ΩΡΛ Παίδων Ακουολογία

Περιεχόμενα

  1. 1 Ωτορινολαρυγγολογία παίδων - ΩΡΛ ΠΑΙΔΩΝ (Παιδο - ΩΡΛ)
    1. 1.1 Δερμοειδείς - Επιδερμοειδείς κύστεις 
  2. 2 Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου 
    1. 2.1  Μέση ωτίτιδα στα παιδιά  
  3. 3 ΑΚΟΥΟΛΟΓΙΑ ΠΑΙΔΩΝ
    1. 3.1 Παιδική βαρηκοΐα περιληπτικά
  4. 4 ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 
    1. 4.1 Ακουολογικές εξετάσεις παιδιών περιληπτικά
      1. 4.1.1 Ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕs)
      2. 4.1.2 Ακουστικά προκλητά δυναμικά
      3. 4.1.3 Τυμπανομετρία 
      4. 4.1.4 Aνιχνευτική ακουομετρία, τεχνική απόσπασης προσοχής, Παιχνιδοακουομετρία, και ακουομετρία οπτικής ενίσχυσης
      5. 4.1.5 Παιδικό Ακουόγραμμα
  5. 5 on-line free ακουόγραμμα-εκτίμηση ακοής
    1. 5.1 Ομιλητική ακουομετρία
  6. 6 Βραχύς χαλινός γλώσσας και χείλους
  7. 7 Λαρυγγομαλακία 
  8. 8 Περιαμυγδαλικό απόστημα και αποστήματα φάρυγγα στα παιδιά
  9. 9 Η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια σε παιδιά και ενήλικες
    1. 9.1 Παρακέντηση με λεπτή βελόνα (FNA) και βιοψία
    2. 9.2 Βιοψία λεμφαδένα
  10. 10 Δερμοειδείς - Επιδερμοειδείς κύστεις 
  11. 11 Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου 

Κάνετε κλίκ σε ότι σας ενδιαφέρει


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Στα παιδιά, η άρτια λειτουργία της ακοής Babyιδίως κατά τα δυο πρώτα χρόνια είναι απαραίτητη για την ευνοϊκή εξέλιξη του κεντρικού νευρικού ακουστικού συστήματος ως προς τη διάκριση των ήχων και την ακουστική μνήμη και συμβάλει καθοριστικά τόσο στην ανάπτυξη του λόγου όσο και στην ψυχονοητική εξέλιξή τους. 
Πρόληψη 
  • Ο Ωτορινολαρυγγολόγος Παίδων είναι ευαισθητοποιημένος και ξεκινά τον έλεγχο ακοής πολύ νωρίς τις πρώτες ημέρες της γέννησης.
  • Πρωταρχικός σκοπός είναι η διάγνωση της βαρηκοΐας το πρώτο τρίμηνο και η έναρξη της θεραπείας και εφαρμογής ακουστικού βαρηκοΐας το πρώτο εξάμηνο γιατί έχει αποδειχθεί ότι αυτά τα παιδιά αναπτύσσονται μετά με τις λιγότερες επιπτώσεις.
  • Καλέστε το γιατρό σας εάν το μωρό σας ή το μικρό παιδί εμφανίζει σημάδια απώλειας ακοής, όπως το να μην αντιδρά σε δυνατούς θορύβους, να μην  μιμείται ήχους, ή να μην μιλάει για την αναμενόμενη ηλικία.
  • Οι γυναίκες που προγραμματίζουν να μείνουν έγκυες θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι έχουν κάνει όλα τα εμβόλια.
  • Οι έγκυες γυναίκες θα πρέπει να ενημερώνουν με το γιατρό τους πριν πάρουν οποιοδήποτε φάρμακο. Εάν είστε έγκυος, αποφύγετε την έκθεση σε επικίνδυνες λοιμώξεις, όπως η ερυθρά και η τοξοπλάσμωση.
    Ακουόγραμμα μεγάλης παιδικής βαρηκοίαςακουστικά νεύρο αγωγιμότητος νευροαισθητήριος σε παιδιά
ΑΚΟΥΟΓΡΑΦΟΣ (μέτρηση ακοής)

Αφού ολοκληρώσετε το τεστ, συζητήστε τα αποτελέσματα με το γιατρό σας.
 ΤΕΛΟΣ τα κλάματαΠαιδο-Ωτορινολαρυγγολογία

Γρήγορη και άμεση ενδοσκόπηση του τυμπάνου σε δευτερόλεπτα για να μην κλάψει το παιδί και μετά προβολή του υπό μεγάλη μεγέθυνση σε οθόνη για  λεπτομερή ανάλυση και μελέτη.

 VideoωτοσκόπισηVideo ωτοσκόπιση
ble roi
siel

Δείτε για την μέση ωτίτιδα  του παιδιού σας                                                     Επίσης την εκκριτική ωτίτιδα  

και την εξωτερική ωτίτιδα και τα βουλωμένα αυτιά, του παιδιού σας

sielble roi
ΩΡΛ Παίδων Ακουολογία
Παιδική βαρηκοΐα

Ακουολογικές εξετάσεις


ΟΛΑ




BANERright_gradiant
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

                                                                                                                       

Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία

 

Ωτορινολαρυγγολογία παίδων - ΩΡΛ ΠΑΙΔΩΝ (Παιδο - ΩΡΛ)

 


Η Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία αντιμετωπίζει παιδιά, στα οποία είναι συχνές οι παθήσεις στα  αυτιά, τη μύτη και το λαιμό, όπως η αμυγδαλίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, λοιμώξεις του αυτιού (μέση ωτίτις), ροχαλητό και διαταραχές του ύπνου σε συνδυασμό με προβλήματα ακοής και διαταραχές της ομιλίας χρησιμοποιώντας τις τελευταίες εξελίξεις στην ιατρική και τις πιο προηγμένες τεχνικές για τη χειρουργική θεραπεία.

Μερικά παιδιά με προβλήματα στα αυτιά, τη μύτη και το λαιμό χρειάζονται ειδική φροντίδα αξιολόγηση και θεραπεία εξαιτίας περιπλοκών, επίσης κι αυτά με πιο ασυνήθιστες διαταραχές, όπως αναπνευστικά προβλήματα που αφορούν τις ανώτερες αναπνευστικές οδούς, χρόνιες ασθένειες αυτιών και συγγενείς μάζες της κεφαλής και τραχήλου.

Σήμερα, έχουμε πρωτοποριακή χειρουργική που ασχολειται με την ελάχιστα επεμβατική ενδοσκοπική χειρουργική των παραρρινίων κόλπων, της μύτης, των αεραγωγών και με άλλους τομείς που σχετίζονται με τη χρήση τεχνολογίας αιχμής.

Η Ωτορινολαρυγγολογία στα παιδιά παρουσιάζει ιδιαιτερότητες που έχουν σχέση με τον παιδικό οργανισμό, το μικρό μέγεθος των εξεταζομένων κοιλοτήτων, τη λιγοστή συνεργασία στην εξέταση, τη μεγάλη συχνότητα ορισμένων νοσημάτων(ωτίτιδα, ρινίτιδα, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, λαρυγγομαλακία), και τις συγγενείς διαταραχές όπως : η ατρησία του λάρυγγα, η ατρησία των ρινικών χοανών, η ατρησία των έξω ακουστικών πόρων, η απλασία η υποπλασία πτερυγίων, η συγγενής βαρηκοΐα, η υπερωϊοσχιστία (λαγώχειλο - λυκόστομα).

Μεγάλο μέρος της ειδίκευσης ο γιατρός το αφιέρωσε στα παιδιά και την Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία και μάλιστα  στη διερεύνηση και μελέτη της παιδικής βαρηκοΐας.



 Εύκαμπτη λαρυγγοσκόπηση σε παιδιά


Εύκαμπτη λαρυγγοσκόπηση σε παιδιά


Διενήργησε πολλές χειρουργικές επεμβάσεις σε μικρά παιδιά, όπως αμυγδαλεκτομή, αδενοειδεκτομή (κρεατάκια), μυριγγοτομή (αφαίρεση υγρού από το αυτί με παρακέντηση τυμπάνου και σωληνάκια),  αποκατάσταση σχιστιών (λαγώχειλο και λυκόστομα), κύστη Θυρεογλωσσικού πόρου - συρίγγιο, αφεστώτα ώτα (πεταχτά αυτιά), βατράχιο(κύστη σιελογόνων αδένων στο έδαφος του στόματος), βραχύ(κοντό) χαλινό γλώσσας και χείλους, τραύματα γλώσσας, μύτης, πτερυγίων αυτιών, ξένα σώματα στόματος, μύτης, αυτιών, οισοφάγου και τραχείας φαρυγγικά αποστήματα και πολλών άλλων.




Τραχηλικές διογκώσεις στα παιδιά διαφορική διάγνωση



Συγγενείς κύστεις- συρίγγια τραχήλου 


Οι συγγενείς κύστεις του τραχήλου εμφανίζονται κατά τη βρεφική και την παιδική ηλικία, με εξαίρεση τη λεμφική δυσπλασία του τραχήλου (κυστικό ύγρωμα) που είναι εμφανής με τη γέννηση. Τα συγγενή συρίγγια του τραχήλου, όπως και τα χονδροδερμικά κολοβώματα, είναι εμφανή με τη γέννηση. Πρόκειται για υπολείμματα του εδάφους του φάρυγγα και των πλάγιων δομών του (βραγχιακές σχισμές). Οι πιο συχνές ανωμαλίες είναι οι σχετιζόμενες με την κάθοδο του θυρεοειδούς και την 1η και 2η βραγχιακή σχισμή. Οι συγγενείς κύστεις του τραχήλου αποτελούν το 74%, τα συρίγγια το 25% και τα χονδροδερμικά κολοβώματα το 1%.

  

Ταξινόμηση συγγενών κύστεων-συριγγίων τραχήλου με βάση την τραχηλική εντόπιση 


Α) Κύστεις και συρίγγια της μέσης γραμμής 


  • Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου, 
  • Υπογνάθια επιδερμοειδήs κύστη, 
  • Καταδυόμενο βατράχιο, 
  • Έκτοπος θυρεοειδής (κυστική μορφή), 
  • Επιπολής πωγωνοστερνικό συρίγγιο, 
  • Επιδερμοειδής κύστη σφαγιτιδικής εντομής. 


Β) Κύστεις και συρίγγια της πλάγιας χώρας 


  • Προωτιαίο συρίγγιο, 
  • Βραγχιακή κύστη, 
  • Βραγχιακό συρίγγιο, 
  • Υπολείμματα βραγχιακού τόξου, 
  • Λεμφική δυσπλασία του τραχήλου, 
  • Τραχηλική εκτοπία θύμου (κυστική μορφή), 
  • Βρογχογενήs κύστη.


Τραχηλικές διογκώσεις στα παιδιά διαφορική διάγνωση

 
Τραχηλικές διογκώσεις στα παιδιά




  1. Βραχύς χαλινός γλώσσας και χείλους
  2. Λαρυγγομαλακία 

  3. Αποστήματα φάρυγγα

  4. Η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια στα παιδιά

                                                                                                                           
     
     
     
    Η συχνότερη πάθηση στην Παιδιατρική Ωτορινολαρυγγολογία είναι η μέση ωτίτιδα. 
     
     

     Μέση ωτίτιδα στα παιδιά  

    Με δύο λόγια
     

    Η μέση ωτίτιδα είναι μια επώδυνη φλεγμονή του μέσου αυτιού συνήθως μετά από ρινίτιδα(κοινό κρυολόγημα), που είναι συχνότερη στα παιδιά, λόγω της κοντής ευσταχιανής και του ανεπαρκώς ανεπτυγμένου ανοσοποιητικού τους συστήματος.

    Οι κύριες αιτίες της μέσης ωτίτιδας είναι οι λοιμώξεις, η απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας, η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων(κρεατάκια) και η αλλεργική ρινίτιδα.

    Επειδή συνήθως περνάει από μόνη της και χωρίς αντιβιοτικά, η θεραπεία αρχίζει με τη διαχείριση του πόνου και την παρακολούθηση.
    Σε βρέφη κάτω των 2 ετων και ιδίως κάτω των 6 μηνών και σοβαρές περιπτώσεις μεγαλύτερων, με υψηλό πυρετό πάνω από 39 και έντονο και επίμονο πόνο, γενικώς απαιτούνται αντιβιοτικά.
    Υποτροπιάζουσα ωτίτιδα, χρόνια μέση ωτίτιδα, και επίμονο υγρό στο μέσο αυτί, μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα ακοής και άλλες σοβαρές επιπλοκές, και να χρειασθούν εγχείρηση.

     

    οξεια μεση ωτιτιδα

    οξεία μέση ωτίτιδα,ωτοσκόπιση

     
     
    Πότε να απευθυνθείτε στον γιατρό 

          

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας αν: 


    • Το παιδί σας είναι κάτω των 2 ετών και ιδίως κάτω των 6 μηνών 
    • Ο πόνος, πυρετός, ευερεθιστότητα δεν βελτιωθεί μέσα σε 24 έως 48 ώρες 
    • Το παιδί φαίνεται πιο άρρωστο από μια απλή λοίμωξη του αυτιού 
    • Το παιδί σας έχει υψηλό πυρετό πάνω από 38,5C και έντονο πόνο Έντονος πόνος που σταματά ξαφνικά και βγαίνει υγρό, αυτό μπορεί να σημαίνει ρήξη τυμπάνου 
    • Τα συμπτώματα επιδεινώνονται 
    • Το παιδί σας έχει ιδιαίτερα σοβαρή κεφαλαλγία, ζάλη, πρήξιμο γύρω από το αυτί, ή σύσπαση των μυών του προσώπου


    Ενδοκροταφικές και ενδοκρανιακές επιπλοκές της μέσης ωτίτιδας
    Ενδοκροταφικές και ενδοκρανιακές επιπλοκές της μέσης ωτίτιδας

    περισσότερα για την μέση ωτίτιδα των παιδιών....

      

    Κάνετε κλίκ σε ότι σας ενδιαφέρει.

     

     

     

                                                                                                                           

     

     

     

    ΑΚΟΥΟΛΟΓΙΑ ΠΑΙΔΩΝ

     


    Η παιδοακουολογία ασχολείται με τον έλεγχο και την μέτρηση της ακοής των παιδιών. Έχει να αντιμετωπίσει προβλήματα με τη συνεργασία των παιδιών και έτσι απαιτεί υπομονή και ταλέντο. Χρειάζεται γνώση, πείρα, και σύγχρονος πολύπλοκος και ακριβός εξοπλισμός που τον διαθέτει το εργαστήριό μας.
    Η πρώιμη διάγνωση και η έγκαιρη αντιμετώπιση της βαρηκοΐας είναι σημαντική για την ανάπτυξη του παιδιού.
    Τα τελευταία χρόνια οι Ωτοακουστικές Εκπομπές μας δίνουν τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε την ποιό κάτω απλή και αποδοτική διαγνωστική τακτική για 
    τον έλεγχο ακοής των παιδιών.

    ωτοακουστικών εκπομπών(ΟΑΕs)
    Κατά τον έλεγχο ακοής των βρεφών και παιδιών, καταγραφή φυσιολογικών ωτοακουστικών εκπομπών(ΟΑΕs) αποτελεί ισχυρή απόδειξη ότι το έξω, το μέσο, και το έσω αυτί λειτουργούν φυσιολογικά. Αν δεν καταγράφονται (ΟΑΕs) γίνεται τυμπανόγραμμα.



    τυμπανόγραμμα


    Αν από το τυμπανόγραμμα (τύπου Β) και την ωτοσκόπηση προκύπτει εκκριτική ωτίτιδα δίνονται οδηγίες για θεραπεία και παρακολούθηση. 



    ακουστικά προκλητά δυναμικά(ABR)

    Αν όμως το τυμπανόγραμμα είναι τύπου Α τότε η μη έκκληση ΟΑΕs σε καθαρό μέσο αυτί μας βάζει την υπόνοια για μια έστω και μικρού βαθμού νευροαισθητήριο βαρηκοΐα και κάνουμε πληρέστερο έλεγχο με ακουστικά προκλητά δυναμικά(ABR), 

    ηχητικά αντανακλαστικά





    ηχητικά αντανακλαστικά
    , και






    παιχνιδοακουομετρία  


    παιχνιδοακουομετρία.






    οπτικώς ενισχυμένη συμπεριφεριολογική ακοομετρία




    ή οπτικώς ενισχυμένη συμπεριφεριολογική ακοομετρία






    Μέθοδος για τον έλεγχο νεογνών





    Ακουολογικές εξετάσεις παιδιών

                                                                            

      περιληπτικά                                                                   αναλυτικά

     

     

            

    Τυμπανογραμμα ΠαιδιΕλεγχος ακοης νεογνοΕλεγχος ακοης παιδι

       

    Παιδική βαρηκοΐα περιληπτικά


    Bαρηκοΐα ονομάζεται η οποιουδήποτε βαθμού απώλεια ακοής. Eίναι γνωστό ότι οι βαρηκοΐες διακρίνονται ανάλογα με την εντόπιση της βλάβης σε 

    - Βαρηκοΐες αγωγιμότητος, όταν η βλάβη αφορά στο έξω και μέσο αυτί όπου γίνεται η αγωγή και ενίσχυση του ήχου.
    - Bαρηκοΐες νευροαισθητήριες ή αντιλήψεως, όταν οι βλάβες αφορούν στον κοχλία και στο ακουστικό νεύρο.
    - Mικτές βαρηκοΐες, όταν αφορούν και στα 2 συστήματα τόσο στο σύστημα αγωγής όσο και στο σύστημα ανάλυσης και σε
    - Kεντρικές βαρηκοΐες, όταν οι βλάβες εντοπίζονται στο εγκεφαλικό στέλεχος και σε φλοιώδη κέντρα του εγκεφάλου όπου γίνεται η αντίληψη και μετάφραση του ήχου.

    Eπιπλέον, οι βαρηκοΐες ανάλογα με το βαθμό απώλειας της ακοής που προκαλούν διακρίνονται σε: 

    - ήπιες, όταν η απώλεια της ακοής κυμαίνεται από 20-50 db,
    - μέτριες, όταν η απώλεια είναι 50-70 db και
    σοβαρές, όταν η απώλεια ακοής είναι μεγαλύτερη των 70 db.


    Οι "βαρηκοΐες αγωγιμότητας" που οφείλονται σε βλάβες του μέσου ωτός,
    απώλεια ακοής βαρηκοΐα αγωγιμότητας έλεγχος ακοής ακουόγραμμα
     προκαλούν:- απώλεια ήχων χαμηλής συχνότητας,- μικρές απώλειες της ακοής (έως 65db) και - δεν προκαλούν κώφωση. 









    ελάττωση της ακοής παιδιών βαρηκοΐα από οξεία μέση ωτίτιδα η εκκριτική ωτίτιδα



    Aντίθετα, οι "βαρηκοΐες αντιλήψεως" που οφείλονται σε βλάβες του έσω ωτός καιΠαιδική βαρηκοΐα νευροαισθητήρια  αντιλήψεως ακουομετρία του ακουστικού νεύρου προκαλούν:
    - απώλεια ήχων υψηλής συχνότητας και
    - βαρηκοΐες κάθε βαθμού έως πλήρη κώφωση.


     




    Καθυστέρηση ομιλίας παιδιού συγγενής βαρηκοΐα νευροαισθητηριακή απώλεια  ακοής



    Λειτουργία της ακοής

     

    Το αυτί αποτελείται από τρία τμήματα, το έξω αυτί, το μέσο αυτί και το έσω αυτί. Κάθε τμήμα επιτελεί συγκεκριμένη λειτουργία ώστε τα ηχητικά κύματα(μεταβολή της πίεσης του αέρα) να μετασχηματίζονται σε ηλεκτρικούς παλμούς που ο εγκέφαλος μπορεί να κατανοήσει. Το έξω αυτί συλλέγει τα ηχητικά κύματα και τα οδηγεί μέσω του ακουστικού πόρου στο μέσο αυτί. Το μέσο αυτί ενισχύει τον ήχο και τον μεταδίδει στο έσω αυτί. Το έσω αυτί μετατρέπει τις ηχητικές δονήσεις σε ηλεκτρικούς παλμούς που ταξιδεύουν μέσω του ακουστικού νεύρου στον εγκέφαλο.



  1. Ο ήχος εισέρχεται στο εσωτερικού του αυτιού και δονεί το τύμπανο.
  2. Το τύμπανο πάλλεται ανάλογα με τον ήχο.
  3. Οι ηχητικοί παλμοί μεταβιβάζονται μέσω των ακουστικών οσταρίων στον κοχλία.
  4. Οι ηχητικοί παλμοί μεταφέρονται στο υγρό που υπάρχει στο εσωτερικό του κοχλία.
  5. Οι κινήσεις του υγρού κάμπτουν τα τριχοειδή κύτταρα. Τα τριχοειδή κύτταρα δημιουργούν νευρικές ώσεις που προσλαμβάνονται από το ακουστικό νεύρο. Τα τριχοειδή κύτταρα στο ένα άκρο του κοχλία αναμεταδίδουν τους ήχους χαμηλού τόνου (πρίμα), και τα τριχοειδή κύτταρα στο άλλο άκρο τους ήχους υψηλού τόνου (μπάσα).
  6. Το ακουστικό νεύρο μεταφέρει τα σήματα στον εγκέφαλο όπου γίνονται αντιληπτά ως ήχοι.


  7.  
     
         
                                                    
          
    εξω μεσο  εσω αυτι

      έξω αυτί       μέσο αυτί   έσω αυτί

     
     
    Περισσότερα..... για την Λειτουργία της ακοής  


    Παιδική βαρηκοΐα 

    Η ελάττωση της ακοής των παιδιών συνήθως οφείλεται σε βαρηκοΐα από οξεία μέση ωτίτιδα η εκκριτική ωτίτιδα, και με την ανάλογη θεραπεία, η ακοή αποκαθίσταται πλήρως.
    Όμως υπάρχουν από την άλλη οι περιπτώσεις βαρηκοΐας που δεν θεραπεύονται και είναι συνήθως συγγενής, δηλαδή το παιδί γεννιέται έτσι, και σπανιότερα επίκτητες. Στη χώρα μας 3 με 4 παιδιά στα χίλια γεννιούνται με βαρηκοΐα,τα μισά δε από αυτά έχουν νοσηλευθεί σε μονάδα εντατικής θεραπείας προώρων νεογνών, ενώ ένα στα χίλια έχει πολύ μεγάλη βαρηκοΐα (κώφωση).
    Είναι πολύ σημαντικό η βαρηκοΐα να διαγνωσθεί όσο το δυνατόν νωρίτερα, ώστε να εφαρμοσθούν τα μέτρα εκείνα, που θα επιτρέψουν στο παιδί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του και να αναπτύξει λόγο.
    Πρωταρχικός σκοπός είναι η διάγνωση της βαρηκοΐας το πρώτο τρίμηνο και η έναρξη της θεραπείας και εφαρμογής ακουστικού βαρηκοΐας το πρώτο εξάμηνο γιατί έχει αποδειχθεί ότι αυτά τα παιδιά αναπτύσσονται μετά με τις λιγότερες επιπτώσεις.
    Για το λογο αυτό πρέπει να εξετάζονται όλα ανεξαιρέτως τα νεογνά μετά τις πρώτες ημέρες της γέννησής τους με ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕs) κατά τη σύγχρονη διεθνή πρακτική.
    Υπάρχουν όμως και τα νεογνά υψηλού κινδύνου όπου υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να υπάρχει συγγενής βαρηκοΐα, και  ο έλεγχος ακοής είναι απαραίτητος.


       Νεογνά υψηλού κινδύνου
     
    • Κληρονομικό ιστορικό βαρηκοΐας.
    • Συγγενείς μητρικές λοιμώξεις (ερυθρά, τοξοπλάσμωση, κυτταρομεγαλοϊός κ.ά.).
    • Κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες και σύνδρομα που συνοδεύονται από βαρηκοΐα(Downs, Alport, Crouzon, κλπ.).
    • Προωρότητα.
    • Βάρος γέννησης μικρότερο από 1.500 γρ.
    • Χαμηλό Apgar score (αριθμοί που δίδονται από τον παιδίατρο κατά τη γέννηση, και αναφέρονται στο επίπεδο της γενικής υγείας του νεογέννητου).
    • Ίκτερος που απαιτεί αφαιμαξομετάγγιση.
    • Μηνιγγίτιδα.
    • Υδροκέφαλος.
     • Ασφυξία κατά τον τοκετό.
    • Αναπνευστήρας πάνω από 10 μέρες.
     

       Απαραίτητος θεωρείται επίσης ο έλεγχος ακοής σε μεγαλύτερα                               παιδιά στις εξής περιπτώσεις:

    • Κληρονομικό ιστορικό βαρηκοΐας.
    • Δεν τα ενθουσιάζουν παιχνίδια που κάνουν θόρυβο.
    • Δεν εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους (οι λέξεις μαμά και μπαμπάς δεν είναι αρκετές).
    • Καθυστέρηση ομιλίας
    • Θέλει πολύ δυνατά την τηλεόραση
    • Πολλές ωτίτιδες, ιδίως πριν τον 18 μήνα
    • Λοιμώξεις που επηρεάζουν την ακοή όπως μηνιγγίτιδα, ιλαρά, παρωτίτιδα, κυτταρομεγαλοϊός, γρίπη.
    • Ωτοτοξικά φάρμακα
    Μειωμένη απόδοση στο σχολείο
    • Μαθησιακές διαταραχές



    Επιδημιολογία συγγενούς βαρηκοΐας 

    •  Η συχνότερη πάθηση κατά τη γέννηση: 1-2/1000 
    •  6πλάσια συχνότητα σε νεογνά με βάρος <1500γρ 
    •  Επί ιστορικού νοσηλείας σε ΜΕΘ: συχνότητα 2% 


     


    Δείτε    και την Παιδική βαρηκοΐα αναλυτικά

     

     

     

    ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 



    Πότε πρέπει να μιλήσει ένα παιδί; Είναι μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που κάνουν οι γονείς στους ειδικούς. Σε περίπτωση μάλιστα που γίνει 3 ετών και δεν έχει μιλήσει, η ανησυχία των γονέων μεγαλώνει ακόμη περισσότερο.

    Σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει στο γενικό πληθυσμό, έδειξαν ότι το 4% των παιδιών σε αυτήν την ηλικία παρουσιάζει καθυστέρηση στο λόγο, ενώ τα αγόρια δυσκολεύονται να μιλήσουν σε σύγκριση με τα κορίτσια.

    Υπάρχουν αιτίες που το παιδί δεν έχει μιλήσει μέχρι αυτήν την ηλικία. Για παράδειγμα μπορεί να μην είναι ακόμη ώριμοι οι μύες του στόματος και έτσι το παιδί να δυσκολεύεται να προφέρει κάθε φθόγγο. Ίσως το περιβάλλον που μεγαλώνει να είναι προβληματικό και να έχει μπλοκαριστεί. Όταν βέβαια εννοούμε προβληματικό αυτό μπορεί να συμπεριλάβει μία μετακόμιση, ένα άλλο αδελφάκι που ήρθε στην οικογένεια αλλά και κάποιο ξαφνικό πένθος.
    Η σοβαρότερη όμως αιτία που πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα είναι η βαρηκοΐα.

    Υπάρχουν βέβαια και κάποιες ενδείξεις, τις οποίες μόλις παρατηρήσετε στο παιδί σας θα πρέπει να απευθυνθείτε άμεσα σε ειδικό. Ποιες είναι αυτές;

    • Όταν το παιδί επικοινωνεί μόνο με νοήματα
    • Δεν συλλαβίζει ή δε λέει λέξεις όπως μαμά και μπαμπά
    • Ο λόγος του δεν είναι κατανοητός από τους γύρω του
    • Όταν του λέμε κάτι, για παράδειγμα «φέρε τα παιχνίδια σου», και εκείνο δεν ακολουθεί τις οδηγίες ή τις εντολές
    • Όταν δεν συνδυάζει λέξεις
    • Όταν δεν απαντά σε ερωτήσεις τύπου «ναι – όχι»
    • Δεν αναγνωρίζει τα βασικά χρώματα όπως το μπλε, το κόκκινο, το πράσινο


    Παιδιά με καθυστέρηση ομιλίας, δυσκολία στην άρθρωση, μαθησιακές διαταραχές.

    α. Η καθυστέρηση ομιλίας αποτελεί μία διαταραχή με συχνότερο αίτιο τη βαρηκοϊα. Για να μάθει ένα παιδί να μιλάει θα πρέπει πρώτα να μπορεί να ακούει και μάλιστα καλά. Δεδομένου ότι ένα παιδί μαθαίνει να μιλάει στα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής του γίνεται κατανοητό ότι κάθε παράγοντας, που επιβαρύνει την ακοή του, από μια επιμμένουσα ωτίτιδα με υγρό στο αυτί έως μια μόνιμη βαρηκοϊα προκαλεί σοβαρή καθυστέρηση στην ανάπτυξη της ομιλίας. Η καθυστέρηση ομιλίας πρέπει πάντα να εξετάζεται έγκαιρα.

    β. Παιδιά με δυσκολία στην άρθρωση του λόγου πρέπει να υποβάλλονται σε παιδοακουολογικό έλεγχο. Σε πολλές περιπτώσεις υποκρύπτεται βαρηκοϊα με αποτέλεσμα το παιδί να μην ακούει καθαρά αυτά που του λένε και κατά συνέπεια δεν μπορεί να τα επαναλάβει και σωστά. Συνήθως αυτά τα παιδιά ξεκινούν λογοθεραπεία χωρίς να έχει προηγηθεί πλήρης ακουολογικός έλεγχος, που είναι  λάθος επιστημονικά.

    γ. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και διαταραχές. Το φάσμα των μαθησιακών δυσκολιών είναι μεγάλο, αφού γίνεται κατανοητό ότι η μάθηση απαιτεί τη συμμετοχή όλων των αισθήσεων και ιδιαίτερα της ακοής. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες πρέπει να υποβάλλονται σε παιδοακουολογικό έλεγχο και οπωσδήποτε σε διερεύνηση για πιθανές κεντρικές ακουστικές διαταραχές. 




    Αφού ολοκληρώσετε το τεστ, συζητήστε τα αποτελέσματα με το γιατρό σας.
     
     
     

    Μέθοδοι διάγνωσης της απώλειας της ακοής

     

    H ακουομετρία είναι μια πολύπλοκη εξέταση που περιλαμβάνει διάφορα τεστ. Tα τεστ αυτά μπορεί να γίνουν με ή χωρίς τη συνεργασία αναλογα με την ηλικία του εξεταζόμενου και διαχωρίζονται σε υποκειμενικά και αντικειμενικά τεστ.

    Στην κατηγορία των υποκειμενικών τεστ,(υποκειμενική ακουομετρία), τα οποία στηρίζονται στη συνεργασία με τον εξεταζόμενο(συμπεριφορικές δοκιμασίες), ανήκει το τονικό ακουόγραμμα, η φωνητική ακουομετρία ή παιχνιδοακουομετρία, η ανιχνευτική ακουομετρία κ.α. Εφαρμόζονται σε νήπια 2 χρόνων και μεγαλύτερα. 

    Τα αντικειμενικά τεστ(αντικειμενική ακουομετρία),περιλαμβάνουν την ακουομετρία αντίστασης(τυμπανομετρία), τα προκλητά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους, και τις ωτο-ακουστικές εκπομπές. Εφαρμόζονται σε περιπτώσεις που η συνεργασία με τον εξεταζόμενο δεν μπορεί να επιτευχθεί, συνήθως σε βρέφη κάτω των 2 χρόνων.

     

     

    Ακουολογικές εξετάσεις παιδιών περιληπτικά

     

     

    Ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕs)

    Οι ωτοακουστικές εκπομπές (ΟΑΕs) είναι ήχοι χαμηλής έντασης που παράγονται φυσιολογικά από τα κύτταρα του εσωτερικού αυτιού. Εάν χορηγηθεί ήχος τα κύτταρα αυτά εκπέμπουν επίσης μία ηχητική απάντηση την οποία καταγράφουμε με ειδικό μικρόφωνο.  Παράγονται σε φυσιολογικά επίπεδα, σε φυσιολογική ακοή ή μικρού βαθμού βαρηκοΐα μέχρι 30 dB. Προσφέρουν, με αυτόν τον τρόπο, μία άμεση εκτίμηση της λειτουργικής κατάστασης του οργάνου της ακοής.
    Η μέθοδος χρησιμοποιείται συχνά ως εργαλείο καταγραφής για να διαπιστώσουμε την παρουσία ή όχι της κοχλιακής λειτουργίας αν και η ανάλυση μπορεί να επιτελεστεί και για ιδιαίτερες συχνοτικές περιοχές του κοχλία.
    Οι ωτοακουστικές εκπομπές(ΟΑΕ) δε μπορούν να περιγράψουν πλήρως τ'ακουστικά κατώφλια(ουδό) ενός ατόμου, όμως βοηθούν σημαντικά την επικύρωση ή αμφισβήτηση άλλων μετρήσεων.
    Είναι γρήγορη ανώδυνη και αντικειμενική εξέταση ακοής ιδανική για παιδιά.
    Για την εφαρμογή της μεθόδου εισάγεται στον ακουστικό πόρο καθετήρας(καλώδιο) με μαλακό εύκαμπτο άκρο που περιέχει μικρόφωνο και μινιατούρα ηχείου. Καθώς το βρέφος κοιμάται, ήχοι παράγονται από τον πομπό και καταγράφονται ακολούθως οι ακουστικές αποκρίσεις από τον κοχλία.

     




     

    Ακουστικά προκλητά δυναμικά

     
    Τα ακουστικά προκλητά δυναμικά είναι ηλεκτρονική αντικειμενική μέθοδος εξέτασης της ακοής, που καταγράφει τα ηλεκτρικά δυναμικά στα οποία μετατρέπονται τα ηχητικά κύματα στο ακουστικό νεύρο και τον εγκέφαλο.
    Είναι η μέθοδος πρώτης επιλογής για διάγνωση της παιδικής βαρηκοΐας από τη γέννηση έως και τα 3 χρόνια της ζωής.
    Με τη μέθοδο αυτή καταγράφουμε με ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο κεφάλι, τις απαντήσεις του ακουστικού νευρικού συστήματος σε διάφορες εντάσεις ήχου. Στο τέλος της εξέτασης γνωρίζουμε αν η ακοή του παιδιού είναι φυσιολογική ή αν υπάρχει βαρηκοΐα.
    Η εφαρμογή τους σε νεογνά και βρέφη ηλικίας μικρότερης των έξι μηνών θεωρείται πολύ αξιόπιστη και η εξέταση μπορεί να γίνει ακόμη και όταν το παιδί κοιμάται ή είναι σε ήπια καταστολή ή νάρκωση (για παιδιά που δε συνεργάζονται).
    Το παιδί πρέπει να κοιμάται. Αν είναι ξύπνιο, τότε οι κινήσεις του σώματος του, του στόματος και των βλεφάρων παράγουν παράσιτα τα οποία αλλοιώνουν το σήμα που θέλουμε να καταγράψουμε. Πολύ σπάνια μπορούμε να καταγράψουμε τα ακουστικά προκλητά δυναμικά σε παιδί που είναι ξύπνιο.

    Τυμπανομετρία 

     

    Αυτή η εξέταση μετρά την κίνηση του τυμπάνου. Η τυμπανομετρία είναι μία πολύ σημαντική εξέταση με την οποία μπορούμε με ακρίβεια να διαγνώσουμε την ύπαρξη υγρού πίσω από το τύμπανο, ιδιαίτερα στις δύσκολες και αμφίβολες περιπτώσεις. Διενεργείται με την είσοδο στο αυτί ενός μαλακού σωληνίσκου μέσω του οποίου εκπέμπεται ήχος. Το αποτέλεσμα της εξέτασης αναπαριστάνεται γραφικά (τυμπανόγραμμα).
    Η συσκευή(τυμπανογράφος) μέσω ενός πλαστικού βύσματος του αυτιού, χορηγεί ήχο και αυξομειώνει την πίεση του αέρα στον έξω ακουστικό πόρο, αναγκάζοντας έτσι το τύμπανο να κινηθεί. Ο τυμπανογράφος μετρά την ανάκλαση του ήχου και καταγράφει(τυμπανόγραμμα) το πόσο καλά κινείται το τύμπανο και πόση είναι η πίεση στο μέσο αυτί και παράγει μια φυσιολογική καμπύλη
    (τύπου A).
    Οτιδήποτε εμποδίζει την φυσιολογική κίνηση του τυμπάνου( όπως το υγρό και η ωτίτιδα)παράγει παθολογική καμπύλη(πχ τύπου B)
    Η απόφραξη της ευσταχιανης σάλπιγγας(πχ από ρινίτιδα η κρεατακια) προκαλεί ελάττωση της πιέσεως στο μέσο αυτί και μετατόπιση της καμπύλης(τύπου C).
    Η μελέτη του ακουστικού αντανακλαστικού γίνεται επίσης με τον τυμπανογράφο.Στα παιδιά ανευρίσκεται ο ουδός(ελάχιστη ένταση ήχου)εκλύσεως των αντανακλαστικών και διαγιγνώσκεται η βαρηκοΐα αντιλήψεως
    Η ύπαρξη ή μη της νευροαισθητηριακής απώλειας της ακοής μπορεί να διαπιστωθεί με το τεστ του ακουστικού αντανακλαστικού αλλά ο βαθμός απώλειας δεν καθορίζεται με ακρίβεια.

     

    περισσότερα για την τυμπανομετρία....

     


    Aνιχνευτική ακουομετρία, τεχνική απόσπασης προσοχής, Παιχνιδοακουομετρία, και ακουομετρία οπτικής ενίσχυσης

     

    Αυτές οι μέθοδοι ακουομέτρησης εφαρμόζονται σε μικρά παιδιά όπου η συνεργασία επιτυγχάνεται με έμμεσο τρόπο.

    ανιχνευτική ακουομετρία εφαρμόζεται σε νεογέννητα και βρέφη (από τη γέννηση έως 6 μηνών). Στηρίζεται στα αυτόματα κινητικά αντανακλαστικά (κλείσιμο βλεφάρων, μορφασμοί στο πρόσωπο, ξύπνημα, κούνημα ποδιού κ.α) που δημιουργούνται μετά από ένα ηχητικό ερέθισμα. Ήχοι εντάσεως από 75dB και πάνω προκαλούν στα νεογέννητα αντανακλαστικές κινήσεις, ενώ σε μεγαλύτερα παιδιά και ήχοι χαμηλότερης έντασης δημιουργούν τις ίδιες αντιδράσεις.

    τεχνική απόσπασης προσοχής (από 6 έως 18 μηνών). Eίναι η δοκιμασία που χρησιμοποιείται μετά την ηλικία των 6 μηνών και μέχρι το 18ο μήνα. H δοκιμασία αυτή εκμεταλλεύεται το βασικό αναπτυξιακό χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας που συνίσταται στο ότι τα μωρά δε μπορούν να διατηρήσουν την προσοχή τους σε ένα ερέθισμα πάνω από λίγα δευτερόλεπτα. 

    Η ομιλητική ακουομετρία. Eφαρμόζεται σε παιδιά ηλικίας 18 μηνών έως 2,5 χρονών. Bασίζεται στο γεγονός ότι σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά κατανοούν αρκετές λέξεις και έχουν την ικανότητα να υπακούουν σε απλές εντολές.
    Έτσι, τους ζητάμε με χαμηλή φωνή και καλύπτοντας με το χέρι μας το στόμα μας ώστε να μην κάνουν χειλεοανάγνωση, να μας δώσουν αντικείμενα ή εικόνες που έχουμε τοποθετήσει εμπρός τους. Συνήθως, χρησιμοποιούμε λέξεις που μοιάζουν ηχητικά μεταξύ τους όπως π.χ. "δώσε μου την κούκλα" ή "δώσε μου την κούπα", ώστε να ελέγχουμε τη διακριτική τους ικανότητα σε παρόμοιες ηχητικά λέξεις.
    παιχνιδοακουομετρία δηλαδή το παιδικό ακοόγραμμα με μορφή παιχνιδιού εφαρμόζεται σε νήπια 2 χρόνων και μεγαλύτερα, είναι εύκολο, άνετο και ευχάριστο για τα μικρά παιδάκια που με αυτό τον τρόπο συνεργάζονται ιδανικά, αφού μετριέται η ακοή τους ενώ αυτά παίζουν.. Για παιδιά ηλικίας από 3 ως 7 ετών είναι η καλύτερη μέθοδος υπολογισμού της ακοής.Tο παιδί ανταποκρίνεται στο ηχητικό ερέθισμα μέσα από το παιχνίδι. Eδώ ο εξεταστής μαθαίνει στο παιδί ηχητικά παιχνίδια (παράδειγμα : κάθε φορά που ακούμε ήχο ρίχνουμε έναν κύβο στο κουτί). Yπάρχει ποικιλία παιχνιδιών στην παιχνιδοακουομετρία, τα οποία δημιουργούν ευχάριστη και ενδιαφέρουσα εξεταστική ατμόσφαιρα για το παιδί και επιτυγχάνεται έτσι η λήψη τονικού ακουογράμματος.

    Επιπλέον χρησιμοποιείται ακουομετρία οπτικής ενίσχυσης (κινούμενα και φωτιζόμενα παιχνίδια με την ανταπόκριση του παιδιού στο ηχητικό σήμα), ακουομετρία αντίδρασης προσανατολισμού (παιχνίδια και στις δύο πλευρές ελέγχουν την εντόπιση). Οι συνομολογούμενες ανταποκρίσεις στο ακουστικό ερέθισμα παρέχουν ενίσχυση της μεθόδου που επιτρέπει μετρήσιμες αντιδράσεις και παράταση του ενδιαφέροντος για τις συνθήκες του τεστ από την πλευρά του εξεταζόμενου.

    Αυτή η δοκιμή μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας ήχους που προέρχονται από τα μεγάφωνα ή ακουστικά. Ο ωτορινολαρυγγολόγος θα μιλήσει με το παιδί και θα παίξει ήχους σε διαφορετικές συχνότητες. Όταν το παιδί γυρίζει στο σημείο από όπου προέρχεται ο ήχος, ένα κινούμενο φωτιζόμενο παιχνίδι θα ανάψει σε αυτή την πλευρά. 

    περισσότερα για την ανιχνευτική ακουομετρία  και την παιχνιδοακουομετρία..... 


     




     

    Παιδικό Ακουόγραμμα

     

     

    Με την εξέταση αυτή μετράμε την ακοή. Πραγματοποιείται με ειδικά μηχανήματα, τους ακοογράφους.

    Με τη βοήθεια ακουστικών χορηγούνται ήχοι διαφόρων συχνοτήτων(από 250 έως 8000 HZ) προοδευτικά μειούμενης έντασης(από 0 έως 100 db).Το εξεταζόμενο παιδί όταν τους ακούει μας δίνει μία απάντηση ναι, ή σηκώνει το χέρι, ή πατάει ένα κουμπί.(Παιδικό τονικό ακουόγραμμα). Με μικρότερα παιδιά παίζουμε ένα παιχνίδι, πχ όταν ακούει τον ήχο να βάζει ένα αυγουλάκι μέσα στο καλαθάκι ή έναν κύβο μέσα στο κουτάκι(παιχνιδοακουομετρία). Σημειώνοντας το λιγότερο που ακούει δηλαδή την ελάχιστη ακουστή ένταση ήχου (=ουδός ακοής), σε κάθε συχνότητα σε ένα διάγραμμα, που στον άξονα χ είναι οι συχνότητες ενώ στον ψ η ένταση, προκύπτει το ακοομετρικό διάγραμμα ή ακοόγραμμα.

    Σε βρέφη, νήπια αλλά κι ενήλικες που για διάφορους λόγους βρίσκουν πρόβλημα να βάλουν ακουστικά οι ήχοι δίνονται ελεύθερα στο χώρο (Ακοομετρία ελευθέρου πεδίου) με τη βοήθεια ηχείων τοποθετημένων υπό γωνία 45 μοιρών ως προς το πρόσωπο του εξεταζόμενου. 

     
     
    Ακουόγραμμα μεγάλης παιδικής βαρηκοίαςακουστικά νεύρο αγωγιμότητος νευροαισθητήριος σε παιδιά
     Ακουόγραμμα


    Βρείτε εδώ με απλό τρόπο αν έχετε βαρηκοΐα
    http://www.earinfo.com/

                                     Μπάσα   Ι          Πρίμα          

    Στο ακουόγραμμά σας στα 20 db, τραβήξτε από αριστερά πρός τα δεξιά μία           οριζόντια γραμμή, όπως δείχνει η κινούμενη εικόνα. Αν όλα τα Χ (για το αριστερό αυτί) και όλα τα 0 (για το δεξί αυτί) πέφτουν πάνω από τη γραμμή που μόλις         τραβήξατε, έχετε φυσιολογική ακοή. Αν πέφτουν κάτω από τη γραμμή των 20 dB, έχετε μια απώλεια ακοής, και μάλιστα αν βρίσκονται αριστερά της κάθετης           γραμμής που αντιστοιχεί στα 1000 Hz έχετε απώλεια ακοής στις χαμηλές            συχνότητες (μπάσα) ενώ αν βρίσκονται δεξιά έχετε στις υψηλές συχνότητες           (πρίμα)                                                                                                             

    on-line free ακουόγραμμα-εκτίμηση ακοής




    Αφού ολοκληρώσετε το τεστ, συζητήστε τα αποτελέσματα με το γιατρό σας.



    περισσότερα για το Παιδικό ακουόγραμμα....

     
     

    Ομιλητική ακουομετρία

     
    Eφαρμόζεται σε παιδιά ηλικίας 18 μηνών έως 2,5 χρονών. Bασίζεται στο γεγονός ότι σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά κατανοούν αρκετές λέξεις και έχουν την ικανότητα να υπακούουν σε απλές εντολές.
    Έτσι, τους ζητάμε με χαμηλή φωνή και καλύπτοντας με το χέρι μας το στόμα μας ώστε να μην κάνουν χειλεοανάγνωση, να μας δώσουν αντικείμενα ή εικόνες που έχουμε τοποθετήσει εμπρός τους. Συνήθως, χρησιμοποιούμε λέξεις που μοιάζουν ηχητικά μεταξύ τους όπως π.χ. "δώσε μου την κούκλα" ή "δώσε μου την κούπα", ώστε να ελέγχουμε τη διακριτική τους ικανότητα σε παρόμοιες ηχητικά λέξεις.

    χειλεοανάγνωση διακριτική ικανότητα σε ηχητικά λέξεις ομιλητική ακουομετρία

    Η ακουομετρία ομιλίας ενσωματώνει διάφορες τεχνικές που αξιολογούν την αντίληψη και κατανόηση στοιχείων της ομιλίας. Τρεις τέτοιες δοκιμασίες είναι ο ουδός αντίληψης ή αναγνώρισης της ομιλίας, ο ουδός επίγνωσης της ομιλίας και η υπερουδική αναγνώριση λέξεων. 
     
     
    Διάγραμμα ομιλητικής ακουομετρίας
     
      Διάγραμμα ομιλητικής ακουομετρίας
    Ι) βαρηκοΐα αγωγιμότητος  ΙΙ) κοχλιακή βλάβη  ΙΙΙ) οπισθοκοχλιακή βλάβη


    Oι υποκειμενικές αυτές μέθοδοι είναι πολύ χρήσιμες και έχουν αποδειχθεί στην πράξη αξιόπιστες και με μεγάλη ευαισθησία. Eίναι, όμως, χρονοβόρες και απαιτούν εμπειρία, γνώσεις και κόπο από αυτόν που τις κάνει.



    Περισσότερα για την ομιλητική ακουομετρία......

                                                                                                                           


    Βραχύς χαλινός γλώσσας και χείλους


    Αν προσπαθήσετε να σηκώσετε τη γλώσσα προς τον ουρανίσκο θα παρατηρήσετε μία λωρίδα βλεννογόνου που διατρέχει σαν σύνδεσμος από τη μέση του εδάφους τους στόματος πίσω από τους κάτω κεντρικούς τομείς, κατά μήκος της κάτω επιφάνειας της γλώσσας προς την κορυφή της.
    Αυτός είναι ο χαλινός της γλώσσας. Σε κάποιους ασθενείς ο σύνδεσμος αυτός είναι αρκετά κοντός ώστε να προκαλείται το φαινόμενο της αγκυλογλωσσίας. 
    Η αγκυλογλωσσία είναι μια κατάσταση όπου η γλώσσα λόγω κοντού χαλινού, δεν έχει την δυνατότητα να εκτελέσει συγκεκριμένες κινήσεις όπως η προβολή της γλώσσας προς τα έξω και η ανύψωση της γλώσσας προς το φατνιακό τόξο και τον ουρανίσκο. Υπάρχουν περιπτώσεις που το παιδί δεν μπορεί να κινήσει καθόλου την γλώσσα του. Ένα βρέφος το οποίο εμφανίζει κοντό χαλινό της γλώσσας δυσκολεύεται πολύ κατά τον θηλασμό, καθώς η γλώσσα λόγω περιορισμένης κίνησης δεν συμπιέζει ολόκληρη την επιφάνεια του στήθους για να παραχθεί αρκετή ποσότητα γάλακτος.


    βραχύς χαλινός γλώσσας κοντός αγκυλογλωσσία διατομή κόψιμο βρέφος


    Ο χαλινός γλώσσας δηλαδή είναι ένας υμένας ανάμεσα στη γλώσσα και το έδαφος του στόματος, ο οποίος όταν είναι βραχύς (κοντός) μπορεί να προκαλέσει κατ αρχάς προβλήματα στο θηλασμό, και αργότερα στην ομιλία.






    βραχύς χαλινός κοντός χαλινός άνω χείλους διατομή κόψιμο βρέφος θηλασμός



    Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον χαλινό του άνω χείλους, που όταν είναι βραχύς, μπορεί να εμποδίσει το άνω χείλος να διπλωθεί, πράγμα το οποίο είναι απαραίτητο για τον ‪‎θηλασμό‬, προκειμένου να δημιουργηθεί η κατάλληλη προσαρμογή στο στήθος.




    Στα βρέφη ο βραχύς χαλινός με τον περιορισμό που προκαλεί στην κινητικότητα της γλώσσας τόσο στην προβολή της εκτός των ούλων όσο και στην ανύψωσή της στην υπερώα, αποτελεί αιτία ανεπαρκούς θηλασμού, καθώς η γλώσσα δεν συμπιέζει ολόκληρη την επιφάνεια του στήθους για να παραχθεί αρκετή ποσότητα γάλακτος, οδηγώντας σε μειωμένη ροή γάλακτος ή ακόμα και σε αρκετά επώδυνο θηλασμό για την μητέρα, καθώς η γλώσσα του μωρού δεν φτάνει για να καλύψει τα κάτω ούλα με αποτέλεσμα τον τραυματισμό της θηλής της μητέρας.



    Αργότερα στα νήπια ο βραχύς χαλινός γλώσσας ενδέχεται να προκαλέσει δυσχέρεια στην ομιλία, στους γλωσσικούς φθόγγους και στους ήχους που απαιτούν την κίνηση της γλώσσας, και επιπλέον ειδικότερα στην άρθρωση συγκεκριμένων φωνημάτων όπως είναι το /δ/, /θ/, τα οποία απαιτούν την ικανότητα της γλώσσας για προβολή και τα φωνήματα /λ/ και /ρ/ τα οποία απαιτούν την ανύψωση της γλώσσας στον ουρανίσκο.
    Επίσης, ο βραχύς χαλινός‬ χείλους που κατεβαίνει χαμηλά στα ούλα όταν δεν θεραπεύεται, προκαλεί προβλήματα στην ανάπτυξη των μπροστινών δοντιών και μεσοδόντιο διάστημα ανάμεσα στα δύο μπροστινά δόντια (τομείς), το οποίο είναι εμφανές στα μεγαλύτερα παιδιά, οπότε και θα χρειαστεί η παρέμβαση ορθοδοντικού ή παιδο-οδοντιάτρου.

    Αν λοιπόν ο χαλινός είναι τόσο κοντός, ώστε να κρατάει την γλώσσα καθηλωμένη προς το έδαφος του στόματος, περιορίζοντας τις κινήσεις της στο θηλασμό και την ομιλία, θα πρέπει να κόβεται.
    Η επέμβαση είναι εξαιρετικά απλή και γίνεται ανώδυνα και αναίμακτα, με ραδιοσυχνότητες ή Laser, συνήθως στο ειδικό χειρουργείο του ιατρείου με τοπική αναισθησία, από έμπειρο ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο.
     

      

    Λαρυγγομαλακία 


    Η λαρυγγομαλακία είναι μια ασθένεια που χτυπάει κυρίως τα νεογέννητα βρέφη. Θεωρείται μάλιστα ότι είναι η συχνότερη εκ γενετής ασθένεια. Έχετε ακούσει ποτέ το νεογέννητο σας να αναπνέει και να κάνει θορύβους; Και κυρίως να αναπνέει με θόρυβο και κάποιες στιγμές και με συριγμό; Τότε είναι πιθανό να έχει λαρυγγομαλακία.

    Λαρυγγομαλακία:
    •Η πιο συχνή αιτία εισπνευστικού συριγμού (65% to 75%)
    •Εμφανίζεται μέσα στις πρώτες μέρες μετά την γέννηση
    •Εισπνευστικός συριγμός, εντονότερος όταν το παιδί κλαίει ή σιτίζεται, ή όταν ξαπλώνει ανάσκελα
    •Φυσιολογικό κλάμα, αργή σίτιση, χωρίς κυάνωση
    •Αγόρια: κορίτσια 2:1
    •Διαταραχή λειτουργικότητας υπερλαρυγγικών δομών
    •Συσχέτιση με γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση


     Εύκαμπτη λαρυγγοσκόπηση σε παιδιά

    Εύκαμπτη λαρυγγοσκόπηση σε παιδιά


    Αυτό συμβαίνει επειδή το τοίχωμα από τον οποίο αποτελείται ο‪#‎λάρυγγας‬, δηλαδή ο χόνδρος και ο βλεννογόνος (το εσωτερικό κάλυμμα του χόνδρου) είναι μαλακά και χαλαρά. Κατά την διάρκεια της εισπνοής, λοιπόν, συμπίπτουν και αποφράσσουν την αναπνευστική οδό του λάρυγγα. Αποτέλεσμα είναι να ακούμε αυτούς τους θορύβους (εισπνευστικό συριγμό) από το νεογέννητο.


    Εισπνευστικός συριγμός λαρυγγομαλακία Εύκαμπτη λαρυγγοσκόπηση

    Εισπνευστικός συριγμός σε λαρυγγομαλακία. Εύκαμπτη λαρυγγοσκόπηση


    Η λαρυγγομαλακία παρουσιάζεται μερικές μέρες μετά την γέννα. Ο θόρυβος αυτός, συχνά τρομοκρατεί τους γονείς (ειδικά εάν είναι το πρώτο τους παιδί). Βέβαια στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει λόγος για ανησυχία. Πάντως είναι απαραίτητο να ενημερωθεί ο παιδίατρος, ο οποίος είναι συνήθως καθησυχαστικός. Εάν εντοπίσει κάτι διαφορετικό τότε σίγουρα θα παραπέμψει το βρέφος σε περισσότερο εξειδικευμένους γιατρούς όπως ο ωτορινολαρυγγολόγος και ο παιδοπνευμονιολόγος. Μην αγχώνεστε πάντως. Η ‪#‎λαρυγγομαλακία‬ και τα συμπτώματα της, περνάνε όταν το μωράκι φτάσει κοντά στην ηλικία των 2 ετών.

    Η λαρυγγομαλακία θεραπεύεται σε μεγάλο ποσοστό όπως είπαμε με την πάροδο του χρόνου. Όμως εάν ο γιατρός δει και κρίνει ότι βρίσκεται ενώπιον μιας βαρυτέρας καταστάσεως, τότε μπορεί να χρειαστεί και χειρουργείο.


    λαρυγγομαλακία επιγλωτοπλαστική με LASER
    Λαρυγγομαλακία, επιγλωτοπλαστική με LASER

    Και ποιες είναι οι βαριές περιπτώσεις; Όταν το παιδάκι παρουσιάσει συμπτώματα πέραν της θορυβώδης αναπνοής, όπως επεισόδια μελανιάσματος (κυάνωση) και στασιμότητα βάρους. Η χειρουργική επέμβαση ονομάζεται επιγλωτοπλαστική και επιτελείται από ειδικό παιδο-ωτορινολαρυγγολόγο.


    Περιαμυγδαλικό απόστημα και αποστήματα φάρυγγα στα παιδιά


    Επικίνδυνα αποστήματα του φάρυγγα, μπορεί να πάθουν τα παιδιά το χειμώνα.
    Την προσοχή των γονιών για τις λοιμώξεις του χειμώνα οι οποίες μπορεί να αποδειχτούν επικίνδυνες για την υγεία αλλά ακόμη και για την ζωή των παιδιών, εφιστούν οι ωτορινολαρυγγολόγοι.

    Οι συχνές αλλαγές του καιρού και οι μεταπτώσεις της θερμοκρασίας ευνοούν, κατά την διάρκεια του Χειμώνα, την ανάπτυξη λοιμώξεων του αναπνευστικού (στόματος, λάρυγγα, πνευμόνων) οι οποίες ΔΕΝ είναι πάντοτε αθώες.
    Οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η διάρκεια των ιώσεων δεν ξεπερνά συνήθως τις πέντε ημέρες. Αν η ίωση επιμείνει τότε είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσει επιλοίμωξη στο παιδί και πιθανώς κάποιο απόστημα, μια ταχύτατα εξελισσόμενη κατάσταση με δυνητικά επικίνδυνες επιπλοκές.
    Στην περίπτωση αυτή, το παιδί θα πρέπει να εξεταστεί άμεσα από Ωτορινολαρυγγολόγο, χωρίς να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Κι αυτό γιατί είναι αναγκαία η έγκαιρη διάγνωση, η ενδοφλέβια αντιβιοτική αγωγή και η σωστή χειρουργική αντιμετώπιση για το απόστημα που ενδεχομένως έχει δημιουργηθεί.

    Φαρυγγικά αποστήματα 

    Τα αποστήματα μπορεί να δημιουργηθούν από:
    - Φλεγμονή των αμυγδαλών(περιαμυγδαλικό απόστημα) και των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) . Το 70% των αποστημάτων οφείλεται σε αυτή την αιτία.
    - Οδοντικές λοιμώξεις
    - Μόλυνση ή απόφραξη των σιελογόνων αδένων
    - Ξένα σώματα

    Συμπτώματα αποστήματος

    Οι γονείς μπορούν να αντιληφθούν την δημιουργία του αποστήματος από τα παρακάτω συμπτώματα που θα εμφανίσει το παιδί, αλλά και την κλινική του εικόνα. Τα κύρια συμπτώματα είναι:
    - Διόγκωση στον τράχηλο (το 85% των περιπτώσεων)
    - Άλγος στον τράχηλο ( το 78% των περιπτώσεων )
    - Πυρετός ( το 69% των περιπτώσεων )
    - Δυσφαγία ( το 41% των περιπτώσεων)
    - Δυσκαταποσία ( το 30% των περιπτώσεων)
    - Αναπνευστική δυσχέρεια (το 5% των περιπτώσεων).

    Κλινική εικόνα

    Η κλινική εικόνα που εμφανίζουν τα παιδιά μετά από μακρά ίωση και την δημιουργία αποστήματος στο φάρυγγα είναι:
    -Λεμφαδενοπάθεια
    - Μειωμένη κινητικότητα στον τράχηλο
    - Ραιβόκρανο (το κεφάλι γέρνει στο πλάι)
    - Αμυγδαλίτιδα
    - Μετατόπιση της αμυγδαλήςεριαμυγδαλικό απόστημα)
    - Τρισμός (δεν ανοίγει καλά το στόμα)
    - Σιελόρροια
    - Ακροαστικά ευρήματα
    - Συριγμός
    - Δύσπνοια

    Ο γιατρός αφού εξετάσει την κλινική εικόνα του παιδιού θα πρέπει να το υποβάλλει σε μια σειρά εξετάσεων προκειμένου να διαπιστωθεί το μέγεθος και η θέση του αποστήματος. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων είναι εκείνα που θα βοηθήσουν τον γιατρό στην επιλογή του τρόπου αντιμετώπισης και θεραπείας.

    Εξετάσεις

    Οι βασικές εξετάσεις στις οποίες πρέπει να υποβληθεί το παιδί είναι:
    - Γενική αίματος
    - Δείκτες φλεγμονής
    - Υπερηχογράφημα τραχήλου
    - Αξονική τομογραφία τραχήλου
    - Μαγνητική τομογραφία τραχήλου

    Αντιμετώπιση

    Η αντιμετώπιση είναι πάντοτε χειρουργική.
    Η χειρουργική μέθοδος εξαρτάται πάντα από τη θέση του αποστήματος και από την εμπειρία του χειρουργού. Στόχος είναι η λιγότερο επεμβατική τεχνική που επιτυγχάνεται με σύγχρονα μηχανήματα, όπως οι ραδιοσυχνότητες και το Laser.

    «Από τα αποστήματα του τραχήλου, αυτά του φάρυγγα είναι πολύ συχνότερα στα παιδιά από ότι στους ενήλικες» 
    «συνήθως η κλινική διάγνωση τους είναι δυσχερής, αλλά η παρουσία πυρετού με τρισμό, δυσκαμψία στον αυχένα ή ραιβοκράνου βοηθούν στη διάγνωση του αποστήματος. Οι γονείς θα πρέπει να είναι υποψιασμένοι και να απευθυνθούν άμεσα στον ιατρό τους».


    Αλγόριθμος διάγνωσης και αντιμετώπισης των εν τω βάθει τραχηλικών φλεγμονών

    Αλγόριθμος διάγνωσης και αντιμετώπισης των εν τω βάθει τραχηλικών φλεγμονών





    Η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια σε παιδιά και ενήλικες


    Η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια(διό­γκωση των τραχηλικών λεμφαδένων) είναι συχνό πρόβλημα στα παιδιά και στους εφήβους. Οι λεμ­φαδένες αποτελούν τμήμα του ανοσιακού συστήματος και συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού. 

    Οι λεμφαδένες είναι οζώδεις συναθροίσεις λεμφικού ιστού, που εντοπίζονται στις συμβολές των λεμφαγγείων και αντιπροσωπεύουν μέρος του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, που εκτείνεται σε ολόκληρο τον οργανισμό. Λειτουργούν ως το τελικό σημείο διήθησης των αντιγόνων του διάμε­σου υγρού και της λέμφου, στην πορεία τους από την περιφέρεια προς τον θωρακικό πόρο. Οι λεμφαδένες είναι συνήθως μη ψηλαφητοί στα νεογνά. Με τη συνεχή έκθεση σε αντιγόνα αρ­χίζει η αύξηση σε όγκο του λεμφικού ιστού, που συνεχίζεται μέχρι την εφηβεία. Τα παιδιά σε σχέ­ση με τους ενήλικες έχουν όχι μόνο μεγαλύτερη μάζα λεμφικού ιστού, αλλά και εντονότερη απά­ντηση στην έκθεση σε νέα αντιγόνα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλά υγιή παιδιά να έχουν ψηλα­φητούς τραχηλικούς (45%), βουβωνικούς και μα­σχαλιαίους λεμφαδένες. Μη φυσιολογικοί θε­ωρούνται οι τραχηλικοί και μασχαλιαίοι λεμφαδέ­νες μεγέθους >1 cm και οι βουβωνικοί μεγέθους >1,5 cm. Οι υπόλοιποι λεμφαδένες είναι φυσιολο­γικά αψηλάφητοι.


    Ψηλαφητοί λεμφαδένες σε φυσιολογικά άτομα 

    Λεμφαδενική Ομάδα 

        Ηλικία         Τραχηλικοί         Υπινιακοί         Μαχαλιαίοι         Βουβωνικοί 

       ≤12 έτη              100%                  5%                 93%                  100% 
      12-20 έτη             82%                   5%                 69%                   91% 
       ≥20 έτη               75%                  <1%               69%                   92%


    Συχνά υπάρχει δυσκολία λήψης αποφάσεων, αφού πολλά φυσιολογικά άτομα έχουν ψηλαφητούς λεμφαδένες 

    Η διό­γκωσή τους(λεμφαδενοπάθεια) μπορεί να είναι αποτέλεσμα πολλαπλασιασμού ενδογενών στοιxείων του αδένα (λεμφοκυττάρων ή ιστιοκυττάρων) ή διήθησης από φλεγμονώδη (λεμφαδενίτιδα) ή από νεοπλασματικά κύτταρα. Η συχνότερη αιτία τραχηλικής λεμφαδενοπάδειας στα παιδιά είναι οι λοιμώξεις και μάλιστα οι ιογενείς, τοπικές ή γενι­κευμένες. Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α αποτελούν τα συ­χνότερα μικροβιακά αίτια της οξείας ετερόπλευρης τραχηλικής λεμφαδενίτιδας, ενώ το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης, τα άτυπα μυκοβακτηρίδια και η Βαrtοηellα henselae (νόσος από αμυχή γάτας) ευθύνονται για τις περιπτώσεις χρόνιας τραχηλικής λεμφαδενίτιδας. Σπάνια η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια μπορεί να είναι εκδήλωση σοβαρότερων νοσημάτων όπως αυτοάνοσων, νοσημάτων θησαυρισμού ή κακοήθειας. Το ιστορικό και η προσεκτική κλινική εξέταση συμβάλλουν ουσιαστικά στη διάγνωση και στην επιλογή κατάλληλων δια­γνωστικών εξετάσεων, ενώ σε υποψία κακοήθειας απαιτείται πιο εκτεταμένος έλεγχος και βιοψία του διο­γκωμένου λεμφαδένα.







    Πίνακας 1.  Λοιμώδη αίτια τραχηλικής λεμφαδενοπάθειας

    Μικρόβια 

    Gram ( + )
    Χρυσίζων σταφυλόκοκκος, β-αιμολυτικός στρεπτό­κοκκος της ομάδας Α, β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Β, αναερόβια μικρόβια, βάκιλλος του άν­θρακα, κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας

    Gram ( - )
    Βαrtοηellα henselae, Αιμόφιλος της χρίππης, Πρωτέας, Ψευδομονάδα, Σαλμονέλλα, Σιγκέλλα, Υερσίνια

    Ιοί
    Αδενοϊοί, ΟΜV, ΕBV, ΗΗV-6, Coxcackie, HIV, ιλαράς, ερυθράς, ανεμευλογιάς, παρωτίτιδας, ινφλουένζας, παράίνφλουένζας, αναπνευστικού συγκυτίου, ρινοϊοί

    Μύκητες
    Ασπέργιλλος, κάντιντα, κρυπτόκοκκος 

    Παράσιτα
    Λεϊσμάνια, τρυπανόσωμα, Toxoplasma godii





    Πίνακας 2.  Μη Λοιμώδη αίτια τραχηλικής λεμφαδε­νοπάθειας

    Κακοήθειες
    Πρωτοπαθείς: νόσος Ηοdgkin, λέμφωμα non-
    Ηοdgkin, ιστιοκυτταρώσεις
    Μεταστατικές: λευχαιμία, νευροβλάστωμα, ραβδο-μυοσάρκωμα

    Αυτοάνοσα νοσήματα
    Νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, δερματομυοσίτιδα, 

    Νοσήματα θησαυρισμού
    Νόσος Gausher, νόσος Niemann-Pick, νόσος Fabry 

    Φαρμακευτικές αντιδράσεις 
    καρβαμαζεπίνη, φαινυντο'ίνη, αλλοπουρινόλη, πενικιλλίνες, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, ισονιαζίδη 

    Άλλα νοσήματα
    Σαρκοείδωση, ορονοσία, Ν. Kawasaki, Ν. Κikuchi, Ν. Kastleman




    Διερεύνηση Λεμφαδενοπάθειας 


    Γενικές Αρχές 

    - Απουσία άλλου συμπτώματος, όλοι οι ασθενείς με λεμφαδενοπάθεια διαμέτρου μεγαλύτερης του 1cm για περισσότερο από 6 εβδομάδες πρέπει να παραπέμπονται για περαιτέρω διερεύνηση. 




    Διερεύνηση Λεμφαδενοπάθειας

     Σύνοψη

     1. Ιστορικό 
     Δημογραφικά στοιχεία 
     Συμπτώματα 

    2. Αντικειμενική Εξέταση 
     Έκταση λεμφαδενοπάθειας
     Χαρακτηριστικά λεμφαδένων 
     Σπλήνας, Εξανθήματα και άλλα ευρήματα 

    3. Εργαστηριακή Διερεύνηση 
     Εξετάσεις περιφερικού αίματος 
     Απεικονιστικές εξετάσεις 
     Εξειδικευμένες παρακλινικές εξετάσεις 
     Παρακέντηση – βιοψία λεμφαδένος





    Πληροφορίες από το Ιστορικό 

     
    Διάρκεια

    - Η μεγάλη διάρκεια του ιστορικού (>1έτος) απομακρύνει από το ενδεχόμενο κακοήθειας και γενικότερα σοβαρής νόσου 
    - Εξαίρεση αποτελούν τα χαμηλής κακοήθειας λεμφώματα, η ΧΛΛ, το λέμφωμα Hodgkin αλλά και η φυματίωση που μπορεί κάποτε να παρουσιάζουν μακρύ ιστορικό 
    - Η οξεία έναρξη μιας ΛΠ (<15μέρες) όταν είναι σαφώς τεκμηριώμενη προσανατολίζει μάλλον σε καλόηθες αίτιο 




    Πληροφορίες από το ιστορικό 

    Συμπτώματα 

    - Οδονταλγία 
    - Ωταλγία 
    - Πρόσφατη επιπεφυκίτις 
    - Πρόσφατα τραύματα ή δερματικές βλάβες 
    - Πόνος λεμφαδένων με λήψη αλκοόλ 
    - Βήχας 
    - Δυσφαγία 
    - Αιμόπτυση 
    - Επίμονη ρινική συμφόρηση 




    Διερεύνηση Λεμφαδενοπάθειας

     Αντικειμενική Εξέταση 

    - Εκταση 
    - Εντόπιση 
    - Μέγεθος 
    - Σύσταση 
    - Ευαισθησία 
    - Σπληνομεγαλία ή/και ηπατομεγαλία 
    - Εξέταση δέρματος και επιχωρίων περιοχών 
    - ΩΡΛ εξέταση






    Αντικειμενική Εξέταση 

    Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια

    - Τα περισσότερα νοσήματα που έχουν αναφερθεί μπορούν να προκαλέσουν τραχηλική ΛΠ 
    - Συχνότερα μη ειδικής αιτολογίας 
    - TBC, Kikuchi, τοξοπλάσμωση, λοιμώδης μονοπυρήνωση κατεξοχήν προσβάλλουν τους τραχηλικούς λεμφαδένες 
    - Όγκοι κεφαλής-τραχήλου μεθίστανται στον τράχηλο





    Αντικειμενική εξέταση

     
    Υπερκλείδια λεμφαδενοπάθεια
     
          Νόσημα                                                       Αναλογία επί 42 ασθενών 

    Λέμφωμα Hodgkin                                                            29%                       Μη Hodgkin λεμφώματα                                                    21%                     
    Μη ειδικές λεμφαδενοπάθειες                                            17% 
    Φυματίωση                                                                       12% 
    Μεταστατικός καρκίνος                                                        7% 
    Τοξοπλάσμωση                                                                   7% 
    Σαρκοείδωση                                                                      2% 
    Ερυθρά                                                                              2% Δερματοπαθητική λεμφαδενοπάθεια                                     2% 





    Αντικειμενική εξέταση

     
    Υπινιακή και ωπισθωτιαία λεμφαδενοπάθεια 

    Νόσημα                                    Υπινιακή*                                  Οπισθωτιαία 
                                                 (61 ασθενείς)                                (37 ασθενείς) 


    Μη ειδική λεμφαδενοπάθεια             43%                                            57% Τοξοπλάσμωση                                26%                                            11% Ερυθρά                                           16%                                            22% Λοιμώδης μονοπυρήνωση                  7%                                              8% 
    HIV                                                   3%                                             3% 
    ΣΕΛ                                                  2% 
    Δερματοπαθητική λεμφαδενοπάθεια    2% 
    Μη Hodgkin λεμφώματα                     2% 

    *απαραίτητος ο έλεγχος του τριχωτού της κεφαλής





    Αντικειμενική εξέταση

     άλλες εντοπίσεις κεφαλής- τραχήλου

      Υπογνάθιοι 
         Συχνότατα μη ειδική λεμφαδενοπάθεια με πιθανή προέλευση βλάβες                   δοντιών 
         Ειδικά αίτα: νόσος εξ ονύχων γαλής, φυματίωση και NHL 

    Υπογενείδιοι 
         Συχνά μη ειδική λεμφαδενοπάθεια ιδίως από οδοντικές βλάβες 
         Η λοιμώδης μονοπυρήνωση, η τοξοπλάσμωση και η φυματιώδης                        λεμφαδενίτις, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν 

      Πρωτιαίοι 
          Μη ειδική κυρίως από βλάβες του επιπεφυκότα




    Αντικειμενική εξέταση

    Σύσταση λεμφαδένων

    Σκληροί λεμφαδένες είναι τυπικοί μεταστατικού καρκίνου (σοβαρό νόσημα στο           40%) 
        - Μπορεί επίσης να οφείλονται σε λέμφωμα Hodkgin του τύπου της οζώδους         σκλήρυνσης ή και σε TBC 
        - Μη ειδικές λεμφαδενοπάθειες που έχουν χρονίσει με συνέπεια την                     ανάπτυξη ίνωσης 

    Μαλθακή ή υπόσκληρη σύσταση δεν αποκλείει την κακοήθεια (σοβαρό νόσημα         στο 15%) 





    Αντικειμενική εξέταση

     Ευαισθησία λεμφαδένων 

     Η παρουσία ευαισθησίας κατευθύνει σε φλεγμονώδη αιτιολογία, συνήθως μη       ειδική 
          Η λοιμώδης μονοπυρήνωση συχνά συνοδεύεται από ευαισθησία 
     Η έντονη ευαισθησία ή το αυτόματο άλγος των λεμφαδένων είναι συμβατά με       λοιμώξεις από πυογόνους κόκκους που απαιτούν αντιμικροβιακή αγωγή 
     Η φυματίωση και τα κακοήθη νοσήματα, εκτός σπανίων περιπτώσεων,                 προκαλούν ανώδυνη λεμφαδενοπάθεια 
          Αιμορραγία στο νεκρωτικό κέντρο λεμφαδένα διηθημένου από μεταστατικό         καρκίνο μπορεί να προκαλέσει ταχεία αύξηση μεγέθους και ευαισθησία




    Απαραίτητος Εργαστηριακός Έλεγχος

     
     Γενική αίματος με έμφαση στη μορφολογία των λεμφοκυττάρων 
     ΤΚΕ 
     Ηπατική βιολογία 
     Ηλεκτροφόρηση λευκωμάτων 
     Αντισώματα VCA-EBV (κυρίως <40 ετών) 
     Toxo-test 
     Δερμοαντίδραση Mantoux
     Ακτινογραφία θώρακος 




    Συμπληρωματικός Eργαστηριακός Έλεγχος

     
     Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος 
     Τίτλος αντιστρεπτολυσίνης (ASO) 
     Προσδιορισμός αντισωμάτων έναντι ιών ή μικροβίων 
     Αντιπυρηνικά ή anti-DNA αντισώματα 
     Ασβέστιο ορού 
     Μετατρεπτικό ένζυμο αγγειοτενσίνης ορού (SACE) 
     Νεοπλασματικοί δείκτες : β-hCG, a-FP, PSA




    Απεικονιστικές εξετάσεις 


    Οι απεικονιστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν, την υπερηχοτομογραφία, την αξονική και μαγνητική τομογραφία, και τη συμβατική σιελαδενογραφία 

    Η υπερηχοτομογραφία είναι μια ασφαλής, οικονομική και αξιόπιστη μέθοδος που δύναται να βοηθήσει, μαζί με τη μαγνητική και αξονική τομογραφία, στη διάγνωση και στη διαφοροδιάγνωση.

    Η μαγνητική τομογραφία (MRI) υπερέχει έναντι της υπερηχοτομογραφίας και της αξονικής τομογραφίας (CT) στο ότι αποδίδει υψηλής ανάλυσης, πολύπλευρη απεικόνιση των μαλακών ιστών, επιτρέποντας την αναγνώριση των ανατομικών δομών και διαστημάτων της περιοχής.

    Το σκιαγραφικό gadopentetate dimeglumine (Gd-DTPA) αυξάνει την ορατότητα του μεγέθους των αδένων.


    Η υπό την καθοδήγηση της υπερηχοτομογραφίας βιοψία με λεπτή βελόνη(FNAC), είναι μια διαδικασία απλή που δίνει γρήγορα και σίγουρα αποτελέσματα. Ωστόσο, η βιοψία με λεπτή βελόνη δε μπορεί από μόνη της να υποστηρίξει τη διάγνωση αλλά με συνδυασμό των CT και MRI είναι ένα αξιόπιστο εργαλείο.









    Διαφορική διάγνωση λεμφαδενικής διόγκωσης 


    Λανθασμένη εντύπωση λεμφαδενικής διόγκωσης μπορεί να δοθεί σε περιπτώσεις: 

    - Όζων του θυρεοειδούς αδένα 
    - Διόγκωσης των υπογνάθιων ή υπογλώσσιων σιελογόνων αδένων 
    - Βραγχιακών κύστεων 
    - Κυστικού υγρώματος 
    - Ογκων καρωτιδικού σωματίου  
    - Μικρών ινωμάτων, νευρινωμάτων ή σμηγματογόνων κύστεων 
    - Κοκκιωμάτων τύπου ξένου σώματος




    Παρακέντηση λεμφαδένος

    - Διαφορική διάγνωση από κυστικά μορφώματα (κυρίως βραγχιακές κύστεις) 

    - Ιδιαίτερη βοήθεια σε μεταστατικά νεοπλάσματα και πυώδεις λεμφαδενίτιδες 
     
    - Μεγάλη σημασία σε τραχηλική μεταστατική λεμφαδενοπάθεια 

    - Ποτέ δεν υποκαθιστά τη βιοψία σε όγκους του λεμφικού ιστού





    Παρακέντηση με λεπτή βελόνα (FNA) και βιοψία



    Η FNA συνιστά μία
    διαδικασία επιβεβαίωσης
    της διάγνωσης σε ύποπτους για κακοήθεια όγκους. Μέσω μίας πολύ λεπτής βελόνας ο ειδικός ιατρός λαμβάνει, με υπερηχογραφική καθοδήγηση ένα μικρό δείγμα υγρού/κυττάρων από τον προς εξέταση όγκο. Το
    υλικό αυτό εξετάζεται στο μικροσκόπιο, για να διαπιστωθεί αν εμφανίζει καρκινικά ή προκαρκινικά κύτταρα.

    Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι η FNA μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξη καρκινικών ή προκαρκινικών κυττάρων αλλά δεν μπορεί να αποκλείσει με απόλυτη βεβαιότητα την ύπαρξή τους. Αυτό σημαίνει ότι αν το αποτέλεσμα της εξέτασης είναι αρνητικό για κακοήθεια, ο ειδικός ιατρός οφείλει παραταύτα να συνεκτιμήσει την συνολική εικόνα και τα αποτελέσματα των προηγηθέντων εξετάσεων και να συστήσει πιθανώς την χειρουργική θεραπεία.

    Βέβαια πρέπει να γνωρίζουμε ότι περίπου ένα 5% των βιοψιών με λεπτή βελόνα είναι ψευδώς θετικές και ένα 5% είναι ψευδώς αρνητικές. Έτσι, τα μόνα αποτελέσματα της βιοψίας που αξιολογούνται 100% είναι τα θετικά αποτελέσματα. Τα αρνητικά αποτελέσματα είναι ενδεικτικά και μόνο ο ειδικός είναι υπεύθυνος να τα αξιολογήσει και ν’ αποφασίσει για το χειρουργείο, συνεκτιμώντας την πλήρη κλινική εικόνα, το ιστορικό, την πορεία της νόσου, όπως επίσης και τις υπόλοιπες εργαστηριακές εξετάσεις.

    Οι διογκώσεις της περιοχής του τραχήλου αποτελούν ένα συχνό κλινικό πρόβληµα. Η παρακέντηση µε λεπτή βελόνα(FNA) θεωρείται µια αξιόλογη προεγχειρητική µέθοδος για την διάγνωση, την παρακολούθηση και σταδιοποίηση του αρρώστου µε αλλοίωση στην περιοχή του τραχήλου. 
    Για τις επιφανειακές αλλοιώσεις γίνεται µε ψηλάφηση της αλλοίωσης και στη συνέχεια FNA, µε ή χωρίς υπερηχογραφική καθοδήγηση. Για τις εν τω βάθει αλλοιώσεις µε υπερηχογραφική καθοδήγηση. Η κυτταρολογική εξέταση µε αναρρόφηση υλικού µε λεπτή βελόνα από την περιοχή της αλλοίωσης του τραχήλου απαντά εάν η αλλοίωση είναι καλοήθης ή κακοήθης, τύπο αλλοίωσης, εάν αφορά τον σιελογόνο αδένα, τον θυρεοειδή, λεµφαδένα ή κάτι άλλο. Επίσης εάν είναι πρωτοπαθές νεόπλασµα ή µεταστατικό. 
    Αποτελεί µια µέθοδο που έχει πολλά πλεονεκτήµατα, όπως γρήγορη διάγνωση, είναι εύχρηστη, επαναλήψιµη, ασφαλής, συντελεί στην αποφυγή άσκοπων χειρουργείων ή οδηγεί στο σωστό σχεδιασµό των χειρουργείων όταν αυτά κρίνονται απαραίτητα. Με τη χρήση της FNA η κλινική αντιµετώπιση µπορεί να προσανατολιστεί σε άλλες µορφές θεραπείας (χηµειοθεραπεία ή ακτινοβολία.) Επίσης η διαγνωστική ακρίβεια στις περισσότερες µελέτες είναι υψηλή (87% έως 98%). Όµως η αλληλοεπικάλυψη των κυτταρολογικών χαρακτηριστικών, ιδιαίτερα στους σιελογόνους αδένες, η έλλειψη αντιπροσωπευτικού δείγµατος και η απουσία ικανής ποσότητος υλικού ώστε να εφαρµοστούν ειδικές ανοσοκυτταροχηµικές µέθοδοι είτε κυτταροµετρία ροής, οδηγούν σε διαγνωστικά προβλήµατα. Για την επίλυση αυτών των προβληµάτων, σηµαντικό ρόλο έχει η κλινικοεργαστηριακή εκτίµηση του περιστατικού. 
    Αντενδείξεις για FNA στην περιοχή του τραχήλου αποτελούν η αιµοραγική διάθεση του αρρώστου, η φλεγµονή του δέρµατος στη θέση της αλλοίωσης και ο εξαιρετικά µη συνεργαζόµενος άρρωστος. 
    Οι επιπλοκές της FNA είναι σπάνιες. Τέτοιες είναι διάφορα µικροαιµατώµατα, πόνος στο πρόσωπο και δηµιουργία εµφράκτου. 
    Βάσει των ανωτέρω, η FNA συµβάλει σηµαντικά στην διάγνωση και αξιολόγηση των αλλοιώσεων του τραχήλου και πρέπει να τύχει ευρύτερης αποδοχής.



    Βιοψία Λεμφαδένος

     
    - Αντενδείκνυται σε ασθενείς με οξεία ιογενή λοίμωξη (πχ. ΛΜ, ερυθρά κτλ) 
    - Πρέπει να γίνεται από έμπειρο χειρουργό 
    - Βασικές αρχές 
       - Αφαίρεση του πλέον παθολογικού και όχι του πλέον βολικού λεμφαδένα 
       - Αφαίρεση ακεραίου λεμφαδένος 
       - Όχι τεμαχισμός και αποστολή σε διαφορετικά εργαστήρια 
       - Αποφυγή βίαιων χειρουργικών χειρισμών 
       - Άμεση παραλαβή του υλικού από τον αιματολόγο ή τον παθολογοανατόμο 
       - Παραλαβή νωπού υλικού 
    - Αναγκαία η αξιολόγηση από έμπειρο παθολογοανατόμο 




    Βιοψία λεμφαδένα


    Σε υποψία κακοήθειας επιβάλλεται περαιτέρω διερεύνηση με διενέργεια βιοψίας που μπορεί να γίνει είτε με λεπτή βελόνη είτε ως ανοιχτή βιοψία. Η βιοψία με λεπτή βελόνη, αν και χρησιμοποιείται ευρύτατα στους ενήλικες, στα παιδιά θα πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή. Είναι απλή και γρήγορη μέθοδος που δεν απαιτεί γενική αναισθησία, αλλά στα παιδιά είναι δύσκολη τεχνικά και είναι αξιόπι­στο μόνο το θετικό αποτέλεσμα (αν και η ειδικότη­τά της φτάνει το 90%), για αυτό και από τους πε­ρισσότερους συγγραφείς συστήνεται η ανοιχτή βιοψία. 

    Ενδείξεις βιοψίας αποτελούν :

    1.   Λεμφαδένες που είναι σκληροί, ανώδυνοι, συμφύονται με τους γύρω ιστούς και εντοπίζονται στην υπερκλείδιο χώρα η στο οπίσθιο τραχηλικό τρίγωνο

    2.   Λεμφαδένες με ταχεία αύξηση του μεγέ­θους τους

    3.   Εμφάνιση νέων σημείων η συμπτωμάτων ό­πως πυρετός, απώλεια βάρους, νυχτερινή εφίδρωση

    4.   Περιπτώσεις όπου η κλινική διάγνωση είναι δύσκολη

    5.   Σημαντική αύξηση του μεγέθους των λεμφαδένων μετά από 2 εβδομάδες θεραπείας

    6.   Μη ανταπόκριση σε αντιβιοτική θεραπεία 4-6 εβδομάδων

    7.   Μη επάνοδος στο φυσιολογικό τους μέγε­θος μετά 8-12 εβδομάδες


    Δύο επιπλέον παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν είναι η κλινική υποψία του για­τρού καθώς και το μέγεθος ανησυχίας των γονέ­ων. Το υλικό της βιοψίας παρέχει σημαντικές διαγνωστικές πληροφορίες τόσο στο άμεσο παρα­σκεύασμα με ειδικές χρώσεις (Gram, Ziel - Nielsen) όσο και μετά από καλλιέργεια < ανίχνευση του γονιδιώματος μικροβίων/ιών με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης.


    Δερμοειδείς - Επιδερμοειδείς κύστεις 


    Η δερμοειδής κύστη παριστά εξωδερματικά στοιχεία, τα οποία περιορίζονται κάτω από το δέρμα και περιέχουν σμηγματογόνους αδένες και θύλακες τριχών. Ιστολογικά οι επιδερμοειδείς κύστεις διαχωρίζονται από τις δερμοειδείς, λόγω της απουσίας αδενικών δομών. 
    Η πιο συχνή εντόπιση είναι στην άκρη του οφθαλμικού κόγχου (κύστη κέρκους οφρύος) και μπορεί να συμφύονται ή και να διαβρώνουν το περιόστεο. Οι δερμοειδείς κύστεις της μέσης γραμμής πιθανά οφείλονται σε παγίδευση του επιθηλίου των βραγχιακών τόξων, τη χρονική περίοδο της συνένωσής τους στη μέση γραμμή. 
    Δεν ακολουθούν τις καταποτικές κινήσεις και δεν χάνουν την κινητικότητά τους με την προβολή της γλώσσας. Οι δερμοειδείς κύστεις μπορεί να φλεγμάνουν και να διαπυηθούν. Η χειρουργική εξαίρεση αποτελεί τη θεραπεία. 


    Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου 


    Εμβρυολογία 

    Ο θυρεοειδής αδένας αναπτύσσεται, την 3η εμβρυϊκή βδομάδα (3w), από μια επιθηλιακή πάχυνση του εδάφους του αρχέγονου φάρυγγα, μεταξύ 1ου και 2ου φαρυγγικού θύλακα σε ένα σημείο, το οποίο υποδηλώνεται αργότερα από το τυφλό τρήμα της γλώσσας.


    Παθολογοανατομία 

    Πρόκειται για κύστη σε σφαιροειδή σχηματισμό που καλύπτεται από πλακώδες πολύστοιβο επιθήλιο και από ψευδοπολύστοιβο κυλινδρικό βλεφαριδιφόρο (αναπνευστικό). Φέρει βλεννώδεις αδένες που παράγουν τη χαρακτηριστική λάμπουσα βλέννα, την οποία περιέχει η κύστη. Συνδέεται με το τυφλό τρήμα με μονήρεις ή πολλαπλούς πόρους, οι οποίοι συνήθως περνούν δια μέσου του υοειδούς και μπορεί να εντοπίζεται από τη βάση της γλώσσας μέχρι το άνω στερνικό χείλος, λίγο κάτω από το υοειδές (συχνότερη εντόπιση). Η κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου πρωτοπαθώς δεν έχει άνοιγμα (συρίγγιο) προς το δέρμα του τραχήλου, γιατί εμβρυολογικά δεν φτάνει στην επιφάνεια του δέρματος. Σε ποσοστό 10-45% υπάρχει έκτοπος θυρεοειδικός ιστός εντός ή πλησίον του πόρου. Η συχνότητα του καρκίνου της κύστης θυρεογλωσσικού πόρου, που ανευρίσκεται στα ιστολογικά παρασκευάσματα των εξαιρεθέντων κύστεων, είναι 1%.


    Διάγνωση 

    Κλασικά η κύστη εντοπίζεται στη μέση γραμμή, ακριβώς κάτω από το υοειδές οστό. Γίνεται συνήθως αντιληπτή στην προσχολική ηλικία (5-6 χρονών) ως ένα ανώδυνο, περιγεγραμμένο μόρφωμα στη μέση γραμμή πιο πάνω από τον κρικοειδή χόνδρο. Εάν εντοπίζεται στη βάση της γλώσσας μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική δυσχέρεια στα νεογνά. 
    Η κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου ακολουθεί τις καταποτικές κινήσεις, ενώ υπάρχει περιορισμός της κινητικότητάς της με την προβολή της γλώσσας, λόγω της πρόσφυσης με το τυφλό τρήμα. 
    Η εξέταση με υπερήχους βοηθά στη διάγνωση της βλάβης. 
    Επειδή υπάρχει επικοινωνία με τη στοματική κοιλότητα μέσω του τυφλού τρήματος, η κύστη είναι επιρρεπής για λοίμωξη (χλωρίδα στόματος). Η κύστη λόγω της επιμόλυνσης μπορεί να εμφανιστεί αρχικά σαν φλεγμαίνουσα μάζα στις περιπτώσεις που η κύστη δεν έχει αντιμετωπιστεί έγκαιρα ή πιο σπάνια να αποτελεί την πρώτη εκδήλωση. Επίσης λόγω της αυτόματης ρήξης της διαπυηθείσας κύστης δημιουργείται συρίγγιο. 


    Διαφορική διάγνωση 

    Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει κύρια τη δερμοειδή κύστη και τον υπογενείδιο λεμφαδένα. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτές οι διογκώσεις δεν ακολουθούν τις καταποτικές κινήσεις, ούτε καθηλώνονται με την προβολή της γλώσσας. Η διαφοροδιάγνωση είναι πολύ δύσκολη στην ασυνήθη περίπτωση έκτοπου θυρεοειδούς στη μεσότητα του τραχήλου, ο οποίος μπορεί να αποτελεί και το μοναδικό θυρεοειδικό ιστό. 


    Θεραπεία 

    Η εξαίρεση της κύστης πρέπει να γίνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα από τη διάγνωση, λόγω του κινδύνου της φλεγμονής και της διαπύησης. Πρέπει πάντα να συναφαιρείται περίπου 1 εκ. από το κεντρικό τμήμα του υοειδούς, επειδή στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο πόρος διέρχεται μέσα από το υοειδές (επέμβαση Sistrunk). 
    Η διαπυηθείσα κύστη αρχικά αντιμετωπίζεται συντηρητικά και σε 2ο χρόνο, μετά την πλήρη υποχώρηση της φλεγμονής, αυτή αφαιρείται. Σ’ αυτή την περίπτωση, η εξαίρεσή της είναι πιο δύσκολη και με μεγαλύτερη συχνότητα υποτροπής. Υποτροπή συμβαίνει στο 2.6%-5%, ενώ εάν δεν αφαιρεθεί το υοειδές, αυτή κυμαίνεται από 40% έως 65%. Οι πιθανοί λόγοι υποτροπής, οι οποίοι παρατηρούνται και μετά την αφαίρεση του υοειδούς, είναι η ύπαρξη διακλαδιζόμενων πόρων ή περισσότερων κύστεων. 
    Τελευταία έχει προταθεί η σκληροθεραπεία με αιθανόλη για την αντιμετώπιση της βλάβης. Σε αυτή την επιλογή θα πρέπει να αποκλεισθεί η πιθανότητα ύπαρξης καρκίνου. Ενδείξεις ύπαρξης κακοήθειας αποτελούν η ύπαρξη ασβεστώσεων και όζων στην κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου, όπως αυτές αναδεικνύονται στην υπολογιστική τομογραφία τραχήλου(CT).









    ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ  Παιδική βαρηκοΐα

        
     
     
    Επιστημονικός Συνεργάτης
     

    ΩΡΛ Παίδων

    Μεγάλο μέρος της ειδίκευσης του ο γιατρός το αφιέρωσε στα παιδιά και την

    Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία

      
     right_gradiant2