε ιογενείς λοιμώξεις ωστόσο στη σπασμωδική λαρυγγίτιδα μπορεί να μην υπάρχει έναυσμα. Η λαρυγγίτιδα είναι πιο συνηθισμένη το φθινόπωρο και το χειμώνα. 

      Θεραπευτική αγωγή 

      H ελαφρά λαρυγγίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί στο σπίτι. Τα συμπτώματα της διφθεριτικής λαρυγγίτιδας είναι συχνά χειρότερα τη νύχτα όταν ο αέρας είναι πιο δροσερός. Συνήθως συνιστάται να κάνετε τον αέρα υγρό και θερμό αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι αυτό πράγματι βοηθά το παιδί σας. Ως γεγονός, το να βάζετε το παιδί σας να αναπνέει θερμό και υγρό αέρα κάνει τον κίνδυνο εγκαυμάτων από ζεστό νερό ή ατμό πολύ πιο επικίνδυνο από την ίδια τη λαρυγγίτιδα και θα πρέπει να αποφεύγεται. 
      Μη χρησιμοποιείτε ατμό για τη λαρυγγίτιδα ή το κρυολόγημα του παιδιού σας. 

      Αντί αυτού: 

         Προσπαθείτε να ηρεμείτε και να ανακουφίζετε το παιδί σας. 
         Ενθαρρύνετε το παιδί σας να πίνει πολλά υγρά. 
         Αν η λαρυγγίτιδα του παιδιού σας χειροτερεύσει και ανησυχείτε 
      ότι μπορεί να είναι σοβαρή, πάρτε το παιδί σας στο γιατρό του ή στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών για βοήθεια. 
         Η λαρυγγίτιδα συνήθως προκαλείται από ιό, κι έτσι η αντιβίωση 
      δεν θα βοηθήσει. Ωστόσο τα στοματικά στεροειδή φάρμακα και η 
      νεφελοποιημένη αδρεναλίνη έχουν διαπιστωθεί ως αποτελεσματικά και χορηγούνται τώρα ως συνηθισμένα φάρμακα στο νοσοκομείο για την αγωγή μέτριων ή σοβαρών περιπτώσεων λαρυγγίτιδας. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν το πρήξιμο στον αεραγωγό του παιδιού σας και το βοηθούν να αναπνέει ευκολότερα. Μετά τη θεραπευτική αγωγή τα περισσότερα παιδιά μπορούν να επιστρέψουν σπίτι από το τμήμα επειγόντων περιστατικών χωρίς να χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο.


      Πόσο διαρκεί; 

      Γενικά, η λαρυγγίτιδα είναι χειρότερη κατά τις πρώτες λίγες ημέρες της ασθένειας και μπορεί μερικές φορές να διαρκέσει μέχρι και μια εβδομάδα. Ο βήχας συνήθως διαρκεί περισσότερο. Δεν θα υπάρχει μόνιμη βλάβη μετά από ένα επεισόδιο λαρυγγίτιδας. 


      Πότε να ζητήσετε βοήθεια 

      Αν το παιδί σας έχει οποιοδήποτε από τα ακόλουθα, πηγαίνετε σε γιατρό ή νοσοκομείο αμέσως: 

         η αναπνοή είναι δύσκολη 
         το παιδί σας χλωμιάσει ή μελανιάσει (κυανωθεί) που συνήθως συμβαίνει ύστερα από ένα επεισόδιο βήχα 
         το παιδί σας γίνει ανήσυχο, ευερέθιστο ή/και παραληρεί 
         προσέξετε το στέρνο να τραβιέται προς τα μέσα έντονα 
         το παιδί σας έχει ψηλό πυρετό και σαλιαρίζει ή/και έχει σιελόρροια σε αυξανόμενο βαθμό 
         το παιδί σας δεν πίνει αρκετά 
         ανησυχήσετε για οποιονδήποτε άλλο λόγο 
         ο ήχος σαν ‘κράξιμο’ που κάνει το παιδί σας ακούγεται όταν αυτό εισπνέει και εκπνέει ακόμα και όταν το παιδί σας αναπαύεται. 
         υποπτεύεστε ότι το παιδί σας έχει εισπνεύσει κάποιο ξένο σώμα κατά λάθος. 


      Να θυμάστε 

         Η λαρυγγίτιδα είναι συχνά μια ελαφριά ασθένεια αλλά μπορεί να  επιδεινωθεί γρήγορα. 
         Η λαρυγγίτιδα συχνά είναι χειρότερη τη νύχτα. 
         Ο ατμός δεν βοηθά και μπορεί να οδηγήσει σε κατά λάθος εγκαύματα. 
         Αν υπάρχει σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια, ή, αν το παιδί σας είναι αναστατωμένο, επικοινωνήστε με το γιατρό σας ή το τοπικό σας νοσοκομείο. 
         Η λαρυγγίτιδα μπορεί γρήγορα να γίνει σοβαρή, γι’ αυτό μη 
      διστάσετε να λάβετε ιατρική βοήθεια. 
         Υπάρχει αποτελεσματική θεραπευτική αγωγή για σοβαρά επεισόδια λαρυγγίτιδας. 



      Ακόμη περισσότερα......για τη Λαρυγγίτιδα

      γράφει η Μαρία Εργαζάκη, Παιδίατρος και

      ο Παναγιώτης Σπυρίδης, Αναπλ. Καθηγητής Παιδιατρικής

      http://www.paidiatriki.gr/index.php?option=com_zoo&task=item&item_id=292&Itemid=1

       

      Με τον όρο λαρυγγίτιδα αναφερόμαστε στην οξεία απόφραξη (οίδημα-στένωση) του λάρυγγα που συνήθως οφείλεται σε ιούς, με συχνότερα υπεύθυνο τον ιό της παραϊνφλουένζας. Άλλοι ιοί όπως ρινοϊοί, μεταπνευμονοϊοί, αλλά και ο ιός της γρίπης, καθώς και άλλοι αναπνευστικοί ιοί, μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή λαρυγγίτιδα.

      Μπορεί ένα επεισόδιο λαρυγγίτιδας να εμφανισθεί ακόμη και τους θερινούς μήνες, όμως οι  συνήθεις εποχές είναι οι ψυχρότερες και αυτό γιατί τότε εμφανίζονται οι περισσότεροι αναπνευστικοί ιοί.

      Δεν αρκεί μόνο η παρουσία του ιού, για να οδηγήσει ένα παιδί σε επεισόδιο λαρυγγίτιδας. Απαιτείται κάποια ευαισθησία του παιδιού, τοπικού αλλεργικού τύπου (συνήθως τα ίδια παιδιά επαναλαμβάνουν επεισόδια λαρυγγίτιδας), συνύπαρξη των κατάλληλων καιρικών συνθηκών (ξηρή ατμόσφαιρα ή συχνά νότιοι άνεμοι), καθώς και οι κατάλληλες ώρες της ημέρας (συνήθως το επεισόδιο συμβαίνει τις μεταμεσονύκτιες  ώρες, κατά τη διάρκεια του  ύπνου).

      Συνήθως προσβάλλει τις ηλικίες κάτω των 5 ετών και πρέπει να σημειωθεί ότι όσο μικρότερο είναι  το παιδί, τόσο σοβαρότερη η πορεία του επεισοδίου της Λαρυγγίτιδας.

      Τι συμβαίνει στον λάρυγγα του παιδιού: Ο λάρυγγας ανατομικά-τοπογραφικά,  αρχίζει αμέσως μετά το φάρυγγα, από τον οποίο τον απομονώνει η επιγλωττίδα που κλείνει κατά την κατάποση για να περάσουν οι τροφές στον οισοφάγο και να μην κινηθούν προς το αναπνευστικό σύστημα, ενώ η επιγλωττίδα ανοίγει κατά την αναπνοή και επιτρέπει την ελεύθερη  είσοδο και  έξοδο του αέρα στον πνεύμονα.

      Το στενότερο τμήμα του λάρυγγα είναι αυτό που βρίσκεται στο ύψος των φωνητικών χορδών και εκεί συμβαίνουν οι σοβαρότερες αποφράξεις - στενώσεις.

       

       

      Όταν η στένωση αφορά μόνο στον λάρυγγα, αναφερόμαστε σε  λαρυγγίτιδα. Όταν επεκτείνεται στην τραχεία που είναι συνέχεια του λάρυγγα, για λαρυγγοτραχειϊτιδα και όταν κατεβαίνει χαμηλότερα στους βρόγχους, για λαρυγγο-τραχειο- βρογχίτιδα.

      Η τοπογραφική αυτή διαίρεση γίνεται για να προσδιορίσει, κατά κάποιο τρόπο και την βαρύτητα, γιατί είναι κατανοητό ότι όσο μεγαλύτερο είναι το μήκος της πάσχουσας περιοχής (απόφραξης- στένωσης), τόσο περισσότερες οι αντιστάσεις στην είσοδο του αέρα και συνεπώς  τόσο βαρύτερη η κλινική εικόνα.

      Όσο μικρότερο το παιδί, τόσο μεγαλύτερη η έκταση της απόφραξης και συνεπώς τα βρέφη και τα νήπια απαιτούν περισσότερη προσοχή και   φροντίδα, διότι πολύ συχνά εμφανίζουν λαρυγγο- τραχειο- βρογχίτιδα.


      Άλλη μορφή ταξινόμησης της λαρυγγίτιδας

      Πέραν της παραπάνω τοπογραφικής ταξινόμησης, μία άλλη ταξινόμηση είναι αυτή που στηρίζεται σε κλινικάκαι επιδημιολογικά δεδομένα.

      Πρόκειται για την Σπασμωδική Λαρυγγίτιδα ή Σπασμωδικό Croup και την Οξεία Καταρροϊκή Λαρυγγίτιδα.

      Έτσι με τον όρο Σπασμωδική Λαρυγγίτιδα ή σπασμωδικό Croup, εννοούμε τα επεισόδια που συμβαίνουν κατ’ επανάληψη στο ίδιο παιδί. Αυτά αρχίζουν συνήθως στην προνηπιακή ηλικία και χαρακτηριστικό τους είναι ότι συχνά δεν προειδοποιούν για την έλευσή τους, εμφανίζονται αιφνίδια κατά τις μεταμεσονύκτιες ώρες, οι γονείς βρίσκουν  το παιδί να κάθεται έντρομο στο κρεβάτι και να προσπαθεί να αναπνεύσει  με τα χέρια στηριγμένα στο πλάϊ του σώματος, με βήχα υλακώδη (γαύγισμα σκύλου) και εισολκές των μεσοπλεύριων διαστημάτων και του κατώτερου τμήματος του θώρακα, εκεί που τελειώνουν οι πλευρές  και υποδηλώνουν την δυσκολία εισόδου του αέρα στο θωρακικό κλωβό.

      Για πληρέστερη κατανόηση των φαινομένων από τους γονείς, πρέπει να επισημάνουμε ότι η είσοδος του αέραστους πνεύμονες γίνεται παθητικά μόλις ο άνθρωπος διευρύνει το θώρακά του. Ο αέρας εισέρχεται με δύναμη για να καλύψει το κενό που του προσφέρει το άνοιγμα των πλευρών. Όταν υπάρχει εμπόδιο στην είσοδο αυτή του αέρα, τότε η ατμοσφαιρική πίεση πιέζει τον κενό από αέρα θώρακα από έξω και στα σημεία που είναι ευένδοτα (μεταξύ των πλευρών, μεσοπλεύρια διαστήματα) παρατηρούνται εισολκές.

      Όσο οι εισολκές προχωρούν στα άνω πνευμονικά πεδία και τη σφαγή (τη λακουβίτσα που είναι κάτω από την προβολή του  λάρυγγα και πάνω από τη βάση του στέρνου), τόσο τα πράγματα είναι δυσκολότερα για το παιδί.

      Η έξοδος του αέρα από τους από τους πνεύμονες αποτελεί ενεργητικό φαινόμενο, με την έννοια ότι αυτός που προσπαθεί να βγάλει τον αέρα καταβάλλει προσπάθεια χρησιμοποιώντας τις μυϊκές μάζες του θώρακα (μεσοπλεύριοι μύες), με τη δύναμη και την ένταση που επιθυμεί.  Η διαφορά από την πρώτη περίπτωση, του ανοίγματος δηλαδή του θωρακικού κλωβού για την είσοδο αέρα, είναι ότι στην εισπνοή η δύναμη που εξασκείται είναι περισσότερο βίαιη και βραχείας διάρκειας. Στο σημείο αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι, ένα παιδί με λαρυγγική στένωση όπου ο αέρας δεν έχει δίοδο να εισέλθει λόγω της στένωσης, επιδεινώνει το πρόβλημα σε κάθε βίαιη προσπάθεια να ξεπεράσει (υπερνικήσει) τη στένωση, γιατί η ατμοσφαιρική πίεση πιέζει τη σφαγή και έμμεσα τον λάρυγγα και επιδεινώνει την κατάσταση (ασκείται μια δεύτερη πίεση).

       

       

      Στην κλινική πράξη, όσο οι γονείς και το παιδί χάνουν την ψυχραιμία τους και ο μικρός ασθενής δεν  πειθαρχεί ώστε να αναπνέει με ηρεμία, αλλά προσπαθεί με εισπνευστική δύναμη να υπερνικήσει τη δυσκολία, τόσο η απόφραξη επιδεινώνεται. Πρέπει βέβαια να παραδεχθούμε ότι δεν μπορούμε να πείσουμε ένα παιδί 2-3 ετών , να αποβάλλει το φόβο και να  δείξει ψυχραιμία.

       

      Οξεία Καταρροϊκή Λαρυγγίτιδα

      Πρόκειται για τα ίδια φαινόμενα, όπως περιγράφηκαν παραπάνω, μόνο που στην περίπτωση αυτή είναι εμφανή τα στοιχεία της λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

      Αρχικά πρόκειται για μία συνήθη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Μια λοίμωξη, δηλαδή, ιογενή σχεδόν πάντοτε που αρχίζει με ή χωρίς πυρετό, δακρύρροια, φταρνίσματα, ρινική καταρροή και οτιδήποτε άλλο μπορεί να συνοδεύει τις λοιμώξεις αυτού του είδους. Εκείνο που κάνει τη διαφορά και συχνά δείχνει αυτό που έρχεται, είναι η βραχνή φωνή του παιδιού, που εμφανίζεται ξαφνικά τις απογευματινές ώρες και με την πάροδο τον ωρών και έως ότου κοιμηθεί επιδεινώνεται και η αναπνοή του αρχίζει να κάνει ένα συριγμό. Ο συριγμός αυτός γίνεται εντονότερος κάθε φορά που προσπαθεί να αναπνεύσει πιο έντονα ή να κλάψει.

      Για τους γονείς που έχουν ζήσει στο παρελθόν εικόνα λαρυγγίτιδας στο παιδί τους, αυτά που γράφω είναι λίγο-πολύ γνωστά και αρχίζουν έγκαιρα να παίρνουν τα μέτρα τους για να ανακόψουν τα φαινόμενα, στο βαθμό που μπορούν να το κάνουν.

      Αυτοί  που δεν έχουν όμως παρόμοια εμπειρία, θα αιφνιδιασθούν αφενός και εκ τούτου δεν θα μπορέσουν  να βοηθήσουν θετικά το παιδί τους.

      Η κλινική εικόνα, όταν αναπτυχθεί είναι όμοια με την εικόνα του σπασμωδικού Croup, με αδυναμία εισόδου του αέρα, εισολκές, υλακώδη βήχα, αγωνιώδη προσπάθεια του παιδιού, ενώ μπορεί να συνυπάρχει και πυρετός που μας απασχολεί πολύ λίγο, γιατί προέχουν άλλα πιο σημαντικά.

       

      Αντιμετώπιση της Λαρυγγίτιδας

      Αν επιχειρήσει κανείς να κάνει μια αναδρομή στην αντιμετώπιση της λαρυγγίτιδας στα παιδιά, θα φθάσει στην εποχή του Ιπποκράτη.

      Τα αποδεκτά σήμερα

      1. Σε παιδιά με σπασμωδικά επεισόδια, ηρεμία του παιδιού, ευχάριστο περιβάλλον, υγρασία με υγραντήρα ή άλλο μέσον στο χώρο του ύπνου και μάλιστα πριν από την εμφάνιση της κρίσης. Να βεβαιωθεί κανείς ότι στο σπίτι υπάρχει κορτιζόνη σε εύληπτη μορφή  που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν και πάνω από όλα επικοινωνία με τον Παιδίατρο, γιατί δεν είναι όλα τα επεισόδια της ίδια βαρύτητας. Έκθεση σε ψυχρό αέρα (μπαλκόνι), συχνά είναι ευεργετικό (δυστυχώς τον Παιδίατρό σας πρέπει να τον ξυπνήσετε γιατί αυτά θα συμβούν στις 03:00!)
      2. Σε περιπτώσεις καταρροϊκής Λαρυγγίτιδας, η πρώτη κίνηση είναι η επικοινωνία με τον Παιδίατρο του παιδιού ή η μετακίνηση στο πλησιέστερο Παιδιατρικό Νοσοκομείο. Μπορείτε ωστόσο να κάνετε αυτά που γράφουμε παραπάνω και αν έχετε κορτιζόνη να την δώσετε με την οδηγία του Παιδιάτρου για την μορφή και τη δόσηΌμως,  ΠΡΟΣΟΧΗ, με την λαρυγγίτιδα δεν παίζουμε και δεν παριστάνουμε τους ειδικούς, όταν οι ίδιοι οι ειδικοί δεν μπορούν να προβλέψουν την εξέλιξή της. Για τον ίδιο λόγο δεν παραθέτουμε και στοιχεία που προσδιορίζουν τη βαρύτητα. Όσες φορές το επιχείρησαν αυτό τα διάφορα ειδικά κέντρα, διαπίστωσαν ότι η υποκειμενικότητα αυτών των κριτηρίων δεν επέτρεψε πάντοτε την σωστή αξιολόγηση, με αποτέλεσμα, να κινδυνεύσουν παιδιά.
      3. Το video που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικό και πολύ διδακτικό, μόνο είναι σημαντικό να έχετε και ήχο, που ‘λέει’ τα πάντα.
      4. Αν κινηθείτε προς το νοσοκομείο, πρέπει να είσαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην έχετε πανικό. Με τους σπασμούς και την λαρυγγίτιδα έχουν γίνει πολλά ατυχήματα.
      5. Αν κατά τη διάρκεια της μετάβασης το παιδί βελτιωθεί από την ένταση, τα φρεναρίσματα και την κόρνα, μην γυρίσετε πίσω γιατί σε λίγο θα ξανατρέχετε στην ίδια διαδρομή.










      Ξένα σώματα στα παιδιά


      Πολλές φορές, τα παιδιά από περιέργεια βάζουν εκουσίως ή ακουσίως σε σωματικές κοιλότητες, στόμα, αυτί, μύτη, διάφορα μικρά αντικείμενα. Η πράξη αυτή μπορεί να είναι από ακίνδυνη έως πολύ επικίνδυνη. Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί οι εξής περιπτώσεις:

      • Ξένα σώματα στο πεπτικό: Ξένα σώματα (ψαροκόκαλα ή ρίγανη συνήθως) στις αμυγδαλές και το φάρυγγα αφαιρούνται εύκολα από τον ΩΡΛ. Κατάποση μεταλλικών νομισμάτων ή άλλων παιχνιδιών, ή κοσμημάτων (μπίλιες, σκουλαρίκια, κλπ). Συνήθως αποβάλλονται διά της φυσικής οδού και δεν μας εμπνέουν ανησυχία. Κατάποση τσιχλών άπαξ ή κατά συρροή: Εάν γίνεται κατά συρροή οδηγεί σε πεπτικές διαταραχές και κάποια στιγμή οδηγεί σε αποβολή των τσιχλών με εμετό. Ειλεός(απόφραξη εντέρου) είναι σπάνιος. Κατάποση τριχών: Εάν γίνεται κατ’ εξακολούθηση οδηγεί σε δημιουργία τριχοπιλήματος(μπάλα τριχών) πού δημιουργεί γαστρεντερικά προβλήματα και χρειάζεται αφαίρεση με ενδοσκόπηση.
      • Ξένα σώματα στη μύτη: Συνήθως πρόκειται για μικρά παιχνιδάκια ή μικρούς ξηρούς καρπούς. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παιδιών που είχαν καταρροή για μήνες από το ρουθούνι, και εθεραπεύοντο λανθασμένα από ιατρούς παιδίατρους ή πνευμονολόγους ως ιγμορίτιδα και αλλεργική ρινίτιδα, ενώ τελικά απεδείχθη με ρινοσκόπηση ότι εντός του ρώθωνος υπήρχε ένα στραγάλι.
      • Ξένα σώματα στον έξω ακουστικό πόρο (στραγάλια, παιχνιδάκια, πλαστελίνη κλπ). Χρειάζονται αφαίρεση από ιατρό ΩΡΛ.










      Ξένα σώματα σε ανθρώπινες κοιλότητες

      Στην ακτινογραφία διακρίνεται νόμισμα στον οισοφάγο.

      Τα ξένα σώματα στις ανθρώπινες κοιλότητες αποτελούν αντικείμενο της Παιδιατρικής, της ΩΡΛ, της Γαστρεντερολογίας κλπ. Μερικές περιπτώσεις χαρακτηριστικές από την κλινική εμπειρία είναι οι εξής:

      • Ξένα σώματα στο πεπτικό: Κατάποση κέρματος, ή βώλου από παιδιά. Συνήθως αποβάλλονται διά των κοπράνων. Σκάγια μολύβδου από κυνηγετικό όπλο, σε θήραμα, που καταπίνονται μαζί με το θήραμα (τα βλέπουμε στις ακτινογραφίες). Ομοίως.
      • Ξένα σώματα στο αναπνευστικό: Αποτελούν ειδικό κεφάλαιο με τίτλο Ασφυξία από Στερεά αντικείμενα. Οι περιπτώσεις αυτές εγκυμονούν κίνδυνο θανάτου για το θύμα και χρειάζονται είτε απενσφήνωση με το χειρισμό Heimlich, είτε αφαίρεση του ξένου σώματος (φυστίκι, μπίλια, κλπ) από το αναπνευστικό δένδρο με βρογχοσκόπηση.





        Απεικονιστική Ταξινόμηση των ξένων σωμάτων


        Τα ξένα σώματα που μπορεί να εισέλθουν στον ανθρώπινο οργανισμό, ταξινομούνται κατά τον Χαράλαμπο Γκούβα ως εξής, με βάση την ακτινοσκιερότητα ή την απεικονιστική ικανότητα στις διάφορες απεικονιστικές μεθόδους:

        • Υλικά οργανικής χημείας, μικρού ατομικού βάρους (<20): Αγκάθια φυτών και ανθέων, ξύλα, χόρτα, σπόρια, κλαδιά, ακίδες γύλου, και καλαμιού, πλαστικά, πολυουρεθάνη, ελαστικά, ίνες, κλπ. Τα υλικά αυτά ΔΕΝ φαίνονται στις απλές ακτινογραφίες, και κατά κανόνα δεν φαίνονται στις αξονικές τομογραφίες. Μπορεί να απεικονισθούν με υπέρηχο ή Μαγνητική τομογραφία (ΜRΙ), αλλά πάντα με επιφύλαξη.
        • Μέταλλα χαμηλού ατομικού βάρους (20-40): Αλουμίνιο, και παράγωγα, όπως καρφιά αλουμινίου, κοινό γυαλί, σιλικόνες πυριτίου, πέτρες ασβεστούχων πετρωμάτων, χώματα, αγκάθια ψαριών, κόκκαλα κρεάτων κλπ. Τα υλικά αυτά κατά κανόνα δεν απεικονίζονται εύκολα στις απλές ακτινογραφίες και στην αξονική τομογραφία, παρά μόνο με ρύθμιση της ακτινοβολίας, και πάλι δύσκολα. Μπορεί να απεικονισθούν μάλλον εύκολα με υπέρηχο και MRI.
        • Μέταλλα μεγάλου ατομικού βάρους(>40): Τέτοια είναι ο σίδηρος, το νικέλιο, ο χαλκός, ο μόλυβδος, το ασήμι, ο χρυσός, κλπ. Συχνότερα υλικά που τα περιέχουν είναι οι λαμαρίνες αυτοκινήτου, τα τζάμια από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου που περιέχει Οξείδιο του Μολύβδου (PbO2) για να φαίνεται στις ακτινογραφίες, ορισμένα ποτήρια και γυαλικά Βοημίας πού περιέχουν PbO2, καρφιά σιδερένια ή ατσάλινα, ορειχάλκινα βλήματα σφαιρών όπλων, σκάγια μολύβδου κυνηγετικών όπλων, άλλα μέταλλα, καρφίτσες ατσάλινες, βελόνια ατσάλινα, γρέζια μετάλλων, χώματα βαρέων μετάλλων (πχ σιδηροπυρίτης, μόλυβδος, κλπ), οικοδομικά υλικά ακτινοσκιερά, κλπ. Όλα αυτά τα υλικά απεικονίζονται εύκολα στις απλές ακτινογραφίες.[7]




        ΚΙΝΔΥΝΟΣ - ΘΑΝΑΤΟΣ οι μπαταρίες - κουμπιά 

        Γονείς ..!!! εξαφανίστε απ τα παιδιά όλες τις συσκευές (τηλεκοντρόλ κλπ)

        Η κατάποση μπαταρίας είναι ένα από τα πιο συχνά ατυχήματα των μωρών και των μικρών παιδιών. Η έμφυτη τάση των μωρών να βάζουν τα πάντα στο στόμα τους, μπορεί να αποβεί μοιραία, αν ξεφύγουν ακόμα και για ελάχιστα λεπτά από την προσοχή των δικών τους ανθρώπων.

        · Σε περίπτωση κατάποσης, οι μπαταρίες μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές, μόνιμες βλάβες ή θάνατο.
        · Μπαταρίες σε μέγεθος κέρματος μπορούν να κολλήσουν στο λαιμό των μικρών παιδιών, όπου το σάλιο ενεργοποιεί αμέσως ένα ηλεκτρικό ρεύμα, προκαλώντας μια χημική αντίδραση και μπορεί να συμβούν μέσα σε μόλις δύο ώρες ακόμη και θανατηφόρα χημικά εγκαύματα.
        · Η σοβαρότητα του εγκαύματος μπορεί να συνεχίσει να επιδεινώνεται ακόμη και μετά την αφαίρεση της μπαταρίας. 
        Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει σίτιση και αναπνοή μέσω σωλήνα και πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις.



        Εισρόφηση ξένου σώματος, πνίξιμο (πνιγμονή) σε παιδιά και μεγάλους (ενήλικες)

        Λέγοντας εισρόφηση ξένου σώματος εννοούμε, την είσοδο ενός μικρού αντικειμένου στον λάρυγγα, στην τραχεία ή στους βρόγχους. Ανάλογα με το μέγεθος του αντικειμένου που εισροφάται μπορεί να προκληθεί :

        α) σε περίπτωση εισρόφησης μεγάλου αντικειμένου, ασφυξία, ή και θάνατος λόγω της πλήρους απόφραξης της τραχείας ή 

        β) να περάσει στους βρόγχους εάν είναι μικρό και να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.

        Επίσης μεγάλη σημασία έχει το είδος του αντικειμένου που θα μπει στους πνεύμονες. Υπάρχουν αντικείμενα (πχ ξηροί καρποί, όσπρια, ρύζι) που μπαίνοντας στους πνεύμονες απορροφούν υγρά από το περιβάλλον και φουσκώνουν. Οπότε μπορεί στην αρχή να μην κλείνει εντελώς τη δίοδο, αλλά στη συνέχεια με την αύξηση του μεγέθους του να δυσκολεύει ή και να εμποδίζει τελείως την κυκλοφορία του αέρα μέσα στους πνεύμονες.

        Η εισρόφηση είναι πολύ συχνή σε παιδιά κυρίως ηλικίας 8 μηνών με 3 ετών αλλά και σε ενήλικες. Τα πιο συχνά αντικείμενα που εισροφούνται είναι μικρά πλαστικά μέρη των παιχνιδιών, νομίσματα, ξηροί καρποί, τσόφλι από αβγό, αλλά και υγρά (γάλα, νερό). Σε ενηλίκους μπορεί λόγω απρόσεκτης ομιλίας κατά την διάρκεια του φαγητού να εισέλθουν στην τραχεία κόκαλα ή τροφές.

        Με την είσοδο του ξένου σώματος στην τραχεία, προκαλείται βήχας σε μια προσπάθεια του οργανισμού να το αποβάλει. Αν δεν αποβληθεί τότε υπάρχουν οι εξής πιθανότητες:
        Lungs
        • 1. Αν είναι πολύ μεγάλο και κλείσει την τραχεία το άτομο θα παρουσιάσει έντονο βήχα, δύσπνοια, κυάνωση (θα μελανιάσει) και θα πεθάνει από ασφυξία.
        • 2. Αν κολλήσει στην τραχεία, αλλά αφήνει χώρο στον αέρα να μπαινοβγαίνει, τότε το άτομο θα παρουσιάζει δυσκολία στην αναπνοή και έντονο συριγμό κατά την εισπνοή.
        • 3. Αν το αντικείμενο είναι τόσο μικρό που να μπορεί να περάσει στους βρόγχους, τότε πιθανότατα να προωθηθεί σε ένα από τους δυο βρόγχους. Η παρουσία ενός πολύ μικρού ξένου αντικειμένου στους βρόγχους μπορεί να μην παρουσιάζει κάποιο σύμπτωμα μέχρι την στιγμή που θα εμφανιστεί κάποια επιπλοκή. 
        • Στα παιδιά συχνά μετά την εισρόφηση εμφανίζονται επεισόδια δύσπνοιας τα οποία πολλές φορές αποδίδονται λανθασμένα σε κρίση άσθματος. Η μη ανταπόκριση στην ειδική αντιασθματική θεραπεία εγείρει την υπόνοια πιθανής εισρόφησης ξένου σώματος από το παιδί. Η πιο σοβαρή επιπλοκή στην περίπτωση αυτή είναι η πνευμονία από εισρόφηση και η οποία συνοδεύεται από υψηλό πυρετό και βήχα.


        Αντιμετώπιση:

        α) Αν το άτομο αναπνέει μετά την εισρόφηση, αλλά δεν μπορεί να αποβάλει το ξένο σώμα, εφόσον ο βήχας είναι αποτελεσματικός, το μόνο που κάνουμε είναι να συμπαραστεκόμαστε ήρεμα στο θύμα το οποίο και παρακινούμε να συνεχίσει να προσπαθεί, ήρεμα κατά το δυνατόν, να εισπνέει για να συνεχίσει να βήχει αποτελεσματικά. Αποτελεσματικός θεωρείται ο βήχας όταν το παιδί μπορεί να μιλήσει, να κλάψει και γενικά να εισπνέει μεταξύ των προσπαθειών. Σε αυτή τη φάση της απόφραξης δεν επιτρέπονται τα χτυπήματα στην πλάτη και πολύ περισσότερο η παρότρυνση να πιεί το παιδί νερό, όπως συνηθίζεται, προτιμότερο είναι να απευθυνθείτε άμεσα στο πλησιέστερο νοσοκομείο ή ιατρό. Εκεί πιθανότατα μετά από τον ακτινολογικό έλεγχο και σε αδυναμία άμεσης προσπέλασης του ξένου σώματος ο γιατρός με την βοήθεια του ειδικού εύκαμπτου βρογχοσκοπίου που εισάγεται από το στόμα, στο λάρυγγα στην τραχεία και στη συνέχεια στους βρόγχους θα αφαιρέσει το ξένο σώμα.

        β)  Αν όμως το άτομο δεν αναπνέει ή όταν το παιδί μεταπέσει στη φάση του ήπιου μη αποτελεσματικού βήχα και δεν μπορεί να κλάψει, να μιλήσει, γίνεται κυανωτικό ή φαίνεται να χάνει τις αισθήσεις του, καλούμε άμεσα σε βοήθεια και ξεκινούμε ενεργό παρέμβαση. 

        Εφόσον το ξένο σώμα είναι ορατό στην είσοδο του φάρυγγα, απομακρύνεται με προσοχή, ψυχραιμία και ήρεμες κινήσεις των δακτύλων μας. Οι τυφλές κινήσεις σάρωσης της βάσης της γλώσσας και της εισόδου του φάρυγγα δεν επιτρέπονται, καθώς ενδέχεται να οδηγήσουν το ξένο σώμα βαθύτερα ή να προκαλέσουν τραυματισμό και αιμορραγία του ευαίσθητου παιδικού βλεννογόνου.

        Η υπόλοιπη ενεργός παρέμβαση διαφοροποιείται ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της διατήρησης ή μη των αισθήσεων του ασθενούς.


        Για παιδιά <1 χρόνου:

        Με αισθήσεις

        Foreign Body Ingestion in newborn

        1. Κρατήστε το βρέφος έτσι ώστε το κεφάλι να είναι σε χαμηλότερο επίπεδο από τον κορμό.
        2. Δώστε τέσσερα χτυπήματα στην πλάτη. Στόχος είναι να "χαλαρώσει" το ξένο σώμα που βρίσκεται στους πνεύμονες.
        3. Δώστε τέσσερα χτυπήματα- ωθήσεις μπροστά στο θώρακα, όπως ακριβώς κάνουμε τις καρδιακές μαλάξεις με στόχο να αυξηθεί η πίεση μέσα στο θώρακα και να πεταχτεί το ξένο σώμα έξω.
        4. Ανοίξτε το στόμα και ελέγξτε αν βγήκε το ξένο σώμα και πάρτε το, αλλά μην βάζετε ποτέ στα τυφλά τα χέρια σας μέσα στο στόμα του παιδιού.
        5. Αν ακολουθήσετε την πιο πάνω διαδικασία και το ξένο σώμα δε βγήκε και το παιδί είναι αναίσθητο χωρίς αναπνοή επαναλάβετε από την αρχή την ίδια διαδικασία.


        Χωρίς αισθήσεις
        Εφαρμόζουμε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ), με τη μόνη διαφορά την επανεκτίμηση της στοματικής κοιλότητας μετά από κάθε κύκλο θωρακικών συμπιέσεων.





        Για παιδιά >1 χρόνου:

        Με αισθήσεις

        Foreign Body Ingestion in children

        1. Τοποθετήστε το παιδί στο έδαφος.
        2. Γονατίστε δίπλα του.
        3. Με το εσωτερικό της παλάμης δώστε 6-10 σπρωξίματα-ωθήσεις ακριβώς πάνω από το στομάχι μεταξύ του ομφαλού και του θώρακα.
        4. Ανοίξτε το στόμα και ελέγξτε αν βγήκε το ξένο σώμα και πάρτε το, αλλά μην βάζετε ποτέ στα τυφλά τα χέρια σας μέσα στο στόμα του παιδιού.


        Χωρίς αισθήσεις

        Εφαρμόζουμε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) για παιδιά, με μόνη διαφορά την επανεκτίμηση της στοματικής κοιλότητας μετά από κάθε κύκλο θωρακικών συμπιέσεων.





        Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες:

        Με αισθήσεις

        Foreign body in adults

        1. Ελάτε πίσω από τον ασθενή, κάμψτε τον κορμό του προς τα εμπρός, ώστε το κεφάλι να κρέμεται προς τα κάτω και χτυπήστε ισχυρά την ράχη του με την παλάμη σας μεταξύ των ωμοπλατών ώστε να προκληθεί βήχας, ο οποίος συνήθως θα εξωθήσει γρήγορα προς τα έξω το ενσφηνωμένο ξένο σώμα.

        2. Άλλη δυνατότητα για την αφαίρεση ξένου σώματος από τις αναπνευστικές οδούς είναι η λεγόμενη χειρολαβή του Heimlich. Στον όρθιο ή καθήμενο ασθενή, περάστε από πίσω τα χέρια σας γύρω από τη μέση του ασθενούς και επάνω στην κοιλιά, μεταξύ ομφαλού και πλευρών, το ένα χέρι σφίγγεται σε γροθιά.

        Heimlich maneuver

         

        Με το άλλο χέρι πιάνει τη γροθιά και πιέζει σύντομα και δυνατά, αν χρειάζεται περισσότερες φορές, την κοιλιά με κατεύθυνση προς το διάφραγμα (προσοχή η βίαια εφαρμογή μπορεί να προκαλέσει κακώσεις στα εσωτερικά όργανα.

         


        3. Αν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος, τοποθετούμαστε από πάνω του στο ύψος των ισχίων ιππαστί, βάζουμε τα χέρια με τις παλάμες τη μία πάνω στην άλλη από κάτω μεταξύ ομφαλού και θώρακα και πιέζουμε σύντομα και δυνατά με κατεύθυνση προς το διάφραγμα. Με την πίεση του κοιλιακού τοιχώματος ανεβαίνει η πίεση στην τραχεία και στις περισσότερες περιπτώσεις αποβάλλεται το ξένο σώμα.


        Χωρίς αισθήσεις

        Εφαρμόζουμε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ), με τη μόνη διαφορά την επανεκτίμηση της στοματικής κοιλότητας μετά από κάθε κύκλο θωρακικών συμπιέσεων.




        Λόγω της μεγάλης επικινδυνότητας, η εισρόφηση ξένου σώματος πρέπει να προλαμβάνετε ειδικά σε παιδιά μικρότερα των πέντε ετών. 

        Γι αυτό:

        •   * Φυλάξτε όλα τα μικρά αντικείμενα μακριά από τα μικρά παιδιά σας και μην δίνετε στα παιδιά να παίξουν με μικρά αντικείμενα (όπως κουμπιά, κέρματα κ.α.)
        •   * Μη δίνετε στα μικρά παιδιά ξηρούς καρπούς.
        •   * Μην τους δίνετε ποτέ παιχνίδια που περιέχουν μικρά αντικείμενα.
        •  * Μην αφήνετε το βρέφος σας ανάσκελα στο κρεβάτι. Αν κάνει εμετό υπάρχει πιθανότητα εισρόφησης των εμεσμάτων.


        Πηγή: ioanninamed.gr

        http://www.s-presso.gr/eisrofisi-ksenoy-somatos#sthash.fIMpPfh8.dpuf
        http://www.paidiatriki.gr/index.php?option=com_zoo&task=item&item_id=203&Itemid=1








        Καρκίνος του λάρυγγα



        καρκίνος του λάρυγγα

        Καρκίνος των φωνητικών χορδών του λάρυγγα

        Το συχνότερο κακόηθες νεόπλασμα του λάρυγγα είναι το καρκίνωμα από πλακώδες επιθήλιο, το οποίο στο 95% των περιπτώσεων αφορά βαρείς καπνιστές. Μάλιστα υπολογίζεται ότι μετά από διάστημα 20 ετών περίπου καπνίσματος, 20 και πλέον τσιγάρων την ημέρα, η πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του λάρυγγα είναι 35 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με έναν μη καπνιστή.

        Ένας άλλος σημαντικός αιτιολογικός και προδιαθεσικός παράγοντας είναι το αλκοόλ, που μάλιστα ενισχύει την καρκινογόνο δράση του καπνού.

        Ο καρκίνος του λάρυγγα λοιπόν είναι μια σοβαρή ασθένεια που απειλεί τη ζωή για την οποία όμως υπάρχει μια αποτελεσματική πρόληψη.

        Το πρώτο και βασικότερο σύμπτωμα είναι το βράγχος φωνής που προοδευτικά επιδεινώνεται, γιατί τις περισσότερες φορές (70%) εμφανίζεται πάνω στις φωνητικές χορδές αλλάζοντας τη χροιά της φωνής, με αποτέλεσμα ο ασθενή να πηγαίνει νωρίς στον ιατρό και να σώζεται 9 στις 10 φορές. Σε κάθε ενήλικα και ειδικά καπνιστή η εκδήλωση βράγχους φωνής που παραμένει για διάστημα μεγαλύτερο των τριών εβδομάδων πρέπει απαραιτήτως να διερευνάται για να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο κακοήθειας.

        Άλλα συμπτώματα είναι ο χρόνιος ερεθιστικός βήχας, ο εισπνευστικός συριγμός, η δύσπνοια, η δυσφαγία, η αιμόπτυση, ο πόνος στο λαιμό και τέλος οι διογκωμένοι λεμφαδένες του λαιμού.

        Οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου του λάρυγγα όπως επίσης και το 90% των καρκίνων της κεφαλής και του λαιμού, οφείλονται σε γνωστούς παράγοντες που προκαλούν καρκίνο. Για το λόγο αυτό, η πρόληψη είναι δυνατή χάρις σε μια αλλαγή του τρόπου ζωής που στόχο έχει την αποφυγή της έκθεσης στους νοσηρούς καρκινογόνους παράγοντες.

        Το βράγχος φωνής είναι η σπουδαιότερη και κατά κανόνα η πρώτη εκδήλωση του καρκίνου του λάρυγγα. 

        Τα συχνότερα συμπτώματα του καρκίνου του λάρυγγα:

        • Επίμονη βραχνάδα της φωνής που εγκαθίσταται προοδευτικά
        • Αλλαγές στη φωνή
        • Δυσκολία στην κατάποση
        • Επίμονος πόνος στο λαιμό ή πόνος που εκδηλώνεται κατά την κατάποση
        • Πόνος στο αυτί
        • Εμφάνιση μάζας στο λαιμό
        • Τραχηλική διόγκωση λόγω μετάστασης στους τραχηλικούς λεμφαδένες
        • Αιμόπτυση λόγω αιμορραγίας του όγκου, σε προχωρημένα στάδια.

        Οι κυριότερες αιτίες του καρκίνου του λάρυγγα:

        Το κάπνισμα: Περισσότεροι από 95% των ασθενών που προσβάλλονται από καρκίνο του λάρυγγα, είναι καπνιστές. Το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο διότι δημιουργεί μεταλλάξεις στα γονίδια των κυττάρων του βλεννογόνου του αναπνευστικού συστήματος. Επίσης μειώνει το σύστημα άμυνας του οργανισμού με αποτέλεσμα αυτό να μη μπορεί να καταπολεμά νεοεμφανιζόμενα καρκινικά κύτταρα.

        Οι πιθανότητες κάποιου καπνιστή να αναπτύξει καρκίνο του λάρυγγα αυξάνονται όχι μόνο από το πόσο καπνίζει αλλά και από τη συνολική χρονική διάρκεια για την οποία καπνίζει.

        Το αλκοόλ: Το αλκοόλ είναι ένας παράγοντας που ευνοεί την ανάπτυξη του καρκίνου του λάρυγγα. Στην πραγματικότητα το αλκοόλ δρα σε συνέργεια με τον καπνό και μεγεθύνει τις αρνητικές του επιδράσεις.

        Τα άτομα τα οποία καπνίζουν και πίνουν αλκοόλ έχουν πολύ περισσότερο κίνδυνο για καρκίνο του λάρυγγα παρά το απλό άθροισμα και των δύο κινδύνων μαζί. Οι ειδικοί συστήνουν ότι 1 αλκοολούχο ποτό την ημέρα αποτελεί μια περιορισμένη έκθεση στο αλκοόλ.

        Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων: Ο ιός αυτός (HPV) έχει συσχετισθεί με την γένεση του καρκίνου του λάρυγγα.

        Ο αμίαντος: Ο αμίαντος, όπως και για άλλους καρκίνους, θεωρείται ένας παράγοντας που ευνοεί την ανάπτυξη του καρκίνου του λάρυγγα. Επίσης η χρόνια έκθεση και σε άλλες χημικές ουσίες (π.χ. νικέλιο, θειικό οξύ).

        Η γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση: Η πάθηση αυτή που χαρακτηρίζεται από την επιστροφή όξινου περιεχομένου του στομαχιού προς τον οισοφάγο και κάποτε προς το λάρυγγα, θεωρείται ότι δυνατόν να συμβάλλει στη γένεση του καρκίνου του λάρυγγα.

        Η βιταμίνη Α και η β-καροτίνη θεωρούνται ότι έχουν προστατευτικό ρόλο εναντίον του καρκίνου του λάρυγγα.

        Τα άτομα που παρουσιάζουν αλλαγές στη φωνή, επίμονη βραχνάδα, πρέπει να ζητούν συμβουλή από το γιατρό τους. Αυτό γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό εάν υπάρχουν στα άτομα αυτά, παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα και ψηλή κατανάλωση αλκοόλ.

        Διάγνωση

        Η διάγνωση γίνεται με την ενδοσκόπηση του λάρυγγα. Στη συνέχεια μπορεί να ληφθεί δείγμα της βλάβης για ιστολογική εξέταση και σε ορισμένες περιπτώσεις να γίνει περαιτέρω έλεγχος με αξονική ή μαγνητική τομογραφία.


        Θεραπεία Αντιμετώπιση

        Υπάρχουν διάφορες θεραπείες του καρκίνου του λάρυγγα που εφαρμόζονται είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό.
        Η θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του λάρυγγα είναι κατ εξοχήν η χειρουργική, σε συνδυασμό ή μη με ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπείαΑν η διάγνωση γίνει νωρίς, η θεραπεία μπορεί να είναι πλήρης.

        Ι. Χειρουργική θεραπεία
        Εάν ο όγκος εντοπίζεται στις γνήσιες φωνητικές χορδές (γλωττιδική περιοχή), στα πρώιμα στάδια παραμένει περιορισμένος, γιατί οι χορδές δεν έχουν λεμφαγγεία και έτσι ο καρκίνος δεν μεθίσταται. Η χειρουργική θεραπεία λοιπόν περιλαμβάνει συντηρητικές επεμβάσεις. Οι θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν την ακτινοθεραπεία, την ανοικτή μερική λαρυγγεκτομή και την ενδοσκοπική αφαίρεση με laser CO2 . Οι ασθενείς με πρώιμο γλωττιδικό καρκίνο (ΤIS, T1 ή T2 χωρίς τοπικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις) έχουν καλή πρόγνωση. Στόχοι της θεραπευτικής αγωγής είναι η ίαση με διατήρηση του λάρυγγα, η όσο το δυνατόν, καλύτερη ποιότητα φωνής, και η ελαχιστοποίηση των σοβαρών επιπλοκών.
        Η μερική λαρυγγεκτομή αποτελεί καθιερωμένη χειρουργική επιλογή, αλλά σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για την αντιμετώπιση των T1 γλωττιδικών καρκίνων που καταλαμβάνουν την πρόσθια γωνία και ως θεραπεία σε υποτροπή μετά από ακτινοθεραπεία.

        ΙΙ. Ακτινοθεραπεία
        Η ακτινοθεραπεία είτε σαν μοναδική θεραπεία σε πρώιμο στάδιο είτε σε συνδυασμό με τη χειρουργική ή την χημειοθεραπεία. Σε μεγάλο αριθμό ασθενών με πρώιμο γλωττιδικό καρκίνο, ο όγκος έχει ήδη αφαιρεθεί με τη διαγνωστική βιοψία. Έτσι, πολλοί ασθενείς χωρίς υπολειμματικό καρκίνο υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία που δεν χρειάζεται, με κίνδυνο ανάπτυξης ακτινογενούς καρκίνου. Σε περίπτωση τοπικής υποτροπής ή δεύτερου πρωτοπαθούς όγκου, η ακτινοθεραπεία δεν μπορεί να επαναληφθεί και συχνά η μόνη θεραπευτική επιλογή είναι η ολική λαρυγγεκτομή.

        ΙΙΙ. Χημειοθεραπεία
        Η χημειοθεραπεία εφαρμόζεται είτε σε συνδυασμό με την ακτινοθεραπεία είτε με την χειρουργική θεραπεία.

        Η επιλογή της θεραπείας είναι αποτέλεσμα ιατρικής συνεκτίμησης πολλών παραγόντων.



        Ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) και καρκίνος του στοματικού σεξ (καρκίνος ρινοφάρυγγα, φάρυγγα, λάρυγγα, στόματος)



        Ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) και καρκίνος του στοματικού σεξ (καρκίνος ρινοφάρυγγα, φάρυγγα, λάρυγγα, στόματος)



        Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων(HPV), είναι ο ίδιος που ευθύνεται:
         
        1) για τις κοινές μυρμηκίες σε διάφορα σημεία του σώματος, 
        2) για την εκδήλωση κονδυλωμάτων στις πρωκτογεννητικές περιοχές, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, 
        3) για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στον οποίο μπορεί να οδηγήσουν ογκογόνα στελέχη του ιού.
        4) για την εκδήλωση θηλωμάτων όταν ο ιός έχει προσβάλλει τη στοματική κοιλότητα, οπότε και απειλεί με ανάπτυξη όγκων στον στοματοφάρυγγα, ρινοφάρυγγα, λάρυγγα κλπ

        Η συνηθέστερη βλάβη που προκαλεί ο ιός HPV στη στοματική κοιλότητα είναι το απλό θήλωμα. Πρόκειται για μία καλοήθη βλάβη που συχνά σχετίζεται με τα στελέχη 6 και 11 και εμφανίζεται κυρίως με τη μορφή ογκιδίου στο χρώμα του φυσιολογικού βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Παρατηρείται συχνότερα στην έσω μεριά του άνω και κάτω χείλους, τη γλώσσα, αλλά και τη μαλακή υπερώα.

        Η έκθεση όμως στο επικίνδυνο στέλεχος 16 του ιού HPV – που έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας – αυξάνει τις πιθανότητες για στοματοφαρυγγικό καρκίνο κατά 32 φορές. Αντιθέτως, οι άλλοι παράγοντες κινδύνου – ιστορικό κάπνισμα και ποτό – βρέθηκαν ότι αυξάνουν τον κίνδυνο κατά τρεις και δυόμιση φορές αντίστοιχα.

        Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) είναι κυρίως συνυφασμένος με τα κονδυλώματα που εμφανίζονται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Τα διάφορα στελέχη του όμως προσβάλλουν διάφορες περιοχές του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του στόματος και του λαιμού.

        Από τα 120 περίπου στελέχη του HPV που προσβάλλουν τον άνθρωπο, 40 θεωρούνται σεξουαλικώς μεταδιδόμενα, προσβάλλουν δηλαδή την πρωκτογεννητική περιοχή και τη στοματοφαρυγγική κοιλότητα.

        Σύμφωνα με την Κλινική του Κλίβελαντ, το στέλεχος που προσβάλλει συχνότερα τη στοματοφαρυγγική κοιλότητα είναι το 16. Πρόκειται για ένα από τα στελέχη υψηλού κινδύνου, καθώς συνδέεται με τον καρκίνο του στόματος και του φάρυγγα. Περίπου στα 2/3 του συνολικού αριθμού των καρκίνων του στόματος και του φάρυγγα εντοπίζεται DNA του ιού HPV.

        Τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο HPV που προσβάλλει τη στοματοφαρυγγική κοιλότητα μεταδίδεται κατά κύριο λόγω με τη σεξουαλική επαφή. Συγκεκριμένα, οι αυξημένοι δείκτες στοματικού σεξ φαίνεται να συνδέονται με τους αυξημένους δείκτες λοίμωξης, αν και διάφορες σεξουαλικές πρακτικές έχουν επίσης συνδεθεί με τον αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης.

        Ο κίνδυνος λοίμωξης αυξάνεται όσο αυξάνεται ο αριθμός των ερωτικών συντρόφων που θα αλλάξει κάποιος κατά τη διάρκεια της ζωής του, ανεξαρτήτως της σεξουαλικής συμπεριφοράς του ατόμου (π.χ. κολπικό σεξ, στοματικό σεξ).

        Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν μολυνθεί από τον HPV στην περιοχή του στοματοφάρυγγα δεν αντιλαμβάνονται τη λοίμωξη, καθώς δεν εκδηλώνεται με σαφή σημάδια και συμπτώματα. Η απουσία συμπτωμάτων δεν αποκλείει όμως τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού.

        «Ο HPV έχει αντικαταστήσει το αλκοόλ και το κάπνισμα ως την κυρίαρχη αιτία του στοματοφαρυγγικού καρκίνου»,

        Όλες οι πρόσφατες επιστημονικές έρευνες καταγράφουν την απειλή που φέρει ο ιός HPV για όσους απολαμβάνουν να κάνουν στοματικό σεξ ή διατηρούν ομοφυλοφιλική σχέση.

        Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι ο ιός μεταδίδεται όχι μόνο με τη σεξουαλική επαφή αλλά ακόμα και με ένα παρατεταμένο φιλί.

        Άγνωστο ακόμη γιατί, οι άντρες κινδυνεύουν από καρκίνο του στόματος, της γλώσσας, του φάρυγγα και του λάρυγγα περισσότερο από τις γυναίκες.

        Αμερικανοί και Βρετανοί ερευνητές παρατήρησαν ότι:

        Η παρουσία του ιού HPV σε καρκίνους του στοματοφάρυγγα ενώ υπήρχε μόνο στο 16% των ασθενών στη δεκαετία του 80, στους ασθενείς που διαγνώστηκαν μετά το 2000, ο ιός HPV βρέθηκε στο 72% αυτών.

        Τα ποσοστά καρκίνων στις αμυγδαλές διπλασιάστηκαν μέσα σε μία δεκαετία περίπου (από τα μέσα των ‘90s μέχρι τα τέλη των ‘00s)
        Ο ιός HPV είναι υπαίτιος σε τριπλάσιο ποσοστό σε σχέση με τους άλλους παράγοντες κινδύνου

        Εάν αυτή η ανάπτυξη του HPV στους καρκίνους του στοματοφάρυγγα συνεχιστεί υπολογίζεται ότι το 2020 θα έχουμε περισσότερους καρκίνους του στοματοφάρυγγα από ότι του τραχήλου της μήτρας.

        Η θεραπεία των θηλωμάτων όταν ο ιός έχει προσβάλλει τη στοματική κοιλότητα πραγματοποιείται από τον ειδικό ΩΡΛ, ανώδυνα, αναίμακτα, χωρίς τομή και ράμματα, με τη μέθοδο εξάχνωσης με υπερπαλμικό CO2 laser, ή ακόμη καλύτερα με τη νεότερη μέθοδο της κυτταρόλυσης με ραδιοσυχνότητες.







        Εμβολιασμός πλέον και για τα αγόρια κατά του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) που ενοχοποιείται για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας;

        Ο αριθμός των σοβαρών καρκίνων στο κεφάλι και στον λαιμό που σχετίζονται με έναν ιό ο οποίος μεταδίδεται με το στοματικό σεξ, αυξάνεται γρήγορα, αναφέρουν βρετανοί ερευνητές. Και συνιστούν να εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο εμβολιασμού των αγοριών εναντίον του.

        Όπως γράφουν στην «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση», η μορφή του καρκίνου που εξαπλώνεται ραγδαία, ιδίως στις ανεπτυγμένες χώρες, λέγεται οροφαρυγγικό καρκίνωμα (καρκίνος ρινοφάρυγγος) των πλακωδών κυττάρων και προκαλείται από την μόλυνση με συγκεκριμένα στελέχη του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV).
        Για την προστασία από αυτά τα στελέχη, τα οποία ενοχοποιούνται και για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, υπάρχουν δύο εμβόλια (το Cervarix και το Gardasil) τα οποία χορηγούνται ήδη στα κορίτσια, κατά προτίμησιν πριν αρχίσουν την σεξουαλική τους ζωή.

        Έως τώρα, όμως, δεν υπάρχει πρόγραμμα εμβολιασμού και για τα αγόρια, παρότι τα εμβόλια έχουν εγκριθεί σε ορισμένες χώρες και για αυτά.

        Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι παγκοσμίως ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες (μετά από τον καρκίνο του μαστού), καθώς προσβάλλει ετησίως περισσότερες από 500.000 γυναίκες και κοστίζει τη ζωή σε 200.000.

        Οι καρκίνοι της κεφαλής & του τραχήλου (έτσι αποκαλούνται επιστημονικά οι καρκίνοι που αναπτύσσονται από το λαιμό και πάνω, δηλαδή στον φάρυγγα, στον λάρυγγα, στην στοματική κοιλότητα, στην γλώσσα κ.τ.λ.) αποτελούν τον έκτο πιο συχνό καρκίνο σε άντρες και γυναίκες μαζί, με 640.000 κρούσματα τον χρόνο.

        Στη νέα μελέτη, επιστήμονες από το Ίδρυμα Μελέτης Κεφαλής & Τραχήλου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Κόβεντρυ, συγκέντρωσαν στοιχεία από επιδημιολογικές μελέτες που καταδεικνύουν την εξάπλωση του οροφαρυγγικού καρκίνου (καρκίνος ρινοφάρυγγος).

        Μία από αυτές έδειξε ότι ο κίνδυνος αναπτύξεώς του αυξάνεται σε άντρες και γυναίκες που έχουν από 6 ερωτικούς συντρόφους και πάνω στη ζωή τους, από 4 ερωτικούς συντρόφους και πάνω με τους οποίους κάνουν στοματικό σεξ και – ειδικά για τους άντρες – όταν αρχίζουν να έχουν ερωτικές επαφές σε μικρή ηλικία.

        Άλλες μελέτες έχουν δείξει αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες κατά 70% στην ανίχνευση των ιών HPV σε βιοψίες που διέγνωσαν οροφαρυγγικά καρκινώματα σε σουηδούς ασθενείς, ενώ σε αμερικανούς ασθενείς οι ιοί HPV ανευρίσκονται πλέον στο 60% έως 80% των βιοψιών αυτών έναντι του 40% που ήταν την περασμένη δεκαετία.

        Όπως επισημαίνουν ο δρ Χισάμ Μεχάνα και οι συνεργάτες του, οι ασθενείς με σχετιζόμενο με τους ιούς HPV οροφαρυγγικό καρκίνωμα κατά κανόνα είναι νεώτεροι και αναπαραγωγικής ηλικίας απ’ ό,τι όσοι αναπτύσσουν αντίστοιχα καρκινώματα εξαιτίας άλλων παραγόντων (όπως το πολύ αλκοόλ και το τσιγάρο).

        Για όλους αυτούς τους λόγους, φρονούν πως πρέπει να αξιολογηθούν εκ νέου τα στοιχεία για το αν χρειάζονται τελικά προστασία και τα αγόρια από τους επικίνδυνους ιούς HPV.



        Λοίμωξη με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV- human papillomavirus)

        HPV

        1. Τι είναι η HPV λοίμωξη

        Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV- Human Papilloma Virus) αποτελεί την πιο συχνή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη σήμερα.

        Τύποι του ιού

        Υπάρχουν περισσότεροι από εκατό (100) τύποι του ιού και περισσότεροι από σαράντα (40) προσβάλλουν την πρωκτογεννητική περιοχή στη γυναίκα δηλαδή τον τράχηλο, τον κόλπο, το αιδοίο και τον πρωκτό, ενώ σπάνια μολύνουν άλλα επιθήλια ή ανατομικές περιοχές. Δεκαπέντε (15) περίπου τύποι έχουν χαρακτηριστεί ως ογκογόνοι και μπορούν δυνητικά να προκαλέσουν καρκίνο κυρίως στον τράχηλο της μήτρας αλλά και σε άλλες περιοχές του ανθρώπινου σώματος όπως είναι ο πρωκτός, το αιδοίο και η στοματοφαρυγγική κοιλότητα.

        Χρόνος επώασης

        Ο χρόνος επώασης (δηλαδή ο χρόνος από την είσοδο του ιού στον οργανισμό ως την εκδήλωση του) κυμαίνεται από 6 εβδομάδες έως και 8 μήνες. Στη λανθάνουσα μορφή το χρονικό διάστημα δηλαδή μεταξύ της μόλυνσης και της κλινικής εκδήλωσης της νόσου ανέρχεται μέχρι και 10 έτη.

        Εκδήλωση της νόσου

        Η μόλυνση από τους HPV τύπους δεν σημαίνει απαραίτητα και εκδήλωση της νόσου. Η εκδήλωση ή μη της λοίμωξης εξαρτάται από τη σχέση της ιογόνου δράσης-φορτίου του HPV τύπου και της ανοσολογικής απάντησης του οργανισμού.

        Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, το ανοσολογικό σύστημα δεν επιτρέπει να αναπτυχθεί λοίμωξη. Έτσι εάν η μόλυνση προκληθεί από ογκογόνους τύπους HPV και δεν λειτουργήσει το ανοσοποιητικό, θα υπάρξει εμφάνιση προκαρκινικών αλλοιώσεων. Όταν μάλιστα συνυπάρχει πλημμελής άμυνα του οργανισμού και συνεπικουρούν και άλλοι παράγοντες (όπως π.χ. κάπνισμα, ανοσοκατασταλτικά φάρμακα) οι προκαρκινικές αλλοιώσεις εξελίσσονται σε καρκίνο.

        Λοιμώξεις με τύπους υψηλού κινδύνου

        Αν και δεν είναι σαφές ποιό ακριβώς είναι το όριο της κλινικά σημαντικά επίμονης λοίμωξης, φαίνεται ότι οι λοιμώξεις που διαρκούν περισσότερο από δύο (2) χρόνια αντιπροσωπεύουν τις περιπτώσεις υψηλού κινδύνου. Οι λοιμώξεις με τύπους υψηλού κινδύνου (περίπου 10% των λοιμώξεων) που επιμένουν για χρόνια αποτελεί την κύρια ομάδα κινδύνου για ανάπτυξη προκαρκινικής αλλοίωσης. Επίμονη χαρακτηρίζεται η λοίμωξη όταν ανιχνεύεται σε δύο ή περισσότερες επισκέψεις στον γυναικολόγο (περισσότερο από διετία).

        Σε μελέτη νέων φοιτητριών από τις Η.Π.Α., όπου λόγω ηλικίας η επίπτωση της HPV είναι μέγιστη, περίπου 70% των νέων λοιμώξεων είχαν εξαφανιστεί μέσα σε 12 μήνες και 80% μέσα σε 18 μήνες. Λοιμώξεις με τύπους υψηλού κινδύνου τείνουν να διαρκούν περισσότερο από εκείνες με χαμηλού κινδύνου στελέχη, ενώ πλέον επίμονη αναδεικνύεται συνήθως η λοίμωξη από HPV 16.

        2. Ταξινόμηση της HPV λοίμωξης

        Οι HPV γονότυποι διαφέρουν ως προς την ικανότητα τους να προκαλούν ογκογόνο μετασχηματισμό. Με βάση αυτό το κριτήριο διακρίνονται σε:

        • Τύπους HPV χαμηλού κινδύνου (low risk) όπως HPV 6,11,42,43,44,54 κ.α., οι οποίοι ανιχνεύονται κυρίως στα εξωφυτικά οξυτενή κονδυλώματα (condylomata acuminata), σε επίπεδα κονδυλώματα (condyloma planum) και σε ενδοεπιθηλιακές αλλοιώσεις του πλακώδους επιθηλίου (LSIL).
        • Τύπους HPV υψηλού κινδύνου (high risk) όπως HPV 16,18,26,45,56,58 κ.α., οι οποίοι ανιχνεύονται σε υψηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακές αλλοιώσεις (HSIL) καθώς και στην πλειονότητα των διηθητικών καρκινωμάτων.

        3. Παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη με HPV

        Όποιος έχει ή είχε στο παρελθόν σεξουαλική επαφή είναι δυνητικά σε κίνδυνο. Είναι τόσο κοινή λοίμωξη που σχεδόν όλοι οι σεξουαλικά ενεργοί άνδρες και γυναίκες πέρασαν την HPV λοίμωξη σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Αυτό ισχύει ακόμα και για άτομα που είχαν ένα μόνο σεξουαλικό σύντροφο στη ζωή τους.

        Από μελέτη που έγινε στις Η.Π.Α. φάνηκε ότι η πιθανότητα μιας νέας γυναίκας να μολυνθεί από HPV είναι υψηλότερη σε εκείνες που καταναλώνουν αλκοόλ περισσότερες από τέσσερις φορές το μήνα και έχουν τακτικές (τουλάχιστον 2-6/εβδομάδα) σεξουαλικές επαφές και αυξάνει ανάλογα με τον αριθμό των πρόσφατων σεξουαλικών συντρόφων αλλά και ανάλογα με τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων που είχε στο παρελθόν ο σύντροφος τους.

        4. Παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη με HPV

        Πιο συχνά η λοίμωξη μεταδίδεται με την σεξουαλική επαφή. Η HPV λοίμωξη μπορεί να μεταδοθεί και με το στοματικό σεξ αλλά και με την επαφή των γεννητικών οργάνων και μόνο. Ένα άτομο μπορεί να έχει HPV λοίμωξη χωρίς σημεία και συμπτώματα ακόμα και χρόνια μετά όπου είχε επαφή με κάποιο μολυσμένο άτομο. Είναι επίσης πιθανό να έχει περισσότερους από έναν HPV τύπους.

        Η μετάδοση γίνεται λόγω εγκατάστασης του ιού σε τραυματισμένο επιθήλιο. Συχνά σημεία εντόπισης στις γυναίκες είναι ο οπίσθιος θόλος του κόλπου, ο τράχηλος (ζώνη μετάπτωσης), ενώ στους άντρες πρωταρχικά σημεία εντόπισης είναι ο χαλινός, η στεφάνη και το έσω πέταλο της ακροποσθίας.

        Έτσι, οι διάφοροι τύποι του ιού μεταδίδονται με την τριβή προσβεβλημένου επιθηλίου με επιθήλιο και ενώ τα προφυλακτικά μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο λοίμωξης από τον ιό δεν προστατεύουν πλήρως.

        5. Ηλικία της γυναίκας και συσχέτιση με την HPV λοίμωξη

        Ο κίνδυνος απόκτησης νέας λοίμωξης κορυφώνεται στην ηλικία των 20 ετών περίπου, εν συνεχεία μειώνεται μέχρι την ηλικία των 35 ετών, παρουσιάζει μικρή αύξηση ως την ηλικία των 45 ετών και ακολουθεί στη συνέχεια σταθερά πτωτική πορεία.

        Ο συνολικός κίνδυνος εμφάνισης νέας λοίμωξης εντός ενός έτους υπολογίστηκε από μελέτες σε 17% για την ομάδα 15-19 ετών, 9% για την ομάδα 20-24 ετών, 4% για γυναίκες 30-44 ετών και 1% για γυναίκες άνω των 45 ετών.

        6. Τι θέματα υγείας προκαλεί η HPV λοίμωξη

        Η πλειονότητα (90%) των HPV λοιμώξεων φεύγουν σε διάστημα διετίας αλλά κάποιες φορές επιμένουν και προκαλούν:

        Α. Κονδυλώματα

        condyloma

        Ποια είναι τα συμπτώματα των κονδυλωμάτων;

        Μερικοί μόνο τύποι HPV προκαλούν κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα. Άλλοι πάλι τύποι μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στα κύτταρα των επιφανειακών στιβάδων του δέρματος (μυρμηγκίες) ή του βλεννογόνου (τράχηλος της μήτρας).

        Με τι μοιάζουν τα κονδυλώματα;

        Τα κονδυλώματα εμφανίζονται ως προεξοχές του δέρματος με αλλαγή της αρχιτεκτονικής του. Μπορεί να είναι μονήρη ή πολλαπλά και να μοιάζουν με μικρά σπυράκια ή το συχνότερο με μικροσκοπικό κουνουπίδι. Τις περισσότερες φορές έχουν το χρώμα του δέρματος, αλλά μπορεί να είναι και λίγο λευκότερα. Πολλές φορές, όταν το μέγεθος των κονδυλωμάτων είναι πολύ μικρό, δεν φαίνονται με γυμνό μάτι και ονομάζονται «υποκλινικά». Στις περιπτώσεις αυτές οι πάσχοντες μπορεί να μην γνωρίζουν καν ότι φέρουν τον HPV.

        Οι τύποι του ιού που προκαλούν κονδυλώματα δεν σχετίζονται με τον καρκίνο και είναι ουσιαστικά αβλαβείς. Η παρουσία τους απλά υποδηλώνει την λοίμωξη από τον ιό.

        Που μπορούν να εμφανιστούν τα κονδυλώματα;

        Κονδυλώματα μπορούν να εμφανιστούν στις γυναίκες στο αιδοίο, στον κόλπο, στην περιπρωκτική χώρα, στη βουβωνική χώρα και στον τράχηλο της μήτρας (πιο σπάνια). Στους άντρες στο πέος, στο όσχεο, στην περιπρωκτική χώρα, στη βουβωνική χώρα.

        Πόσο συχνά μπορούν να υποτροπιάσουν τα κονδυλώματα;

        Πολλοί ασθενείς προσβάλλονται μόνο μια φορά, μα σε κάποιους εμφανίζονται συχνές υποτροπές.

        Ο ιός θεωρείται ενεργός όταν τα κονδυλώματα είναι παρόντα. Όταν δεν υπάρχουν κονδυλώματα, θεωρούμε πως ο ιός βρίσκεται σε λανθάνουσα φάση στα κύτταρα του δέρματος και ότι δεν μπορεί να μεταδοθεί.

        Τις περισσότερες φορές το ανοσοποιητικό μας σύστημα αντιμετωπίζει τον ιό ή τον καθιστά αδρανή για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς πότε μεταδόθηκε ο ιός, γιατί τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε διάστημα μιας εβδομάδας, μερικών μηνών ή ακόμη και ποτέ μετά από επαφή με άτομο το οποίο είναι φορέας του ιού.

        Πώς αντιμετωπίζονται τα κονδυλώματα;

        Ενώ δεν υπάρχει καμία ιατρική θεραπεία για την εκρίζωση του HPV, υπάρχουν επιλογές αντιμετώπισης των συμπτωμάτων του. Ο στόχος οποιασδήποτε θεραπείας είναι να αφαιρεθούν τα κονδυλώματα για να φύγουν τα ενοχλητικά συμπτώματα.

        Μερικές θεραπείες γίνονται στο ιατρείο (καυτηριασμός, laser) και άλλες είναι κρέμες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σπίτι για πολλές εβδομάδες.

        Β. Καρκίνο Τραχήλου Μήτρας

        HPV και καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

        Όταν μια γυναίκα πηγαίνει στον γυναικολόγο της για το τεστ Pap (Παπανικολάου), το κάνει για να σιγουρευτεί ότι δεν υπάρχει καμία ανωμαλία ή προκαρκινική αλλαγή. Εάν τα αποτελέσματα του τεστ παρουσιάζουν κυτταρικές αλλαγές, αυτές συνήθως οφείλονται στον HPV. Κάθε γυναίκα με HPV λοίμωξη δεν σημαίνει ότι θα πάθει καρκίνο. Σημαίνει ότι ο γυναικολόγος της θα θελήσει να ελέγξει με προσοχή τον τράχηλό της και να κάνει ενδεχομένως κολποσκόπηση ή/και βιοψία για να αποτρέψει περαιτέρω αλλαγές κυττάρων που θα μπορούσαν να γίνουν καρκινικές αν δεν υπόκειντο σε θεραπεία.

        Ο HPV είναι ένας πολύ κοινός ιός και οι περισσότερες γυναίκες με HPV δεν αναπτύσσουν καρκίνο. Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ένας αργά αυξανόμενος καρκίνος όπου χρειάζονται χρόνια, συνήθως δεκαετίες για να εξελιχθεί από HPV σε καρκίνο.

        Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του Test Pap, της κολποσκόπησης, της βιοψίας και ενός τεστ HPV;

        1. Το Pap test (τέστ Παπανικολάου) είναι ο έλεγχος της επιφανειακής στιβάδας των κυττάρων του τραχήλου για να βρούμε τυχόν αλλαγές προτού να μετατραπούν σε καρκίνο. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, μια μικρή βούρτσα και μια πλαστική σπάτουλα χρησιμοποιείται για να πάρει ένα δείγμα τραχηλικών κυττάρων. Αυτά τα κύτταρα τίθενται έπειτα σε διαφανές γυαλί και στέλνονται στο εργαστήριο για την αξιολόγηση με μικροσκόπιο.
        2. Η βιοψία είναι παρόμοια με το test Pap, αλλά μια μεγαλύτερη συστάδα των κυττάρων αφαιρείται από τον τράχηλο και βλέπουμε εάν υπάρχουν ανώμαλες αλλαγές κυττάρων σε συγκεκριμένα ύποπτα σημεία. Είναι ένας καλός τρόπος να επιβεβαιωθεί το αποτέλεσμα του Pap σε περίπτωση αμφιβολίας και να αποκλειστεί ο καρκίνος. Η βιοψία γίνεται ταυτόχρονα με την κολποσκόπη.
        3. Στην κολποσκόπηση ελέγχουμε τον κόλπο και τον τράχηλο με κάμερα μεγάλης μεγέθυνσης και υψηλής ακρίβειας. Εφαρμόζουμε φίλτρα χρώματος και διάφορα υγρά στην επιφάνεια του τραχήλου για να βρούμε τυχόν παθολογικές αλλαγές.
        4. Το HPV τεστ ελέγχει άμεσα το γενετικό υλικό (DNA) του HPV μέσα στα κύτταρα και μπορεί να ανιχνεύσει τους ‘υψηλού κινδύνου’ τύπους που συνδέονται με τον καρκίνο του τραχήλου. Η δοκιμή γίνεται με το ίδιο δείγμα κυττάρων που λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της Pap δοκιμής.

        Γ. Άλλες κοκοήθειες

        Λοιμώξεις με ιό HPV μπορούν να προκαλέσουν και άλλους καρκίνους όπως καρκίνο αιδοίου, κόλπου, πρωκτού, πέους αλλά και καρκίνο της στοματοφαρυγγικής κοιλότητας.

        Δ. Λαρυγγική (αναπνευστική) θηλωμάτωση

        Λοιμώξεις με HPV μπορούν να προκαλέσουν μια σπάνια κατάσταση την υποτροπιάζουσα λαρυγγική (αναπνευστική) θηλωμάτωση, όπου θηλώματα αναπτύσσονται στο λάρυγγα και το λοιπό αναπνευστικό σύστημα. Είναι περισσότερο επιθετική στα παιδιά και προσβάλλει άτομα από την 1η ημέρα της ζωής.



        7. Εξέλιξη σε ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία - CIN

        Σήμερα θεωρείται ότι υπάρχουν ορισμένα βήματα στην καρκινογένεση τα οποία μπορούν να διακριθούν με αντικειμενικό τρόπο:

        • η λοίμωξη με HPV (συχνό γεγονός)
        • η επιμονή της λοίμωξης (σπανιότερο γεγονός)
        • η εξέλιξή της σε προκαρκινικό στάδιο (σπάνιο γεγονός)
        • και τελικά σε καρκίνο (σπανιότατο γεγονός)

        Χρησιμοποιώντας επιδημιολογικά στοιχεία το μεσοδιάστημα ανάμεσα στη λοίμωξη και στην ανάπτυξη CIN3 (σοβαρή δυσπλασία-αλλοίωση σοβαρού βαθμού-προκαρκινικό στάδιο) έχει υπολογιστεί σε 7-15 χρόνια με τη λοίμωξη να συμβαίνει συνήθως στην εφηβεία και γύρω στην ηλικία των 20, ενώ η ακμή της διάγνωσης του CIN3 εμφανίζεται σε γυναίκες 25-30 ετών.

        8. Εγκυμοσύνη και HPV λοίμωξη

        Οι γυναίκες που είναι έγκυες μπορεί να μολυνθούν με τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV). Συνήθως δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα η λοίμωξη με τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων αλλά κάποιες φορές:

        • Μπορεί να δημιουργηθούν πολλαπλά κονδυλώματα ή και να αυξηθούν σε μέγεθος λόγω των ορμονών στο σώμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Έτσι εάν είναι εμφανή στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης μπορεί να μεταδοθούν κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού με αποτέλεσμα (σπάνια βέβαια) το νεογνό να προσβληθεί με λαρυγγική θηλωμάτωση (κονδυλώματα στο φάρυγγα-λάρυγγα του νεογνού).
        • Επίσης μπορεί να αναπτυχθούν κυτταρικές αλλαγές οι οποίες ανιχνεύονται με το τεστ Παπανικολάου. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να γίνεται έλεγχος του τραχήλου με τεστ Παπανικολάου σε όλες τις έγκυες γυναίκες που δεν έχουν κάνει το τεστ το προηγούμενο έτος πριν την εγκυμοσύνη.

        9. Πως μπορεί να προληφθεί η HPV λοίμωξη

        HPV Vaccine

        Τα τελευταία 15 χρόνια έχει αποδειχθεί ότι η λοίμωξη με ορισμένους τύπους του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων όπως οι HPV 16 και 18, αποτελεί προϋπόθεση για την εκδήλωση του καρκίνου τραχήλου της μήτρας. Αυτή η επιστημονική διαπίστωση προετοίμασε τον δρόμο για την ανάπτυξη των προφυλακτικών εμβολίων εναντίον του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

        Έτσι αναπτύχθηκαν δύο εμβόλια έναντι ορισμένων τύπων HPV:

        1. Το τετραδύναμο GARDASIL το οποίο προστατεύει έναντι των τύπων υψηλού κινδύνου HPV 16 και 18 (προκαλούν το 73% των περιστατικών καρκίνου τραχήλου της μήτρας) και των τύπων χαμηλού κινδύνου HPV 6 και 11 οι οποίοι προκαλούν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.
        2. Το διδύναμο CERVARIX που προστατεύει από τον HPV 16 και 18. Τα εμβόλια έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας από την Ευρωπαϊκή επιτροπή. Τα εμβόλια είναι προφυλακτικά και όχι θεραπευτικά, δηλαδή αφορούν γυναίκες που δεν έχουν μολυνθεί από τους τύπους του ιού από τους οποίους προστατεύουν.

        Η ένδειξη χορήγησης βασίζεται στην αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα του εμβολίου σε γυναίκες ηλικίας 16 έως 26 ετών και στην αποδεδειγμένη ανοσογονικότητα αυτού σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 9 έως 15 ετών.

        10. Δοσολογικό σχήμα εμβολίων

        • GARDASIL: 3 ενδομυϊκές ενέσεις στο δελτοειδή μυ (ώμο) στους 0, 2 και 6 μήνες. Αν καταστεί αναγκαίο το σχήμα μπορεί να ολοκληρωθεί συντομότερα (εντός 4 μηνών από την πρώτη δόση) ή σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου (12 μήνες από την πρώτη δόση).
        • CERVARIX: 3 ενδομυϊκές ενέσεις στο δελτοειδή μυ τους μήνες 0, 1 και 6. Στην Ελλάδα η εθνική επιτροπή εμβολιασμών έχει εισηγηθεί την ένταξη των εμβολίων κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στο εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών ως υποχρεωτική για κορίτσια και γυναίκες ηλικίας 12-26 ετών.
        σύνταξη και επιμέλεια κειμένου
        Γεώργιος Χατζάκης, γυναικολόγος χειρουργός - μαιευτήρας
        βρείτε άλλα άρθρα σχετικά με
        κονδυλώματα   καρκίνος τραχήλου μήτρας   τεστ παπανικολάου  
        βρείτε άλλα άρθρα στην θεματική ενότητα
        Γυναικολογία  
        εξωτερικές πηγές
        1. Genital warts - Condylomata acuminata; Penile warts; Human papilloma virus (HPV); Venereal warts; Condyloma; HPV DNA test; Sexually transmitted disease (STD) - warts; LSIL-HPV; Low-grade dysplasia-HPV; HSIL-HPV; High-grade dysplasia HPV; - A.D.A.M. Medical Encyclopedia
        2. Cervical cancer: Screening and prevention - Informed Health Online
        3. Πλήρη ιατρικά άρθρα σχετικά με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων στο PubMed Central
        4. Επιστημονικά άρθρα, δημοσιεύσεις και αποτελέσματα κλινικών μελέτων για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων στο PubMed


        Πρεσβυφωνία

        Συνήθης είναι και η βραχνάδα που παρατηρείται σε ανθρώπους μεγάλης ηλικίας, η οποία καλείται πρεσβυφωνία. Με τη πάροδο του χρόνου δημιουργούνται φυσιολογικές αλλαγές στο μηχανισμό παραγωγής της φωνής; ο βλεννογόνος (επικάλυμμα) των φωνητικών χορδών ατροφεί, η βλέννα του λάρυγγα αλλάζει χαρακτήρα και οι μύες του λάρυγγα χάνουν τον όγκο και τον τόνο τους. Τα αποτελέσματα της ηλικίας είναι περισσότερο εμφανή στη γυναικεία φωνή.


        Ερωτήσεις - απαντήσεις χειρουργικής επέμβασης μικρολαρυγγοσκόπησης







        Τι είναι η μικρολαρυγγοσκόπηση;

        Είναι μια απλή εξέταση με την οποία κοιτάμε τον λάρυγγα . Γίνετε με γενική αναισθησία. Ένας κοίλος σωλήνας τοποθετείτε μέσα από το στόμα και πίσω από τη γλώσσα . Αυτός ο σωλήνας είναι γνωστός ως λαρυγγοσκόπιο. Χρησιμοποιούμε μικροσκόπιο για να δούμε το λαιμό με μεγαλύτερη λεπτομέρεια οπότε η εξέταση ονομάζετε μικρολαρυγγοσκόπηση.

        Πόσες ημέρες θα παραμείνω στο νοσοκομείο;

        Συνήθως ο ασθενής έρχεται στο νοσοκομείο το πρωί και λίγες ώρες μετά τη επέμβαση επιστρέφει στο σπίτι.

        Γιατί χρειάζεται να κάνω την επέμβαση αυτή;

        Η μικρoλαρυγγοσκόπηση μπορεί να είναι μόνο μια διαγνωστική εξέταση η μπορεί κατά την διάρκεια της να πάρουμε βιοψία να αφαιρέσουμε κάποιο πολύποδα η ακόμη και καρκίνο.

        Μπορεί να έχω κάποιο πρόβλημα μετά την επέμβαση;

        Σοβαρά προβλήματα είναι πολύ σπάνια. Μπορεί να παρουσιαστεί κάποια βλάβη στα δόντια η στα ούλα από το λαρυγγοσκόπιο. Μπορεί επίσης να παρουσιαστεί προσωρινό πρόβλημα στη γεύση στην κίνηση και την αίσθηση της γλώσσας.Ο αυχένας και ο λαιμός μπορεί να πονά μετά την επέμβαση. Αυτό μπορεί να διαρκέσει μερικές ημέρες.

        Μπορώ να φάω μετά την επέμβαση;

        Συνήθως ο ασθενής μπορεί να φάει και να πιεί την ίδια ημέρα.

        Τι περιορισμούς θα έχω μετά την εγχείρηση;

        Ο ασθενής που θα υποβληθεί σε μικρολαρυγγοσκόπηση απαγορεύεται να χρησιμοποιήσει τη φωνή του για μερικές ημέρες.

        Πόσο καιρό θα είμαι στο νοσοκομείο; Πόσο καιρό θα είμαι εκτός εργασίας;

        Θα φύγετε την ίδια ημέρα ή την επομένη. Πρέπει να μείνετε μακριά από την εργασία για μερικές ημέρες μετά την επέμβαση.

        Μπορώ να οδηγήσω μετά την επέμβαση;

        Κάποιος πρέπει να σας πάρει από το νοσοκομείο και να είναι μαζί σας για 24 ώρες. Δεν πρέπει να οδηγήσετε ούτε να μαγειρέψετε για 24 ώρες.

        Τι πρέπει να αποφύγω στη συνέχεια;

        Τίποτα. Μπορείτε να κάνετε ότι κάνετε φυσιολογικά κάθε ημέρα .



        Βίντεο μικρολαρυγγοσκόπηση





        Αιμόπτυση


        Αιμόπτυση είναι η αποβολή αίματος με τον βήχα, που έχει προέλευση την αναπνευστική οδό, κάτω από το λάρυγγα.

        Σε αυτή την περίπτωση το αίμα προέρχεται από το κατώτερο αναπνευστικό σύστημα και κυρίως από τους βρόγχους ή τις κυψελίδες.

        Είναι σημαντικό να διαγνωσθεί αν το αίμα προέρχεται από τη στοματική κοιλότητα, τον ρινοφάρυγγα ή το πεπτικό σύστημα (ψευδο-αιμόπτυση και αιματέμεση αντίστοιχα).
        Τις περισσότερες φορές η αιμόπτυση σχετίζεται με κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού. Είναι συνήθως μικρής έντασης και αυτοπεριοριζόμενη. Είναι επίσης συχνή στη βρογχεκτασία και στους καπνιστές που πάσχουν από χρόνια βρογχίτιδα.
        Εκτός από τις λοιμώξεις του αναπνευστικού (βρογχίτιδα, πνευμονία), υπάρχουν και σοβαρές καταστάσεις που προκαλούν αιμόπτυση, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα, η φυματίωση, η πνευμονική εμβολή, το πνευμονικό οίδημα (αφρώδη, ροδόχροα πτύελα).

        Η αιμόπτυση είναι πιο συχνή στους άνδρες, λιγότερο συχνή στις γυναίκες και σπάνια στα παιδιά. Μετά την ηλικία των 40 ετών αυξάνει ο κίνδυνος αιμόπτυσης κακοήθους αιτιολογίας.

        Αιτία ανάλογα με τα συνοδά συμπτώματα:

        - Ξαφνική εμφάνιση βήχα, πυρετός με αιμόφυρτα βρώμικα πτύελα: Πνευμονία, βρογχίτιδα.

        - Χρόνιος παραγωγικός βήχας: χρόνια βρογχίτιδα, βρογχεκτασίες.

        - Πυρετός, νυκτερινοί ιδρώτες, απώλεια σωματικού βάρους: Φυματίωση, άλλες λοιμώξεις, κακοήθειες.

        - Ανορεξία, απώλεια βάρους, αλλαγή χαρακτήρα βήχα: Βρογχογενές καρκίνωμα.

        - Δύσπνοια, κόπωση, νυκτερινή δύσπνοια, αφρώδη ροδόχροα πτύελα: Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

        - Άγχος, δύσπνοια, άλγος πλευριτικού τύπου: πνευμονική εμβολή.

        Αντιμετώπιση

        Στις περιπτώσεις που εμφανίζεται παράλληλα με λοίμωξη του αναπνευστικού και συνδυάζεται με βήχα, βοηθά η καλή ενυδάτωση και η καταπολέμηση του βήχα.

        Γενικά η αιμόπτυση, ειδικά όταν δεν εμφανίζεται στα πλαίσια μιας λοίμωξης και όταν επιμένει, αποτελεί σημείο συναγερμού που πρέπει να διερευνάται για να εντοπιστεί το αίτιο και να χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.




        Επιστημονικός Συνεργάτης
         

        ΩΡΛ Παίδων

        Μεγάλο μέρος της ειδίκευσης του ο γιατρός το αφιέρωσε στα παιδιά και την

        Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία

         θαλασσί BANER δεξιά