Ρινοπλαστική Ωτοπλαστική


 Για ΡΑΝΤΕΒΟΥ ☎️ 2441029674 ● 6932240365 ●   ➤➤ Για τις νεότερες εξελίξεις στις ΩΡΛ παθήσεις : 🌐 www.orlkarelas.gr 



ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ





Υπάρχει ιδανικό σχήμα μύτης;

Είναι γνωστό σε όλους μας ότι στην αισθητική δεν υπάρχουν κανόνες. Αυτό που για κάποιον είναι ωραίο, για κάποιον άλλον μπορεί να μην είναι και αντιστρόφως.

Η ωραία μύτη διαχρονικά

Η έννοια του ωραίου έχει να κάνει με πολλούς διαφορετικούς παράγοντες. Για παράδειγμα έχει να κάνει με την φυλή των ανθρώπων για την οποία συζητάμε. Διαφορετική είναι η ωραία μύτη για κάποιον Ευρωπαίο, διαφορετική για κάποιον Αφρικανό, διαφορετική για κάποιον Ασιάτη. Επίσης η έννοια του ωραίου έχει να κάνει με την χρονική περίοδο. Διαφορετικά εννοούσαν την ωραία μύτη πριν από εκατό χρόνια και διαφορετικά σήμερα. Στα αρχαία αγάλματα για παράδειγμα παρατηρούμε πολλές φορές οι μύτες να έχουν πολύ πιο αυστηρές γραμμές σε σχέση με αυτό που σήμερα εννοούμε αισθητικά ωραίο.


foto1.png

Η μύτη και η συνολική αισθητική του προσώπου

Θα πρέπει να δούμε ποια μύτη ταιριάζει σε κάθε πρόσωπο χωριστά. Στην ίδια χρονική περίοδο σε διαφορετικά πρόσωπα μπορεί να ταιριάζουν διαφορετικές μύτες. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο λέμε ότι η κατάλληλη ειδικότητα για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα μίας μύτης είναι αυτή του ρινοπλαστικού χειρουργού. Αυτό διότι ο πλαστικός χειρουργός βλέπει την μύτη ως ένα μέρος της συνολικής αισθητικής του προσώπου. Δεν το βλέπει σαν ένα ξεχωριστό όργανο το οποίο υπάρχει κάπου από μόνο του. Ο πλαστικός χειρουργός γνωρίζει τις αναλογίες, που πρέπει να υπάρχουν σε ένα πρόσωπο και επομένως το συσχετισμό, που πρέπει να έχει η μύτη με τα υπόλοιπα στοιχεία του προσώπου. Πολλές φορές προσέρχονται άτομα στα ιατρεία των πλαστικών χειρουργών, για να διορθώσουν τη μύτη τους και ανακαλύπτουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η μύτη, αλλά η κάτω γνάθος. Ακόμα και ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου έχει σημασία για το ποια ακριβώς μύτη του ταιριάζει.

Αντικειμενικά κριτήρια για μια ωραία μύτη

Βάσει όλων όσων προαναφέραμε κατανοούμε ότι η έννοια της ωραίας μύτης είναι κάτι το πολύ σχετικό. Επίσης γνωρίζουμε ότι η πλαστική χειρουργική δεν είναι ακριβής επιστήμη. Παρόλα αυτά οι πλαστικοί χειρουργοί προσπάθησαν να ορίσουν με αντικειμενικά κριτήρια το ωραίο, όσον αφορά στο όργανο αυτό του σώματός μας. Η έννοια του ωραίου καθορίστηκε με κανόνες γεωμετρίας και γενικότερα αναλογιών πάνω στο πρόσωπο. Οι κανόνες αυτοί προσδιορίστηκαν μετά από μελέτη στις αναλογίες πολλών ατόμων. Πρόσωπα που κατά γενική εκτίμηση θεωρούνται ωραία, όπως για παράδειγμα μοντέλα, έγιναν αντικείμενο μελετών. Οι μελέτες αυτές καθόρισαν κάποιες αναλογίες, οι οποίες βρέθηκε ότι ήταν κοινές σε όλα τα άτομα εκείνα, που κατά γενική εκτίμηση θεωρούνται ως ωραία, από την πλειονότητα του γενικού πληθυσμού.

foto3.png

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κάθε άτομο το οποίο αποκλίνει κατά μερικά χιλιοστά από τις αναλογίες αυτές δεν είναι ελκυστικό προς τους άλλους. Όλοι οι πλαστικοί χειρουργοί γνωρίζουν ότι το βασικό είναι να υπάρχει μία ισορροπία και αρμονία στα διάφορα στοιχεία που απαρτίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο. Οι κανόνες αυτοί δεν είναι απαραίτητο ότι ταιριάζουν σε όλα τα πρόσωπα. Παρόλα αυτά χρησιμεύουν σαν μία γενική κατεύθυνση σχετικά με τις αδρές γραμμές που πρέπει να έχει η κάθε μύτη. Μην απευθυνθείτε στον πλαστικό χειρουργό εκείνο ο οποίος κάνει όλες τις μύτες να φαίνονται ίδιες ή να φαίνονται χειρουργημένες.

Ο Leonardo Da Vinci που θεωρείται μία αυθεντία στην τέχνη και την επιστήμη ασχολήθηκε και με την ανατομία του ανθρώπου. Ανάπτυξε κάποιους κανόνες, που καθορίζουν ένα καλά ισορροπημένο πρόσωπο. Ανακάλυψε ότι ένα αισθητικά ωραίο πρόσωπο χωρίζεται σε τριτημόρια που είναι ίσα μεταξύ τους.

foto5.png

•   Το άνω τριτημόριο ξεκινάει από την γραμμή των μαλλιών και φτάνει στη ρίζα της μύτης ακριβώς ανάμεσα στο ξεκίνημα των φρυδιών.

•   Το μέσο τριτημόριο ξεκινάει από το ανώτερο σημείο μύτης σας, όπως  προαναφέραμε και καταλήγει στο κατώτερό της σημείο, εκεί δηλαδή που ξεκινά το άνω χείλος.

•   Το κάτω τριτημόριο ξεκινά από το κατώτερο σημείο της μύτης και καταλήγει στο γένειο.

Οι ανωτέρω λοιπόν αποστάσεις πρέπει να έχουν το ίδιο μήκος.

Όσον αφορά το φάρδος της μύτης στη βάση της, δηλαδή το μεγαλύτερο άνοιγμα των ρουθουνιών, θα πρέπει να είναι ίσο με την απόσταση που έχουν μεταξύ τους οι έσω γωνίες των ματιών.

Από την άλλη πλευρά ένα πρόσωπο μπορεί να χωριστεί σε πέντε κάθετα τμήματα που είναι επίσης ίσα μεταξύ τους.


foto6.png

•   Το μεσαίο 1/5 αποτελείται από το πλάτος της μύτης, στο οποίο οι κάθετες που το περιβάλουν περνούν από την έσω γωνία των ματιών.

•   Τα πλαϊνά του πεμπτημόρια καθορίζονται από τις κάθετες γραμμές που περνάνε από την έσω γωνία του ματιού, η εσωτερική και την έξω γωνία του ματιού η εξωτερική.

•   Τα ακόμα πιο έξω πεμπτημόρια χωρίζονται από τις κάθετες γραμμές μεταξύ της έξω γωνιάς του ματιού και της προβολής του αυτιού.

Ένας άλλος κανόνας έχει να κάνει με τρία ακόμα σημεία του προσώπου. Τα σημεία αυτά είναι: η μεσότητα της ράχης της μύτης, η μπροστινή άκρη των χειλιών και το μπροστινότερο σημείο του γενείου.

Τα τρία σημεία θα πρέπει να βρίσκονται σε ευθεία γραμμή μεταξύ τους. Η γραμμή αυτή καθορίζει κατά βάση τη θέση που πρέπει να έχει το γένειο.

foto7.png

Εκτός από αυτές τις αναλογίες υπάρχουν πάρα πολλές άλλες, τις οποίες μπορείτε να δείτε σχηματικά παρακάτω.

Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς ότι το να καθοριστεί η ιδανική  μύτη για κάθε άτομο είναι μία σχετικά πολύπλοκη διαδικασία, που θα πρέπει να γίνει σε συνεργασία με τον πλαστικό χειρουργό. Η τελική απόφαση καθορίζεται από τους σωματομετρικούς κανόνες που προαναφέραμε, από το τι ταιριάζει στο συγκεκριμένο πρόσωπο, τις επιθυμίες του ατόμου, φυλετικούς παράγοντες και την έννοια του εφικτού. Με καλή συνεργασία με το γιατρό και με ρεαλιστικές προσδοκίες, μπορεί να έχει κανείς σχηματοποιημένη τη μύτη που του ταιριάζει και που επιθυμεί.

 


ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ


Είναι γενική πεποίθηση ότι “στην αισθητική δεν υπάρχουν κανόνες”. Αυτό βέβαια ισχύει μόνο εν μέρει. Διάφορες μελέτες έχουν αποδείξει ότι υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία και αναλογίες στο πρόσωπο, οι οποίες από τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θεωρούνται ως αισθητικά ωραίες. Αυτοί οι κανόνες έχουν βγει μετά από μελέτη σε μεγάλο αριθμό ατόμων, τα οποία θεωρούνται “αισθητικά ωραία“.






Η μύτη δεν είναι ένα στοιχείο που από μόνο του υπάρχει στο πρόσωπο. Θα πρέπει να βρίσκεται σε αρμονία με όλα τα στοιχεία του προσώπου. Για το λόγο αυτό, ο πλαστικός χειρουργός δεν θα πρέπει να έχει γνώση μόνο της μύτης, αλλά και των υπολοίπων στοιχείων του προσώπου. Δεν είναι σπάνιο κάποια άτομα να έρχονται για να διορθώσουν τη μύτη τους και κατόπιν να ανακαλύπτουν ότι το πρόβλημά τους βρίσκεται σε κάποιο άλλο στοιχείο του προσώπου. Τα άτομα αυτά, όσο καλή ρινοπλαστική κι αν κάνουν, θα μείνουν δυσαρεστημένα. Επομένως, η έννοια του χειρουργού, ο οποίος γνωρίζει μόνο τη μύτη, δεν είναι σωστή. Ο γιατρός, θα πρέπει να έχει τη σωστή αισθητική, αλλά και τις γνώσεις που προέρχονται από τις μελέτες που αφορούν στην αρμονία του προσώπου.




ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑΙΑ ΜΥΤΗ;

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η μύτη θα πρέπει να είναι τόσο ωραία, ώστε να περνάει απαρατήρητη. Αυτό μπορεί να φαίνεται ως σχήμα οξύμωρο, αλλά έχει το νόημα του ότι η μύτη πρέπει να αφήνει να τονιστούν άλλα στοιχεία του προσώπου, όπως τα μάτια.

Εάν η μύτη είναι ένα στοιχείο που τραβάει όλη την προσοχή στο βλέμμα αυτού που κοιτάει το πρόσωπο, τότε, κάτι δεν πάει καλά. Μία ωραία μύτη, αντίθετα, περνάει μόνο στο υποσυνείδητο του παρατηρητή και δημιουργεί μία αρμονική συνύπαρξη με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, δίνοντας πάντα την προτεραιότητα στα μάτια του ατόμου, δηλαδή αφήνει το βλέμμα να κλέψει την παράσταση.




Αντίθετα, πολύ μεγάλες ή πολύ μικρές μύτες, καθώς και οι μύτες που έχουν έντονες ιδιαιτερότητες, αποσπούν το βλέμμα του παρατηρητή, μη αφήνοντας να αναδειχθούν τα υπόλοιπα στοιχεία του προσώπου. Ακούμε πολύ συχνά τη φράση “έχει πολύ ωραία μάτια”. Αυτό σημαίνει ότι την ομορφιά ενός ατόμου τη χαρακτηρίζουμε για τα μάτια του. Σπανίως θα ακούσουμε για ένα άτομο τη φράση “έχει πολύ ωραία μύτη”. Αυτό σημαίνει ότι η μύτη πρέπει να αναδεικνύει τα μάτια ή άλλα στοιχεία του προσώπου και όχι τον εαυτό της. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αποσκοπούμε σε υπερβολικά μικρές μύτες, διότι ηυπερβολικά μικρή μύτη είναι εξίσου άσχημο στοιχείο σε ένα πρόσωπο με την υπερβολικά μεγάλη μύτη.

Από την άλλη πλευρά, η ομορφιά είναι πάντα συνδεδεμένη με τη φυσικότητα του αποτελέσματος, με μία δηλαδή όσο γίνεται πιο φυσιολογική όψη. Η επιδίωξή μας στη ρινοπλαστική πρέπει να είναι το πώς θα επιτύχουμε μία μύτη με φυσιολογικό μέγεθος, σχήμα και αναλογίες.

Όλες οι αισθητικά όμορφες μύτες, έχουν αυτά τα τρία χαρακτηριστικά.



ΤΟ ΣΤΥΛ ΤΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ


Υπάρχουν πολλοί χειρουργοί οι οποίοι έχουν ένα συγκεκριμένο στυλ στις ρινοπλαστικές που κάνουν. Δηλαδή, βλέποντας διαφορετικές ρινοπλαστικές που έχει κάνει ο ίδιος χειρουργός, αντιλαμβανόμαστε ότι όλες μοιάζουν μεταξύ τους. Αυτό είναι λάθος.






Ο χειρουργός θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε προσώπου. Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να γνωρίζει πολλές τεχνικές και να έχει τη δυνατότητα να τις χρησιμοποιεί επιλεκτικά, ανάλογα με την περίπτωση.

Επίσης, δεν θα πρέπει να έχει την άποψη ότι κάνοντας μία υπερβολικά μεγάλη μείωση στη μύτη, καλύπτουμε όλα της τα προβλήματα. Το βασικότερο όλων είναι ότι μία χειρουργημένη μύτη δεν θα πρέπει να μοιάζει για χειρουργημένη.


ΡΙΝΟΠΛΑΣΤΙΚΟΣ ΩΡΛ

Η μύτη είναι ένα πολύπλοκο όργανο, όσον αφορά την αισθητική της και τη λειτουργικότητά της. Για τον λόγο αυτό ο χειρουργός πρέπει να ασχολείται και με το αισθητικό κομμάτι της μύτης αλλά και με το λειτουργικό. 

Πηγή : http://www.star.gr/ρινοπλαστικη.com

ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΜΥΤΗΣ ΡΙΝΟΠΛΑΣΤΙΚΗ




Και όμως, υπάρχουν οι αναλογίες της τέλειας μύτης!


Η μύτη είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του προσώπου, καθώς βρίσκεται στο κέντρο και προέχει περισσότερο από όλα τα άλλα σημεία.

Συμμετέχει κατά συνέπεια όσο κανένα άλλο χαρακτηριστικό στη συμμετρία και αρμονία του προσώπου.

Σε αντίθεση με άλλα σημεία του προσώπου, η μύτη δεν μπορεί να καλυφθεί με κανένα τρόπο (πχ. γυαλιά, μαλλιά κλπ.), με αποτέλεσμα και η παραμικρή ατέλεια να γίνεται εμφανής.

Για όλα τα παραπάνω πολλοί είναι αυτοί που …αγωνιούν για τις αναλογίες της μύτης τους και το κατά πόσο ταιριάζει στο πρόσωπό τους.

Ποιες είναι όμως οι αναλογίες της τέλειας μύτης;

Σύμφωνα με τους αμερικανούς ειδικούς, η ελαφρώς ανασηκωμένη μύτη η οποία σχηματίζει γωνία 106 μοιρών με το υπόλοιπο πρόσωπο στέφεται «βασίλισσα» της ομορφιάς.

Η ομάδα των ειδικών, από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ανέλυσε τα διαφορετικά σχήματα μύτης σε λευκές γυναίκες. Είδαν λοιπόν, ότι η ιδανική μύτη είναι εκείνη της οποίας η άκρη γυρίζει ελαφρώς προς τα επάνω.

Μετρώντας από τα χείλη προς τα επάνω, κατά τους ερευνητές, η ιδανική γωνία που θα πρέπει να σχηματίζει η ανασηκωμένη άκρη της μύτης δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 106 μοίρες ώστε να ενισχύει τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του γυναικείου προσώπου.

Σύμφωνα με τους ίδιους, η μύτη η οποία σχηματίζει γωνία μικρότερη των 90 μοιρών, κάνει το πρόσωπο να μοιάζει μακρύτερο και πιο «ανδρικό».

Οι γυναικείες μύτες που γέρνουν προς τα κάτω, δηλαδή έχουν στην άκρη τους μια γωνία μικρότερη των 90 μοιρών, σύμφωνα με τους επιστήμονες, φαίνονται πιο μακριές, χωρίς να είναι στην πραγματικότητα, και πιο αρρενωπές, παρά θηλυκές.

Όταν, όμως, μια μύτη σχηματίζει γωνία μεγαλύτερη των 90 μοιρών, τονίζεται η θηλυκότητά της, αλλά όχι πάνω από τις 106 μοίρες, που είναι το ιδανικό άνοιγμα. Από εκεί και πέρα μία γυναίκα μάλλον φαίνεται ψηλομύτα στην κυριολεξία...

Η νέα μελέτη μπορεί να βοηθήσει τους πλαστικούς χειρουργούς να προσεγγίσουν την αισθητική τελειότητα στη γυναικεία μύτη και σίγουρα θα αυξήσει τα αιτήματα των πελατών τους, που θα ζητούν επιτακτικά μία νέα μύτη 106 μοιρών!

Βέβαια, αυτό σημαίνει πως μία γυναίκα, για να αναδεικνύει τη θηλυκότητά της, πρέπει να είναι ελαφρώς... ψηλομύτα.

«Υπάρχει ένα εύρος ως προς την ανασήκωση της μύτης η οποία εφαρμόζεται στο πλαίσιο επεμβάσεων πλαστικής χειρουργικής και αγγίζει τις 90-100 μοίρες για τους άνδρες και τις 95-110 μοίρες για τις γυναίκες. Τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης ωστόσο υποδεικνύουν ότι η «συνταγή» για την τέλεια γυναικεία μύτη βρίσκεται κάπου στη μέση».

Οι αμερικανοί πλαστικοί χειρουργοί πίσω από τη μελέτη, υποστηρίζουν ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν συγκεκριμένες προδιαγραφές που να καθορίζουν την καλύτερη δυνατή «συνταγή» γύρω από τον συνδυασμό των χαρακτηριστικών της μύτης.

«Από τα χρόνια της αρχαιότητας μέχρι και σήμερα, καλλιτέχνες και ειδικοί προσπαθούν να εντοπίσουν τα επιμέρους χαρακτηριστικά τα οποία οδηγούν στην απόλυτη ομορφιά». «Καλλιτέχνες στην αρχαία Αίγυπτο, εξιδανίκευαν τα χαρακτηριστικά του προσώπου στα έργα τους».

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ειδικοί ζήτησαν από συνολικά 4.000 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18-25 ετών να αξιολογήσουν διαδικτυακά μια σειρά από φωτογραφίες που απεικόνιζαν διαφορετικές γυναικείες μύτες, που σχημάτιζαν γωνία 96, 101, 106 και 116 μοιρών αντίστοιχα.

Βάσει των προτιμήσεών τους, φάνηκε λοιπόν ότι νικήτρια ήταν η μύτη των 106 μοιρών.

«Από όσο γνωρίζουμε, πρόκειται για την πρώτη πληθυσμιακή μελέτη η οποία προσδιορίζει τις ιδανικές διαστάσεις ως προς το μέγεθος της μύτης αλλά και του ύψους της άκρης της. Η γωνία των 106 μοιρών σε σχέση με το υπόλοιπο πρόσωπο φάνηκε να είναι αισθητικά πιο αποδεκτή, συγκριτικά με τις υπόλοιπες».

Ανάμεσα στις διάσημες σταρ του Χόλυγουντ πάντως, οι οποίες εμπίπτουν στις ιδανικές αναλογίες ως προς την μύτη τους, συγκαταλέγονται η Τζέσικα Μπιλ, η Σκάρλετ Γιόχανσον και η Κέιτ Μπέκινσειλ, ενώ η Δούκισσα του Κέιμπριτζ, Κέιτ Μίντλετον φαίνεται να υπολείπεται μόλις 3 μοιρών.

Στους άνδρες, προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι ιδανική θεωρείται μια μύτη 90 μοιρών, που σχηματίζει δηλαδή ορθή γωνία στην άκρη της, καθώς κάνει το ανδρικό πρόσωπο να φαίνεται πιο αρρενωπό.

http://www.onmed.gr/omorfia/story/334611/kai-omos--yparxoun-oi-analogies-tis-teleias-mytis















Ερωτήσεις - απαντήσεις χειρουργικής επέμβασης Ρινοπλαστικής




Τι είναι η ρινοπλαστική;

Ρινοπλαστική είναι η αλλαγή του σχήματος της μύτης.

Τι είναι μειωτική και τι αυξητική ρινοπλαστική;

Στην μειωτική ρινοπλαστική αφαιρούμε μέρος από την καμπούρα (ύβο) της μύτης για να μειώσουμε το μέγεθος της.

Στην αυξητική ρινοπλαστική προσθέτουμε χόνδρους η κόκκαλο για να αυξήσουμε το μέγεθος της μύτης.

Πώς γίνετε η επέμβαση; Θα έχω ουλή;

Οι τομές γίνονται στο εσωτερικό της μύτης. Μερικές φορές κάνουμε κάποιες μικρές τομές στο εξωτερικό οι οποίες συνήθως επουλώνονται γρήγορα.

Πόσος είναι ο χρόνος ανάρρωσης;

Η μύτη σας θα είναι πρησμένη και ταλαιπωρημένη για μια η δύο εβδομάδες. Μπορεί να έχετε μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια οι οποίοι θα υποχωρήσουν σε 10 ημέρες περίπου. Ωστόσο, το σχήμα της μύτης μπορεί να αλλάξει μέχρι και ένα χρόνο μετά.

Μπορεί να συμβεί κάτι σοβαρό;

Σοβαρές επιπλοκές είναι πολύ σπάνιες.

Θα κοιμάμε κατά την διάρκεια της επέμβασης;

Ναι. Αυτό λέγετε γενική αναισθησία.

Θα έχω νάρθηκα; Πόσο καιρό;

Ναι. Ο νάρθηκας είναι από μέταλλο ή πλαστικό. Αφαιρούμε το νάρθηκα μετά από μια εβδομάδα.





Το σχήμα της μύτης μας καθορίστηκε και από το κλίμα, δείχνει νέα επιστημονική έρευνα


Οι άνθρωποι κληρονομούν συνήθως τη μύτη των γονιών τους, αλλά οι μύτες έχουν μια πολύ πιο μακρά εξελικτική ιστορία με περιβαλλοντικές επιδράσεις

Το μέγεθος και το σχήμα της μύτης διαφέρει μεταξύ των πληθυσμών και αυτό εν μέρει οφείλεται στις επιδράσεις του διαφορετικού κατά τόπους κλίματος, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Η ζέστη και η υγρασία κάνουν τις μύτες πιο πλατιές και κοντές, ενώ το κρύο και η ξηρασία τις κάνουν πιο λεπτές και μακριές.

Η μύτη δεν χρησιμεύει μόνο για την όσφρηση και την αναπνοή. Κάνει πιο υγρό και ζεστό τον εισπνεόμενο αέρα που φτάνει στους πνεύμονες, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες λοιμώξεων. Έτσι, οι διαφορές στη θερμοκρασία και στην υγρασία του αέρα στο μακρινό παρελθόν συνετέλεσαν, ώστε να διαφέρει σήμερα το μέγεθος και το πλάτος των ρουθουνιών.

Οι άνθρωποι των οποίων οι πρόγονοι ζούσαν σε ζεστά και υγρά μέρη τείνουν λοιπόν να έχουν πιο πλατιά μύτη απ’ ό,τι οι άνθρωποι που οι πρόγονοί τους ζούσαν σε κρύα και ξηρά περιβάλλοντα. Αυτές οι ανατομικές διαφορές αντανακλούν τις περιβαλλοντικές διαφορές.

Οι ερευνητές, επιβεβαίωσαν ότι οι διαφορές στο μέγεθος και στο σχήμα της μύτης δεν είναι τυχαίες, αλλά συνδέονται με τις διαφορές στις κλιματικές συνθήκες. Επισήμαναν πάντως ότι η μύτη έχει μια πολύπλοκη ιστορία και στη διαμόρφωσή της πρέπει να έχουν παίξει ρόλο τόσο τυχαίοι γενετικοί παράγοντες όσο και οι προτιμήσεις για την εύρεση συντρόφου.

Ανάλογα με το ποια μύτη θεωρεί ένας πολιτισμός πιο «σέξι» –μια μικρή ή μια μεγάλη μύτη– λειτουργεί σταδιακά η διαδικασία της σεξουαλικής επιλογής, έτσι ώστε οι μύτες να διαμορφωθούν αναλόγως. Όποιος ή όποια έχει τη «σωστή» μύτη για την εποχή του και για τον τόπο του έχει μεγαλύτερη πέραση στο άλλο φύλο, άρα έχει μεγαλύτερη αναπαραγωγική επιτυχία και τα γονίδια της «σωστής» μύτης εξαπλώνονται στον υπόλοιπο πληθυσμό.

Η οικολογική (κλιματική) και η σεξουαλική επιλογή, σε συνδυασμό με τις τυχαίες μεταλλάξεις των γονιδίων, «συνεργάζονται» για να διαμορφώσουν τις μύτες, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Υπό διερεύνηση, εξάλλου, είναι το κατά πόσο το σχήμα της μύτης και το μέγεθος της ρινικής κοιλότητας επηρεάζουν τον κίνδυνο ενός ανθρώπου να κολλήσει μια αναπνευστική νόσο, όταν ζει σε ένα κλίμα διαφορετικό από αυτό για το οποίο είναι «φτιαγμένη» η μύτη του. Για παράδειγμα, κάποιος με στενή μύτη πιθανώς κινδυνεύει περισσότερο να αρρωστήσει με αναπνευστικά προβλήματα σε ένα τροπικό κλίμα.

Τέλος, η έρευνα επιβεβαίωσε το αναμενόμενο: οι ανδρικές μύτες είναι –κατά μέσο όρο– πιο μεγάλες από τις γυναικείες.





Ριζική χειρουργική αφαίρεση καρκίνου δέρματος μύτης

ΠΡΙΝ την εγχείρηση
ΜΕΤΑ την εγχείρηση


         ΠΡΙΝ την εγχείρηση                   ΜΕΤΑ την εγχείρηση




ΩΤΟΠΛΑΣΤΙΚΗ




Τα αυτιά στα νεογέννητα είναι μεγάλα σε σχέση με το πρόσωπο τους. 

Σε πολλά νεογέννητα, ιδίως τα πρόωρα, το ένα συνήθως αυτί φαίνεται τσαλακωμένο ή διπλωμένο, ή πεταχτό. Αυτό οφείλεται στην πίεση που δεχόταν το αυτί στη μήτρα ανάλογα με τη θέση του εμβρύου. 

Δεν χρειάζεται
(αν και αυτό άρχισε να αμφισβητείται και τοποθετούνται νάρθηκες) να τοποθετήσετε τσιρότα για να το σταθεροποιήσετε. Σε λίγους μήνες θα επανέλθει στη θέση του, μόνο του. 



 
Αυτόματη διόρθωση διπλωμένου αυτιού 


Σε μερικές όμως περιπτώσεις, το ένα ή και τα δύο αυτιά παραμένουν πεταχτά, αυτό όμως, είναι οικογενειακό και γενετικά καθορισμένο. Διορθώνεται μόνο με πλαστική επέμβαση σε μεγαλύτερη ηλικία. 
Συχνά επίσης παρατηρείται ότι το σχήμα των δύο αυτιών είναι διαφορετικό. 
Οφείλεται στη “φυσιολογική” ασυμμετρία που υπάρχει στις δύο πλευρές του σώματος και παρατηρείται και σε άλλα μέρη του σώματος. Σε μερικές περιπτώσεις είναι και αυτό γενετικά καθορισμένο. Προκαλεί κάποιο άγχος στους γονείς αλλά το πρόβλημα ελαττώνεται με τη πάροδο του χρόνου, είτε διότι η διαφορά μικραίνει σιγά-σιγά, είτε διότι το συνηθίζουν, είτε ακόμα διότι τα αυτιά κρύβονται μέσα στα μαλλιά και δεν φαίνονται. 


Η προσχολική ηλικία των 6 χρόνων είναι η καλύτερη για την ωτοπλαστική στα πεταχτά αυτιά, ιδίως για τα αγόρια, που δεν μπορούν να κρυφτούν τα αυτιά από τα κοντά μαλλιά. Έτσι αποφεύγονται οι ψυχολογικές επιπτώσεις απ τα πειράγματα των συμμαθητών. Μπορεί όμως να γίνει με την ίδια επιτυχία σε οποιαδήποτε ηλικία ακόμη και προχωρημένη. 

Η ωτοπλαστική στοχεύει στην αποκατάσταση των ατελειών κατασκευής της φύσης. Πρέπει να αναπλαστεί ο χόνδρος όπως ακριβώς θα τον έκανε η φύση. Αν λείπει μόνο η ανθέλικα, δημιουργείται ανθέλικα. Αν είναι μεγάλη η κόγχη γίνεται σμίκρυνσή της. Αν φταίνε και τα δυό και πετάνε τα αυτιά, γίνονται και τα δύο, και διορθώνονται επίσης και όλα τα άλλα που πιθανώς φταίνε.
Τα αυτιά συνήθως χρειάζονται ολοκληρωτική ανάπλαση και άρα πλήρη ωτοπλαστική, δηλαδή, δημιουργία της ανθέλικος, μείωση της κόγχης, και άρα αβίαστη στροφή και συμπλησίαση προς τη μαστοειδή. Μόνο έτσι θα γίνουν όμορφα, φυσικά, και αρμονικά. Δεν αρκεί αυτό που γίνεται συνήθως από μη ειδικούς, χοντροκομένα δηλαδή αυτιά κολλημένα όπως όπως με το ζόρι στη μαστοειδή με ράμματα, χωρίς ανάπλαση και διαμόρφωση του χόνδρου και με πιθανότητα υποτροπής. Τη διαφορά θα την καταλάβετε αν δείτε και συγκρίνετε καλοχειρουργημένα αυτιά με άλλα. 

Μην ψάχνετε λοιπόν τη φτηνή επέμβαση αλλά τη σωστή με το σίγουρο αποτέλεσμα γιατί η επανεγχείρηση είναι πολύ δύσκολη.

Αναίμακτη ωτοπλαστική. Δείτε ότι από την τομή δεν βγαίνει σταγόνα αίμα. Το καφέ χρώμα στα γάντια είναι BETADINE (απολυμαντικό).







Αναίμακτη ωτοπλαστική. Δείτε ότι από την τομή δεν βγαίνει σταγόνα αίμα. Το καφέ χρώμα στα γάντια είναι BETADINE (απολυμαντικό).









Η ωτοπλαστική στα πεταχτά αυτιά απαιτεί ελάχιστα εργαλεία. Η νέα τεχνολογία όπως τα LASER μας έχουν απογοητεύσει. Μοναδικά εφόδια είναι η γνώση, η πείρα, το ταλέντο, και η αισθητική αντίληψη του χειρουργού. 

Η ΩΤΟΠΛΑΣΤΙΚΗ στα πεταχτά αυτιά απαιτεί ελάχιστα εργαλεία. Η νέα τεχνολογία όπως τα LASER μας έχουν απογοητεύσει. Μοναδικά εφόδια είναι η γνώση, η πείρα, το ταλέντο, και η αισθητική αντίληψη του χειρουργού.



Η επέμβαση γίνεται ανώδυνα με τοπική νάρκωση, με δύο μόνο οδοντιατρικές ενέσεις, όσες δηλ. χρειάζονται για ένα δόντι. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι λίγος, κυρίως τις πρώτες 2-3 ημέρες στον ύπνο όταν πατηθούν τα αυτιά, και περνάει με ντεπόν. 

Η επέμβαση γίνεται ανώδυνα με τοπική, με δύο οδοντιατρικές ενέσεις όσες δηλ. χρειάζονται για ένα δόντι. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι λίγος τις πρώτες 3 ημέρες, και περνάει με ντεπόν.


Υπάρχει επίδεσμος που αφαιρείται σε μία εβδομάδα, οπότε και επιστρέφετε στις δραστηριότητες. 
















































Eνέσιμες θεραπείες




Οι ρυτίδες κάνουν την εμφάνισή τους στο πρόσωπο και το σώμα λόγω πολλών διαφορετικών φαινομένων τα οποία σχετίζονται με τη γήρανση γενικά και ιδιαίτερα με την κυτταρική γήρανση: 
η μείωση του υποδόριου λίπους, η αύξηση συσπάσεων των μυών του προσώπου και μείωση του κολλαγόνου, της ελαστίνης, του υαλουρονικού οξέως και άλλωv δομών του χορίου και του υποδέρματος.

Η κοινωνία μας, η οποία επιθυμεί τη συνολική ψυχική και σωματική ευεξία σε όλες τις ηλικίες, απαιτεί όλο και περισσότερο μια φυσική ομορφιά, η οποία υπογραμμίζει και ενισχύει την ατομική εικόνα. Μια κατηγορία παρεμβάσεων για την θεραπεία των ρυτίδων είναι τα ενέσιμα υλικά που σβήνουν μεμονωμένα την κάθε μια ρυτίδα. Για την πρόληψη και την καταπολέμηση της γήρανσης, το ιατρείο μας με πολλά χρόνια εμπειρίας στον τομέα της ομορφιάς, έχει αναπτύξει όλες τις νέες τεχνικές, ικανές να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις για την αναζωογόνηση του δέρματος, τη βελτίωση των ρυτίδων, την επαναφορά του περιγράμματος του προσώπου, βοηθώντας τους ασθενείς να ανακτήσουν τη σωματική και ψυχική ευεξία
.

Το δέρμα διακρίνεται ανατομικά σε 3 βασικές κυτταρικές στιβάδες, από έξω προς τα μέσα, την επιδερμίδα, το χόριο και τον υποδόριο ή λιπώδη ιστό. Κάθε μια στιβάδα έχει διαφορετική κυτταρική σύσταση και κατά συνέπεια διαφορετική δομή και λειτουργία.





Ίνες κολλαγόνου:

Οι ίνες κολλαγόνου είναι τα κύρια συστατικά του χορίου. Αντιπροσωπεύουν περίπου το 70% του ξηρού βάρους του χορίου. Σχηματίζουν μεγάλα και σκληρά δίκτυα που παρέχουν στο δέρμα αντοχή, ένταση (tension) και ελαστικότητα.
Η δομή των ινών κολλαγόνου αρχίζει να μετουσιώνεται, δηλαδή να αποδιαττάσεται, από την ηλικία των τριάντα ή λόγω παραγόντων όπως η υπεριώδης ακτινοβολία και το καπνίσμα. Οι μορφολογικές μεταβολές στο δίκτυο των ινών κολλαγόνου, οδηγούν σε απώλεια της ελαστικότητας του δέρματος και τελικά προκαλεί ρυτίδωση.

Ίνες ελαστίνης:

Οι ίνες ελαστίνης είναι τυχαία περιελιγμένες πρωτεΐνες που βρίσκονται στο χόριο. Είναι λεπτότερες από τα δεμάτια κολλαγόνου. Καταλαμβάνουν 2 έως 4% του συνολικού βάρους του χορίου.
Οι ίνες ελαστίνης παρέχουν στο δέρμα επίσης αντοχή και ελαστικότητα. Παρόλο που ο όγκος τους είναι μικρότερος από αυτόν των ινών κολλαγόνου, παίζουν σπουδαίο ρόλο στη στήριξη του χορίου. Είναι εκτατές και επιστρέφουν στο αρχικό τους σχήμα μετά από τέντωμα/διάταση. Όπως και οι ίνες κολλαγόνου, μετουσιώνονται κατά τη γήρανση και λόγω της υπεριώδους ακτινοβολίας, προκαλώντας ρυτίδωση.

Ινοβλάστες:

Οι ινοβλάστες είναι μακριά και στενά κύτταρα που συναντώνται στο χόριο.
Οι ινοβλάστες ανήκουν στα μόνιμα κύτταρα του δέρματος τα οποία παράγουν τα σημαντικότερα συστατικά του, όπως ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης οι οποίες είναι οι κύρια δομικά συστατικά του χορίου, τα οποία ρυθμίζουν τη λειτουργία του και διατηρούν την κατασκευή του. Με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός και η λειτουργική ικανότητά τους ελαττώνονται με αποτέλεσμα να εμφανίζονται ρυτίδες, χαλαρότητα και απώλεια της φωτεινότητας και σφριγηλότητας του δέρματος.

Λίπος:

Την ανατομική εικόνα του προσώπου συμπληρώνει το λίπος, το οποίο συμβάλλει στη διαμόρφωση του σχήματός του. 
Με την πάροδο του χρόνου το λίπος ανακατανέμεται στο σώμα και το περισσότερο συγκεντρώνεται στην περιοχή της κοιλιάς. Έτσι το δέρμα του προσώπου εκτός του ότι χάνει τα φυσικά του συστατικά, χάνει και το υποστηρικτικό λίπος, το οποίο θεωρείται ως ένας άλλος παράγοντας χαλαρότητας.

Η βιολογική γήρανση εκφράζεται με την λέπτυνση τού δέρματος που στην ακραία του μορφή μοιάζει σαν 'τσιγαρόχαρτο΄. Οι μύες, τα οστά και το λίπος χάνουν τον όγκο τους, και τα αγγεία διαγράφονται έντονα. Επιπρόσθετα ο ήλιος, αθροιστικά,αφήνει τα 'σημάδια' του, τις καφέ κηλίδες. 

Στα πλαίσια τής πρόληψης και αποκατάστασης όλων αυτών, τα εμφυτεύματα του υαλουρονικού οξέως μαζί με πρωτόκολλα αντιγήρανσης, προσδίδουν τον χαμένο όγκο, την ενυδάτωση και την φρεσκάδα.


Αισθητική ανατομία του προσώπου



Σύμφωνα με τους ειδικούς στην αισθητική του προσώπου, «ένα ελκυστικό πρόσωπο χαρακτηρίζεται από ομαλά, στρογγυλά και στο σωστό ύψος ζυγωματικά καθώς και ένα λεπτό, σαφώς καθορισμένο σαγόνι. Τα χαρακτηριστικά αυτά μαζί αποτελούν το «τρίγωνο της ομορφιάς» ή «καρδιά του προσώπου», το τρίγωνο πρέπει να είναι ανεστραμμένο με τη βάση του στο πάνω μέρος και την κορυφή προς τα κάτω.
Καθώς μεγαλώνουμε, η απώλεια λίπους του προσώπου, η βαρύτητα, και η απώλεια της φυσικής ελαστικότητας του δέρματος συνωμοτούν για την αντιστροφή του προσανατολισμού αυτού του τριγώνου, με αποτέλεσμα ένα στενότερο και λιγότερο νεανικό μέτωπο, στενότερους κροτάφους και πλατιά με μεγάλο βάρος σιαγόνα.
Στο πλαίσιο της γήρανσης παρατηρείται επίσης αλλοίωση του καλοσχηματισμένου 'ovale' του περιγράμματος προσώπου.
Τα νεανικά πρόσωπα λοιπόν έχουν σχήμα "V". Όσο νεώτερο είναι το πρόσωπο, τόσο πιο σφιχτή είναι η επιδερμίδα και τόσο πιο έντονα είναι τα περιγράμματα του προσώπου. Το πρόσωπο είναι συμμετρικό και έχει σχήμα "V".
Όσο μεγαλώνουμε το σχήμα "V" αναποδογυρίζει. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά γονίδια έχουμε, κάθε τύπος επιδερμίδας χάνει τελικά τον τόνο της. Οι αναλογίες αλλάζουν και μειώνεται ο όγκος. Τα μάγουλα βυθίζονται προς τα κάτω, το πηγούνι χαλαρώνει και το πρόσωπο πλαταίνει στο κάτω μέρος.
Το αποτέλεσμα: το νεανικό "V" αναποδογυρίζει σιγά σιγά και η ηλικία μας γίνεται ολοένα πιο εμφανής – ανεξάρτητα από το πόσο νέοι αισθανόμαστε. 

Τα έντονα ζυγωματικά είναι οι πρωταγωνιστές των σημερινών πρότυπων ομορφιάς. Προσδίδουν όγκο στο επάνω τμήμα του προσώπου, που αποτελεί το απόλυτο κριτήριο της νεότητας.Ενισχύεται το ανάγλυφο του προσώπου, εκπέμποντας τρισδιάστατη γλυκύτητα με τονισμένες “κούρμπες”.
Με το πέρασμα των χρόνων, χάνονται ο όγκος των οστών, των μυών και του λίπους της περιοχής των ζυγωματικών.
Σε αυτό προστίθεται και η χαλάρωση του δέρματος και το τελικό αποτέλεσμα είναι το πρόσωπο να “φαρδαίνει” κάτω και να “στενεύει“ στο επάνω του τμήμα.

Ενισχύοντας τον χαμένο όγκο στην περιοχή αυτή κατακτούμε νεανικότερη όψη και έμμεσα βελτιώνεται η χαλάρωση που αντανακλά στο κάτω πρόσωπο. Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζει η αναδόμιση των ζυγωματικών σε νεαρά άτομα τα οποία έχουν στενόμακρο πρόσωπο

Στην παρούσα φάση, δίνεται έμφαση στην αύξηση των ζυγωματικών σαν ικρίωμα για την μεσοπροσωπική χώρα, παρά ένας εστιασμός μόνο στις ρινοχειλικές πτυχές. Αυτό βασίζεται στις ανατομικές μελέτες, οι οποίες εξέτασαν τις αποθήκες λίπους της μεσοπροσωπικής χώρας και προσδιόρισαν ότι η απώλεια του εν τω βάθει λίπους στη μεσότητα του ζυγωματικού, δημιουργεί ψευδοπτώση του δέρματος και προεκβολή της ρινοχειλικής πτυχής. 
Άλλο ένα σχετικά νέο πεδίο για αύξηση όγκου με ΗΑ, είναι η πλάγια περιοχή του οφρύος. Λόγω απορρόφησης του λιπώδους ιστού της πλάγιας περιοχής του οφρύος και της ηλιακής ελάστωσης, το φρύδι και το άνω βλέφαρο γίνονται πτωτικά. Η χειρουργική διόρθωση είναι η συνήθης αντιμετώπιση, αλλά η αύξηση του όγκου μπορεί να αποτρέψει την ανάγκη για μια τέτοια επέμβαση. Οι Carruthers και Carruthers εξηγούν την τεχνική τους για εμφύτευμα στην πλάγια περιοχή του οφρύος σε μια ανασκόπηση του 2005, συμβουλεύοντας μια τεχνική «ταχείας προώθησης» του εμφυτεύματος στον υποδόριο ιστό στο επίπεδο του υπερκόγχιου τόξου. Θεωρούν ότι τα εμφυτεύματα ΗΑ είναι ιδανικά για αυτή την ανατομική περιοχή, διότι το ιξώδες τους μειώνει την πιθανότητα εμβολισμού και φαινομένων αγγειακού αποκλεισμού περικογχικά
.

Τα χείλη προσδιορίζουν και τονίζουν την προσωπικότητα του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Τα πρότυπα ομορφιάς των χειλιών αλλάζουν κατά εποχές, ωστόσο υπάρχει διαχρονική τάση, το άνω χείλος να είναι κατά τι μικρότερο του κάτω και σήμερα στην αισθητική ιατρική έχει αυξηθεί το σχετικό μέγεθος του κάθε χείλους. Μελέτες έχουν δείξει ότι γεμάτα και σαρκώδη χείλη είναι στοιχείο υγείας, νεότητας και έντονης θηλυκότητας, με απαραίτητη προϋπόθεση να βρίσκονται σε αρμονία και ισορροπία με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου. 

Οι αισθητικοί κανόνες προτάσουν: 

Σχέση Όγκου άνω-κάτω χείλους: 
0,65 :1 κανονικά χείλη
0,75-0,85:1 αισθησιακά χείλη 
0,90-1 :1 σαρκώδη χείλη 

Το άνω χείλος να παρουσιάζει μια μικρή προβολή (1-3mm) σε σχέση με το κάτω. Καλοσχηματισμένο περίγραμμα και ευδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στο κόκκινο των χειλιών και το δέρμα (λευκή γραμμή). Ικανοποιητικό φίλτρο (οι 2 κάθετες στήλες πάνω από το κέντρο του άνω χείλους προς τη μύτη) ώστε να υπάρχει ο απαραίτητος όγκος στην περιοχή αυτή. Το ίδιο ισχύει και για το "φύμα της Αφροδίτης", το κεντρικό σημείο των χειλιών να είναι ευδιάκριτο. 




Με την πάροδο των ετών χάνεται ο όγκος, τα χείλη λεπταίνουν, παρουσιάζουν λεπτές γραμμώσεις, παρατηρείται ήπια πτώση του άνω χείλους, το περίγραμμα δεν είναι καλοσχηματισμένο και το φίλτρο δεν είναι ευδιάκριτο. Επιπρόσθετα παρατηρούνται και λεπτές ρυτίδες στο δέρμα πάνω από το άνω χείλος, γνωστές ως "ρυτίδες καπνιστού" και οι γωνίες των χειλιών παρουσιάζουν ήπια πτώση, "ρυτίδες πικρίας" 
- ρυτίδες "μαριονέτας".   Οι ρυτίδες αυτές, προσδίδουν, λόγω της καθοδικής του πορείας θλιμμένη εικόνα στην έκφραση του προσώπου, παρασύροντας και τις γωνίες του στόματος προς τα κάτω. Ωστόσο και σε νεαρότερα άτομα, λόγω κατασκευής της περιστοματικής περιοχής των, παρατηρείται κλίση προς τα κάτω, των γωνιών των χειλιών των, αποτυπώνοντας έτσι την θλίψη.

Αν είστε νέο άτομο και έχετε ανάγκη να αναδομήσετε τα χείλη σας ή αν θεωρείτε ότι πλέον δεν είναι τόσο νεανικά, λαμπερά και καλοσχηματισμένα, η λύση βρίσκεται στις ενέσιμες θεραπείες

Ρυτίδες "καπνιστού" άνω χείλους. Πρόκειται για τις πολύ λεπτές, κάθετες συνήθως ρυτίδες του άνω χείλους. Αποκαλούνται έτσι γιατί εμφανίζονται συνήθως σε άτομα που καπνίζουν, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνιση τους και σε άτομα που δεν έχουν αυτή την συνήθεια. Δημιουργούνται λόγω των επαναλαμβανόμενων μακροχρόνια μυϊκών συσπάσεων με συνέπεια την καταστροφή του κολλαγόνου της περιοχής. Με το πέρασμα των χρόνων, ατροφούν τα οστά της άνω γνάθου, που υποστηρίζουν το άνω χείλος και η εικόνα επιδεινώνεται. Πολλές φορές οι ρυτίδες φτάνουν μέχρι και το περίγραμμα των χειλιών, με αποτέλεσμα ιδίως στα βαμμένα χείλη, να φαίνονται εντονότερα οι γραμμές. Σε αυτή την περίπτωση είναι απαραίτητο αφού εγχύσουμε πρώτα Βοτουλινική(botulinum) τοξίνη, να ενισχύσουμε την περιοχή και το περίγραμμα των χειλιών με υαλουρονικό οξύ, για ένα ολοκληρωμένο, όμορφο αποτέλεσμα.

Η σταδιακή εμφάνιση ρυτίδων στο πρόσωπο και το λαιμό, είτε πρόκειται για λεπτές επιφανειακές γραμμές είτε για βαθύτερες πτυχές, αποτελεί πρώιμο σημάδι της αναπόφευκτης γήρανσης. Η πρόωρη γήρανση του δέρματος και η εμφάνιση των ρυτίδων επιτείνονται από την υπερβολική έκθεση στον ήλιο, την υπέρμετρη δραστηριότητα των μιμικών μυών του προσώπου, το κάπνισμα, τις κακές διατροφικές συνήθειες ή τέλος από παθήσεις του δέρματος.

Ρινοχειλικές ή Ρινοπαρειακές ρυτίδες. Είναι οι ρυτίδες που ξεκινούν από την μύτη προς τις γωνίες του στόματος. Όταν είμαστε νέοι σχηματίζονται μόνο όταν χαμογελάμε. Καθώς γερνάμε και το δέρμα χάνει την ελαστικότητα του, το υαλουρονικό και το κολλαγόνο, η πτυχή μπορεί να βαθύνει.
Επιπρόσθετα επιδεινώνεται ή εικόνα λόγω της απώλειας του λίπους στο μέσο πρόσωπο ακριβώς δηλ. στην υπερκείμενη περιοχή, που “αδειάζει”. Έτσι οι ρυτίδες διαγράφονται και όταν το άτομο δεν εκφράζεται δηλ. γίνονται στατικές.
Σε αυτή την περίπτωση πρέπει αφού εγχύσουμε πρώτα Βοτουλινική(botulinum) τοξίνη, να ενισχύσουμε την περιοχή με υαλουρονικό οξύ, για ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Τα εμφυτεύματα ΗΑ μπορούν επίσης να διορθώσουν τις μέτριου έως σοβαρού βαθμού ρινοπαρειακές πτυχές σε στιβάδες, τοποθετώντας επιφανειακά εμφυτεύματα ΗΑ, σαν στιβάδα πάνω από τα πιο ισχυρά προϊόντα ΗΑ.
Όταν γίνεται διόρθωση, αμέσως η έκφραση του προσώπου γίνεται χαρούμενη και νεανική.
Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι για ακόμα καλύτερο και φυσικότερο αποτέλεσμα, καλό είναι να αποκαθίσταται ταυτόχρονα και ο χαμένος “όγκος” του υπερκείμενου μέσου προσώπου. Σε πολλές περιπτώσεις και μόνον αυτή η διόρθωση, βελτιώνει έμμεσα και αποτελεσματικά, τις ρινοχειλικές ρυτίδες.
Ωστόσο και νεαρά άτομα, λόγω της κατασκευής των (λόγοι κληρονομικοί συνήθως),παρουσιάζουν πρόωρα αυτές τις ρυτίδες. Ο τρόπος αποκατάστασης και σε αυτή την περίπτωση είναι ο ίδιος. Ταυτόχρονα όμως προλαμβάνεται και η επιδείνωση των ρυτίδων αυτών στο βάθος του χρόνου.

ΡΥΤΙΔΕΣ “ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ” Έτσι αποκαλούνται οι πολύ λεπτές ρυτίδες στις παρειές, στα πλάγια τού προσώπου, αριστερά και δεξιά, συνήθως στο ύψος τού στόματος. Αρχικά σχηματίζονται μόνο όταν γελάμε και εκφραζόμαστε. Καθώς γερνάμε, το δέρμα χάνει το υαλουρονικό, το κολλαγόνο, την ελαστικότητα του, και διαγράφονται ακόμα και σε ανέκφραστο πρόσωπο. Πολλοί άνθρωποι “χάνουν” και το χαμόγελό τους προκειμένου να μην επιτείνονται αυτές οι ρυτίδες.

Οι λεπτές ρυτίδες, που προοδευτικά βαθαίνουν, οι δυναμικές ρυτίδες της έκφρασης που με τον καιρό γίνονται πιο έντονες και οι βαθιές πτυχές που εμφανίζονται λόγω της βαρύτητας, δίνουν στο πρόσωπό μας μία εικόνα γερασμένη και κουρασμένη.

Οι ρυτίδες, άλλοτε επιφανειακές και άλλοτε βαθύτερες, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της εμφάνισης. 


Δυναμικές oρίζoυμε τις ρυτίδες πoυ δημιoυργoύνται από την υπερδραστηριότητα των υπoκείμενων μυών, ενώ στατικές αυτές πoυ δημιoυργoύνται από εξωγενείς παράγoντες όπως η βαρύτητα, τo κάπνισμα, η υπεριώδης ακτινoβoλία. 
Οι ρυτίδες έκφρασης του προσώπου (δυναμικές ρυτίδες) οφείλονται λοιπόν, στους λεπτούς υποδόριους μυς του προσώπου και δημιουργούνται κάθε φορά που χαμογελάμε, γελάμε ή συνοφρυωνόμαστε. Όσο πιο εκφραστικοί είμαστε, τόσο βαθύτερες είναι οι ρυτίδες αυτές. Με την πάροδο του χρόνου, η συνεχής σύσπαση των μυών αυτών μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση περισσότερο μόνιμων ρυτίδων. 
Οι δυναμικές ρυτίδες προσεγγίζονται με ενέσιμες θεραπείες χημικής απονεύρωσης(BOTOX), ενώ οι στατικές ρυτίδες αντιμετωπίζονται με ενίσχυση ή αύξηση του όγκου των μαλακών μορίων.
Συνήθως oι ρυτίδες έκφρασης συναντώνται στo άνω ήμισυ τoυ πρoσώπoυ, δηλαδή στo μέτωπo και στo μεσόφρυo. 




Η αναζωoγόνηση τoυ πρoσώπoυ περιλαμβάνει μια πληθώρα τεχνικών πoυ αλληλoσυμπληρώνoνται (χημικά peeling, Laser, ενέσιμα, χειρoυργικές επεμβάσεις). 
Τη λύση με σχετικά βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα δίνουν οι διάφορες ενέσιμες θεραπείες. 




Α. Η ΣΥΜΒOΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ

Η πρώτη συμβoυλευτική επίσκεψη έχει θεμελιώδη σημασία. Σε αυτή την πρώτη επαφή ξεκινά o διάλoγoς και oι ασθενείς περιγράφoυν τις επιθυμίες τoυς, τις πρoσδoκίες και την απoφασιστικότητά τoυς.
Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώτης επίσκεψης επίσης εξηγώ τα πιθανά απoτελέσματα και τoυς περιoρισμoύς της θεραπείας στoν ασθενή. Για να εδραιωθεί μια σχέση εμπιστoσύνης ανάμεσα στoν ιατρό και τoν ασθενή, είναι απαραίτητo να ενημερώνεται o ασθενής όσo τo δυνατό λεπτoμερέστερα για τα απoτελέσματα πoυ μπoρεί να αναμένει από τις θεραπείες με ενέσιμα πρoϊόντα. Πριν από την 
θεραπεία απαιτείται η λήψη λεπτoμερoύς και πλήρoυς ιατρικoύ και χειρoυργικoύ ιστoρικoύ (αλλεργίες, επιχείλιoς έρπης, αυτoάνoσες ασθένειες, εγκυμoσύνη κ.λπ.). 
Πρoτείνεται η φωτoγράφιση των ασθενών πριν και μετά από κάθε εφαρμoγή, καθώς δυναμικές διαφoρoπoιήσεις ή άλλες λεπτoμέρειες συχνά δεν γίνoνται από πριν αντιληπτές από τoν ασθενή.
Πρέπει να σημειωθεί ότι στις συμβoυλευτικές επισκέψεις με σκoπό την πρόληψη, βλέπoυμε oλoένα συχνότερα ασθενείς νεαρής ηλικίας (30 ετών και άνω). Στις περιπτώσεις αυτές, η θεραπεία είναι, πάνω απ' όλα, πρoληπτική.


Β. ΠΡOΛΗΠΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αυτoί oι ασθενείς νεαρής ηλικίας δεν αρνoύνται να γεράσoυν, έχoυν όμως oλoένα μεγαλύτερη επίγνωση της γήρανσης τoυ πρoσώπoυ τoυς. Η εικόνα της μητέρας και της γιαγιάς τoυς μπoρεί να τoυς δημιoυργεί ενδιαφέρoν για την πρόληψη.
Καθήκoν μας είναι να παρέχoυμε πληρoφoρίες και συμβoυλές για την πρόληψη και την αναζωoγόνηση των πρoσώπων των ασθενών μας και νoμίζω ότι είναι απαραίτητo να τoυς πρoσφέρoυμε πρoληπτική θεραπεία. Μια μη επιθετική πρoληπτική θεραπεία, πoυ μπoρεί να καθυστερήσει τη χρoνική στιγμή μιας απαιτητικότερης διαδικασίας -π.χ. ρυτιδoπλαστική (λίφτινγκ), βαθιά πίλινγκ ή θεραπεία με λέιζερ κ.λπ.- είναι μία πoλύ ελκυστική πρooπτική.
Επίσης, είναι σημαντικό κατά τη διάρκεια της συμβoυλευτικής επίσκεψης να παρατηρήσoυμε τις εκφράσεις τoυ πρoσώπoυ των ασθενών και τις εύθραυστες περιoχές τoυ, πoυ γίνoνται εμφανείς με την έκφρασή τoυς. Η αξιoλόγηση αυτή θα μας επιτρέψει να χoρηγήσoυμε θεραπεία σε περιoχές κινδύνoυ πριν σπάσει τo δέρμα, με απoτέλεσμα την ανάπτυξη μόνιμης ρυτίδας.
Τo τελικό αυτό σημείo είναι ιδιαίτερα σημαντικό για περιoχές εντoπιζόμενες γύρω από τα χείλη, στo περίγραμμα των ματιών και στα μάγoυλα, όπoυ oι επιδράσεις της θεραπείας τoυ δέρματoς είναι περιoρισμένες. Σε μερικές περιπτώσεις, οι 
ενέσιμες θεραπείες πρέπει να συνδυάζονται με βαθύ ή μέσoυ βάθoυς πίλινγκ ή, εναλλακτικά, με θεραπεία με λέιζερ.



Ο ιδανικός υποψήφιος για θεραπεία

Σε γενικές γραμμές, ο ιδανικός υποψήφιος για τις συνεδρίες με 
ενέσιμες θεραπείες είναι το άτομο που:

• Είναι σε καλή ψυχική και σωματική υγεία.
• Επιθυμεί να βελτιώσει τις αναλογίες του στο πρόσωπό του.
• Έχει βαθιές ρυτίδες, μικρά χείλη ή έχει χάσει το φυσικό λίπος στο πρόσωπό του.
• Έχει ρεαλιστικές προσδοκίες.
• Επιθυμεί μια πιο νεανική και δροσερή εμφάνιση.
• Είναι ενημερωμένο για το αποτέλεσμα που πρέπει να προσδοκά.



ΕΝΕΣΙΜΑ ΕΝΔΟΔΕΡΜΙΚΑ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΡΥΤΙΔΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ 


Τα ενδοδερμικά εμφυτεύματα είναι σε θέση να αποκαταστήσουν τον όγκο, τις αναλογίες και τη συμμετρία του προσώπου, ενώ επιπλέον μέσω της απάλυνσης των ρυτίδων προσφέρουν μία νεότερη και υγιέστερη όψη. Τα ενδοδερμικά εμφυτεύματα από βιοδιασπώμενους παράγοντες όπως το 
υαλουρονικό οξύ αποτελούν τη λύση εκλογής και η διάδοσή τους αυξάνεται συνεχώς, δεδομένου ότι προσφέρουν καλύτερα αποτελέσματα από τα διάφορα επιθέματα, τις κρέμες και το χημικό peeling του προσώπου, παραμένουν ασφαλέστερα από τα μη βιοδιασπώμενα εμφυτεύματα, ενώ παράλληλα είναι λιγότερο επεμβατικά και παρέχουν πιο ευέλικτα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη χειρουργική του προσώπου. Παρόλο που η προσπάθεια πλήρωσης των μαλακών ιστών πηγαίνει πίσω έναν αιώνα, τότε που άρχισε να χρησιμοποιείται αυτόλογος λιπώδης ιστός για το σκοπό αυτό, τα ενδοδερμικά εμφυτεύματα εισήχθησαν στην καθημερινή χειρουργική πρακτική με την εμφάνιση των ενέσιμων εμφυτευμάτων από βόειο κολλαγόνο τη δεκαετία του 1980. Πλέον, δεδομένου ότι τα αισθητικά αποτελέσματα και η διάρκεια του αποτελέσματος μετά την ένεση λίπους παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση, η χρήση του αυτόλογου λίπους έχει αντικατασταθεί από τη νέα γενιά ενέσιμων ενδοδερμικών εμφυτευμάτων. 
Ενώ μία δεκαετία πριν, οι χειρουργοί είχαν στη διάθεσή τους ελάχιστα ενδοδερμικά εμφυτεύματα (κυρίως το λίπος, το κολλαγόνο και τη σιλικόνη), σήμερα διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα υλικών που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για ενδοδερμική εμφύτευση, το οποίο διαθέτει διαφορετικές φυσικές ιδιότητες και οδηγεί σε διαφορετικά κλινικά αποτελέσματα. Η κατανόηση των διαφορετικών χαρακτηριστικών, των δυνατοτήτων, των κινδύνων και των περιορισμών των ενέσιμων ενδοδερμικών εμφυτευμάτων είναι απαραίτητη για τον ιατρό, προκειμένου να είναι σε θέση να προσφέρει το βέλτιστο κλινικό αποτέλεσμα για τον ασθενή, αλλά και να μειώσει τον κίνδυνο των επιπλοκών που σχετίζονται με τη χρήση τους. 

Τα ενέσιμα ενδοδερμικά εμφυτεύματα μπορούν να ταξινομηθούν με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, με βάση την πηγή προέλευσής τους μπορούν να ταξινομηθούν σε: αυτόλογα, βιολογικά ή συνθετικά. Με βάση τη διάρκεια του αισθητικού αποτελέσματος μπορούν να ταξινομηθούν σε: μικρής διάρκειας (<3 μήνες), μέσης διάρκειας (3-12 μήνες), μεγάλης διάρκειας (12-24 μήνες), ή πολύ μεγάλης διάρκειας (>24 μήνες). Τέλος, χρησιμοποιώντας σαν κριτήριο τη δυνατότητα αντιστροφής της δράσης τους, ταξινομούνται ως: ταχέως αντιστρεπτά, αργά βιοδιασπώμενα αλλά μη αντιστρεπτά και σαν μη βιοδιασπώμενα


ΤΑΞIΝΟΜΗΣΗ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΩΝ  I

BIOΔΙΑΣΠΩΜΕΝΑ – ΜΗ ΜΟΝΙΜΑ
  • Βόειο κολλαγόνο(Zyderm I,II, Zyplast).
  • Υαλουρονικό οξύ(Restylane, Hylaform, Perlane).
  • Πολυγαλακτικό οξύ (New Fill).
  • Ακυτταρικό ανθρώπινο πτωματικό χόριο (Alloderm, Cymetra).
  • PROFIL I (πολυοξυαιθυλένιο, πολυοξυπροπυλένιο).
  • Κόκκοι δεξτράνης σε εναιώρημα γέλης ΥΟ μη ζωικής προέλευσης(Reviderm Intra).

ΜΗ ΒΙΟΔΙΑΣΠΩΜΕΝΑ - ΜΟΝΙΜΑ
  • Πολυμερισμένο πολυτετραφθοριοαιθυλένιο (Gore-Tex).
  • Υγρή ενέσιμη σιλικόνη.
  • Πολυμεθυλμεθακρυλικό (Artecoll, Arteplast).
  • Πολυαιθυλμεθακρυλικό (Dermalive, Dermadeep).
  • Πολυακρυλαμίδια, πολυαλκυλιμίδες (Aquamid, Bio-alcamid, Bioformacryl).




ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΩΝ II

BIOΔΙΑΣΠΩΜΕΝΑ – ΜΗ ΜΟΝΙΜΑ


ΞΕΝΟΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ
(Δότης και λήπτης ανήκουν σε διαφορετικό είδος).
- Βόειο κολλαγόνο (Zyderm I, Zyderm II, Zyplast).
- Υαλουρονικό οξύ (Hylaform, Restylane).

ΟΜΟΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ (Δότης και λήπτης ανήκουν στο ίδιο είδος).
- Θεμέλια ουσία χορίου από πτωματικούς δότες (Dermalogen, Alloderm).
- Κονιορτοποιημένη μορφή του Alloderm (Cymetra).

ΑΥΤΟΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ (Δότης και λήπτης είναι το ίδιο άτομο).
- Αυτόλογο λίπος.
- Αυτόλογοι ινοβλάστες χορίου (Isolagen).
- Εξωκυττάρια θεμέλια ουσία του χορίου από το δέρμα του ίδιου του ασθενούς (Autologen).

ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ
- Σιλικόνη.
- Artecoll (πολυμεθυλμεθακρυλικό + βόειο κολλαγόνο).

- Dermalive, Dermadeep (πολυαιθυλμεθακρυλικό + ΥΟ).






Παρόλο που τα εμφυτεύματα με μακρά διάρκεια δράσης μπορούν να έχουν καλά αποτελέσματα σε αρκετές περιπτώσεις, είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς ότι αυτού του τύπου τα εμφυτεύματα δεν συγχωρούν λάθη και είναι λιγότερο ευέλικτα από τα εμφυτεύματα υαλουρονικού οξέος. 
Οι επιπλοκές που σχετίζονται με την εφαρμογή τους μπορεί να απαιτήσουν τη χρήση ενέσιμων κορτικοστεροειδών, θεραπεία με συστηματικά κορτικοστεροειδή, ή ακόμα και τη διενέργεια χειρουργικής επέμβασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. σε υπερδιόρθωση, ή φλεγμονώδη αντίδραση στα χείλη μετά από εφαρμογή ελαίου σιλικόνης, πολυμεθυλμεθακρυλικών μικροσφαιριδίων, υδροξυαίθυλο ή αιθυλομεθακρυλικού οξέος, υδροξυλαπατίτη, ή γέλης κολλαγόνου χοίρειου τύπου), οι επιπλοκές δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν με κανέναν τρόπο.

Σε αντίθεση με τα εμφυτεύματα αυτά, οι επιπλοκές από την εφαρμογή ενέσιμων εμφυτευμάτων υαλουρονικού οξέος θα παρέλθουν χωρίς παρέμβαση, ή μπορεί να επιταχυνθεί η παρέλευσή τους με ένεση υαλουρονιδάσης, ή τομή της προσβεβλημένης περιοχής με βελόνη μεγάλου διαμετρήματος και αναρρόφηση του υαλουρονικού οξέος.

Αν και η επιτυχία της θεραπείας για όλους τους τύπους ενέσιμων ενδοδερμικών εμφυτευμάτων στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ικανότητες του χειρουργού, η απόφαση για εμφύτευση υλικών με μόνιμη δράση απαιτεί προσεκτική σκέψη, καθώς και ιδιαίτερες ικανότητες χειρισμού και έγχυσης, συγκριτικά με τα μη μόνιμα εμφυτεύματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθούν μη μόνιμα εμφυτεύματα αρχικά και κατόπιν, εάν το επιθυμεί ο ασθενής, ο χειρουργός να προχωρήσει σε μόνιμη λύση. Επιπρόσθετα, δεδομένου ότι οι γραμμές του προσώπου μεταβάλλονται με την ηλικία, οποιοδήποτε είδος εμφυτεύματος, το οποίο παραμένει αμετάβλητο και δεν ακολουθεί τις μεταβολές του προσώπου στην πορεία του χρόνου, μπορεί να παρουσιάζει μία εκσεσημασμένη κλινική εικόνα. Για το λόγο αυτόν, ένα εμφύτευμα πολύ μακράς δράσης, το οποίο αρχικά παρείχε ικανοποιητικά αποτελέσματα, μπορεί τελικά να μη δείχνει φυσικό. Αυτός ο προβληματισμός αντιμετωπίζεται εν μέρει με την εισαγωγή εμφυτευμάτων πολύ μακράς διάρκειας δράσης, τα οποία όμως υφίστανται αναδιαμόρφωση σε κάποιο βαθμό, όσο το πρόσωπο γηράσκει, όπως είναι οι πολυμεθυλομεθακρυλικές μικροσφαίρες. Με τον τρόπο αυτό είναι δυνατό να διατηρείται μια φυσική όψη, βέβαια με την προϋπόθεση ότι τα εμφυτεύματα αυτά είχαν τοποθετηθεί σωστά αρχικά. Τέλος, ο ιατρός θα πρέπει να έχει υπόψη ότι ανεπιθύμητες αντιδράσεις από τη χρήση μόνιμων σκευασμάτων μπορεί να παρουσιαστούν σχετικά σύντομα (όχι περισσότερο από 1 χρόνο μετά την εμφύτευση), σε ενδιάμεσο διάστημα (έως και 6 χρόνια μετά, π.χ. μετά την ένεση συνδυασμού από διάφορες γέλες) και μακροπρόθεσμα (ως και 28 έτη μετά από την ένεση γέλης σιλικόνης).




Το ιδανικό υλικό εμφύτευσης πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένες ιδιότητες 

• Μη αλλεργιογόνο
• Αδρανές
• Βιοσυμβατό
• Στείρο
• Μη πυογόνο
• Μη καρκινογόνο
• Ανώδυνο για τον ασθενή
• Εύκολο στην παρασκευή και εμφύτευση
• Σταθερό
• Δύσκολο να μετακινηθεί μετά την εμφύτευση
• Ικανό να παραμείνει στους ιστούς χωρίς να προκαλέσει φλεγμονώδη αντίδραση
• Όχι υπερβολικά δαπανηρό
• Σύντομος χρόνος αποκατάστασης και επανόδου στη φυσιολογική κοινωνική ζωή του ασθενούς





Υαλουρονικό οξύ





Το υαλουρονικό οξύ είναι ένας φυσικός πολυσακχαρίτης. Είναι δομικά, φυσικά, χημικά και βιολογικά ταυτόσημο σε όλους τους ιστούς όλων των ειδών και αυτό το καθιστά την ιδανική ουσία για χρήση ως βιολογικό υλικό στην ιατρική και την αισθητική.
Ανευρίσκεται στη μεσοκυττάρια θεμέλια ουσία. Γεμίζει το χώρο μεταξύ των κολλαγόνων και των ελαστικών ινών. Υψηλές συγκεντρώσεις του ανευρίσκονται στον συνδετικό ιστό, στο υγρό που περιβάλλει τον οφθαλμό, στους αρθρικούς χόνδρους, στο αρθρικό υγρό και στις κολλαγόνες και ελαστικές ίνες του δέρματος.




Το υαλουρονικό οξύ στη φυσική του μορφή έχει βραχύ χρόνο ημίσειας ζωής (1-2 ημέρες) στον συνδετικό ιστό. Επομένως στην πρωταρχική του μορφή το υαλουρονικό οξύ δεν έχει επαρκή
αντίσταση στην αποδόμηση ώστε να χρησιμοποιηθεί για την αύξηση των μαλακών μορίων.
Ωστόσο με τη βοήθεια της διαδικασίας δημιουργίας διασταυρούμενων δεσμών (cross-linking) μεταξύ των αλυσίδων του πολυσακχαρίτη, έχουν παρασκευαστεί παράγωγα του φυσικού αυτού πολυμερούς με παρόμοιες ιδιότητες. Δημιουργείται ένα αδιάλυτο στο νερό κολλοειδές (viscoelastic gel), το οποίο διατηρεί τη βιοσυμβατότητα και τις βιολογικές ιδιότητες της φυσικής ουσίας και παρέχει παρατεταμένο χρόνο παραμονής στο χόριο. Όσο περισσότεροι οι διασταυρούμενοι δεσμοί τόσο μεγαλύτερη η γλοιότητα και τόσο πιο αδιάλυτη είναι η γέλη

Χρησιμοποιείται για τη διόρθωση των λεπτών επιφανειακών ρυτίδων γύρω από τα μάτια και το στόμα, για τη διόρθωση των βαθιών ρινοπαρειακών πτυχών και των ρυτίδων του γέλιου, για τη διόρθωση των ρυτίδων της γωνίας του στόματος, των κάθετων γραμμών - ρυτίδων που σχηματίζονται κάτω από τις γωνίες του στόματος (γραμμές μαριονέτας), που δίνουν μία θλιβερή ή θυμωμένη έκφραση στο πρόσωπο, για τον τονισμό του περιγράμματος των χειλιών, για τις ρυτίδες του μετώπου και του μεσοφρύου, αλλά και για τη διαμόρφωση του περιγράμματος του προσώπου (μάγουλα, ζυγωματικά κλπ). Έτσι μπορεί να δώσει όγκο και περίγραμμα σε λεπτά χείλη ή σε ένα ατροφικό πρόσωπο, να κάνει τα φρύδια πιο γεμάτα, εκφραστικά και νεανικά, να αυξήσει ένα μικρό υποπλαστικό πηγούνι, να δώσει σχήμα σε μια μικρή μύτη και γενικά να διορθώσει ατροφικές ουλές ακμής, σημάδια και μικροατέλειες σχήματος και ασυμμετρίας στο πρόσωπο.


Το υαλουρονικό οξύ (ΥΟ) ενδείκνυται για τη διόρθωση:

i.
μέτριου έως μεγάλου βάθους ρυτίδων και αυλάκων του δέρματος του προσώπου, όπως είναι οι ρινοχειλικές αύλακες, αλλά και 
ii. ατελειών του περιγράμματος του προσώπου, 
iii. ουλών από ακμή ή ατροφικών ουλών, 
iv. για τη διαμόρφωση του περιγράμματος και του όγκου των χειλέων και 
v. για την αποκατάσταση του όγκου των παρειών.


Η αποκατάσταση του περιγράμματος και του όγκου του προσώπου αποτελεί την πρώτη και, ακόμη και σήμερα, συνηθέστερη ένδειξη εφαρμογής του υαλουρονικού οξέος στην αισθητική ιατρική. Οι περιοχές που μπορούν να διορθωθούν αφορούν κυρίως στο μέσο τμήμα του προσώπου, χωρίς όμως να περιορίζονται σε αυτό. 


Το υαλουρονικό οξύ αποτελεί ενέσιμο υλικό πρώτης επιλογής για τις ακόλουθες περιοχές

  • Ρινοπαρειακές αύλακες 
  • Ρυτίδες μαριονέττας και γωνιών στόματος 
  • Ρυτίδες ύπνου 
  • Πώγωνας 
  • Ζυγωματικά 
  • Κροταφικές περιοχές 
  • Χείλη 
  • Φίλτρο 
  • Λοβίο ωτός 
  • Παρειά και κάτω βλεφαρικό έλλειμμα πληρότητας (hollow) 

Στις ακόλουθες περιοχές το υαλουρονικό οξύ αποτελεί σκεύασμα δεύτερης επιλογής (εύκολη και άμεση μέθοδος, όχι απόλυτα αποτελεσματική)

  • Δυναμικές ρυτίδες κυρίως στο άνω τριτημόριο του προσώπου 
  • Κάθετες ρυτίδες γύρω από το άνω και κάτω χείλος 
  • Περιοφθαλμικές ρυτίδες 
  • Μεσόφρυο 
  • Βλέφαρα 
  • Γωνία της κάτω γνάθου 
  • Μικρά Ελλείμματα στην περιοχή της ρινός 
  • Εκτεταμένες ουλές με εισολκή τους 

Αντίθετα, αποτελεί αντένδειξη η εφαρμογή υαλουρονικού οξέος σε μη διατατές ουλές, στην περιοχή του λαιμού, καθώς και σε θέσεις όπου έχει προηγηθεί εφαρμογή μόνιμων ή άγνωστων ενέσιμων υλικών, τα οποία είναι ακόμη ψηλαφητά.

Το υαλουρονικό οξύ είναι ενέσιμη θεραπεία που πραγματοποιείται εύκολα και όσες φορές χρειάζεται, για πολλά χρόνια. 

Το υαλουρονικό οξύ διατίθεται σε διάφορες πυκνότητες ώστε να είναι κατάλληλο για όλα τα είδη ρυτίδων. Υπάρχουν εμφυτεύματα πιο παχύρρευστα που χρησιμοποιούνται για ανόρθωση των ζυγωματικών και σμίλευση του οβάλ του προσώπου, ενώ άλλα πολύ πιο λεπτόρρευστα που χρησιμοποιούνται σε ρυτίδες άνω χείλους, για διόρθωση του σχήματος των χειλιών, για ρυτίδες περιστοματικά και πολλές άλλες εφαρμογές.
Τα διαφoρετικά πρoϊόντα επαύξησης των μαλακών ιστών πoυ κυκλoφoρoύν σήμερα στην αγoρά είναι υψηλής απόδoσης και τα τμήματα έρευνας και ανάπτυξης των διαφόρων εργαστηρίων συνεχίζoυν να εργάζoνται για να αναπτύξoυν νέα πρoϊόντα και να βελτιώσoυν τα ήδη υπάρχoντα.

Τα τελευταία χρόνια επίσης χρησιμοποιούμε ατραυματικές μικροκάνουλες για τις εγχύσεις σε περιοχές όπως οι δακρυϊκές αύλακες, τα ζυγωματικά, τα χείλη, οι ρινοπαρειακές αύλακες, η γραμμή του σαγονιού, ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους και τις μελανιές που μπορεί να προκληθούν από τις ενέσεις. Επίσης με τη χρήση κάννουλας μπορούμε να δουλέψουμε από ένα σημείο εισόδου σχεδόν το ήμισυ του προσώπου.

Η θεραπεία θα πρέπει να εξατομικεύεται λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως: το κοινωνικό προφίλ του ασθενούς, η οικονομική του δυνατότητα, οι αισθητικές του προτιμήσεις, οι προσδοκίες, το πάχος του δέρματος και η υφή του, η περιοχή του προσώπου που πρέπει να αποκατασταθεί, η ηλικία του ασθενή και η εθνικότητά του. Επιπλέον, ο ιατρός θα πρέπει να συζητήσει με τον ασθενή i. την πιθανότητα να προβεί και σε άλλες συμπληρωματικές θεραπείες, όπως είναι η ένεση βοτουλινικής τοξίνης στην περιοχή της εμφύτευσης (σκόπιμο είναι να προηγείται η έκχυση τοξίνης 10 -15 ημέρες, προκειμένου να έχει ολοκληρωθεί η δράση της), αλλά και ii. την ανάγκη μιας χειρουργικής επέμβασης, όπως επίσης να αναλύσει εκτενώς τη διάρκεια του αποτελέσματος, τα οφέλη και τους κινδύνους για κάθε επιλογή.

Τα αποτελέσματα είναι άμεσα ορατά, όμως το αν θα χρειαστεί συμπληρωματική θεραπεία για το ιδανικό αποτέλεσμα, θα φανεί μετά από 2 περίπου εβδομάδες όταν θα έχει υποχωρήσει το οίδημα. 
Τα αποτελέσματα διαρκούν μέχρι και 12 μήνες.

Το ενέσιμο υαλουρονικό οξύ μπορεί εύκολα να εξουδετερωθεί εφόσον αυτό κριθεί σκόπιμο, με την έγχυση της υαλουρονιδάσης. Η υαλουρονιδάση είναι ένα υδατοδιαλυτό πρωτεϊνικό ένζυμο που δρα μόνο στο σημείο της έγχυσής της προκαλώντας την υδρόλυση και καταστροφή του υαλουρονικού οξέος.


Ποιος ο ρόλος του ΥΟ στον οργανισμό;

• Ενυδατώνει το δέρμα και διατηρεί τον όγκο του.
• Είναι υδρόφιλη ουσία και έχει την ικανότητα να κατακρατά μεγάλες ποσότητες νερού (1000 φορές το βάρος του).
 Βοηθά στην καλύτερη σύνδεση των ινών κολλαγόνου και ελαστίνης.
• Δρα σαν προστατευτικός και λιπαντικός παράγοντας έναντι μηχανικών και χημικών κακώσεων.
• Παρέχει έναν μηχανισμό μεταφοράς θρεπτικών ουσιών από την κυκλοφορία του αίματος στα ζώντα
κύτταρα του δέρματος.


Με την πάροδο του χρόνου, είτε μέσω της φυσιολογικής διαδικασίας της γήρανσης, είτε μέσω της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η ρύπανση και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, οι φυσικές αποθήκες του ΥΟ στο σώμα αποδομούνται και καταστρέφονται, το δέρμα χάνει τον όγκο του και εμφανίζονται οι ρυτίδες


ΓΙΑΤΙ ΧΡΗΣΙΜOΠOΙOΥΜΕ ΥΑΛOΥΡOΝΙΚO OΞΥ;

Όλοι οι ιατρoί, αναζητoύμε εμφυτεύματα πoυ να εξασφαλίζoυν τόσo ασφάλεια όσo και απoτελεσματικότητα στην απoκατάσταση των ρυτίδων και την απoκατάσταση τoυ περιγράμματoς τoυ πρoσώπoυ. Τo υαλoυρoνικό oξύ είναι μια χημική ένωση πoυ ανταπoκρίνεται πλήρως σε αυτές τις δύo πρoϋπoθέσεις.
Αυτό τo μόριo, πoυ υπάρχει σε φυσική κατάσταση στo δέρμα μας και εκκρίνεται από τoυς ινoβλάστες, εξαφανίζεται με τo χρόνo και τη γήρανση. Τo υαλoυρoνικό oξύ είναι μια γλυκoζαμινoγλυκάνη πoυ απoτελεί μέρoς της δoμής πoυ απαιτείται για την αναδόμηση των ιστών και μια από τις κυριότερες λειτoυργίες τoυ στo χόριo είναι να διατηρεί την υδάτωση των ιστών (ενεργώντας ως παράγoντας πoυ κατακρατεί νερό).
Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χoρήγηση μιας πηγής αντικατάστασης τoυ υαλoυρoνικoύ oξέoς για να απoκατασταθεί η ικανoπoιητική υδάτωση των δερματικών ιστών πoυ έχoυν υπoστεί βλάβες από τις θραύσεις τoυ δέρματoς πoυ πρoκαλoύν oι εκφράσεις τoυ πρoσώπoυ. Η λύση αυτή, πoυ περιλαμβάνει ένεση εξωγενoύς υαλoυρoνικoύ oξέoς για τo γέμισμα των ρυτίδων χρησιμoπoιείται πλέoν με επιτυχία εδώ και αρκετά χρόνια.
Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσo, ότι για να έχoυμε ικανoπoιητική χρoνική διάρκεια απoτελέσματoς, τo χρησιμoπoιoύμενo εμφύτευμα πρέπει να έχει επαρκή συγκέντρωση και να είναι σταυρoσυνδεδεμένo:

- όσo υψηλότερη είναι η συγκέντρωση τoυ υαλoυρoνικoύ oξέoς, τόσo βραδύτερα απoδoμείται [Piacquadio D, Jarcho M, Goltz R: 1997]

- τo μη σταυρoσυνδεδεμένo υαλoυρoνικό oξύ έχει διάρκεια ζωής μόλις μερικών ημερών στo σώμα. Πρέπει συνεπώς να είναι σταυρoσυνδεδεμένo, δηλαδή τα μόρια πρέπει να δεσμεύoνται τo ένα στo άλλo για να είναι ανθεκτικότερα στην απoδόμηση.



Ενδείξεις

Το Υαλουρονικό οξύ εφαρμόζεται για την αποκατάσταση των ρυτίδων και των βαθύτερων πτυχώσεων του προσώπου αλλά και για περιοχές του προσώπου που έχουν ατροφήσει ή έχουν αδειάσει από μαλακούς ιστούς.

• Αφού προηγηθεί θεραπεία με τοξίνη της αλλαντίασης (Botox, Dysport), για τις υπολειπόμενες στατικές ρυτίδες του μετώπου ή του μεσόφρυδου ή για τις ρυτίδες γύρω από τα μάτια(πόδι της χήνας).
• Διόρθωση ατελειών του περιγράμματος του προσώπου.
• Αύξηση του όγκου των ζυγωματικών
• Ουλές ακμής και άλλες διατάσιμες ατροφικές ουλές του προσώπου.
• Διαμόρφωση χειλιών(βελτίωση του περιγράμματος, αύξηση του όγκου)
• Ρυτίδες προσώπου: μέτωπο, μεσόφρυο, περιοφθαλμικές, περιστοματικές (κάθετες ρυτίδες ή ρυτίδες των καπνιστών, γωνίες των χειλιώνγραμμές της μαριονέττας, μονιλιακή συγχειλίτιδα)
• Ρινοπαρειακές αύλακες.
• Εμβύθιση παρειών.
• Βελτίωση της εικόνας της μύτης ή του πηγουνιού ή του περιγράμματος της κάτω γνάθου
• Βελτίωση της περιοχής κάτω από το κάτω βλέφαρο, μαύροι κύκλοι.

Ανάλογα με την εφαρμογή μπορούμε να επιλέξουμε υλικό με διαφορετικά χαρακτηριστικά ελαστικότητας, ρευστότητας ή και διάρκειας, που θα μας επιτρέψει τη διόρθωση προβλημάτων σε διάφορες περιοχές του προσώπου, με διαφορετικού πάχους ιστούς από πάνω αλλά και σε διαφορετικές ηλικίες.

* Το υαλουρονικό οξύ είναι κατάλληλο για ασθενείς αλλεργικούς στο βόειο κολλαγόνο.
** Το υαλουρονικό οξύ θεωρείται σήμερα το πιο ασφαλές βιοδιασπώμενο προϊόν με πολύ σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες της τάξης του 0.6%. 


ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ ΥΑΛΟΥΡΟΝΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ

Το ενέσιμο ΥΟ εισήχθη στην ευρωπαϊκή αγορά το 1996 για τη διόρθωση των ρυτίδων του προσώπου.
Δύο τύποι ΥΟ : 
  1. Ζωικής προέλευσης, 
  2. Μη ζωικής προέλευσης (NASHA).

ΧΑΜΗΛΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΥΟ
Hylaform Fine Line / Restylane Fine Line / Juvederm 18
Επιφανειακές ρυτίδες: ρυτίδες καπνιστών, περιοφθαλμικές ρυτίδες (πόδι της χήνας).
Έγχυση στο άνω στρώμα του χορίου.
Διάρκεια 2-3 μήνες 

ΜΕΣΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΥΟ

Hylaform / Restylane / Juvederm 24
Βαθύτερες ρυτίδες: ρυτίδες μεσοφρύου, γωνίες στόματος. Χείλη ( Γέμισμα, όγκος, περίγραμμα). 
Έγχυση στο μέσο στρώμα του χορίου.
Διάρκεια 4-6 μήνες.

ΥΨΗΛΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΥΟ

Hylaform Plus / Perlane / Juvederm 30
Πολύ βαθιές ρυτίδες (Αύλακες): ρινοπαρειακές αύλακες. Χείλη (Γέμισμα. Όγκος). Περίγραμμα προσώπου, μάγουλα, πηγούνι.
Έγχυση στο βαθύτερο στρώμα του χορίου και/ή στο ανώτερο στρώμα του υποδόριου ιστού.
Διάρκεια μέχρι 12 μήνες.

Το Juvederm® VOLUMA® έχει αναπτυχθεί ειδικά για την αποκατάσταση του χαμένου όγκου του προσώπου, π.χ. του όγκου στα ζυγωματικά, μάγουλα, και στο πηγούνι.
Ενώ τα άλλα υλικά γεμίσματος, όπως τα Juvederm® ULTRA προσφέρουν άριστα αποτελέσματα όταν εφαρμόζονται στις λεπτές γραμμές και τις ρυτίδες γύρω από το στόμα, τη μύτη και τα μάτια, το Juvederm® ULTRA 4 και το Juvederm® VOLUMA® είναι πολύ καλύτερα προσαρμοσμένα στην πλήρωση μεγάλων ελλειμμάτων όγκου στο πρόσωπο (volumising).
Λόγω του ότι περιέχει 0,3% λιδοκαΐνη, η ενόχληση από την διαδικασία της έγχυσης, είναι σημαντικά μειωμένη και η διαδικασία έγχυσης γίνεται μια πιο άνετη εμπειρία.


Εμπορικά διαθέσιμα σκευάσματα : 

1) Hylaform (5,5mg/ml ΥΟ)
Hylaform Fine Line
Hylaform Plus
Hylaform
2) Restylane (20mg/ml ΥΟ)
Restylane Touch (Fine Line)
Restylane
Perlane
SubQ
3) Juvederm. Juvederm 18, 24, 30. 
Τα εμφυτεύματα Juvederm έχoυν και τα δύo χαρακτηριστικά ενός εμφυτεύματος. Έχουν επαρκή συγκέντρωση και είναι σταυρoσυνδεδεμένα. Τo Juvederm 30 είναι τo περισσότερo σταυρoσυνδεδεμένo της σειράς αυτής και η συγκέντρωση τoυ υαλoυρoνικoύ oξέoς στo Juvederm 24 και στo Juvederm 30 είναι 24mg/g.
Επιπλέoν, τα εμφυτεύματα χoρηγoύνται με τη μoρφή 2 x 0,6ml συρίγγων ανά κoυτί, δηλαδή 1,2ml ανά ασθενή. Η πoσότητα αυτή είναι επαρκής για τη θεραπεία 2 έντoνων ρινoχειλικών αυλάκων ή ακόμα και για πλήρη θεραπεία πρoσώπoυ. Είναι σημαντικό για εμάς, ως ιατρoί, να μην είμαστε αναγκασμένoι να «κάνoυμε oικoνoμία» στo πρoϊόν, για να είναι ικανoπoιημένoι oι ασθενείς από την πρώτη κιόλας συνεδρία και σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας.
4) AcΗyal (Διάλυμα 1% νατριούχου άλατος ΥΟ - Ιαπωνικό προϊόν)
5) Hylan Rofilan Gel (ΥΟ, για τη διασταυρούμενη σύνδεση χρησιμοποιείται φυσικό οξύ αντί χημικής ουσίας).
6) Teosyal (Meso, 30G, 27G)
7) Captique

DERMALIVE, DERMADEEP : 
περιέχουν υαλουρονικό οξύ ως φορέα της συνθετικής ουσίας.

SYNVISC: συμπυκνωμένη μορφή ΥΟ, χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος.

HYLΑFΟRM 
Ζωικής προέλευσης (Λειρί του κόκορα): Παρασκευάζεται από την εταιρεία GENZYME BIOSURGERY και διανέμεται από την εταιρεία INAMED AESTHETICS.
Πήρε πρόσφατα έγκριση από τον FDA των Η.Π.Α.
Συγκέντρωση υαλουρονικού οξέος 5,5mg/ml.

3 διαφορετικές πυκνότητες υαλουρονικού οξέος για ρυτίδες διαφορετικού βάθους.
- HYLAFORM FINE LINE
- HYLAFORM
- HYLAFORM PLUS

RESTYLANE
Μη ζωικής προέλευσης σταθεροποιημένο υαλουρονικού οξέος (NASHA Gel): Παράγεται από καλλιέργειες μη παθογόνων στρεπτόκοκκων (str. equi ή str. zooepidemicus).
Παρασκευάζεται από την εταιρεία Q-MED (UPSALA, SWEDEN). Πήρε πρόσφατα έγκριση από τον FDA των Η.Π.Α.
Συγκέντρωση υαλουρονικού οξέος 20mg/ml.

4 διαφορετικές πυκνότητες υαλουρονικού οξέος για ρυτίδες διαφορετικού βάθους.
- RESTYLANE Touch ( FINE LINE )
- RESTYLANE
- PERLANE
- RESTYLANE SubQ
Διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το μέγεθος των σωματιδίων υαλουρονικού οξέος, που εκφράζεται ως αριθμός σωματιδίων ανά ml.

Είδη Restylane®;
  • Το Vital Restylane® για πολύ λεπτές ρυτίδες και βαθιά ενυδάτωση.
  • Το Perlane Restylane® για διόρθωση αυλακώσεων σε παχύ δέρμα, όπως τις ρινοχειλικές ρυτίδες.
  • Το Touch Restylane® για λεπτές ρυτίδες γύρω από τα μάτια.
  • Το Restylane® Sub-Q για αύξηση ζυγωματικών ή πηγουνιού ή γέμισμα σε ατροφικές παρειές.
  • Το Restylane® το κλασσικό για μέτριες ρυτίδες.
  • Το Restylane® Lipp για αύξηση ή βελτίωση χειλιών.

Για το υαλουρονικό οξύ μη ζωικής προέλευσης δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης ιών, prions, ή άλλων ζωικών “σωματιδίων”. Εάν υπάρχει δυνητικά τέτοιος κίνδυνος για το υαλουρονικό οξύ ζωικής προέλευσης δεν έχει αναφερθεί







Αντενδείξεις

• Γνωστή αλλεργία στο Υαλουρονικό Οξύ
• Ιστορικό παθήσεων όπως αυτοάνοσες νόσους.
 Θεραπεία με omalizumab (XOLAIR) ή α- ιντερφερόνη.
• Ανοσοκατασταλτικές θεραπείες
• Ασθενείς που έχουν υποστεί θρομβοεμβολικά επεισόδια
• Ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή
• Λήψη ασπιρίνης, προϊόντων που περιέχουν ασπιρίνη, προϊόντων που αναστέλλουν την αιμοπεταλιακή λειτουργία, όπως τα μή-στεροειδή αντιφλεγμονώδή φάρμακα και βιταμίνη Ε για 7 - 10 μέρες πριν τήν έγχυση.
• Συνιστάται να μην ενίεται σε θέση που είχε εμφυτευτεί παλαιότερα ένα μη απορροφούμενο προϊόν.
• Εγκυμοσύνη, γαλουχία.
• Περιοχές με φλεγμονή ή λοίμωξη δέρματος(ακμή ή έρπητα) 
• Τάση για ανάπτυξη υπερτροφικών ουλών.
• Να μην συνδυάζεται με laser, δερμοαπόξεση ή chemical peeling. 
Ιδιαίτερα στην περίπτωση του laser, είναι καλό να προηγείται η εφαρμογή laser του υαλουρονικού, ή να απέχει η εφαρμογή του υαλουρονικού κατά τουλάχιστον 2-3 εβδομάδες καθώς η άμεση εφαρμογή laser, θα μπορούσε να επιταχύνει την απορρόφηση του υλικού.
• Ηλικία κάτω των 18 ετών
• Μη ρεαλιστικές προσδοκίες του ασθενούς.
• Ασθενείς με ψυχολογικές διαταραχές.

* Απαραίτητη η ενυπόγραφη συναίνεση του ασθενούς (Consent).


Πόσο ασφαλής είναι η θεραπεία με Υαλουρονικό οξύ;

Το ενέσιμο Υαλουρονικό οξύ, όπως έχει ήδη αναφερθεί, είναι φυσικό συστατικό του δέρματος και αποτελεί προϊόν βιοσύνθεσης δηλαδή δεν είναι ζωικής προέλευσης αλλά μικροβιακής. Έτσι, είναι πολύ σπάνια η εμφάνιση αλλεργικής αντίδρασης, καθώς το υλικό δεν έχει παρουσία ζωικής πρωτεΐνης και άρα δεν χρειάζεται να προηγηθεί τεστ ευαισθησίας. Επιπλέον εάν κριθεί σκόπιμο, είναι δυνατή η εξουδετέρωση του υαλουρονικού οξέος με υαλουρονιδάση. Όλα τα στοιχεία αυτά έχουν κάνει το Υαλουρονικό οξύ μιά δημοφιλή ενέσιμη θεραπεία .



Πόσο διαρκούν τα εμφυτεύματα ΥΟ;

• Τα εμφυτεύματα υαλουρονικού οξέος δεν είναι μόνιμα. 
 Όπως το φυσικό υαλουρονικό οξύ, το συνθετικό υαλουρονικό οξύ από τη στιγμή που θα εμφυτευτεί στο δέρμα θα αποδομηθεί σταδιακά και θα απορροφηθεί από το σώμα. 
 Στις περισσότερες περιπτώσεις διαρκεί από 3 έως 9 μήνες. 
 Επανάληψη ή top-up treatmentς είναι απαραίτητες για τη διατήρηση του αρχικού αποτελέσματος. 
 Συνήθως απαιτούνται 2 ή 3 θεραπείες το έτος. 



ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΜΦΥΤΕΥΣΗΣ

Η τεχνική των πoλλαπλών νυγμών (multipuncture technique) δεν επιτρέπει στo πρoϊόν να ενίεται oμoιόμoρφα, έτσι συνήθως πρoτιμώ την τεχνική της γραμμικής oπισθoδρoμικής κατεύθυνσης (linear retro-tracking technique).
Η τεχνική της υπέρθεσης (superposition technique), πoυ περιλαμβάνει θεραπεία τoυ βαθέoς και τoυ επιφανειακoύ χoρίoυ ταυτόχρoνα ή σε διαδoχικές συνεδρίες, είναι κατάλληλη ιδιαίτερα για τη θεραπεία των ρινoχειλικών αυλάκων. Για ιδανική διόρθωση, τo Juvederm¨ 30 μπoρεί να ενεθεί στo μέσo/βαθύ χόριo, τo Juvederm¨ 24 στo μέσo/επιφανειακό χόριo και τo Juvederm¨ 18 στo επιφανειακό χόριo.
Χρησιμoπoιώ την τεχνική της διασταυρoύμενης διαγράμμισης (cross-hatching technique), πoυ περιλαμβάνει oμoιoγενή κάλυψη της περιoχής θεραπείας, μόνo για τις δύσκoλες, ευαίσθητες περιoχές, όπως τις κρoταφικές περιoχές (πόδι χήνας), τις περιστoματικές γραμμές και τις παρειακές περιoχές. 

Δεν χρησιμoπoιώ τις βελόνες πoυ παρέχει o παρασκευαστής για τη χoρήγηση των ενέσεων. Έχω μάθει από την εμπειρία μoυ να χειρίζoμαι τις μακριές βελόνες των 20 mm, πoυ μoυ επιτρέπoυν να περιoρίζω τoν αριθμό των περιoχών ένεσης. Περιoρίζoντας τα σημεία διείσδυσης της βελόνας, μειώνoνται τα αιματώματα στo εύθραυστo δέρμα. Η χρησιμoπoίηση μακρύτερων βελoνών επίσης μoυ δίνει τη δυνατότητα να εμφυτεύω τo πρoϊόν πιo oμoιόμoρφα. 
Για ορισμένες περιοχές χρησιμοποιώ στρογγυλές βελόνες που δεν κόβουν και έχουν την οπή στο πλάι(κάνουλες) για να αποφεύγονται τελείως οι τραυματισμοί αλλά και οι εκχυμώσεις στην περιοχή.
Επίσης ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από τα μάτια, που μια έγχυση μέσα σε αγγείο θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες, είναι πολύ καλύτερα να χρησιμοποιούνται οι στρογγυλές βελόνες με την οπή στο πλάι(ατραυματικές κάνουλες), που αναφέρθηκαν, καθώς δεν τραυματίζουν και δεν έχουν συσχετισθεί με τέτοια προβλήματα.
Επίσης με τη χρήση κάννουλας μπορούμε να δουλέψουμε από ένα σημείο εισόδου, σχεδόν το ήμισυ του προσώπου.











Τα χείλη, η ανατoμική περιoχή τη βελτίωση της oπoίας ζητoύν συχνότερα oι ασθενείς κατά τη συμβoυλευτική επίσκεψη, είναι ένα σημείo ευαίσθητo πoυ απαιτεί μεγάλη πρoσoχή.
Στη διόρθωση αυτή, είναι σημαντικό να μην «τoνίζoυμε» υπερβoλικά τo χείλoς. Η θεραπεία δεν πρέπει να «τραβάει» τo βλέμμα, πρέπει να είναι όσo τo δυνατό φυσικότερη και να σέβεται τη φυσιoγνωμία τoυ πρoσώπoυ. Η θεραπεία πρέπει να συνίσταται περισσότερo σε αναδιαμόρφωση των πρoβληματικών ιστών μάλλoν παρά σε υπερβoλική αύξηση τoυ όγκoυ, πoυ δεν σέβεται τη φυσική κατάσταση.
Ανάλoγα με τη διαταραχή των βλεννoγόνιων και βλεννoγoνoδερματικών ιστών, χρησιμoπoιείται συγκεκριμένη τεχνική:
- Βλεννoγoνoδερματική γραμμή: για τη διόρθωση αλλαγών τoυ περιγράμματoς.
- Περιστoματικές γραμμές: για τη θεραπεία και πρόληψη της ευθραυστότητας σε αυτή την περιoχή.
- Oριo χειλιών μεταξύ δέρματoς-βλεννoγόνoυ: διάφoρες τεχνικές ανάλoγα με τη μoρφoλoγία τoυ χείλoυς και τo στάδιo γήρανσης τoυ χείλoυς.




ΠΙΝΑΚΑΣ: ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΦΥΤΕΥΣΗΣ

• Διάρκεια εμφύτευσης 20 λεπτά – 1 ώρα με ελάχιστη ταλαιπωρία του ασθενούς.
• Τεχνική των διαδοχικών παρακεντήσεων. Πολλαπλές εγχύσεις κατά μήκος της βλάβης.
• Γραμμική τεχνική. Εισαγωγή της βελόνας υπό τη βλάβη, το υλικό ενίεται καθώς σύρεται η βελόνα αργά προς τα πίσω.
 Τοπικό αναισθητικό συνήθως δεν χρειάζεται (εξαίρεση τα χείλη). Εάν χρειαστεί αναισθησία, εφαρμόζεται τοπικά μία αναισθητική κρέμα υπό κλειστή περίδεση για 1 ώρα περίπου πριν τη θεραπεία.
 Η έγχυση πρέπει να γίνει στο χόριο ή / και στο ανώτερο στρώμα του υποδόριου ιστού, σε διαφορετικό βάθος ανάλογα με την πυκνότητα του προϊόντος και το βάθος των ρυτίδων που πρόκειται να διορθωθούν.
• Δεν είναι απαραίτητη η υπερδιόρθωση

Γίνεται διόρθωση κατά 100% του προβλήματος και όχι υπερδιόρθωση. Εντούτοις σε κινητές περιοχές όπως είναι τα χείλη, επειδή το προϊόν διασπάται και απορροφάται πιο γρήγορα, μπορεί να γίνει μια ελαφρά υπερδιόρθωση αρχικά. Το 60% των ασθενών θα υποβληθεί σε μια επαναληπτική ένεση για τη διόρθωση μικρών ατελειών σε 2-4 εβδομάδες. Αν η έγχυση γίνει πολύ επιφανειακά στην επιδερμίδα και δημιουργηθεί ορατή προπέτεια, χορηγείται αμέσως το αντίδοτο του υαλουρονικού οξέως, η υαλουρονιδάση. Η υαλουρονιδάση προκαλεί την εξαφάνιση του υαλουρονικού οξέος σε 30 min περίπου και χορηγείται σε δόση10 IU.


Πώς εφαρμόζεται το υαλουρονικό οξύ


Αρχικά, συνήθως, εφαρμόζεται τοπικά αναισθητική κρέμα στα σημεία όπου θα γίνει η έγχυση του υαλουρονικού οξέος. Τα σύγχρονα ενέσιμα εμφυτεύματα περιέχουν επιπλέον λιδοκαΐνη, ουσία με τοπική αναισθητική δράση, με αποτέλεσμα η διαδικασία να είναι τελείως ανώδυνη. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην αποστείρωση της περιοχής πριν την εφαρμογή, μια που το Υαλουρονικό αποτελεί εμφύτευμα και μπορεί να μολυνθεί με αποτέλεσμα λοίμωξη των ιστών του προσώπου ή σε μικρού βαθμού λοίμωξη το σχηματισμό κοκκιώματος. Η έγχυση του υαλουρονικού οξέος γίνεται στο χόριο του δέρματος, που βρίσκεται κάτω από την επιδερμίδα, με τη χρήση πολύ λεπτής βελόνας. Το χόριο αποτελείται κυρίως από ίνες συνδετικού ιστού και είναι υπεύθυνο για τη θρέψη και στήριξη της επιδερμίδας. Το υαλουρονικό οξύ χρησιμοποιείται για το γέμισμα των ρυτίδων χειλιών (ρυτίδες του καπνιστή), των κάθετων γραμμών - ρυτίδων που σχηματίζονται κάτω από τις γωνίες του στόματος (γραμμές μαριονέτας), που δίνουν μία θλιβερή ή θυμωμένη έκφραση στο πρόσωπο και των ρινοπαρειακών αυλάκων. Επίσης, είναι ιδανικό για την αύξηση του όγκου σε λεπτά χείλη ή αποκατάστασης του χαμένου όγκου τους, λόγω της φυσικής διαδικασίας της γήρανσης.
Η ανάδρομη γραμμική τεχνική έγχυσης θα πρέπει να προτιμάται έναντι των διαδοχικών μικροεγχύσεων. Για την δημιουργία όγκου σε περιοχές όπως τα ζυγωματικά, το πηγούνι, τη γέφυρα της μύτης και τα χείλη, συνιστάται έγχυση του προϊόντος στο βαθύτερο στρώμα του δέρματος.

Τεχνικές έγχυσης του υαλουρονικού οξέος

Δεδομένου ότι υπάρχουν ρυτίδες και αύλακες με διαφορετικό σχήμα και βάθος, έχουν αναπτυχθεί διάφορες τεχνικές για την εμφύτευση του ΥΟ, οι οποίες περιλαμβάνουν: 

α) την παρακέντηση σε διαδοχικά σημεία κατά μήκος της βλάβης με στιγμιαίες πολλαπλές εγχύσεις υλικού (τεχνική των διαδοχικών παρακεντήσεων), 
β) την παρακέντηση σε διαδοχικά σημεία υπό τη βλάβη με παρατεταμένη έγχυση υλικού, καθώς η βελόνα αποσύρεται αργά προς τα πίσω (γραμμική τεχνική), 
γ) την έγχυση υλικού στο ίδιο σημείο υπό διαφορετικές γωνίες και 
δ) τη διασταυρούμενη έγχυση. 
(εικόνα). 


Εικόνα. Οι τεχνικές της έγχυσης του υαλουρονικού οξέος: (α) διαδοχικές παρακεντήσεις, (β) γραμμική τεχνική, (γ) έγχυση στο ίδιο σημείο υπό διαφορετικές γωνίες και (δ) διασταυρούμενη έγχυση.


Οι βασικότερες και συχνότερα χρησιμοποιούμενες τεχνικές είναι οι δύο πρώτες, με την έγχυση να πραγματοποιείται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βάθος (χόριο ή ανώτερο στρώμα υποδόριου ιστού), ανάλογα με το βάθος των ρυτίδων ή των αυλάκων και την πυκνότητα του εγχεόμενου υλικού. Όσο μεγαλύτερη πυκνότητα έχει το σκεύασμα υαλουρονικού οξέος, τόσο αυξάνεται το βάθος εμφύτευσης χωρίς να υπερβαίνει το ανώτερο στρώμα του υποδόριου ιστού. 
Η έγχυση ΗΑ μπορεί επίσης να γίνει σε στιβάδες (superposition technique), τοποθετώντας επιφανειακά εμφυτεύματα ΗΑ, σαν στιβάδα πάνω από τα πιο ισχυρά προϊόντα ΗΑ(στις μέτριου έως σοβαρού βαθμού ρινοπαρειακές πτυχές).


Η τεχνική της υπέρθεσης (superposition technique), πoυ περιλαμβάνει θεραπεία τoυ βαθέoς και τoυ επιφανειακoύ χoρίoυ ταυτόχρoνα ή σε διαδoχικές συνεδρίες, είναι κατάλληλη ιδιαίτερα για τη θεραπεία των ρινoχειλικών αυλάκων. Για ιδανική διόρθωση, τo Juvederm¨ 30 μπoρεί να ενεθεί στo μέσo/βαθύ χόριo, τo Juvederm¨ 24 στo μέσo/επιφανειακό χόριo και τo Juvederm¨ 18 στo επιφανειακό χόριo.

Η όλη διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από 20 λεπτά έως και μία ώρα σε περιπτώσεις όπου η εμφύτευση ΥΟ περιλαμβάνει πολλαπλές περιοχές του προσώπου. Επιπλέον, ανάλογα με το υλικό και το βάθος στο οποίο πραγματοποιείται η εμφύτευση, η διατομή της βελόνας ποικίλει από 27 -32 G και το μήκος της από 1,27 - 3,81cm. Εξαιτίας του ιξώδους των σκευασμάτων, αποτελεί συνήθη πρακτική για τον ασθενή να υποβληθεί σε κάποιο είδος τοπικής αναισθησίας πριν από την τοποθέτηση του υλικού (ιδίως εάν η εμφύτευση αφορά στα χείλη), όπως είναι η τοπική ψύξη, η χρήση νευροαποκλειστών, καθώς και η χρήση αναισθητικής κρέμας, η οποία εφαρμόζεται υπό κλειστή περίδεση για 1 ώρα πριν από τη θεραπεία.


Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤOΥ ΠΡΩΤOΚOΛΛOΥ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΚΑΝOΠOΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

Η θεραπεία μιας ρυτίδας πρέπει να σχεδιάζεται ως σειρά εμφυτεύσεων, σε δυo ή τρεις συνεδρίες με χρoνική απόσταση τεσσάρων και έξι εβδoμάδων μεταξύ τoυς και κατόπιν μια συνεδρία συντήρησης ανά εξάμηνo. 
Η δεύτερη συνεδρία μερικές εβδoμάδες αργότερα είναι σημαντική λόγω του τρόπου απoδόμησης τoυ υαλoυρoνικoύ oξέoς. 
Τo υαλoυρoνικό oξύ απoδoμείται μέσα στo σώμα με δυo κύριoυς μηχανισμoύς:
- από τις υαλoυρoνιδάσες, ειδικά ένζυμα
- από τις ρίζες υδρoξυλίoυ, πoυ δημιoυργoύνται με τη φλεγμoνή.
Η δραστηριότητα των ριζών υδρoξυλίoυ, πoυ είναι επικρατέστερη έναντι της δραστηριότητας των υαλoυρoνιδασών, πρoκαλείται τις ημέρες πoυ ακoλoυθoύν μετά την ένεση λόγω της φλεγμoνής. Είναι σημαντικό, για τo λόγo αυτό, η δεύτερη συνεδρία να λαμβάνει χώρα 4 έως 6 εβδoμάδες μετά την πρώτη.
Το πρωτόκoλλo περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα θεραπείας για τους ασθενείς, ειδικά πρoσαρμoσμένo στις ρυτίδες τoυς. Στoν πίνακα 1 παρoυσιάζεται ένα ενδεικτικό πρωτόκoλλo θεραπείας, ανάλoγα με τoυς τύπoυς των πρoς θεραπεία ρυτίδων.




Περίπoυ τo 12% των ασθενών δεν είναι ικανoπoιημένoι με τη θεραπεία. Η μη ικανoπoίηση oφείλεται κυρίως στη μη κατανόηση της χρησιμoπoιoύμενης τεχνικής και των περιoρισμών της. 
Σε μερικές περιπτώσεις (4%), η εμφυτευόμενη oυσία είναι δυνατό να έχει διάρκεια ζωής μικρότερη από την αναμενόμενη (3 μήνες). Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η θεραπεία εφαρμόζεται σε πoλύ αφυδατωμένo δέρμα: oι αρχικές δόσεις πoυ ενίενται απoρρoφώνται έτσι πoλύ γρήγoρα μέχρις ότoυ τo δέρμα επιτύχει εκ νέoυ ισoρρoπία με τo νέo τoυ επίπεδo υδάτωσης. Αντίθετα, η αντoχή τoυ πρoϊόντoς είναι εκπληκτική σε ένα 20% των περιπτώσεων, φτάνoντας τoυς 12 μήνες, ή ακόμα περισσότερo. Η αντoχή αυτή συνδέεται κυρίως με την εξαιρετική πoιότητα τoυ δέρματoς και την τακτική θεραπεία συντήρησης.


ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

1.
Σχετιζόμενες με την έγχυση (Injection related). Είναι οι πιο συχνές. Ερύθημα, οίδημα, άλγος, κνησμός, εκχύμωση. Αυτόματη υποχώρηση εντός 1 ή 2 ημερών.
2. Σχετιζόμενες με την ουσία (Substance related). Είναι σπάνιες. < 1/2000 θεραπείες.
Θεωρούνται αντιδράσεις υπερευαισθησίας και συνίστανται σε οίδημα και διήθηση στη θέση
εμφύτευσης.

Oι ανεπιθύμητες ενέργειες πoυ ακoλoυθoύν μετά τη θεραπεία εξαλείφoνται σχεδόν όλες αυτόματα. Μόνo λίγες περιπτώσεις χρειάζονται τη λήψη κoρτικoστερoειδών από τo στόμα για μερικές ημέρες και πολύ λίγες την εφαρμoγή τoπικoύ κoρτικoστερoειδoύς.

Η εμφύτευση ΥΟ είναι μια διαδικασία ελάχιστα επεμβατική κατά την οποία η διάμετρος της βελόνας συμβάλει σημαντικά στο πόσο θα επεκταθεί τοπικά το τραύμα. Όσο πιο μεγάλο ιξώδες έχει το εμφύτευμα, δηλαδή όσο πιο μεγάλο είναι το μέγεθος του μορίου του ΥΟ, αντίστοιχα μεγάλη πρέπει να είναι και η διάμετρος της βελόνας, η οποία όμως προκαλεί μεγαλύτερη απόσχιση του επιθηλίου και των δερματικών δομών και επακόλουθη τριχοειδική αιμορραγία, οίδημα και διέγερση του καταρράκτη της φλεγμονής. Επιπρόσθετα, η είσοδος της βελόνας μπορεί να σχετίζεται με λιγότερο ή περισσότερο τραύμα όταν ενίεται υπερκείμενα ή υποκείμενα ενός μυός, όπως για παράδειγμα στα χείλη ή σε μια βαθειά αύλακα που δημιουργείται έντονο οίδημα και εκχύμωση λόγω της υψηλής αγγειακής δικτύωσης αυτών των περιοχών. Αμέσως μετά την ένεση του εμφυτεύματος όλοι σχεδόν οι ασθενείς παρουσιάζουν σε κάποιο βαθμό τοπική αντίδραση όπως σημάδια από τη βελόνα, οίδημα και εκχύμωση.



Αλγόριθμος για την αντιμετώπιση και την πρόληψη των αναμενόμενων επιπλοκών κατά την εμφύτευση υαλουρονικού οξέος.


Μέτρια ερυθρότητα διάρκειας μιας ημέρας εμφανίζεται στo 5% των περιπτώσεων και κυρίως σε ασθενείς με ευαίσθητo δέρμα. Ελαφρά ερυθρότητα, πoυ εξαλείφεται και διαρκεί για μέσo χρoνικό διάστημα 15 έως 30 λεπτών, 
εμφανίζεται στo 30% των περιπτώσεων. Oίδημα μέτριας έντασης μπoρεί να αναπτυχθεί στις εύθραυστες περιoχές, στα περιγράμματα των ματιών και στα περιγράμματα των χελιών. Τα oιδήματα αυτά εξαλείφoνται με την εφαρμoγή ενός τoπικoύ σκευάσματoς και/ή πάγoυ. Oίδημα βραχείας διάρκειας (15 έως 30 λεπτών), πoυ εξαλείφεται αυτόματα ή με λίγo πάγo και σχετίζεται με τραυματισμό oφειλόμενo στη βελόνα, συνήθως παρατηρείται στα χείλη και γύρω από τo περίγραμμα τoυ ματιoύ. Κνησμός μέτριας έντασης και πλήρως ανεκτός, μπoρεί να παρατηρηθεί στα αντιδραστικά δέρματα. O κνησμός αυτός εξαφανίζεται αυτόματα. Ενα άχρωμo ίχνoς oρατό κάτω από την επιδερμίδα αναπτύσσεται περιστασιακά μετά από μια εξαιρετικά επιφανειακή ένεση ή υπερδιόρθωση σε σημεία όπoυ τo χόριo είναι λεπτότερo. Τo σημάδι αυτό εξαλείφεται πoλύ αργά. O ασθενής μπoρεί περιστασιακά να εμφανίσει ευαισθησία στην υπoβαλλόμενη σε θεραπεία περιoχή μετά από ένεση μεγάλης πoσότητας τoυ πρoϊόντoς. 
Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας ποικίλλουν στην κλινική τους εμφάνιση από δικτυωτού τύπου εξάνθημα, διηθημένα και βλατιδοκυστικά οζίδια έως σχηματισμό αποστήματος με αυτόματη ρήξη.


Κοκκιώματα στην περιοχή του μεσοφρύου

Ο παρακάτω πίνακας συγκρίνει τη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών όπως οζίδια και κοκκιώματα (βλάβες με φλεγμονή), οίδημα και μώλωπες, και μετακίνηση του υαλουρονικού σε μη επιθυμητό σημείο, σε διάφορα εμφυτεύματα υαλουρονικού οξέως για αποκατάσταση του όγκου του προσώπου (volumisers).




Μια υποκλινική κοκκιωματώδης φλεγμονή αποτελεί φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού στα εμφυτεύματα και καθίσταται κλινικά σημαντική ανάλογα με την έκταση, τη σοβαρότητα και τη διάρκεια εξέλιξής της. Ο κίνδυνος κοκκιωματώδους σχηματισμού παρατηρείται λιγότερο συχνά στα απορροφήσιμα εμφυτεύματα όπως αυτό του ΥΟ σε σχέση με τα μόνιμα εμφυτεύματα και συνήθως εμφανίζεται ως όψιμη αντίδραση υπερευαισθησίας. Τα μη ερυθηματώδη οζίδια που παρατηρούνται αμέσως μετά την ένεση είναι αποτέλεσμα άνισης κατανομής του προϊόντος. 



Αλγόριθμος για τις τοπικά εμφανιζόμενες άμεσες και όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας
εμφυτεύματος υαλουρονικού οξέος.


Η λοίμωξη τοπικά μπορεί να παρουσιαστεί ως ένα ή περισσότερα ερυθηματώδη ευαίσθητα οζίδια με στοιχεία φλεγμονής, όπως και τα οζίδια από όψιμη αντίδραση υπερευαισθησίας που μπορεί να έχουν ακριβώς την ίδια κλινική εικόνα. Για το λόγο αυτό πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως τα πρώτα μέχρι να τεθεί η διάγνωση της υπερευαισθησίας μετά από δερματικό τεστ. Η θεραπεία των κοκκιωμάτων βασίζεται κυρίως σε τοπικά ή συστηματικά κορτικοστεροειδή.

Τόσο οι γιατροί όσο και οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κοκκιωματώδους αντίδρασης από ξένο σώμα μετά από θεραπεία με omalizumab ενός μονοκλωνικού αντι-IgE αντισώματος που χρησιμοποιείται τελευταία για το σοβαρό επίμονο αλλεργικό άσθμα. Επίσης θα πρέπει να απαγορεύεται η εμφύτευση ΥΟ σε ασθενείς που λαμβάνουν α- ιντερφερόνη.


Ανεπιθύμητες ενέργειες
  1. Αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
  2. Σχηματισμός κοκκιωμάτων τύπου ξένου σώματος.
  3. Λοιμώξεις: - Αναζωπύρωση ερπητικής λοίμωξης.
  4.                 - Δεν έχει αναφερθεί βακτηριακή λοίμωξη.
  5. Οίδημα μη οφειλόμενο σε αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
  6. Δικτυωτή πελίδνωσπ ρινός.
  7. Ἀσηπτη θυλακίτιδα.
  8. Διαταραχές μελάγχρωσπς.
  9. Ακμοειδείς και κυστικές βλάβες.
  10. Αρτηριακή εμβολή.
  11. Σκληρομυξοίδημα
  12. Σαρκοείδωσπ σε ουλή μετά από έγχυση ΥΟ.

Επιπλοκές

Οποιοσδήποτε υπάρχει περίπτωση να προβεί σε διεξαγωγή εμφυτεύσεων, πρέπει να έχει μια εκτενή κατανόηση των πιθανών επιπλοκών που μπορεί να προκύψουν. Είναι πολύ σημαντικό να ενημερώνονται οι ασθενείς για τη θεραπεία στην οποία θα υποβληθούν και τις πιθανές ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Οι τελευταίες μπορεί να οφείλονται εξ ολοκλήρου στην τεχνική που λαμβάνει χώρα από τον θεραπευτή, όπως πολύ επιφανειακή εμφύτευση του υλικού, εν μέρει στην τεχνική που χρησιμοποιείται, όπως νέκρωση, ενδαγγειακές ενέσεις και λοιμώξεις ή ακόμα και καθόλου σε σχέση με την τεχνική που εφαρμόζεται, όπως ανοσολογικού τύπου φαινόμενα-όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας, κοκκιώματα από ξένο σώμα. Η κατανόηση των μειονεκτημάτων της χρήσης εμφυτευμάτων ΗΑ, όσο σπάνιες και να είναι αυτές, επιτρέπει την έγκαιρη και κατάλληλη διαχείριση των ανεπιθύμητων ενεργειών, γι' αυτό κρίνεται υψίστης σημασίας. Η φωτογραφική αποτύπωση πριν και μετά τη διαδικασία μπορεί να είναι πολύτιμη. Όπως με κάθε ενέσιμο προϊόν, η τοποθέτηση εμφυτεύματος ΗΑ μπορεί να προκαλέσει άμεσο ερύθημα και οίδημα και άμεση ή καθυστερημένη εκχύμωση. Μπορεί να γίνει σύσταση στους ασθενείς να σταματήσουν φάρμακα και φυτικά συμπληρώματα τα οποία μπορεί να συμβάλλουν στη δημιουργία εκχυμώσεων, εφόσον είναι αναγκαίο. Σε γενικές γραμμές, το ερύθημα, το οίδημα και η εκχύμωση υποχωρούν εντός μερικών ημερών έως και μια εβδομάδα μετά την ένεση. Κάποιοι συγγραφείς θεωρούν αυτές τις εκδηλώσεις ως φυσιολογικά και συχνά επακόλουθα της ένεσης, παρά ως επιπλοκές, καθώς είναι τόσο συχνές και σε κάποιο βαθμό, αναμενόμενες.

Άλλες πιο σοβαρές, λιγότερο συχνές επιπλοκές των ενέσεων ΗΑ περιλαμβάνουν ατέλειες του περιγράμματος, μετανάστευση προϊόντος, μια διαταραχή μελάγχρωσης μπλε χρώματος δευτερογενή, του φαινομένου Tyndall και σχηματισμό οζιδίων (μερικές φορές αναφερόμενα ως «ερυθηματώδη φλεγμονώδη ογκίδια»). Έχει επίσης αναφερθεί αγγειοοίδημα μετά από ένεση στα χείλη με ΗΑ. Όπως
και σε οποιαδήποτε διαδικασία στην οποία υπάρχει διείσδυση στο δέρμα, μπορεί να συμβεί μόλυνση
και θα πρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Συνιστάται προφύλαξη σε ασθενείς με συχνές εξάρσεις ιού του απλού έρπητα.
Η πιο επίφοβη από όλες τις επιπλοκές των ενέσιμων εμφυτευμάτων είναι ο αγγειακός αποκλεισμός
με επακόλουθη νέκρωση και ο πιθανός εμβολισμός από το εμφύτευμα, ο οποίος κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση. Παρότι δεν υπάρχει τρόπος να διασφαλισθεί η αποφυγή αυτών ή οποιασδήποτε άλλης από τις προηγουμένως αναφερθείσες επιπλοκές, υπάρχουν προφυλάξεις που θα πρέπει να λαμβάνονται για ελαχιστοποίηση των σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών. Μεταξύ αυτών, πρωταρχικά ξεχωρίζουν η βραδεία, προσεκτική ένεση και μια κατανόηση της ανατομίας του προσώπου. 

Σήμερα, οι περισσότεροι ιατροί χρησιμοποιούν ενδοδερμικά εμφυτεύματα υαλουρονικού οξέος, επειδή προσφέρουν άριστα αισθητικά αποτελέσματα με υψηλό δείκτη ικανοποίησης του ασθενή και με πολύ χαμηλή συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών. Ο χειρουργός θα πρέπει να έχει την ικανότητα να αποτρέψει την όποια παρενέργεια από τη χρήση του σκευάσματος, καθώς και να είναι σε θέση να αναγνωρίζει και να χειρίζεται τις επιπλοκές που μπορεί να αναπτυχθούν κατά τη θεραπεία ή μετά από αυτή. 

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από την εφαρμογή του ΥΟ διακρίνονται σε δύο κύριες κατηγορίες: 

α) Αυτές που σχετίζονται με την έγχυση του υλικού, στις οποίες περιλαμβάνονται η εμφάνιση ερυθήματος, οίδηματος, εκχύμωσης, άλγους ή αποχρωματισμός του δέρματος κατά τη στιγμή της έγχυσης και που υποχωρούν αυτόματα μετά την πάροδο 1 ή 2 ημερών και 
β) αυτές που σχετίζονται με το ίδιο το σκεύασμα, οι οποίες είναι σπάνιες (0,0005% έως και 0,42% των περιπτώσεων) και στην πλειοψηφία τους είναι αντιδράσεις υπερευαισθησίας, οξείες ή όψιμες, και προκαλούνται, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, από τα πρωτεϊνικά υπολείμματα που παραμένουν στο σκεύασμα μετά την επεξεργασία του. Σήμερα, με τη βελτίωση των διαδικασιών επεξεργασίας των σκευασμάτων, η συχνότητα εμφάνισής τους βαίνει μειούμενη. Οι οξείες αντιδράσεις υπερευαισθησίας εμφανίζονται με οίδημα, ερύθημα και άλγος, λίγες ημέρες μετά την εμφύτευση και υποχώρηση των συμπτωμάτων εντός 15 - 20 ημερών, ενώ οι όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας εμφανίζονται με ερυθρότητα, διήθηση στη θέση εμφύτευσης, εμφάνιση οζιδίων και άσηπτων αποστημάτων, μερικές εβδομάδες ή μήνες μετά την εμφύτευση, που υποχωρούν βραδέως (έως και 1 χρόνο μετά) και απαιτούν ειδική θεραπευτική αντιμετώπιση. Γενικά το υαλουρονικό οξύ δεν προκαλεί συστηματικές αντιδράσεις, ωστόσο στη βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις αγγειοοιδήματος και κνιδωτικού εξανθήματος μετά από εμφύτευση ΥΟ.


Κοκκίωμα ρινοπαρειακής πτυχής μετά από εμφύτευση σταθεροποιημένου μη ζωικής προέλευσης (NASHA) ΥΟ.


Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: η υποτροπή ερπητικής λοίμωξης μετά από εμφύτευση ΥΟ για αύξηση των χειλέων και η αρτηριακή εμβολή που εκδηλώνεται κλινικά με ωχρότητα, άλγος και νέκρωση στην περιοχή της εμφύτευσης. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την έγχυση του υλικού μπορούν να αποτραπούν ανάλογα με την εμπειρία του επεμβαίνοντος, με την αργή έγχυση, με συχνή αλλαγή της βελόνης και εξασφαλίζοντας ότι ο ασθενής δεν θα έχει λάβει ασπιρίνη, ΜΣΑΦ, βαρφαρίνη, βιταμίνη Ε, τικλοπιδίνη ή αλκοόλ πριν από την έναρξη της θεραπείας. Επιπλέον, με την άσκηση πίεσης στη θέση εμφύτευσης και την εφαρμογή παγοκύστης αποτρέπουμε τη δημιουργία αιματώματος, εκχυμώσεων και οιδήματος. Σε περίπτωση που υπάρχει ιστορικό, η υποτροπή ερπητικής λοίμωξης μπορεί να προληφθεί με τη χορήγηση ασικλοβίρης ή φαμσικλοβίρης 2 ημέρες πριν και έως 3 ημέρες μετά την εμφύτευση. Η δημιουργία αγγειακής εμβολής και νέκρωσης αντιμετωπίζεται με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους, ενώ μπορεί να προληφθεί εάν προηγουμένως έλξουμε προς τα πίσω το έμβολο της σύριγγας, προκειμένου να γίνει έλεγχος για εισρόφηση αίματος. Σε όλες τις περιπτώσεις μετά την εμφύτευση συνιστούμε στον ασθενή να αποφεύγει την έκθεση στον ήλιο, τη σάουνα και την έντονη σωματική άσκηση, προκειμένου να μη δημιουργηθεί διαλείπον οίδημα από την αγγειοδιαστολή που προκαλείται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. 


ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ TYNDALL 

Όταν τα προϊόντα ΥΟ τοποθετούνται πολύ επιφανειακά μπορεί να παρουσιασθεί το φαινόμενο Tyndall ή Rayleigh, σύμφωνα με το οποίο προκαλείται μια ελαφρά μπλε υαλώδης δυσχρωμία στο σημείο της ένεσης. Αν και μπορεί να παρατηρηθεί παντού συνήθως εμφανίζεται στο λεπτό δέρμα του κάτω βλεφάρου, όταν ο θεραπευτής διστάζει να τοποθετήσει το εμφύτευμα στο περιόστεο και τοποθετεί το υλικό πολυεπίπεδα με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ορατές υποκύανες βλατίδες που είναι εξαιρετικά ανθεκτικές. Για το λόγο αυτό μετά την εμφάνισή τους δεν πρέπει να καθυστερήσει η εφαρμογή υαλουρονιδάσης, μιας διαλυτής ενζυμικής πρωτεΐνης που δρα τοπικά στην περιοχή της ένεσης αποδομώντας και υδρολύοντας τον γλυκοζαμινικό δεσμό του γλυκουρονικού οξέος. Η υαλουρονιδάση μειώνει το ιξώδες της μεσοκυττάριας ουσίας προωθώντας έτσι τη διάχυση και την απορρόφηση του υλικού, και επιτυγχάνει τη διάλυση των κοκκιωμάτων με 15U μέσα σε δύο μέρες. Καλό θα είναι σε ανάλογες περιπτώσεις να ακολου θεί μάλαξη στην περιοχή που ενίεται η υαλουρονιδάση. Μια ασφαλής δόση θεραπείας κυμαίνεται μεταξύ 30 και 50 μονάδων.
Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει χάραξη της βλατίδας με λεπίδα no. 11 και παροχέτευση. Καθ’ ότι υπάρχει σπάνια κίνδυνος ευαισθησίας στη ζωικής προέλευσης υαλουρονιδάση θα ήταν σοφό να προηγηθεί ένα ενδοδερμικό τεστ με 0,02 ml (3 U) από διάλυμα 150 U/ml του ενζύμου και να διαβαστεί σε 20 λεπτά. To εμπορικό σκεύασμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε προϋπάρχουσα φλεγμονή και δήγματα εντόμων ή σε άτομα που έχουν αλλεργία στις μέλισσες. Αν εμφανιστεί τοπικά πομφός με ερύθημα το τεστ θεωρείται θετικό.


Τέλος, είναι αναγκαίο ο χειρουργός να διαθέτει σκεύασμα υαλουρονιδάσης στο ιατρείο, προκειμένου να γίνεται διόρθωση σε περιοχές όπου έχει τοποθετηθεί περίσσεια υαλουρονικού οξέος, αλλά και να αντιμετωπίζονται ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα, όπως η συμπίεση ή ο εμβολισμός αγγείου, αλλά και μία πιθανή αλλεργική αντίδραση. Η ένεση υαλουρονιδάσης προκαλεί ταχεία υποχώρηση των συμπτωμάτων με ορατά αποτελέσματα εντός 24-48 ωρών. Σε περιπτώσεις που απαι- τείται διόρθωση του αισθητικού αποτελέσματος, λόγω υπερβολικής ποσότητας έγχυσης ΥΟ, δίνουμε 10 IU υαλουρονιδάσης. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μετά από διάστημα 7-14 ημερών, εάν κρίνεται απαραίτητο. 

Η χρήση της υαλουρονιδάσης στην ολοκληρωμένη προσέγγιση στις επιπλοκές των εμφυτευμάτων
αξίζει να αναφερθεί. Η υαλουρονιδάση, ένα διαλυτό ένζυμο που προέρχεται από τους όρχεις των θηλαστικών, έχει χρησιμοποιηθεί για αναισθησία νευρικού αποκλεισμού και στην οφθαλμική χειρουργική για αύξηση της διαπερατότητας των ιστών. Σε αραίωση με λιδοκαΐνη ή φυσιολογικό ορό, μπορεί να ενεθεί σε μικρές ποσότητες για να διαλύσει το ΗΑ όταν το εμφύτευμα δεν έχει τοποθετηθεί κατάλληλα. Οι ενέσεις υαλουρονιδάσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τοπική νιτρογλυκερίνη (nitropaste), ζεστές κομπρέσες και μαλάξεις, εφόσον εξελίσσεται μια διαδικασία αποκλεισμού. Αυτό το ένζυμο έχει επιπλέον χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο αντιμετώπισης αντίδρασης στο εμφύτευμα με σχηματισμό οζιδίων, που μπορεί να περιλαμβάνει χρήση βιομεμβρανών, παράλληλα με διεξαγωγή τομής / παροχέτευσης και χρήσης αντιβιοτικών. Παρότι μπορεί να εκδηλωθούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας στην υαλουρονιδάση, κάποιες φορές η ανάγκη διάλυσης του εμφυτεύματος μπορεί να είναι σημαντικότερη από την ανάγκη να προχωρήσει κανείς μετά από ενδοδερμικό τεστ ευαισθησίας και ο ιατρός θα πρέπει να λάβει υπόψη του τους κινδύνους και τα οφέλη μιας τέτοιας χρήσης.






ΝΕΚΡΩΣΗ 

Η νέκρωση στα ενέσιμα σημεία του εμφυτεύματος είναι εξαιρετικά σπάνια με επίπτωση 0,001% παγκοσμίως. Μπορεί να αποδοθεί στη διακοπή της αγγειακής παροχής εξαιτίας συμπίεσης ή καθαρής παρεμπόδισης των αγγείων μετά από απευθείας έγχυση του υλικού μέσα στο ίδιο το αγγείο. Η πίεση που εφαρμόζεται πάνω από ένα άμεσο αιμάτωμα δεν προκαλεί αρτηριακή απόφραξη, μπορεί όμως να καταλήξει σε νέκρωση του υπερκείμενου χορίου. Η διαδικασία αυτή είναι βραδύτερη και δεν προκαλεί ούτε έντονο πόνο ούτε την ωχρότητα που χαρακτηρίζει μια ενδαρτηριακή ένεση. Η ενδοδερμική αιμορραγία θα σχηματίσει βαθμιαία μια σκούρα περιοχή όπου θα πρέπει να ασκηθεί άμεσα πίεση μέχρι να σταματήσει ή ακόμα και πάγος για αγγειοσυστολή και μείωση της πιθανότητας νέκρωσης. Η αρτηριακή απόφραξη αποτελεί μια αιφνίδια επιπλοκή σε 0-2 μέρες που αναγνωρίζεται κλινικά από ωχρότητα και έντονο πόνο. Η φλεβική απόφραξη είναι μια όψιμη επιπλοκή (>14 μέρες) που παρουσιάζεται με αμβλύ πόνο, οίδημα και ιώδη δυσχρωμία από υπερβολική ποσότητα υλικού σε μικρή αναλογικά περιοχή καταλήγοντας σε σημαντική φλεβική συμφόρηση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί εύκολα να παρερμηνευτούν ως εκχύμωση μετά τη θεραπεία, όμως η παρουσία δικτυωτής, ιώδους κηλίδας συνάδει με αγγειακή απόφραξη-συμπίεση καθώς και ο πόνος δεν εμφανίζεται αναλογικά με τη θεραπεία ή την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς. Οι περιοχές που ενέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για νέκρωση είναι το μεσόφρυο και το πτερύγιο της ρινός. Η πλέον επικίνδυνη ανεπιθύμητη ενέργεια των εμφυτευμάτων είναι η τύφλωση ύστερα από εμβολισμό της αμφιβληστροειδικής αρτηρίας. 


Nέκρωση ρινοπαρειακής πτυχής από ημιμόνιμο διφασικό εμφύτευμα που αποτελείται από ακρυλική γέλη και ΥΟ (Dermalive).

Οι Cohen και Brown παραθέτουν ανατομικές εκτιμήσεις έτσι ώστε να μικρύνει ο κίνδυνος νέκρωσης στην περιοχή του μεσοφρύου. Η υπερτροχίλιος αρτηρία εξέρχεται από τη μεσαία γραμμή και πορευόμενη ανοδικά παροχετεύει αίμα στη ρίζα της ρινός και στο κατώτερο κεντρικό μέτωπο με την υπερτροχίλια φλέβα να έχει φτωχή παράπλευρη κυκλοφορία. Για να αποφευχθεί η συμπίεση ή ο καθετηριασμός του αγγείου μπορούμε να ανασηκώσουμε το δέρμα της περιοχής πάνω από το επίπεδο των μικρών δενδριτικών κλάδων της υπερτροχιλίου αρτηρίας. Επίσης, συνιστάται ο όγκος του υλικού να κυμαίνεται από 0,2-0,5 cc καθώς και η αποφυγή εμφυτευμάτων ΥΟ μεγάλου μοριακού βάρους. Επίσης πρέπει να θυμόμαστε ότι η γωνιαία αρτηρία αναστομώνεται με τη ραχιαία αρτηρία της ρινός στο έσω κανθό και ως εκ τούτου ανακύπτει κίνδυνος ενδοεγκεφαλικού εμβολισμού, όπως και ότι η έξω γναθιαία(προσωπική) αρτηρία πορεύεται λοξά πάνω από την κάτω γνάθο, διασχίζει τη ρινοπαρειακή πτυχή και στη συνέχεια παραπλεύρως της ρινός μετονομάζεται σε γωνιαία αρτηρία. Από τη συμβολή της έξω γναθιαίας (προσωπικής) με τη γωνιαία αρτηρία εξέρχεται η πλάγια ρινική αρτηρία που δια κλαδίζεται και εφοδιάζει το πτερύγιο και την άκρη της ρινός. 







Έτσι εξηγείται η νέκρωση του πτερυγίου της ρινός μετά από ένεση του εμφυτεύματος στις ρινοπαρειακές πτυχές ή στην άκρη της ρινός. Θεραπευτικά η αγγειακή νέκρωση αντιμετωπίζεται αρχικά με θερμές κομπρέσσες, μάλαξη, επάλειψη φυράματος νιτρογλυκερίνης 2% και αντιβιοτικά. Αν δεν αναπτυχθεί ερύθημα που υποδηλώνει τη διάλυση της απόφραξης τότε ενίεται υαλουρονιδάση κατά μήκος της διανομής του υποκείμενου αγγείου. Σύμφωνα με τα παραπάνω απελευθερώνεται το υλικό, προωθείται η αγγειοδιαστολή και αποκαθίσταται η αιματική ροή. Δε θα πρέπει να παραλείπονται ως μέτρα αποφυγής της νέκρωσης η αναρρόφηση πριν την έγχυση του υλικού, ειδικά σε περιοχές όπου παρατηρείται μεγαλύτερη επίπτωση αγγειακής νέκρωσης, η εμφύτευση μικρής ποσότητας υλικού σε αλλεπάλληλες συνεδρίες και η χρήση μικρής βελόνας (30-32 gauge). Επίσης η υαλουρονιδάση πρέπει να χρησιμοποιείται νωρίς καθώς δεν έχει όφελος να γίνει αυτό την επόμενη μέρα της εμφύτευσης. Σε περιπτώσεις σοβαρής ή επίμονης νέκρωσης μπορεί να προαχθεί αγγειοδιαστολή με βαθειές υποδόριες ενέσεις χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνης. Πολύ καλά αποτελέσματα αναφέρονται για την ενδοφλέβια χορήγηση alprostadilPGE1. Αν εμφανιστεί απολέπιση του δέρματος συνήθως εντός 2 ημερών έως μιας εβδομάδας θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτική αλοιφή ή βαζελίνη ακόμα και χειρουργικό καθαρισμό και καθημερινές επιδέσεις για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ουλής. Πρόωρη χειρουργική αποκατάσταση είναι πάντα η τελευταία λύση στο πρόβλημα, καθώς καταλείπει ουλή και καλό θα ήταν να επιχειρείται μετά τους πρώτους τρεις μήνες.



Αλγόριθμος για την πρόληψη και τη θεραπεία της αγγειακής νέκρωσης μετά από ενέσιμο εμφύτευμα υαλουρονικού οξέος.


Συγκεκριμένα για την περιοχή του μεσοφρύου οι Glaich et al. προτείνουν τα εξής: αναρρόφηση πριν την έγχυση και επιφανειακή τοποθέτηση του υλικού χωρίς υπερδιόρθωση με μικρές ποσότητες σε δύο ή περισσότερες συνεδρίες. Η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει επάλειψη τοπικά πάστας νιτρογλυκερίνης που καλύπτει περί τα 3 cm της πάσχουσας περιοχής για 12 ώρες (και 12 ώρες χωρίς), 75 U υαλουρονιδάσης με 1,5 cc λιδοκαΐνης και επινεφρίνη, αφού έχει προηγηθεί ενδοδερμικό τεστ και ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους 5000/0,2 ml για την αποφυγή θρόμβωσης και εμβολισμού. Τοπικά επίσης προτείνονται κομπρέσες με φυσιολογικό ορό, βαζελινούχα αλοιφή και επίδεση. Για τις τελικές ουλές καλό θα ήταν να χρησιμοποιηθούν επιθέματα σιλικόνης και ενδοβλαβικά κορτικοστεροειδή. Τέλος, σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προστεθεί και η θεραπευτική προσέγγιση με καθημερινές συνεδρίες (συνήθως >30) υπερβαρικού οξυγόνου (HBOT) που είναι εγκεκριμένο και από το FDA στις Η.Π.Α για τη νέκρωση των μαλακών μορίων από λοιμώξεις και για χρόνιες μη επουλωθείσες πληγές.



ΔΙΚΤΥΩΤΗ ΠΕΛΙΔΝΩΣΗ

Ἐχουν αναφερθεί δύο περιπτώσεις δικτυωτής πελίδνωσης της ρινός μετά από εμφύτευση στο άνω
τμήμα τπς ρινοπαρειακής αύλακας, πιθανόν εξαιτίας ενδοαγγειακής έγχυσης του υλικού. Υποχώρησαν μετά από 2 εβδομάδες, χωρίς ουλοποίηση. Να σπμειωθεί ότι μπορεί να προκληθεί από οποιαδήποτε ουσία εμφύτευσης. Στη μεσόφρυο περιοχή, ο κίνδυνος νέκρωσης είναι υψηλότερος.



ΛΟΙΜΩΞΗ

Τα ενέσιμα εμφυτεύματα ΥΟ έχουν μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης λοίμωξης. Παρ’ όλα αυτά μπορεί να ενεργοποιήσουν υποτροπιάζουσα ερπητική λοίμωξη και γι’ αυτό πρέπει να χορηγείται προφυλακτική αγωγή 5 ημερών ξεκινώντας 2 μέρες πριν την έγχυση αν υπάρχει ιστορικό επιχείλιου έρπητα. Αν
παρατηρείται ενεργός ερπητική ή βακτηριακή λοίμωξη δεν πρέπει να προβαίνουμε στην εμφύτευση του υλικού παρά μόνο όταν οι βλάβες θα έχουν αποδράμει εντελώς. Μετά την εμφύτευση του υλικού οι ασθενείς που εμφανίζουν ένα ή πολλαπλά ερυθηματώδη και/ή πυώδη οζίδια πρέπει να λάβουν σύντομα σχήματα αντιβιοτικής αγωγής. Αν τα οζίδια είναι πυώδη, κρίνεται σκόπιμο να γίνει μικροβιακή καλλιέργεια με προτιμότερη τη λήψη ιστοτεμαχίου απ’ ότι υλικού αναρρόφησης και να σταλεί για αερόβια και αναερόβια μικρόβια, ώστε να επιλεχθεί το κατάλληλο αντιβιοτικό. Μέχρι να βγει το αποτέλεσμα μπορεί να δοθεί αντιβιοτικό ευρέως φάσματος όπως κεφαλεξίνη, αμοξυκιλλίνη, λεβοφλοξασίνη, μινοκυκλίνη, κλαριθρομυκίνη ή συνδυασμός τετρακυκλίνης και μακρολίδης
συνήθως για 4-6 εβδομάδες. Αν οι βλάβες δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή συνεχίζουν να αναπτύσσονται δύο εβδομάδες αργότερα, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο των άτυπων μυκοβακτηρίων.

Για την πρόληψη των λοιμώξεων πρέπει αρχικά να αποστειρώνεται η περιοχή με αλκοόλη ή χλωρεξιδίνη, να μην ενίεται το υλικό σε περίπτωση ενεργούς λοίμωξης, όπως ακμής, έρπητα ή μολυσματικού κηρίου και να αποφεύγεται η ένεση πάνω από το ήδη προϋπάρχον εμφύτευμα ή σε ασθενή με πρόσφατο οδοντιατρικό ιστορικό. Συγκεκριμένα τα biofilms που βρίσκονται πάνω στις οδοντικές πλάκες αποτελούν πηγή βακτηρίων στις περιπτώσεις λοιμώξεων από εμφυτεύματα. Τα biofilms είναι σύμπλοκα συνάθροισης μικροοργανισμών από όπου εκκρίνεται ένα εξωκυττάριο, ενθυλακωμένο, προσκολλημένο υλικό καθιστώντας τα πολύ ανθεκτικά στις αντιμικροβιακές ουσίες. Γι’ αυτό καλό θα είναι να αποφεύγεται η ένεση του εμφυτεύματος όταν ήδη έχουν προηγηθεί οδοντιατρικές πράξεις, ώστε να μην αυξηθεί ο αριθμός των βακτηρίων τοπικά.



Αλγόριθμος για πρόληψη, αντιμετώπιση της λοίμωξης τοπικά μετά από χρήση ενέσιμου εμφυτεύματος υαλουρονικού οξέος.


Σπάνια μπορεί να εμφανιστούν άσηπτα βλατιδοφλυκταινίδια λόγω απόφραξης των σμηγματογόνων ή των ιδρωτοποιών αδένων που συνήθως αποδράμουν εντός ολίγων ημερών. Για την αποφυγή αυτής της παρενέργειας προληπτικά εφαρμόζεται μάλαξη στην περιοχή.

Σε ασθενείς με πολύ λεπτό δέρμα είναι αρκετά δύσκολο να διορθωθούν τα κοκκιώματα. 

Τέλος, θα πρέπει να γίνει αναφορά στην πιθανή έκτοπη θέση του υλικού που μπορεί να
δημιουργήσει μια ορατή ή ψηλαφητικά διαπιστούμενη ανεπιθύμητη κατάσταση. Αυτό είναι συνηθισμένο σε περιοχές με υπέρμετρη κινητικότητα όπου το εμφύτευμα πιέζεται προς τα πάνω, λόγω της μυϊκής δραστηριότητας στις ρινοπαρειακές πτυχές για παράδειγμα, τονίζοντας την κυρτότητα και επιδεινώνοντας την εμφάνιση της πτυχής. Σύμφωνα με τα παραπάνω είναι καλύτερα να ενίενται τα εμφυτεύματα κάτω από την αύλακα και σε διασταυρούμενο (criss-cross) σχηματισμό.




Για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των ανεπι­θύμητων ενεργειών ακολουθούνται τα κάτωθι: 


Α) Αιματώματα και εκχυμώσεις


Άσκηση ισχυρής πίεσης και εφαρμογή παγοκύ­στης. Συνιστάται η αποφυγή εκλυτικών παραγόντων λίγες μέρες πριν την εμφύτευση, π.χ. διακοπή κατα­νάλωσης αλκοόλ, αποφυγή ΜΣΑΦ, βιταμίνης Ε, α­ποφυγή ουαρφαρίνης, τικλοπιδίνης.

Β) Ερπητικές λοιμώξεις

Όταν υπάρχει ιστορικό συχνών υποτροπών έρπητα χειλέων συνιστάται η χορήγηση 2 ημέρες πριν και 3 ημέρες μετά την εμφύτευση ΥΟ στα χείλη: ακυκλοβίρης 200mg χ 4 ή βαλασυκλοβίρης 500mg χ 2 ή φαμσικλοβίρης 250mg χ 3 για την πρόληψη της υ­ποτροπής.

Γ) Άσηπτη θυλακίτιδα


Οφείλεται στην απόφραξη των στομίων των σμηγ­ματογόνων ή των ιδρωτοποιών αδένων από την αυξη­τική επίδραση του εμφυτεύματος. Διαρκεί λίγες μέ­ρες και υποχωρεί χωρίς επακόλουθα. Πρόληψη: μα­λάξεις μετά την έγχυση. Αντιμετώπιση: τοπική στυπτική λοσιόν.

Δ) Οίδημα μη οφειλόμενο σε αντιδράσεις υπε­ρευαισθησίας


Οφείλεται στον όγκο του ενιεμένου υλικού και στους χειρισμούς. Αντιμετωπίζεται με την εφαρμογή παγοκύστης και την άσκηση ισχυρής πίεσης.

Ε) Διαλείπον οίδημα

Εμφανίζεται μετά την έκθεση σε αγγειοδιασταλτι­κές καταστάσεις, όπως σάουνα, έκθεση στον ήλιο ή έντονη σωματική άσκηση. Συνιστάται η αποφυγή τους. Αντιμετώπιση: παγοκύστεις, τοπικά στεροειδή. Σε βαρύτερες περιπτώσεις στεροειδή ΙΜ ή per os.

ΣΤ) Αντιδράσεις υπερευαισθησίας 

Αντιμετώπιση αντιδράσεων υπερευαισθησίας
  • Τοπικά στεροειδή. 
  • Ενδοβλαβική έγχυση στεροειδών (τριαμκινολόνη) - προσοχή για ατροφία. 
  • Στεροειδή από του στόματος - βραχείας διάρκειας - πιθανότητα υποτροπής μετά τη διακοπή τους. 
  • Αντιισταμινικά επί κνησμού. 
  • Αποφυγή ερυθηματογόνων καταστάσεων και παραγόντων (αλκοόλ, άσκηση, σάουνα). 
  • Inderal, Ιβουπροφαίνη για το επίμονο ερύθημα. 
  • Τοπικά tacrolimus 0,1% δύο φορές την ημέρα. 
  • Τοπικά ασκομυκίνη δύο φορές την ημέρα. 
  • Ανθεκτικές περιπτώσεις: κυκλοσπορίνη 5mg/kg/μέρα. 
  • Παροχέτευση κύστεων και αποστημάτων. 
  • Μινοκυκλίνη 250mg χ 2 ή 100mg χ 2 (αντιφλεγμονώδης, ανοσοτροποποιητική, αντικοκκιωματώδης δράση). 
  • Υαλουρονιδάση 

Έχει αναφερθεί η χορήγηση υαλουρονιδάσης α­πευθείας στα φλεγμονώδη οζίδια, που οδηγεί σε τα­χεία υποχώρηση του άλγους, των ψηλαφητών οζι­δίων και της ορατής διήθησης, πιθανόν εξαιτίας της λύσης του υαλουρονικού οξέος. Είναι ένα έν­ζυμο που προκαλεί υδρόλυση του υαλουρονικού ο­ξέος στο δέρμα με τη διάσπαση του δεσμού μεταξύ C1 της γλυκοζαμίνης και του C4 του γλυκουρονικού οξέος. Παρασκευάζεται από τους όρχεις θηλαστικών, συνήθως προβάτων ή βοοειδών. Έχει εγκριθεί από τον FDA των ΗΠΑ. 
Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των αλλερ­γικών αντιδράσεων και των κοκκιωμάτων τύπου ξέ­νου σώματος και στην περίπτωση εσφαλμένης τοπο­θέτησης του εμφυτεύματος. 
Το αποτέλεσμα είναι ορατό εντός 24-48 ωρών. Το εμφύτευμα υαλουρονικού οξέος είναι το μόνο που μπορεί να εξαφανιστεί με μία μόνο απλή έγχυση.

Ανεπιθύμητες ενέργειες προκαλούνται από όλες τις χρησιμοποιούμενες ουσίες, ακόμα και από τους πλέον έμπειρους ιατρούς. 
Το υαλουρονικό οξύ θεωρείται σήμερα το πιο α­σφαλές βιοδιασπώμενο προϊόν με πολύ σπάνιες ανε­πιθύμητες ενέργειες της τάξης του 0,6%.


Χρειάζεται η διενέργεια δοκιμαστικής έγχυσης; (Skin testing)

Θεωρητικά, εφόσον το υαλουρονικό οξύ είναι ταυτόσημο σε όλα τα είδη, δεν υπάρχει κίνδυνος
αλλεργικής αντίδρασης. Οι παρασκευάστριες εταιρίες δεν προτείνουν τη διενέργεια δοκιμαστικής έγχυσης (skin testing). Ωστόσο έχουν παρατηρηθεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
Επειδή η συχνότητά τους είναι πολύ μικρή (όψιμες αντιδράσεις 0,3%) δεν φαίνεται απαραίτητη
η διενέργεια δοκιμαστικής έγχυσης. Το βόειο κολλαγόνο δύναται να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας και για την εμφύτευσή του προαπαιτείται η διενέργεια διπλής δοκιμαστικής έγχυσης (double skin testing). Μελέτες έδειξαν ότι περίπου το 5% των ασθενών είναι αλλεργικοί στο βόειο κολλαγόνο και ότι ακόμα και μετά το skin testing το 1-3% αυτών των ασθενών θα αναπτύξει αλλεργική αντίδραση. Επιπλέον δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς ο κίνδυνος μετάδοσης ζωικών σωματιδίων. 
Αντίθετα το ενέσιμο υαλουρονικό οξύ θεωρείται σήμερα το ασφαλέστερο βιοδιασπώμενο υλικό εμφύτευσης. Η πιο σοβαρή, αλλά σπάνια, ανεπιθύμητη ενέργεια του υαλουρονικού οξέος
είναι οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Η συχνότητά τους υπολογίζεται ότι είναι περίπου 0,6%
και οφείλονται στα ίχνη πρωτεΐνης που περιέχει.



Περιοχές εφαρμογής των ενέσιμων ενδοδερμικών εμφυτευμάτων 


Προϊούσης της ηλικίας, επέρχεται μείωση του κολλαγόνου στο δέρμα. Επιπλέον, με την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας και του καπνίσματος, η μείωση αυτή καθίσταται εντονότερη, ενώ αυξάνεται η δράση της κολλαγενάσης και της ελαστάσης, και μειώνεται η αιματική ροή. Συνέπεια των παραπάνω μεταβολών είναι η απώλεια όγκου και ελαστικότητας, με την εμφάνιση ρυτίδων του δέρματος και χαλάρωσης της επιδερμίδας. 
Η σταδιακή εμφάνιση ρυτίδων στο πρόσωπο και το λαιμό, είτε πρόκειται για λεπτές επιφανειακές γραμμές είτε για βαθύτερες πτυχές, αποτελεί πρώιμο σημάδι της αναπόφευκτης γήρανσης. Η πρόωρη γήρανση του δέρματος και η εμφάνιση των ρυτίδων επιτείνονται και από την υπέρμετρη δραστηριότητα των μιμικών μυών του προσώπου.
Η προσέγγιση για τη διόρθωση των αλλαγών που επέρχονται εξαιτίας της ηλικίας στην όψη του προσώπου έχει αλλάξει ουσιαστικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες, γεγονός που αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τη σύγχρονη απαίτηση των ασθενών για ολοένα και περισσότερες αισθητικές επεμβάσεις με τρόπο ανώδυνο και ασφαλή. Εξίσου σημαντική είναι και η συνεχής ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και υλικών που καθιστούν αυτή την απαίτηση εφικτή. Σήμερα, οι ενέσιμες μέθοδοι για την αποκατάσταση της όψης του προσώπου χαίρουν ευρείας αποδοχής.
Πιο κάτω ακολουθεί περιγραφή των διαφόρων περιοχών του προσώπου, τα αισθητικά προβλήματα των οποίων έχουν αντιμετωπιστεί επιτυχώς με τη βοήθεια των ενέσιμων ενδοδερμικών εμφυτευμάτων, καθώς και παρατηρήσεις σχετικά με τις τεχνικές που εφαρμόζονται ανά περιοχή. 


Το μεσόφρυο 

Όπως ακριβώς και με το «πόδι της χήνας», το μεσόφρυο αποτελεί μια περιοχή που μπορεί να βελτιωθεί τόσο με την εφαρμογή της βοτουλινικής τοξίνης, όσο και με ενέσιμο εμφύτευμα, ή και με τις δύο προσεγγίσεις. Κατά την κλινική εξέταση θα πρέπει ο χειρουργός να προσδιορίσει το βαθμό στον οποίο οι ρυτίδες μειώνονται κατά τη χάλαση των μυών με τη βοήθεια της βοτουλινικής τοξίνης, πράγμα το οποίο δύσκολα προϋπολογίζεται με ακρίβεια. Εάν μετά την εφαρμογή της βοτουλινικής τοξίνης παραμένουν έντονες πτυχώσεις του δέρματος στην περιοχή, τότε ο ασθενής θα επωφεληθεί περαιτέρω με την έγχυση ενός εμφυτεύσιμου ενδοδερμικού υλικού. 


Το «πόδι της χήνας» 

Το «πόδι της χήνας», πέρα από το γεγονός ότι μπορεί να αποκατασταθεί με τη χρήση της βοτουλινικής τοξίνης, είναι δυνατό να βελτιωθεί περαιτέρω με τη βοήθεια εμφυτεύσιμων υλικών. Σε ορισμένους ασθενείς, η βέλτιστη προσέγγιση είναι η χρήση και των δύο τεχνικών.









Καλοσχηματισμένα τόξα φρυδιών

Με την ηλικία χάνεται ο όγκος του
 δέρματος και το λίπος της περιοχής των φρυδιών. Ετσι επιπεδώνεται η περιοχή και χάνεται το φυσικό “ανάγλυφο” της εικόνας. Σε αυτό προστίθεται και η πτώση των φρυδιών λόγω της χαλάρωσης των μυών της γύρω περιοχής. Ωστόσο τα ανωτέρω παρουσιάζονται και σε νεαρά άτομα λόγω κατασκευής.




Άλλο ένα σχετικά νέο πεδίο για αύξηση όγκου με ΗΑ, είναι η πλάγια περιοχή του οφρύος. Λόγω απορρόφησης του λιπώδους ιστού της πλάγιας περιοχής του οφρύος και της ηλιακής ελάστωσης, το φρύδι και το άνω βλέφαρο γίνονται πτωτικά. Η χειρουργική διόρθωση είναι η συνήθης αντιμετώπιση, αλλά η αύξηση του όγκου μπορεί να αποτρέψει την ανάγκη για μια τέτοια επέμβαση. Οι Carruthers και Carruthers εξηγούν την τεχνική τους για εμφύτευμα στην πλάγια περιοχή του οφρύος σε μια ανασκόπηση του 2005, συμβουλεύοντας μια τεχνική «ταχείας προώθησης» του εμφυτεύματος στον υποδόριο ιστό στο επίπεδο του υπερκόγχιου τόξου. Θεωρούν ότι τα εμφυτεύματα ΗΑ είναι ιδανικά για αυτή την ανατομική περιοχή, διότι το ιξώδες τους μειώνει την πιθανότητα εμβολισμού και φαινομένων αγγειακού αποκλεισμού περικογχικά.

Με την τεχνική εμφύτευσης υαλουρονικού οξέως με μικροκάνουλες αποκαθίσταται ο χαμένος όγκος, ανασηκώνονται τα φρύδια και το βλέμμα γίνεται πιο νεανικό και δυναμικό.
Η τεχνική είναι ακριβής, ασφαλής, ατραυματική και το αποτέλεσμά είναι άμεσο. Σε συνδυασμό με botox, όπου αυτό είναι απαραίτητο τα αποτελέσματα είναι άριστα.











Περιοφθαλμική περιοχή 

Τα αισθητικά προβλήματα που αφορούν την περιοφθαλμική περιοχή αντιμετωπίζονται με την εφαρμογή ενέσιμων ενδοδερμικών εμφυτευμάτων, πολλές φορές μάλιστα σε συνδυασμό με ένεση βοτουλινικής τοξίνης, που σκόπιμο είναι να προηγείται 10 - 15 ημέρες. 



Το υποκόγχιο χείλος 

Με την ενδοδερμική εμφύτευση πραγματοποιείται αύξηση του όγκου στο υποκόγχιο χείλος. Στη θέση αυτή απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, ώστε η ένεση να γίνει αρκετά βαθιά, προκειμένου να αποφευχθεί εικόνα εξογκώματος μέσα από το λεπτό δέρμα του κάτω βλεφάρου. 



Μαύροι κύκλοι ματιών

Ο όρος «μαύροι κύκλοι», γνωστός σε όλους, περιλαμβάνει ποικιλία συμπτωμάτων που οφείλονται σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς και παθολογικούς παράγοντες. Έτσι παρατηρούμε:

Κοιλότητα

Στην περιοχή κάτω από τα μάτια, παρουσιάζεται μια κοιλότητα και διαγράφονται τα οστά και τα αγγεία, τα οποία αντανακλούν σκούρο χρώμα.
Αυτό οφείλεται σε γενετική προδιάθεση επιδεινώνεται με τα χρόνια και με την απώλεια βάρους. 
Σήμερα με την τεχνολογία των μικροκανουλών, εγχέεται ατραυματικά και με ακρίβεια εξειδικευμένο υαλουρονικό οξύ στις 
δακρυϊκές αύλακες, αναπληρώνοντας τον χαμένο όγκο του δέρματος και βελτιώνοντας αισθητά την εικόνα. Το πρόσωπο φαίνεται πιο ξεκούραστο και πιο νεανικό.
Απαιτούνται μόλις λίγα λεπτά για την αποκατάσταση, με ασφάλεια, χωρίς πόνο, μελανιές και οιδήματα.

Σακούλες

Και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει κληρονομική προδιάθεση. Πρόκειται για συγκέντρωση λίπους κάτω από τα μάτια και η κενή περιοχή ακριβώς από κάτω σχηματίζει έναν κύκλο. 
Εκεί ακριβώς εγχέεται με τον ανωτέρω τρόπο υαλουρονικό οξύ, γεμίζει το κενό και η συνολική εικόνα βελτιώνεται. Οταν όμως το πρόβλημα είναι έντονο τότε συστήνεται βλεφαροπλαστική. 

Υπερμελάγχρωση

Είναι αυτό που συνήθως αποδίδεται με τον όρο “μαύροι κύκλοι” και οφείλεται σε γενετική προδιάθεση, στην χρόνια τριβή, και σε δερματοπάθειες όπως αλλεργίες, έκζεμα κ.ά.
Αντιμετωπίζεται με αναζωογόνηση της περιοχής με έγχυση εξειδικευμένου υαλουρονικού οξέως.
Με τα χρόνια στις ανωτέρω κατηγορίες προστίθενται και οι φθορές του γήρατος και η εικόνα επιδεινώνεται.
















Διωξτε την κούραση από τα μάτια σας και αποκτήστε νεανικό και φωτεινό βλέμμα

Εκτός της απαραίτητης εμφύτευσης υαλουρονικού οξέως, σε κάθε περίπτωση βοήθεια προσφέρουν τα εξής: 
Επαρκής ύπνος, περιορισμός του αλκοόλ και του καπνίσματος, το οποίο αφυδατώνει το δέρμα και προκαλεί πρόωρη γήρανση, χρήση αντιηλιακών και στην περιοχή αυτή, εξειδικευμένα προιόντα αφαίρεσης μακιγιαζ, ενυδατικά προϊόντα ματιών όλο το εικοσιτετράωρο ώστε το δέρμα να είναι καλά υδατωμένο και περιορισμός αλμυρών τροφών.




















Ζυγωματικά και μάγουλα

Τα έντονα ζυγωματικά είναι οι πρωταγωνιστές των σημερινών πρότυπων ομορφιάς. Προσδίδουν όγκο στο επάνω τμήμα του προσώπου, που αποτελεί το απόλυτο κριτήριο της νεότητας.Ενισχύεται το ανάγλυφο του προσώπου, εκπέμποντας τρισδιάστατη γλυκύτητα με τονισμένες “κούρμπες”. 
Με το πέρασμα των χρόνων, χάνονται ο όγκος των οστών, των μυών και του λίπους της περιοχής των ζυγωματικών.
Σε αυτό προστίθεται και η χαλάρωση του δέρματος και το τελικό αποτέλεσμα είναι το πρόσωπο να “φαρδαίνει” κάτω και να “στενεύει“ στο επάνω του τμήμα.

Ενισχύοντας τον χαμένο όγκο στην περιοχή αυτή κατακτούμε νεανικότερη όψη και έμμεσα βελτιώνεται η χαλάρωση που αντανακλά στο κάτω πρόσωπο. Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζει η αναδόμιση των ζυγωματικών σε νεαρά άτομα τα οποία έχουν στενόμακρο πρόσωπο

Στην παρούσα φάση, δίνεται έμφαση στην αύξηση των ζυγωματικών σαν ικρίωμα για την μεσοπροσωπική χώρα, παρά ένας εστιασμός μόνο στις ρινοχειλικές πτυχές. Αυτό βασίζεται στις ανατομικές μελέτες, οι οποίες εξέτασαν τις αποθήκες λίπους της μεσοπροσωπικής χώρας και προσδιόρισαν ότι η απώλεια του εν τω βάθει λίπους στη μεσότητα του ζυγωματικού, δημιουργεί ψευδοπτώση του δέρματος και προεκβολή της ρινοχειλικής πτυχής.

Προκειμένου να βελτιωθεί η όψη της περιοχής αυτής, τα ενέσιμα ενδοδερμικά εμφυτεύματα μπορούν να εφαρμοστούν με πολύ καλά αποτελέσματα. Για τη βελτίωση της όψης του τμήματος αυτού του προσώπου, χρησιμοποιούνται παχύρρευστα εμφυτεύματα. 

Τα ζυγωματικά και οι γωνίες του προσώπου λοιπόν μπορούν να τονισθούν με ένα υψηλής πυκνότητας υαλουρονικό οξύ, βασικό πλεονέκτημα του οποίου είναι η μεγάλη διάρκεια του αποτελέσματος, που φτάνει και τους 14 μήνες. Μπορούμε να αυξήσουμε την προβολή των ζυγωματικών και να τονίσουμε το τόξο, ή να γεμίσουμε τα μάγουλα που λόγω ηλικίας ή απώλειας λίπους έχουν χάσει τον όγκο τους. 
























Ρινοχειλικές ή Ρινοπαρειακές αύλακες-ρυτίδες. 

Είναι οι ρυτίδες που ξεκινούν από την μύτη προς τις γωνίες του στόματος. Όταν είμαστε νέοι σχηματίζονται μόνο όταν χαμογελάμε. Καθώς γερνάμε και το δέρμα χάνει, την ελαστικότητα του το υαλουρονικό και το κολλαγόνο, η πτυχή μπορεί να βαθύνει. Φυσιολογικά με τη γήρανση επέρχεται πτώση του λίπους που υπάρχει στην περιοχή των γομφίων και χαλάρωση του δέρματος στα πλαϊνά σημεία του μέσου τμήματος του προσώπου, με συνακόλουθη εμβύθιση των ρινοπαρειακών αυλάκων. 



Επιπρόσθετα επιδεινώνεται ή εικόνα λόγω της απώλειας του λίπους στο μέσο πρόσωπο ακριβώς δηλ. στην υπερκείμενη περιοχή, που “αδειάζει”. Έτσι οι ρυτίδες διαγράφονται και όταν το άτομο δεν εκφράζεται δηλ. γίνονται στατικές. Ωστόσο και νεαρά άτομα, λόγω της κατασκευής των (λόγοι κληρονομικοί συνήθως),παρουσιάζουν πρόωρα αυτές τις ρυτίδες. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να προκύψουν ήδη από το τέλος της τρίτης δεκαετίας της ζωής και να οδηγήσουν τους ασθενείς στην αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας. Ο τρόπος αποκατάστασης και σε αυτή την περίπτωση είναι ο ίδιος. Ταυτόχρονα όμως προλαμβάνεται και η επιδείνωση των ρυτίδων αυτών στο βάθος του χρόνου.




Σε αυτή την περίπτωση πρέπει αφού εγχύσουμε πρώτα Βοτουλινική(botulinum) τοξίνη, να ενισχύσουμε την περιοχή με υαλουρονικό οξύ, για ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. 
Προκειμένου να βελτιωθεί η όψη της περιοχής αυτής, τα ενέσιμα ενδοδερμικά εμφυτεύματα μπορούν να εφαρμοστούν με πολύ καλά αποτελέσματα. Για τη βελτίωση της όψης του μέσου τμήματος της ρινοπαρειακής αύλακας χρησιμοποιούνται παχύρρευστα εμφυτεύματα με την τεχνική των διαδοχικών παρακεντήσεων ή τη γραμμική τεχνική, αλλά και την έγχυση υλικού στο ίδιο σημείο υπό διαφορετικές γωνίες. Προκειμένου να βελτιωθεί η όψη μιας επιφανειακής λεπτής ρυτίδας, χρησιμοποιείται λεπτόρρευστο υλικό με την τεχνική των διαδοχικών παρακεντήσεων ή με τη γραμμική τεχνική. 




Τα εμφυτεύματα ΗΑ μπορούν επίσης να διορθώσουν τις μέτριου έως σοβαρού βαθμού ρινοπαρειακές πτυχές σε στιβάδες (superposition technique), τοποθετώντας επιφανειακά εμφυτεύματα ΗΑ, σαν στιβάδα πάνω από τα πιο ισχυρά προϊόντα ΗΑ.


Η τεχνική της υπέρθεσης (superposition technique), πoυ περιλαμβάνει θεραπεία τoυ βαθέoς και τoυ επιφανειακoύ χoρίoυ ταυτόχρoνα ή σε διαδoχικές συνεδρίες, είναι κατάλληλη ιδιαίτερα για τη θεραπεία των ρινoχειλικών αυλάκων. Για ιδανική διόρθωση, τo Juvederm¨ 30 μπoρεί να ενεθεί στo μέσo/βαθύ χόριo, τo Juvederm¨ 24 στo μέσo/επιφανειακό χόριo και τo Juvederm¨ 18 στo επιφανειακό χόριo.

Όταν γίνεται διόρθωση, αμέσως η έκφραση του προσώπου γίνεται χαρούμενη και νεανική.
Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι για ακόμα καλύτερο και φυσικότερο αποτέλεσμα, καλό είναι να αποκαθίσταται ταυτόχρονα και ο χαμένος “όγκος” του υπερκείμενου μέσου προσώπου. Σε πολλές περιπτώσεις και μόνον αυτή η διόρθωση, βελτιώνει έμμεσα και αποτελεσματικά, τις ρινοχειλικές ρυτίδες. 










Τα χείλη και η περιστοματική περιοχή 

Τα χείλη προσδιορίζουν και τονίζουν την προσωπικότητα του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Τα πρότυπα ομορφιάς των χειλιών αλλάζουν κατά εποχές, ωστόσο υπάρχει διαχρονική τάση, το άνω χείλος να είναι κατά τι μικρότερο του κάτω και σήμερα στην αισθητική ιατρική έχει αυξηθεί το σχετικό μέγεθος του κάθε χείλους. Μελέτες έχουν δείξει ότι γεμάτα και σαρκώδη χείλη είναι στοιχείο υγείας, νεότητας και έντονης θηλυκότητας, με απαραίτητη προϋπόθεση να βρίσκονται σε αρμονία και ισορροπία με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου. 

Οι αισθητικοί κανόνες προτάσουν: 

Σχέση Όγκου άνω-κάτω χείλους: 
0,65 :1 κανονικά χείλη
0,75-0,85:1 αισθησιακά χείλη 
0,90-1 :1 σαρκώδη χείλη 




Το άνω χείλος να παρουσιάζει μια μικρή προβολή (1-3mm) σε σχέση με το κάτω. Καλοσχηματισμένο περίγραμμα και ευδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στο κόκκινο των χειλιών και το δέρμα (λευκή γραμμή). Ικανοποιητικό φίλτρο (οι 2 κάθετες στήλες πάνω από το κέντρο του άνω χείλους προς τη μύτη) ώστε να υπάρχει ο απαραίτητος όγκος στην περιοχή αυτή. Το ίδιο ισχύει και για το "φύμα της Αφροδίτης", το κεντρικό σημείο των χειλιών να είναι ευδιάκριτο. 




Με την πάροδο των ετών χάνεται ο όγκος, τα χείλη λεπταίνουν, παρουσιάζουν λεπτές γραμμώσεις, παρατηρείται ήπια πτώση του άνω χείλους, το περίγραμμα δεν είναι καλοσχηματισμένο και το φίλτρο δεν είναι ευδιάκριτο. Επιπρόσθετα παρατηρούνται και λεπτές ρυτίδες στο δέρμα πάνω από το άνω χείλος, γνωστές ως "ρυτίδες καπνιστού" και οι γωνίες των χειλιών παρουσιάζουν ήπια πτώση, "ρυτίδες πικρίας" 
- ρυτίδες "μαριονέτας".   Οι ρυτίδες αυτές, προσδίδουν, λόγω της καθοδικής του πορείας θλιμμένη εικόνα στην έκφραση του προσώπου, παρασύροντας και τις γωνίες του στόματος προς τα κάτω. Ωστόσο και σε νεαρότερα άτομα, λόγω κατασκευής της περιστοματικής περιοχής των, παρατηρείται κλίση προς τα κάτω, των γωνιών των χειλιών των, αποτυπώνοντας έτσι την θλίψη.

Αν είστε νέο άτομο και έχετε ανάγκη να αναδομήσετε τα χείλη σας ή αν θεωρείτε ότι πλέον δεν είναι τόσο νεανικά, λαμπερά και καλοσχηματισμένα, η λύση βρίσκεται στις ενέσιμες θεραπείες








Τα χείλη σε νέα άτομα χαρακτηρίζονται από αυξημένο όγκο, χαρακτηριστικό το οποίο υποχωρεί με τη γήρανση. Τα χείλη σε άτομα μεγάλης ηλικίας χαρακτηρίζονται από προβληματικό περίγραμμα, λόγω πτώσης της περιοχής ανάμεσα στη βάση της ρινός και στο κράσπεδο του άνω χείλους. Επιπλέον, εμφανίζεται και απώλεια όγκου όσον αφορά το ερυθρό κράσπεδο των χειλέων. Λόγω της ευκολίας που παρέχει η αύξηση των χειλέων με τη χρήση ενδοδερμικών εμφυτευμάτων, αποτελεί σήμερα μία από τις συχνότερα εφαρμοζόμενες διαδικασίες, ενώ το φάσμα ηλικιών των ασθενών που επιθυμούν σαρκώδη χείλη είναι μεγάλο. Η ένεση του εμφυτεύσιμου υλικού πραγματοποιείται με την τεχνική των διαδοχικών παρακεντήσεων ή με τη γραμμική τεχνική. Ανάλογα με το σημείο στο οποίο γίνεται η ένεση, επέρχονται μεταβολές στον όγκο των χειλέων, αλλά και στο προφίλ τους από πλάγιες θέσεις.

Τα χείλη, η ανατoμική περιoχή τη βελτίωση της oπoίας ζητoύν συχνότερα oι ασθενείς κατά τη συμβoυλευτική επίσκεψη, είναι ένα σημείo ευαίσθητo πoυ απαιτεί μεγάλη πρoσoχή.
Στη διόρθωση αυτή, είναι σημαντικό να μην «τoνίζoυμε» υπερβoλικά τo χείλoς. Η θεραπεία δεν πρέπει να «τραβάει» τo βλέμμα, πρέπει να είναι όσo τo δυνατό φυσικότερη και να σέβεται τη φυσιoγνωμία τoυ πρoσώπoυ. Η θεραπεία πρέπει να συνίσταται περισσότερo σε αναδιαμόρφωση των πρoβληματικών ιστών μάλλoν παρά σε υπερβoλική αύξηση τoυ όγκoυ, πoυ δεν σέβεται τη φυσική κατάσταση.





Στην έγχυση με υαλουρονικό γίνεται πάντα διόρθωση κατά 100% του προβλήματος και όχι υπερδιόρθωση. Εντούτοις σε κινητές περιοχές όπως είναι τα χείλη, επειδή το προϊόν διασπάται και απορροφάται πιο γρήγορα, μπορεί να γίνει μια ελαφρά υπερδιόρθωση αρχικά. Το 60% των ασθενών θα υποβληθεί σε μια επαναληπτική ένεση για τη διόρθωση μικρών ατελειών σε 2-4 εβδομάδες. Αν η έγχυση γίνει πολύ επιφανειακά στην επιδερμίδα και δημιουργηθεί ορατή προπέτεια, χορηγείται αμέσως το αντίδοτο του υαλουρονικού οξέως, η υαλουρονιδάση. Η υαλουρονιδάση προκαλεί την εξαφάνιση του υαλουρονικού οξέος σε 30 min περίπου και χορηγείται σε δόση10 IU.

Ανάλoγα με τη διαταραχή των βλεννoγόνιων και βλεννoγoνoδερματικών ιστών, χρησιμoπoιείται συγκεκριμένη τεχνική:
- Βλεννoγoνoδερματική γραμμή: για τη διόρθωση αλλαγών τoυ περιγράμματoς.
- Περιστoματικές γραμμές: για τη θεραπεία και πρόληψη της ευθραυστότητας σε αυτή την περιoχή.
- Oριo χειλιών μεταξύ δέρματoς-βλεννoγόνoυ: διάφoρες τεχνικές ανάλoγα με τη μoρφoλoγία τoυ χείλoυς και τo στάδιo γήρανσης τoυ χείλoυς.






Βίντεο YouTube















Ρυτίδες "καπνιστού" άνω χείλους. 

Πρόκειται για τις πολύ λεπτές, κάθετες συνήθως ρυτίδες του άνω χείλους. Αποκαλούνται έτσι γιατί εμφανίζονται συνήθως σε άτομα που καπνίζουν, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνιση τους και σε άτομα που δεν έχουν αυτή την συνήθεια. Δημιουργούνται λόγω των επαναλαμβανόμενων μακροχρόνια μυϊκών συσπάσεων με συνέπεια την καταστροφή του κολλαγόνου της περιοχής. Με το πέρασμα των χρόνων, ατροφούν τα οστά της άνω γνάθου, που υποστηρίζουν το άνω χείλος και η εικόνα επιδεινώνεται. Πολλές φορές οι ρυτίδες φτάνουν μέχρι και το περίγραμμα των χειλιών, με αποτέλεσμα ιδίως στα βαμμένα χείλη, να φαίνονται εντονότερα οι γραμμές. Σε αυτή την περίπτωση είναι απαραίτητο αφού εγχύσουμε πρώτα Βοτουλινική(botulinum) τοξίνη, να ενισχύσουμε την περιοχή και το περίγραμμα των χειλιών με υαλουρονικό οξύ, για ένα ολοκληρωμένο, όμορφο αποτέλεσμα.








 


Ρυτίδες που προσδίδουν θλιμμένη όψη («γραμμές της μαριονέτας») και κοιλάνσεις στα πλάγια τμήματα του πώγωνα 

Οι ρυτίδες που προσδίδουν θλιμμένη όψη στο πρόσωπο και που αποκαλούνται «γραμμές της μαριονέτας» εκτείνονται από τις γωνίες τους στόματος και κατευθύνονται κάθετα προς τα κάτω. Μπορεί να θεωρηθούν σαν επιφανειακή προέκταση των ρινοπαρειακών αυλάκων. Δεδομένου ότι οι γραμμές αυτές είναι πιο επιφανειακές, μπορούν να βελτιωθούν από την έγχυση εμφυτευμάτων σε μέσο προς μεγάλο βάθος στο δέρμα, μέσω της τεχνικής των διαδοχικών παρακεντήσεων ή της γραμμικής τεχνικής. 
Οι κοιλάνσεις που είναι δυνατό να εμφανιστούν στα πλαϊνά τμήματα του πώγωνα είναι το αποτέλεσμα της χαλάρωσης του μυώδους πλατύσματος στις αντίστοιχες θέσεις. Η θεραπεία περιλαμβάνει την ένεση εμφυτεύσιμου υλικού βαθιά στο ανώτερο στρώμα του υποδόριου ιστού. 


ΡΥΤΙΔΕΣ “ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ” 

Έτσι αποκαλούνται οι πολύ λεπτές ρυτίδες στις παρειές, στα πλάγια τού προσώπου, αριστερά και δεξιά, συνήθως στο ύψος τού στόματος. Αρχικά σχηματίζονται μόνο όταν γελάμε και εκφραζόμαστε. Καθώς γερνάμε, το δέρμα χάνει το υαλουρονικό, το κολλαγόνο, την ελαστικότητα του, και διαγράφονται ακόμα και σε ανέκφραστο πρόσωπο. Πολλοί άνθρωποι “χάνουν” και το χαμόγελό τους προκειμένου να μην επιτείνονται αυτές οι ρυτίδες.
Οι ρυτίδες αυτές μπορούν να βελτιωθούν με την έγχυση εμφυτεύσιμου υλικού


Η περιοχή του γενείου 

Αν και δεν αποτελεί κοινή επέμβαση συγκριτικά με τις υπόλοιπες, η αύλακα μεταξύ του κάτω χείλους και του πώγωνα μπορεί να βελτιωθεί με την έγχυση εμφυτεύσιμου υλικού. 



Συνολικός Όγκος Προσώπου: 

Η απώλεια όγκου λόγω απώλειας λίπους στο πρόσωπο μπορεί να αντιμετωπισθεί με υαλουρονικό οξύ, το οποίο δρα τόσο στις διακριτές και βαθιές πτυχές, όσο και τονίζοντας το περίγραμμα του προσώπου με διάρκεια έως 14 μήνες. Το ίδιο ισχύει και για το πηγούνι, μπορούμε να αυξήσουμε την προβολή του αν το σχήμα του δεν μας ικανοποιεί.

















Ρινοπλαστική χωρίς νυστέρι

Οι ατέλειες της μύτης και το σχήμα της βελτιώνονται αισθητά με έγχυση υαλουρονικού οξέως με την βοήθεια μικροκανουλών.
Η διόρθωση αφορά γαμψή μύτη, που με το εμφύτευμα 
στις άκρες της σβύνει η απότομη κυρτότητα και έτσι απαλύνεται η εικόνα.
Με τον ίδιο τρόπο γεμίζει το κενό που παρουσιάζεται στη μύτη κατασκευαστικά ή μετά από εγχείρηση όταν η άκρη της είναι υπερβολικά ανασηκωμένη.
Με την ηλικία η άκρη της μύτης πέφτει. Ωστόσο και πολλά νεαρά άτομα το παρουσιάζουν αυτό εκ γενετής. Στις περιπτώσεις αυτές έγχυση μικρής ποσότητας υαλουρονικού, με ειδική τεχνική, στα όρια στυλίδος και άνω χείλους βελτιώνει αμέσως το πρόβλημα.







Μετά τη θεραπεία με το υαλουρονικό οξύ

Αμέσως μετά τη θεραπεία, είναι πιθανό να αντιμετωπίσετε μώλωπες, αποχρωματισμό, ή οίδημα.

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι περιορισμοί σε τρόφιμα ή ποτά μετά τη θεραπεία, αλλά για να εξασφαλιστεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα της θεραπείας σας, θα πρέπει να ακολουθήσετε τις ακόλουθες απλές οδηγίες:

  • Εφαρμόστε πάγο εάν είναι αναγκαίο, για έως 24 ώρες, σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού σας
  • Πάρτε αντιφλεγμονώδη φάρμακα, σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού σας
  • Αποφύγετε το μασάζ στην περιοχή της θεραπείας
  • Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο ως γενική προφύλαξη
  • Κατά τον ύπνο αποφύγετε να πιέζετε την περιοχή θεραπείας επάνω στο μαξιλάρι για 1 ή 2 ημέρες


Πότε μπορώ να επιστρέψω στην εργασία μου και να συνεχίσω την κοινωνική ζωή μου;

Τα αισθητικά αποτελέσματα είναι άμεσα και παρέχουν φυσική εμφάνιση. Μπορείτε να επιστρέψετε στην εργασία σας και να συνεχίσετε την κοινωνική ζωή σας αμέσως.


Υπάρχουν παρενέργειες;


Μετά την ένεση, μπορεί να παρουσιαστεί ερυθρότητα, μικρό οίδημα ή μώλωπες στην περιοχή της έγχυσης. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν θα διαρκέσουν πολύ και μπορούν εύκολα να καλυφθούν με το σύνηθες μακιγιάζ. Ωστόσο, μην διστάσετε να ενημερώσετε το ιατρό σας εάν αυτές οι αντιδράσεις επιμένουν (πέρα από μια εβδομάδα) ή αν παρατηρήσετε οποιαδήποτε άλλη παρενέργεια.


Οδηγίες πριν και μετά την επέμβαση με εμφυτεύματα υαλουρονικού
οξέως.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΙΝ:

- Εάν στην περιοχή, όπου πρόκειται να γίνει η εμφύτευση, οι πόροι είναι
διασταλμένοι, εφαρμόστε ένα στυπτικό προϊόν (λοσιόν, μάσκα προσώπου και
ένα σκεύασμα βασισμένο στη βιταμίνη Α και ΑΗΑ).
- Δεν θα πρέπει να πάρετε ασπιρίνη ή σκευάσματα που επηρεάζουν την
πηκτικότητα του αίματος, μέσα στο διάστημα τριών ημερών πριν την
επέμβαση.
- Δεν θα πρέπει να πάρετε αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μέσα στο διάστημα των
τριών ημερών πριν την επέμβαση.
- Δεν θα πρέπει να καταναλώσετε αλκοόλ πριν την επέμβαση.
- Στην περίπτωση που πρόκειται να γίνει εμφύτευση στην περιστοματική
περιοχή και είναι γνωστό από το ιατρικό ιστορικό ότι υπάρχει
«εγκατεστημένος» έρπης, θα πρέπει να χορηγηθεί προληπτικά, αντιΐκή
αγωγή. Ο λόγος είναι ότι ο τραυματισμός του δέρματος από τη βελόνα μπορεί
να αφυπνίσει τον έρπητα.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΜΕΤΑ

Μετά την εμφύτευση με υαλουρονικό οξύ θα πρέπει να αποφεύγετε:

- Την έκθεση σε έντονη ηλιακή ακτινοβολία για τις πρώτες ημέρες.
- Την κατανάλωση αλκοόλ για την πρώτη ημέρα.
- Την υπερβολική ζέστη ( σάουνα, solarium, κλπ.) για μερικές ημέρες.
- Τις έντονες εκφράσεις / συσπάσεις του προσώπου (π.χ. μάσηση σκληρών
τροφών), για την πρώτη μέρα.



Το υαλουρονικό μπορεί να συνδυαστεί με άλλες θεραπείες

Για περισσότερη ανανέωση, ο ιατρός μπορεί να υποδείξει συνδυασμό με εμφύτευση λίπους, ιδιαίτερα όταν το πρόσωπο είναι πολύ λεπτό ή όταν με το χρόνο έχει χαθεί μέρος του φυσιολογικού λίπους που υπάρχει κάτω από το δέρμα και αλλοιώθηκε το νεανικό σχήμα του προσώπου. Με ειδική διαδικασία αναρροφάται μία ποσότητα λίπους από το σώμα του ή της ασθενούς και μετά από επεξεργασία που γίνεται την ίδια στιγμή, λίπος εμφυτεύεται με ένεση στα σημεία όπου χρειάζεται. Οι ενέσεις λίπους γίνονται σε βαθύτερα στρώματα από ότι το υαλουρονικό. Η εμφύτευση λίπους είναι μία πολύ ασφαλής μέθοδος. Το υλικό που χρησιμοποιείται είναι του ίδιου του ανθρώπου.

Υπάρχουν μη τεκμηριωμένες ανησυχίες ότι η χρήση εμφυτευμάτων ΗΑ και η μετέπειτα εφαρμογή laser, ραδιοσυχνοτήτων ή έντονου παλμικού φωτός (IPL) μπορεί να επηρεάσει ή να ακυρώσει τη θεραπεία με εμφύτευμα.
Ερευνητές κατέληξαν ότι η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των εμφυτευμάτων HA δεν επηρεάζονται από την εφαρμογή θεραπειών laser, RF και IPL.
Ωστόσο, όταν συνδυάζεται με botox, δερμοαπόξεση ή laser πρέπει να γίνεται τουλάχιστον μια εβδομάδα μετά και όχι πριν από αυτά, ώστε να αποφεύγονται τυχόν ανεπιθύμητες αλληλεπιδράσεις.






























Oυδεμία οικονομική σχέση του συγγραφέως υφίσταται με εταιρεία που διαθέτει υαλουρονικό οξύ



Αυτόλογη μεσοθεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (PRP) 


Η μεσοθεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet Rich Plasma-PRP) αξιοποιεί την μεγάλη ποικιλία και τον πλούτο των θρεπτικών ουσιών και των αυξητικών παραγόντων από το ίδιο μας το αίμα, τα οποία περιέχονται στο πλάσμα και τα αιμοπετάλια.
- Πώς λειτουργεί;
Τα αιμοπετάλια περιέχουν μία μεγάλη ποικιλία αυξητικών παραγόντων οι οποίοι είναι ειδικές πρωτεΐνες που διεγείρουν την ανάπλαση του δέρματος μέσω:
1. Της διέγερσης του πολλαπλασιασμού των κυττάρων,
2. Της σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης από το δέρμα,
3. Της αύξησης της αιμάτωσης και της θρέψης του δέρματος
Το πλάσμα του αίματος περιέχει μία μεγάλη σειρά θρεπτικών συστατικών και πολύτιμων ουσιών (αμινοξέα, βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία κλπ) που εξασφαλίζουν θρέψη, ρυθμίζουν το μεταβολισμό των κυττάρων και ενισχύουν την αναγέννηση των ιστών.
- Πώς πραγματοποιείται;
Τα παραπάνω στοιχεία παραλαμβάνονται εύκολα ύστερα από τη λήψη μίας μικρής ποσότητας αίματος (ίσης με εκείνης μίας γενικής αίματος) και της επεξεργασίας του (φυγοκέντρηση), η οποία στοχεύει στην απομόνωση και συμπύκνωση του πλάσματος με τα αιμοπετάλια και μπορεί να πραγματοποιηθεί σύντομα και επί τόπου στο χώρο του ιατρείου. Το πλούσιο σε αιμοπετάλια πλάσμα εγχύεται με πολύ λεπτή βελόνα στο εσωτερικό του δέρματος, όπως ακριβώς σε κάθε μεσοθεραπεία.
- Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της αυτόλογης μεσοθεραπείας PRP;
Η θεραπεία PRP είναι απόλυτα ασφαλής και βιοσυμβατή, αφού αξιοποιεί τα συστατικά από το ίδιο μας το αίμα και το σημαντικότερο πλεονέκτημά της είναι ότι η αναγέννηση του δέρματος επιτελείται με απόλυτα φυσικό τρόπο, αξιοποιώντας τους φυσικούς μηχανισμούς του οργανισμού. Για αυτό τα αποτελέσματα είναι φυσικά και μακροπρόθεσμα.

Με αυτό τον τρόπο η αυτόλογη μεσοθεραπεία με PRP αποτελεί μια απόλυτα ασφαλή και αξιόπιστη θεραπεία με την οποία επιτυγχάνονται:
1.Σφριγηλότητα του δέρματος, λόγω σύνθεσης νέου κολλαγόνου και ελαστίνης
2. Αναζωογόνηση, λάμψη και ενυδάτωση της επιδερμίδας
3. Διόρθωση επιφανειακών ρυτίδων

Υπάρχουν περιορισμοί ή αντενδείξεις;
Οι αντενδείξεις της μεθόδου είναι λίγες και περιλαμβάνουν αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη, πρόσφατο ιστορικό κακοήθειας, δερματικές παθήσεις, σοβαρά αιματολογικά νοσήματα και λήψη αντιπηκτικών. Σε κάθε περίπτωση λαμβάνεται το ιατρικό σας ιστορικό και ο γιατρός θα κρίνει εάν πληρείτε τις προϋποθέσεις για να υποβληθείτε στην αυτόλογη μεσοθεραπεία με PRP.

Ένα μήνα μετά την πρώτη συνεδρία γίνεται δεύτερη, και μετά ανά 6μηνο.









BOTOX, Βοτουλινική Τοξίνη (ΒΤ τύπου Α  ή  ΒΤΧ-Α)

 





To BOTOX είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται με φυσικό τρόπο (καλλιέργεια) από έναν μικροοργανισμό, το clostridium botulinum, και βρίσκει άριστη εφαρμογή στη διόρθωση των ρυτίδων έκφρασης.
Έχει την ιδιότητα να χαλαρώνει τους μύες που ευθύνονται για τη δημιουργία των ρυτίδων, προσφέροντας φυσική και χαλαρή όψη στην έκφραση με λείο και επίπεδο δέρμα.
Ο μηχανισμός λειτουργίας συνίσταται στον περιορισμό της ακούσιας λειτουργίας των μυών που προκαλούν τις δυναμικές ρυτίδες. Είναι μια «ριζική» θεραπεία, καθώς εστιάζεται στο αίτιο που προκαλεί τις ρυτίδες, τις έντονες συσπάσεις των μυών του προσώπου. Αποτέλεσμα, η εξαφάνιση των ρυτίδων για 6 μήνες, αλλά και η πρόληψη σχηματισμού νέων, καθώς μειώνονται οι μυικές κινήσεις που τις δημιουργούν.
Βέβαια η θεραπεία δεν επιδρά το ίδιο σε όλες τις ρυτίδες. Οι ρυτίδες έκφρασης εξαφανίζονται πλήρως ενώ αυτές που είναι ήδη σχηματισμένες «γραμμένες» (όπως μεταξύ των φρυδιών που ορισμένα πρόσωπα έχουν πολύ έντονες) γίνονται πιο αχνές. Καθώς ο μυς δεν συσπάται πλέον, δεν «τσαλακώνει», και παύει να βαθαίνει η ρυτίδα, άρα δρα και ως πρόληψη στη δημιουργία τους.
Το αποτέλεσμα πρέπει να είναι εξατομικευμένο. Είναι εφικτό απλά να «ξεκουράσουμε» ένα πρόσωπο διατηρώντας την κινητικότητα των μυών και να μη δίνεται η εντύπωση των «παγωμένων» χαρακτηριστικών. Στη δική μου πρακτική πάντα για την πρώτη εφαρμογή χρησιμοποιώ μικρότερες δόσεις και ξαναβλέπω τον ασθενή σε 15 ημέρες οπότε και συμπληρώνω όπου χρειάζεται συζητώντας με τον ασθενή για το αποτέλεσμα που επιδιώκει. 
Πρόκειται για τοπική θεραπεία (το φάρμακο δεν απορροφάται από την συστηματική κυκλοφορία και τον οργανισμό) που γίνεται με λίγες ενδομυικές μικροενέσεις στα επίμαχα σημεία.
Η όλη διαδικασία διαρκεί περίπου 10 λεπτά, συνήθως δεν χρησιμοποιείται αναισθητικό, καθώς ο πόνος είναι ανεπαίσθητος, ενώ αμέσως μετά μπορεί κάποιος να επιστρέψει κανονικά στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Τα αποτελέσματα είναι πλήρως αναστρέψιμα, συνεπώς δεν γίνεται λόγος για καμία μόνιμη παρενέργεια. Το φάρμακο χρησιμοποιείται ευρέως από το 1987 για διάφορα προβλήματα (πχ βλεφαρόσπασμο), από γιατρούς πολλών ειδικοτήτων, σε μεγάλες δόσεις, επί σειρά ετών, χωρίς να έχει αναφερθεί κάποια παρενέργεια.
Το 2002 πήρε και επίσημη ένδειξη από τους οργανισμούς φαρμάκων των ΗΠΑ και της Ε.Ε. (F.D.A. και Ε.Μ.Ε.Α. αντίστοιχα) και για τη θεραπεία των ρυτίδων έκφρασης σε άτομα ηλικίας 18-65 ετών.
Το 2008 διενεργήθηκαν στις ΗΠΑ 3.181.592 εφαρμογές ΒΟΤΟΧ για την εξάλειψη ρυτίδων έκφρασης.






΄Ολες οι νευροτοξίνες αναστέλλουν τη νευρομυική µεταβίβαση στις περιφερικές συνάψεις προκαλώντας χαλαρή παράλυση. Αυτή η επίδραση είναι χρήσιμη για τη θεραπεία µίας ποικιλίας μυϊκών διαταραχών, των δυστονιών, συνδρομών άλγους και της κεφαλαλγίας. Πρόσφατα, έχει δειχθεί ότι η Βοτουλινική Τοξίνη (ΒΤ τύπου Α ή ΒΤΧ-Α) είναι πολύ αποτελεσματική ως θεραπεία και για τις υπερδυναμικές- υπερκινητικές ρυτίδες του προσώπου. Η βοτουλινική ή αλλαντική τοξίνη έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως τα τελευταία 15 Χρόνια για τη διόρθωση των ρυτίδων του προσώπου και έχει γίνει αποδεκτή ως µία ασφαλής, αποτελεσματική και ελάχιστα επεµβατική θεραπεία.


Οι υπερκινητικές-υπερδυναμικές ρυτίδες του προσώπου οι οποίες περιλαμβάνουν, το μεσόφρυο, τις ρυτίδες του μετώπου, τις περιοφθαλμικές «πόδι της χήνας», τις παραρρινικές, τις βαθιές ρινοχειλικές αύλακες, τις περιστοµατικές, και τις ρυτίδες του λαιµού, προκαλούν συχνές κοσμητικές παραμορφώσεις.



Οι έντονα εμφανείς ρυτίδες του προσώπου συχνά εκλαμβάνονται ως θυμός, άγχος, αγωνία, κούραση, φόβος ή μελαγχολία.

Η Βοτουλινική τοξίνη (ΒΤ) για αισθητικούς λόγους  χρησιμοποιήθηκε καταρχήν στις  υπερκινητικές ρυτίδες, του μετώπου και του μεσοφρύου, στο «πόδι της χήνας»,  καθώς επίσης και αυτές στην πρόσθια τραχηλική χώρα. Τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται σε όλο το πρόσωπο, ανάλογα με την περίπτωση, είτε για την πλήρη εξαφάνιση των ρυτίδων είτε απλώς για τη μείωση αυτών, κατά το χρονικό διάστημα που διαρκεί η δράση του, ενώ χρησιμοποιείται πλέον για τη βελτίωση του περιγράμματος του προσώπου.

Η πλειοψηφία των ατόμων που υποβάλλονται σε μία θεραπεία με ΒΤ δηλώνουν ευχαριστημένα από το αποτέλεσμα (80%). Ωστόσο το 20% των θεραπευθέντων δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα κυρίως λόγω ανεπαρκούς δόσης τοξίνης (39%) και ανεπαρκούς προετοιμασίας και τεχνικής της ένεσης (18%). Σε μικρότερο ποσοστό (17%) συμμετέχουν παράγοντες όπως η επιλογή ακατάλληλων για την θεραπεία ασθενών, η αποτυχία στη συμβουλευτική όπως και στο να τεθούν εξαρχής ρεαλιστικοί στόχοι.

Άτομο για παράδειγμα με ιδιαίτερα χαλαρό δέρμα ή/και βαθειές ρυτίδες θα έχει μικρό αποτέλεσμα και θα πρέπει να ενημερωθεί ότι καλό είναι να συνδυαστεί με άλλη θεραπεία. Άτομα τα οποία έχουν μη πραγματοποιήσιμες προσδοκίες καλό είναι να αποφεύγονται.


Η βοτουλινική τοξίνη:
  • Προσφέρει μια ανανεωμένη και πιο ξεκούραστη εμφάνιση.
  • Ηρεμεί τους μύες που προκαλούν τις ρυτίδες.
  • Δρα μόνο στους μύες που ενίεται.
  • Εμποδίζει τη μεταφορά των εντολών από το νεύρο στον μυ που ευθύνεται για το σχηματισμό των ρυτίδων.
  • Ο μυς ηρεμεί.
  • Η ηρεμία αυτή επιτρέπει στο δέρμα να χαλαρώσει και οι ρυτίδες σταδιακά λειαίνουν ή εξαφανίζονται.
  • Η Βοτουλινική Τοξίνη είναι η μόνη θεραπεία που βελτιώνει σημαντικά τις ρυτίδες έκφρασης δρώντας στους μύες που τις προκαλούν.


ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΘΕΡΕΑΠΕΙΑΣ ΜΕ ΒΤ

Το επιθυμητό ή μη αποτέλεσμα μετά από μία θεραπεία με ΒΤ εξαρτάται από τους παρακάτω παράγοντες:

• Επιλογή ασθενούς, προετοιμασία, συμβουλευτική

• Προετοιμασία και χειρισμός

• Τύπος σύριγγας

• Σημεία και αριθμός ενέσεων

• Αρχική και ολική δόση

 

Αντενδείξεις

Σχετικά με την επιλογή του κατάλληλου ασθενούς που θα υποβληθεί σε μία θεραπεία με ΒΤ πρέπει να γνωρίζουμε τις αντενδείξεις της θεραπείας που είναι οι ακόλουθες:

• Λοιμώξεις ή φλεγμονές στα προτεινόμενα σημεία των ενέσεων

• Νευροπαθητικές παθήσεις του περιφερικού κινητικού νευρώνα ή νευρομυϊκές λειτουργικές διαταραχές (μυασθένεια gravis κ.ά.)

• Συνέργεια με αμινογλυκοσίδες ή παράγοντες που επιδρούν στην νευρομυϊκή μετάδοση (αυξάνουν την δράση της ΒΤ), αναστολείς των διαύλων ασβεστίου.

• Εγκυμοσύνη και θηλασμός

• Μη ρεαλιστικές προσδοκίες.


Η αλλαντοτοξίνη τύπου Α χρησιμοποιείται σήμερα στην πλειονότητα των επεμβάσεων αισθητικής παρέχοντας πολύ καλό αποτέλεσμα με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο. Ο ιατρός γνωρίζοντας καλά τις ενδείξεις και αντενδείξεις της μεθόδου και μετά από σωστή επικοινωνία με τον ασθενή είναι σε θέση να προσφέρει άριστο αποτέλεσμα. Επομένως τα αποτελέσματα των θεραπειών με ΒΤ τύπου Α είναι ιδανικά όταν η συνεργασία μεταξύ γιατρού και ασθενή χτίζεται με εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση.



Οι κάθετες ρυτίδες του μεσοφρύου δημιουργούνται από τους επισκυνίους και τον πυραμοειδή. Ο επισκύνιος είναι ένας μικρός μυς, ο οποίος βρίσκεται στην έσω πλευρά του φρυδιού έως το μέσον του οφθαλμικού τόξου. Οι επισκύνιοι έλκουν τα φρύδια προς τα έσω και κάτω και δίνουν βλοσυρή, σκυθρωπή έκφραση στο πρόσωπο. Ο πυραμοειδής είναι ένας μικρός μυς στην ράχη της μύτης, ανάμεσα στους επισκυνίους. Από την σύσπασή του φέρονται προς τα έσω και κάτω τα φρύδια και δημιουργούνται οι οριζόντιες ρυτίδες. Δίνει στο πρόσωπο έκφραση σκληρότητας. Το «πόδι της χήνας» είναι οι ακτινωτές ρυτίδες που απαντώνται στον έξω κανθό του οφθαλμού. Δημιουργούνται από τη σύσπαση του σφιγκτήρα των βλεφάρων. Ο σφιγκτήρας των βλεφάρων κλείνει τα βλέφαρα και βοηθά στην παροχέτευση των δακρύων.



O εξειδικευμένoς κλινικός ιατρός πρέπει να είναι πoλύ καλός γνώστης της ανατoμίας τoυ πρoσώπoυ και κυρίως να αντιλαμβάνεται τη δυναμική ισoρρoπία μεταξύ των oμάδων ανταγωνιστών και συναγωνιστών μυών, πριν πρoχωρήσει σε εφαρμoγή της αλλαντoτoξίνης. Στόχoς κάθε θεραπείας είναι η επίτευξη ενός άλλoυ επιπέδoυ ισoρρoπίας και όχι ένα παγωμένo ανέκφραστo πρόσωπo. Η χρήση όλo και μικρότερων δόσεων με πυκνή διάλυση, χαρίζει ένα πιo εκφραστικό πρόσωπo, απoφεύγoντας πoλλές από τις «παρενέργειες» των πρώτων χρόνων. 
Στo κεντρικό τμήμα τoυ πρoσώπoυ η συνoφρύωση oφείλεται στην καθελκτική δράση τριών μυών: τoυ κάθετoυ επισκύνιoυ (vertical corrugator), τoυ πυραμoειδούς (procerus) και της έσω μoίρας τoυ κoγχικoύ σφιγκτήρα των βλεφάρων (depressor supercilii). Oι oμάδες των ανταγωνιστών μυών, πoυ ευθύνoνται για την ανύψωση τoυ έσω τμήματoς των φρυδιών, είναι κυρίως τo κεντρικό τμήμα τoυ μετωπιαίoυ (internal belly of the frontalis) και λιγότερo τo oριζόντιo τμήμα τoυ επισκύνιoυ μυός (horizontal corrugator).
Στα άκρα τoυ πρoσώπoυ, τo εξωτερικό-κρoταφικό τμήμα τoυ μετωπιαίoυ (external belly of the frontalis) ανασηκώνει τo εξωτερικό τμήμα των φρυδιών ανταγωνιζόμενo ένα πoλύ ισχυρό καθελκτήρα, τo σφιγκτήρα των βλεφάρων (palpebral portion of the orbicularis oculi).




Για την επιτυχή θεραπεία των ρυτίδων του προσώπου απαιτείται η λεπτοµερής γνώση της ανατοµίας των µυών του. Παρακάτω, αναφέρονται συνοπτικά κάποια επί πλέον βασικά στοιχεία ανατοµίας που είναι χρήσιµα για την κατανόηση της τεχνικής της έγχυσης.





 

ΜΕΤΩΠΟ, ΜΕΣΟΦΡΥΟ, ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΧΗΝΑΣ, ΛΑΙΜΟΣ


Αναλυτικότερα η ανατομία των μυών του προσώπου:



 



Ο μετωπιαίος µυς εκφύεται από την µετωποινιακή απονεύρωση και εισέρχεται στον πυραµοειδή µυ της ρινός, στο σφιγκτήρα µυ των βλεφάρων, στον επισκύνιο µυ, στον καθελκτήρα µυ του φρυδιού και στο δέρµα του φρυδιού. Εκτείνεται πλαγίως µέχρι την κροταφική γραµµή σύντηξης του κρανίου. Με τη σύσπαση του μετωπιαίου μυός δημιουργούνται οι οριζόντιες ρυτίδες του μετώπου. Ο μετωπιαίος μυς όταν συσπάται ανυψώνει τα φρύδια και το δέρµα πάνω από τη ρίζα της ρινός. Τα κατώτερα 2cm του µετωπιαίου µυός θεωρείται ότι ευθύνονται κατεξοχήν για την ανύψωση των φρυδιών. Είναι ο μυς με τον οποίο δείχνουμε την έντονη προσοχή και την έκπληξη.

 

Το σύµπλεγµα του µεσόφρυου αποτελείται από µία οµάδα µυών που συµµετέχουν στην κίνηση των βλεφάρων και του φρυδιού και χρησιμοποιούνται πρωτίστως για την έκφραση του προσώπου (ανησυχία, θυµός, στεναχώρια, ευχαρίστηση).

Οι ρυτίδες στην περιοχή του μεσοφρύου οφείλονται στη δράση αυτών των τεσσάρων κατασπαστήρων μυών οι οποίοι χαμηλώνουν και προσάγουν το μέτωπο. Πρόκειται για τον επισκύνιο μυ (επισπαστήρα μυ) και το σφιγκτήρα μυ των βλεφάρων που ευθύνονται για τις κατακόρυφες γραμμές(ρυτίδες) και τον πυραμοειδή μυ της ρινός και τον καθελκτήρα µυ του φρυδιού(οφρυϊκό μυ) που δημιουργούν τις οριζόντιες γραμμές(ρυτίδες).

 

Ποιο αναλυτικά οι µύες αυτοί είναι:

 

α) Ο σφιγκτήρας µυς των βλεφάρων,

β) Ο επισκύνιος, είναι ένας μικρός μυς, ο οποίος βρίσκεται στην έσω πλευρά του φρυδιού έως το μέσον του οφθαλμικού τόξου. Οι επισκύνιοι έλκουν τα φρύδια προς τα έσω και κάτω και δίνουν βλοσυρή, σκυθρωπή έκφραση στο πρόσωπο.

γ) Ο πυραµοειδής µυς της ρινός, είναι ένας μικρός μυς στην ράχη της μύτης, ανάμεσα στους επισκυνίους. Από τη σύσπασή του φέρονται προς τα έσω και κάτω τα φρύδια. Δίνει στο πρόσωπο έκφραση σκληρότητας.

δ) Οι καθελκτήρες µύες των φρυδιών οι οποίοι κινούν τα φρύδια προς τα κάτω.

 

Οι ρυτίδες λοιπόν του µεσόφρυου προκαλούνται από τη δράση του συµπλέγµατος του µεσόφρυου. Η ισχύς όμως και το µέγεθος αυτού του συµπλέγµατος διαφέρουν σηµαντικά από άτοµο σε άτοµο. Γενικά, οι άνδρες έχουν µεγαλύτερο σύµπλεγµα µεσοφρύου και πολλοί ασθενείς µε βαθιές ρυτίδες παρουσιάζουν υπερτροφικό σύµπλεγµα µεσοφρύου σε σύγκριση µε εκείνους που έχουν λιγότερες ρυτίδες.

 

Οι ακτινωτές ρυτίδες που απαντώνται στον έξω κανθό του οφθαλμού «πόδι της χήνας», δημιουργούνται από τη σύσπαση του σφιγκτήρα μυ των βλεφάρων. Ο σφιγκτήρας των βλεφάρων κλείνει τα βλέφαρα και βοηθά στην παροχέτευση των δακρύων.

 

Το µυώδες πλάτυσµα είναι ένας µεγάλος µυς που εκφύεται από το ανώτερο τµήµα του μείζονος θωρακικού µυός και του δελτοειδούς και καλύπτει προς τα πάνω όλο το µήκος του τραχήλου. Μερικές ίνες του µυώδους πλατύσµατος εκτείνονται µέχρι την κάτω γνάθο, ενώ άλλες εισέρχονται στο δέρµα και τον υποδόριο ιστό του κατωτέρου τµήµατος του προσώπου ή αναµειγνύονται µε τους µυς έκφρασης πάνω από τη γωνία της γνάθου, της γωνίας του στόµατος και του κάτω χείλους. 

Δύο τύποι ρυτίδων προκαλούνται από το πλάτυσµα: οι οριζόντιες ρυτίδες και οι κάθετες δεσµίδες του πλατύσµατος

 

Ανάλογα με το σχήμα, το μέγεθος, και την σπαστικότητα του προσώπου και των φρυδιών, θα βάλουμε σημεία όπου θα κάνουμε την έγχυση της Βοτουλινικής τοξίνης. Ένα μεγάλο μέτωπο χρειάζεται περισσότερα σημεία έγχυσης από ένα μικρότερο.

Η γνώση της ανατομίας της περιοχής ενέσεως της Βοτουλινικής τοξίνης, η γνώση της δράσης της, η σωστή αραίωση του φαρμάκου αναλόγως της περιοχής όπου θα χρησιμοποιηθεί, και η χρήση της στα σωστά σημεία, είναι βασικοί παράγοντες που θα καθορίσουν το αποτέλεσμα της χρήσης του ΒΟΤΟΧ για τη θεραπεία των ρυτίδων του προσώπου.



 




ΑΡΑΙΩΣΗ


Εμπoρικά υπάρχoυν δύo πηγές ΒΤΧ-Α: τo Botox από την Allergan USA, και η ευρωπαϊκή απάντηση τo Dysport της Ipsen. Oι μoνάδες μέτρησης είναι διαφoρετικές, όμως αδρά ισχύει η αναλoγία 1U Botox=3U Dysport.

Σήμερα η Βοτουλινική(botulinum) τοξίνη (BT) ή αλλαντοτοξίνη τύπου Α (ΒΤ τύπου Α  ή ΒΤΧ-Α) κυκλοφορεί με διαφορετικά εμπορικά ονόματα (BOTOX, BOTOX Cosmetic, Vistabel, Dysport κλπ) σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο όγκος του διαλύτη που προστίθεται στο φιαλίδιο για την ανασύσταση της τοξίνης κυµαίνεται από 1 – 10 ml. Οι περισσότεροι ιατροί χρησιμοποιούν συνήθως 1- 3 ml φυσιολογικού ορού για τη διάλυση.




Δοσολογία, αραίωση, και ανασύσταση BOTOX ® COSMETIC                                                                                                                                                                                           Η δοσολογία, αραίωση, και ανασύσταση είναι ειδικά για ΒΟΤΟΧ ® Cosmetic

Δοσολογία

Μέτριες έως σοβαρές γραμμές στο πόδι χήνας μπορεί να αντιμετωπιστούν είτε μόνες τους είτε με μέτριες έως σοβαρές γραμμές μεσόφρυου.

ΠΟΔΙ ΧΗΝΑΣ    24     ΜΟΝΑΔΕΣ ΜΕΣΟΦΡΥΟΥ   20    ΜΟΝΑΔΕΣ 
44
ΜΟΝΑΔΕΣ
 
44 Μονάδες = ταυτόχρονη θεραπεία.

Αραίωση, και ανασύσταση                                                                                                                               Οι διαδικασίες αραίωσης και ανασύστασης του ΒΟΤΟΧ ® Cosmetic  είναι το ίδιο για μέτριες έως σοβαρές γραμμές στο πόδι χήνας, είτε μέτριες έως σοβαρές γραμμές μεσόφρυου.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΡΑΙΩΣΗΣ ΓΙΑ BOTOX ® COSMETIC
ΜΟΝΑΔΕΣΑραιωτικού 
(χωρίς συντηρητικά 0,9 % ΧΛΩΡΙΟΥΧΟ ΝΑΤΡΙΟ 
 INJECTION, USP ΜΟΝΟ)
Προκύπτουσα  δόση 
(μονάδες ανά 0.1 mL)
100 -UNIT ΦΙΑΛΙΔΙΟ2.50 κ.εκ.ή mL4.00 ΜΟΝΑΔΕΣ 
50 -UNIT ΦΙΑΛΙΔΙΟ1.25 κ.εκ..ή mL4.00 ΜΟΝΑΔΕΣ 

Η εγκεκριμένη δόση για θεραπεία γραμμών μεσόφρυου είναι 4 μονάδες ανά 0.1 mL σε κάθε μία από τις 5 θέσεις ένεσης, για μια συνολική δόση των 20 Μονάδων ανά 0,5 mL. Η εγκεκριμένη δόση για θεραπεία γραμμών έξω κανθού είναι 4 μονάδες ανά 0,1 ml σε κάθε μία από τα 6 θέσεις ένεσης (3 σε κάθε πλευρά), για μια συνολική δόση των 24 μονάδων ανά 0,6 mL.


















































Ανασύσταση Vistabel 50 U


Η ανασύσταση πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ασηψίας. Το Vistabel πρέπει να ανασυσταθεί με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9% για ένεση, χωρίς συντηρητικόΌπως φαίνεται στον πίνακα αραίωσης παρακάτω, παίρνουμε ένα ανασυσταθέν διάλυμα με συγκέντρωση 4 Μονάδες / 0.1 ml


Προστιθέμενη ποσότητα διαλύτη 

(Διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9%) σε ένα φιαλίδιο με 50 Μονάδες

με αποτέλεσμα δόσης

(Μονάδες ανά 0,1 ml)

1,25 ml

4.0 Μονάδες



Ανασύσταση BOTOX 100 U

Η ανασύσταση πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ασηψίας. Το BOTOX πρέπει να ανασυσταθεί με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9% για ένεση, χωρίς συντηρητικόΌπως φαίνεται στον πίνακα αραίωσης παρακάτω, παίρνουμε ένα ανασυσταθέν διάλυμα με συγκέντρωση 4 Μονάδες / 0.1 ml


Προστιθέμενη ποσότητα διαλύτη 

(Διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9%) σε ένα φιαλίδιο με 100 Μονάδες

με αποτέλεσμα δόσης

(Μονάδες ανά 0,1 ml)

2,50 ml

4.0 Μονάδες




Προστιθέμενη ποσότητα διαλύτη 

(Διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9%) σε ένα φιαλίδιο με 100 Μονάδες

με αποτέλεσμα δόσης

(Μονάδες ανά 0,1 ml)

1 mL

2 mL

4 mL

8 mL

10 mL

10    Μονάδες

  5    Μονάδες

2.5    Μονάδες

1.25  Μονάδες

1       Μονάδα




Για την αποφυγή μετουσίωσης του Vistabel/BOTOX, το διάλυμα παρασκευάζεται αποφεύγοντας τον σχηματισμό φυσαλίδων, με την έγχυση του διαλύτη αργά μέσα στο φιαλίδιο και γυρίζοντας ήπια το φιαλίδιο.
Το BOTOX πρέπει να χορηγείται εντός 24 ωρών μετά την ανασύσταση. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, το ανασυσταθέν BOTOX πρέπει να φυλάσσεται σε ψυγείο (2 ° έως 8 ° C). Παρά την αντίθετη συμβoυλή τoυ εργοστασίου, δεν φαίνεται αξιoσημείωτη απώλεια δραστικότητας για χρήση έως και 8 ημέρες μετά.



Γενικά ή χορήγηση υψηλοτέρων δόσεων τοξίνης διαλυµένων σε µικρότερο όγκο επιτρέπει την πιο ακριβή έγχυση ως τοξίνης µε µικρή διάχυση, µεγαλύτερη διάρκεια του αποτελέσµατος και λιγότερες επιπλοκές, ενώ οι µικρότερες δόσεις σε µεγαλύτερους όγκους έχουν τα τάση να επιφέρουν πιο εκτεταµένες επιδράσεις διότι ευνοούν τη διάχυση της τοξίνης. Υπάρχει µία περιοχή απονεύρωσης σχετιζόµενη µε το κάθε σηµείο έγχυσης, διαµέτρου περίπου 2,5 ως 3 cm που οφείλεται στή διάχυση της τοξίνης. Όσο µεγαλύτερος είναι ο όγκος έγχυσης τόσο µεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος διάχυσής στους παρακείµενους µυς. Ωστόσο, µε τις υψηλότερες συγκεντρώσεις "χάνεται" πολύτιµη τοξίνη που παραµένει στο φιαλίδιο, στη σύριγγα ή στη βελόνα.


 

ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ


Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα σχετικά µε τη χρήση της αλλαντικής τοξίνης είναι ο σχηματισµός εξουδετερωτικών αντισωμάτων. Η ΒΤΧ-Α ως πρωτεΐνη μπoρεί να oδηγήσει στη δημιoυργία IgG εξoυδετερωτικών αντισωμάτων. Όσo μεγαλύτερo τo πρωτεϊνικό φoρτίo ανά συνεδρία, τόσo αυξάνεται και αυτή η πιθανότητα. Ως βακτηριακές πρωτεΐνες, όλοι οι τύποι της τοξίνης αυτής έχουν τη δυνατότητα να εκλύσουν µία ανοσολογική απόκριση και να προκαλέσουν την ανάπτυξη αντισωµάτων έναντι της ίδιας της νευροτοξίνης, τα οποία επιφέρουν την αδρανοποίησή της µε συνέπεια την έλλειψη αποτελεσµατικότητας. Τα εξουδετερωτικά αντισώµατα έχουν υψηλή ειδικότητα και δεν έχει αναφερθεί ποτέ διασταυρούµενη εξουδετέρωση µεταξύ των διαφορετικών αντιγονικών τύπων της αλλαντικής τοξίνης. Αυτό σημαίνει ότι ασθενείς οι οποίοι ανέπτυξαν αντίσταση εξαιτίας του σχηματισμού εξουδετερωτικών αντισωµάτων µπορούν να ωφεληθούν από τη θεραπεία με αλλαντική τοξίνη άλλου εργοστασίου µε διαφορετικό αντιγονικό τύπο (Μγοbloc). Παράγοντες που συμβάλλουν στο σχηµατισµό αντισωµάτων είναι η ποιότητα και η ποσότητα της πρωτεΐνης που ενίεται ανά θεραπεία, η συχνότητα των εγχύσεων, η αντιγονικότητα του ενιέµενου υλικού, η οδός χορήγησης (ενδομυϊκά, υποδόρια) και η γενετική προδιάθεση του ατόµου να αναπτύξει αντισώµατα.

 

Μελέτες υποδεικνύουν ότι οι εγχύσεις αλλαντικής τοξίνη σε συχνότερα χρονικά διαστήµατα ή σε υψηλότερες δόσεις αυξάνουν τη συχνότητα σχηµατισµού αντισωµάτων. Για την αρχική παρτίδα Botox συνίστατο να µη χρησιμοποιούνται περισσότερες από 100 U ανά συνεδρία και να µην επαναλαμβάνονται οι εγχύσεις σε χρονικό διάστηµα µικρότερο του ενός µηνός. Στις νέες παρτίδες του Botox ωστόσο, η συγκέντρωση της πρωτεΐνης είναι σηµαντικά µικρότερη και έχει αποδειχθεί ότι είναι λιγότερο αντιγονικό από το αρχικό προϊόν. Η συχνότητα ανάπτυξης αντίστασης στο Botox είναι µικρότερη από 5% και σχετίζεται µε τη δόση και τη συχνότητα των θεραπευτικών συνεδριών, αλλά όχι µε τη διάρκεια της συνολικής θεραπείας. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα φαίνεται ότι ο κίνδυνος αυξάνεται µε χορήγηση δόσης µμεγαλύτερης από 300U. Οι µονάδες που χορηγούνται για τη διόρθωση των υπερδυναµικών ρυτίδων του προσώπου κυµαίνονται συνήθως από 40 έως 80U.

Με βάση το δεδομένο αυτό και λαµβάνοντας υπόψη ότι πολλές φορές ενδείκνυται µία δεύτερη συµπληρωµατική θεραπεία δύο εβδοµάδες µετά την αρχική για τη βελτίωση του κοσμητικού αποτελέσματος, ο περιορισµός στη συχνότητα των θεραπευτικών συνεδριών δεν φαίνεται να είναι σηµαντικός. 

Σχετικά µε το σκεύασµα Dysport δεν υπάρχουν προς το παρόν προοπτικές µελέτες για το σχηματισμό αντισωµάτων. Επίσης, δεν υπάρχουν δημοσιευμένες µελέτες που να συγκρίνουν το Dysport µε το νέο σκεύασµα του Botox, Vistabel. Τέλος, να σημειωθεί  ότι αντιδράσεις υπερευαισθησίας δεν προκαλούνται. Η µόνη συνέπεια επομένως είναι, ότι η τοξίνη δεν είναι πλέον αποτελεσµατκή.


Καλό θα ήταν o κλινικός ιατρός να χρησιμoπoιεί τη μικρότερη θεραπευτική δόση σε κάθε συνεδρία και να μην πρoχωράει σε νέα θεραπεία πριν την ανάκτηση της νευρoμυϊκής δραστηριότητας. Η χoρήγηση μικρών «διoρθωτικών» δόσεων 2-3 εβδoμάδες μετά την αρχική συνεδρία δεν έχει φανεί να oδηγεί στη δημιoυργία αντισωμάτων ή κλινικής ανoχής.

 

Η αλλαντική τοξίνη αποτελεί µία αποτελεσµατική και ασφαλή θεραπεία των ρυτίδων έκφρασης του προσώπου(υπερδυναµικές ρυτίδες). Συνδυάζεται επίσης µε ελάχιστα επεµβατικές τεχνικές ανανέωσης του προσώπου καθώς και µε τη χρήση δερµατικών εµφυτευµάτων µε στόχο την παράταση του αποτελέσµατος των µη µονίµων εµφυτεµάτων.

Oυδεμία οικονομική σχέση του συγγραφέως υφίσταται με εταιρεία που διαθέτει Βοτουλινική τοξίνη.


 




ΤΕΧΝΙΚΗ - ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ


Τεχνικές έγχυσης για το πόδι της χήνας και μεσόφρυο                                                                                                         Για μέτριες έως σοβαρές γραμμές του έξω κανθού, είτε μέτριες έως σοβαρές γραμμές μεσόφρυου.   

Για ταυτόχρονη θεραπεία η συνολική δόση είναι 44 μονάδες.  24 Μονάδες για τις πλευρικές ρυτίδες του έξω κανθού, και 20 Μονάδες για τις ρυτίδες του μεσοφρύου.    

ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΧΗΝΑΣ

Οι ενέσεις πρέπει να γίνονται με τη βελόνα λοξά και προσανατολισμένη μακριά από τον οφθαλμό. 

Εγχύστε μια δόση 0,1 mL σε κάθε μία από τις 6 θέσεις (3 ενέσεις ανά πλευρά) για συνολική δόση 24 μονάδων

Δύο εγκεκριμένα μοτίβα/σχέδια ένεσης:

Για τις γραμμές πάνω και κάτω από τον έξω κανθό: 1

Για τις γραμμές κάτω από τον έξω κανθό: 2

  

injection_technique_img-3
Μοτίβο ένεσης για πόδι της χήνας 1

ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΧΗΝΑΣ

12 ΜΟναΔΕΣ Ανα ΠΛΕΥρα, 
4 ΜΟναΔΕΣ ΣΕ ΚαΘΕ ΜΊΑ ΑΠΌ τις 3 ΘεΣΕΙΣ 

Για τις γραμμές πάνω και κάτω από τον έξω κανθό:
  • Πρώτη ένεση: τουλάχιστον 1,5 cm έως 2,0 εκατοστά πλάγια από τον έξω κανθό και το οστικό χείλος του κόγχου.
  • Δεύτερη ένεση: 1,0 cm έως 1,5 cm πάνω από το πρώτο σημείο της ένεσης και σε ≈ 30 ° γωνία προς τα έσω.
  • Τρίτη ένεση: 1,0 cm έως 1,5 cm κάτω από την πρώτη θέση της ένεσης και σε ≈ 30 ° γωνία προς τα έσω.
injection_technique_img-2
 
Για τις γραμμές κάτω από τον
έξω κανθό:
  • Πρώτη ένεση: τουλάχιστον 1,5 cm έως 2,0 εκατοστά πλάγια από τον έξω κανθό και το οστικό χείλος του κόγχου.
  • Ενίεται κατά μήκος μιας γραμμής, από πρόσθια και κάτω έως οπίσθια και άνω.
  • Βεβαιωθείτε ότι η πιο πρόσθια ένεση είναι πιο έξω από μία γραμμή που σύρεται κάθετα από τον έξω κανθό.
  • Κρατήστε την πιο κατώτερη ένεση πάνω από την γραμμή της προεξοχής του άνω χείλους του ζυγωματικού. 

Μοτίβο ένεσης για πόδι της χήνας 2                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              Οι ενέσεις πρέπει να γίνονται με τη βελόνα λοξά και προσανατολισμένη μακριά από τον οφθαλμό. 

injection_technique_img-1
Μοτίβο ένεσης  για γραμμές  μεσοφρύου 1

 ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΕΣΟΦΡΥΟΥ 

4 ΜΟΝαΔΕΣ ΣΕ ΚαΘΕ ενα  ΑΠο τα  5 ΣΗΜΕιΑ

Για να αποφύγετε την πτώση:
  • Αποφύγετε την ένεση κοντά στον ανελκτήρα του  βλεφάρου 
  • Τοποθετήστε τις πλευρικές ενέσεις του επισκυνίου  ≥ 1 cm πάνω από το υπερκόγχιο χείλος
  • Κρατήστε τον εγχυόμενο όγκο / δόση σε ένα ελάχιστο, όπου είναι εφικτό
  • Μην κάνετε την ένεση της τοξίνης σε απόσταση μικρότερη από 1 cm πάνω από το κεντρικό τμήμα του φρυδιού.

Ένεση ΒΟΤΟΧ ® πιο συχνά από κάθε 3 μήνες δεν έχει μελετηθεί. 
































 


Η θεραπεία των υπερδυναµικών ρυτίδων του προσώπου µε έγχυση αλλαντικής τοξίνης είναι ασφαλής, συνήθως αποτελεσµατική και χωρίς σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Εκτελείται σε βάση εξωτερικού ιατρείου, µε τεχνική εύκολη για τον ειδικό και γρήγορη, και δεν απαιτείται µακρύς χρόνος ανάνηψης.

Το θεραπευτικό αποτέλεσµα διαρκεί περίπου 3 – 6 µήνες. Πρέπει να σηµειωθεί ότι δεν ανταποκρίνονται εξ ίσου καλά όλοι οι ασθενείς στις εγχύσεις τοξίνης και ιδιαίτερα τα άτοµα μεγαλύτερης ηλικίας µε υπάρχουσα πτώση οφρύων ή εκτεταμένη φωτογήρανση. Η αλλαντική τοξίνη δρα προκαλώντας χάλαση των υποκειμένων µυών που προκαλούν τις υπερδυναµικές ρυτίδες του προσώπου. Οι µη-δυναµικές ρυτίδες µπορεί να βελτιωθούν από τη θεραπεία αλλά σπανίως εξαφανίζονται πλήρως.

Τα σηµεία έγχυσης και οι δόσεις που χρησιμοποιούνται εξατοµικεύονται ώστε να προσαρμόζονται στις ανάγκες του κάθε ασθενούς.



Είναι σημαντικό να μη γίνεται πλήρης παράλυση των μυών. Ο ιατρός οφείλει να ξεκινάει τη θεραπεία με τις συνιστώμενες δόσεις και να προσθέτει μονάδες ή σημεία ενέσεων αν είναι απαραίτητο σε διάστημα δύο εβδομάδωνΕπανάληψη των συνεδριών ανά 3 – 6 µήνες περίπουανάλογα με το θεραπευτικό αποτέλεσµα, μπoρεί να oδηγήσει είτε σε αύξηση της διάρκειας της θεραπείας είτε σε μείωση της δόσης της τoξίνης.


-Κατά τη θεραπεία με ΒΤ στην περιοχή του μεσοφρύου στόχος είναι οι 3 κατασπαστήρες του φρυδιού (πυραµοειδής, επισκύνιος, καθελκτήρας µυς του φρυδιού) και ο ιατρός θα πρέπει να εκτιμήσει την έκφραση του προσώπου σε ηρεμία καθώς και σε κίνηση. Θα πρέπει επίσης να ψηλαφήσει τους μυς του προσώπου τόσο σε χάλαση όσο και σε σύσπαση. Είναι σημαντικό να εκτιμηθεί η θέση των φρυδιών και στην περίπτωση των γυναικών να είναι γνωστό αν τα φρύδια έχουν αφαιρεθεί ή τους έχει γίνει τατουάζ. Γενικότερα, για οποιαδήποτε ασυμμετρία στο πρόσωπο θα πρέπει να εκτιμηθεί το κατά πόσο σχετίζεται με την θεραπεία.

Ζητoύμε από τoν ασθενή να συνoφρυωθεί και σημειώνoυμε τα σημεία έγχυσης. Εγχέoυμε υπό γωνία 90 μoιρών, βαθιά, συνήθως σε 5 σημεία σε σχήμα ανoιχτoύ V.











Παράγοντες που επηρεάζουν τις θέσεις έγχυσης και τη δοσολογία στην περιοχή του µεσοφρύου είναι ο τύπος του οφρυικού τόξου (υψηλή ή χαµηλή θέση οφρύων), η ασυµµετρία, η πτώση και η µυική µάζα της περιοχής.















- Στο µεσόφρυο το πρώτο σηµείο έγχυσης αντιστοιχεί στον πυραµοειδή  µυ της µύτης και εντοπίζεται κάτω από τη γραµµή που συνδέει τα έσω άκρα των δύο οφρύων και πάνω από το σηµείο τοµής του Χ που σχηµατίζεται από τη σύνδεση του έσω τµήµατος του ενός φρυδιού µε τον αντίθετο έσω κανθό. Στο σηµείο αυτό γίνεται έγχυση 5 ως 10 U αλλαντικής τοξίνης τύπου Α (Botox). 





Στη συνέχεια γίνεται έγχυση 4-10U αλλαντικής τοξίνης στον επισκύνιο µυ, στο σηµείο που σχηµατίζεται από την κάθετη ευθεία που διέρχεται από τον έσω κανθόcm πάνω από το οστικό υπερόφρυο τόξο(Εικόνα). Το επόµενο σηµείο έγχυσης εντοπίζετα 1 cm πάνω από το προηγούμενο σηµείο και χορηγούνται 4 -1Ο U






Τέλος, µπορεί να γίνει συµπληρωµατική έγχυσή 3 - 10 U στο σηµείο που εντοπίζεται 1 cm πάνω από το υπερόφρυο τόξο, στη µεσοκορική ευθεία, µόνο σε άτοµα µε οριζόντια φρύδια. Στή βιβλιογραφία αναφέρεται µία ποικιλία θέσεων έγχυσης και δοσολογίας, που κυµαίνεται από µία απλή έγχυση 10 U σε κάθε επισκύνιο µυ µέχρι συνολικής δόσης 20 έως 50 U, διανεμημένων σε επτά σηµεία έγχυσης. 




Παρότι θεωρείται αποτελεσµατική ή δόση των 20 U, πρόσφατες µελέτες υποδεικνύουν ότι δόσεις υψηλότερες των 30 και 40 U επιφέρουν σηµαντικά μεγαλύτερη απόκριση µε µακρύτερη διάρκεια του αποτελέσµατος. Στους περισσότερους από αυτούς τους ασθενείς το ευνοϊκό αποτέλεσµα διαρκεί 3 έως 4 µήνες, παρότι ορισµένοι συνεχίζουν να ωφελούνται για µεγαλύτερο διάστηµα, µέχρι 6 έως 8 µήνες. Αυτοί οι ασθενείς έχουν συνήθως υποβληθεί σε µία σειρά εγχύσεων για ένα έτος ή περισσότερο. Αν και έχουν πραγµατοποιηθεί λίγες µελέτες σε άνδρες, είναι γνωστό ότι απαιτούνται υψηλότερες δόσεις για να επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσµα στην περιοχή των µεσοφρύων, συνήθως μεγαλύτερη από το διπλάσιο της ποσότητας που απαιτείται στις γυναίκες, δηλαδή περίπου 60 µε 80 U, χωρίς να παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών. Στις γυναίκες ή συνολική δόση κυµαίνεται συνήθως από 25 έως 40 U




Οδηγίες χρήσης του Vistabel στο µεσόφρυο


Το ανασυσταμένο Vistabel (50 Μονάδες / 1,25 ml) ενίεται χρησιμοποιώντας μια αποστειρωμένη βελόνα 30 gauge, 12,7 mm. 
0.1 ml (4 Μονάδες) χορηγείται σε κάθε μία από τις 5 θέσεις ένεσης. 2 ενέσεις σε κάθε επισκύνιο μυ και 1 ένεση στον πυραμοειδή μυ για μια συνολική δόση των 20 Μονάδων.

Πριν την ένεση, ο αντίχειρας ή το δείκτης τοποθετείται σταθερά κάτω από το οστικό χείλος του κόγχου προκειμένου να αποτραπεί εξαγγείωση κάτω από το χείλος. Η βελόνα θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη πάνω και έξω κατά τη διάρκεια της έγχυσης. Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος της βλεφαρόπτωσης, δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση στη μέγιστη δόση των 4 μονάδων για κάθε σημείο ένεσης, καθώς και ο αριθμός των θέσεων ένεσης. Επιπλέον, οι ενέσεις κοντά στον ανελκτήρα μυ του βλεφάρου
(levator palpebrae superioris) πρέπει να αποφεύγονται, ιδιαίτερα σε ασθενείς με μεγαλύτερο σύµπλεγµα καθελκτήρα του φρυδιού. Οι ενέσεις στον επισκύνιο µυ όταν πρέπει να γίνουν στο κεντρικό τμήμα του εν λόγω μυός, να γίνονται σε απόσταση τουλάχιστον 1 cm πάνω από το τόξο των φρυδιών.











Μονάδες από το Dysport της Ipsen














ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ
ΑΠΟ ΜΕΤΡΙΕΣ ΕΩΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΕΣΟΦΡΥΟΥ
ΠΡΙΝ                         ΜΕΤΑ (7 ΗΜΕΡΑ )    ΜΕΤΑ (3 ΜΗΝΕΣ )    ΜΕΤΑ (7 ΜΗΝΕΣ )


Φωτογραφίες που ελήφθησαν στο μέγιστο συνοφρύωμα πριν από τη θεραπεία με ΒΟΤΟΧ ® Cosmetic και μετά τη θεραπεία, κατά την 7η ημέρα και 3 και 4 μήνες μετά .


















Μετά τις εγχύσεις ο ασθενής πρέπει να παραµείνει σε κάθετη θέση(να μην ξαπλώσει) για τις επόµενες 2 ώρες και να κάνει κινήσεις συνοφρύωσης όσο το δυνατό περισσότερο ώστε να δεσµεύεται ή τοξίνη.



 

- Στο µέτωπο ζητoύμε από τoν ασθενή να ανασηκώσει τα φρύδια, η δοσολογία και τα σηµεία έγχυσης εξαρτώνται από το βάθος και τον αριθµό των ρυτίδων (Εικόνα). Η έγχυση γίνεται υπό γωνία 60 ή 90 μoιρών. Η ολική δόση κυµαίνεται από 20 - 40 U(για τις γυναίκες 10-20 U ενώ για τους άνδρες 20-30) που κατανέµεται σε 5 µε 10 σηµεία έγχυσης ανάλογα με την ανατομική και αισθητική εκτίμηση. Οι ενέσεις θα πρέπει να έχουν σαν στόχο τον μετωπιαίο μυ, ωστόσο πρέπει να λάβουμε υπόψη και τις αλληλεπιδράσεις του με τον πυραμοειδή μυ της ρινός, τους επισπαστήρες των φρυδιών και το σφιγκτήρα μυ των βλεφάρων, στο συνολικό σχήμα του προσώπου.



Προκειµένου να αποφευχθεί η πρόκληση πτώσης του οφρύος είναι σημαντικό η έγχυση να µη γίνεται στην περιοχή του µετώπου κάτω από τη νοητή γραµµή που σχηματίζεται από το έσω τµήµα του οφρύος µέχρι ενός σηµείου 1cm περίπου πάνω από το έξω τµήµα του οφρύος ή κάτω από την κατώτερη ρυτίδα του µετώπου.

 

Εάν ο ασθενής έχει χαµηλά φρύδια, η θεραπεία των ρυτίδων του µετώπου πρέπει να αποφεύγεται ή να περιορίζεται σε εκείνο το τµήµα του µετώπου που βρίσκεται 4 cm ή περισσότερο πάνω από το φρύδι. Συνιστάται να µη γίνεται έγχυση στο µεσόφρυο και σε ολόκληρο το µέτωπο κατά την ίδια συνεδρία διότι αυτό οδηγεί πάντα σε πτώση οφρύος. Συνήθως γίνεται έγχυση µόνο στο άνω ήµισυ του µετώπου, ώστε να αποφευχθεί αυτή η πιθανότητα. Η θεραπεία των ρυτίδων του µεσόφρυου κατά τη διάρκεια της ίδιας συνεδρίας µπορεί να γίνει ταυτόχρονα μόνο με αυτόν τον τρόπο.


 


- Σε όλα τα άτοµα ο µετωπιαίος µυς πρέπει να ενίεται τουλάχιστον cm πάνω από το φρύδι

Γενικά, οι εγχύσεις στο µέτωπο πρέπει να γίνονται πάντα πάνω από την κατώτερη ρυτίδα που σχηματίζεται όταν ζητείται από τον ασθενή να ανυψώσει το µέτωπο. Η σύσπαση των κατώτερων 2.5-4 cm του µετωπιαίου µυός ανυψώνει τα φρύδια. Τα άτοµα μεγαλύτερης ηλικίας το χρησιμοποιούν αυτό για να ανυψώνουν τα φρύδια και να βλέπουν. Εποµένως, στα άτοµα αυτά απαιτείται προσεκτική έγχυση.

- Σε χαµηλή θέση οφρύωνΓίνεται έγχυση πάνω από την κατώτερη ρυτίδα και cm ή περισσότερο πάνω από το φρύδι(άνω ήµισυ του µετώπου).

- Επίσης σε άτοµα µε χαµηλή θέση οφρύων, ήπια πτώση οφρύος και πιθανόν σε όλα τα άτοµα ηλικίας άνω των 50 ετών που υποβάλλονται σε θεραπεία του µετωπιαίου, πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα θεραπεία των καθελκτήρων µυών των βλεφάρων(σύµπλεγµα µεσοφρύου).


 

Η ολική δόση που χρησιμοποιείται κυµαίνεται συνήθως από 16-20 U ανά συνεδρία. Γίνεται έγχυση 

4-5 µονάδων τοξίνης στή μεσοκορική γραµµή που φέρεται κάθετα από την κόρη του κάθε οφθαλµού και πάντοτε πάνω από την κατώτερη ρυτίδα που σχηματίζεται όταν ζητείται από το άτοµο να ανυψώσει το µέτωπό του. Δύο επιπρόσθετες εγχύσεις 4-5 U η κάθε µία γίνονται µεταξύ των δύο αυτών σηµείων. Ένα άλλο προτεινόµενο σχήµα είναι ή έγχυση συνολικής δόσης 20-4Ο U σε 5-10 σηµεία. Εναλλακτικά, µπορεί να προτιμηθεί ή εξασθένιση απλώς του µετωπιαίου µυός αντί της παράλυσής του, που µπορεί να επιτευχθεί είτε µε την υποδόρια έγχυση της τοξίνης αντί της ενδοµυικής, είτε µε την έγχυση πολλαπλών µικρών δόσεων ανά διαστήµατα των 1-2 cm κατά µήκος του µετώπου. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσµα ενώ διατηρείται κάποια κινητικότητα του µετώπου. Εάν συµβεί πτώση οφρύος, µπορεί να επιτευχθεί µερική διόρθωση µε  έγχυση στους καθελκτήρες µυς των οφρύων (σύµπλεγµα µεσοφρύου).


 



Ο µετωπιαίος µυς καταλήγει µεταξύ του πλάγιου και µέσου τµήµατος του οφρύος. Ο σφιγκτήρας των βλεφάρων κατασπά το τµήµα του οφρύος που βρίσκεται περιφερικά του σηµείου αυτού. Η έγχυση 3U Botox αµέσως κάτω από το πλάγιο τµήµα του οφρύος και πλαγίως της κροταφικής γραµµής σύντηξης µπορεί να ανυψώσει το πλάγιο τµήµα του φρυδιού κατά 2 mm περίπου ("χηµικό brow-lift").








Μονάδες από το Dysport της Ipsen




Μέτωπο

• Ο μετωπιαίος μυς είναι ο μόνος ανελκτήρας του φρυδιού

• Υπερβολική θεραπεία οδηγεί σε πτώση του φρυδιού

 Φρύδι:

Διαφορές ανδρών-γυναικών 

Εκτίμηση μετώπου:

Στενό μέτωπο

Ευρύ μέτωπο


Μέτωπο:

Γενικές αρχές

• Προσοχή! Όχι υπερβολές

• Στενό μέτωπο: 1 σειρά με 3-6 σημεία έγχυσης

• Πλατύ μέτωπο: 2 σειρές

• 10-15 μονάδες

• Στους άνδρες: Μέχρι την γραμμή του έξω κανθού

Στις γυναίκες: Μέχρι την γραμμή της κόρης

• Έγχυση σε βάθος χωρίς επαφή με το περιόστεο όμως


Είναι σημαντικό να τονιστούν τα ακόλουθα:

• Σε έλλειψη εμπειρίας ο ιατρός θα πρέπει να εφαρμόσει τις ενέσεις ΒΤ τύπου Α τουλάχιστον 2cm πάνω από τον οφρύ

• Ο μετωπιαίος μυς και οι καταστολείς μυς του μετώπου θα πρέπει να τροποποιούνται ταυτόχρονα προκειμένου να έχουμε ένα αρμονικό αποτέλεσμα

• Ο μετωπιαίος πρέπει να αποδυναμωθεί όχι όμως και να παραλύσει

• Οι ενέσεις όταν εστιάζονται κεντρικά μπορεί να επιτρέψουν στο πλαϊνό τμήμα των φρυδιών να ανασηκώνεται. 





- Για τις περιοφθαλµικές ρυτίδες του «ποδιού χήνας» όπως αναφέρεται (crow’s feet), ζητάμε από τoν ασθενή να γελάσει και να κλείσει σφικτά τα μάτια. Το πρώτο σηµείο έγχυσης εντοπίζεται 1,5 cm περιφερικά του έξω κανθού (ή 1 cm από το οστικό όριο). Το επόµενο σηµείο έγχυσης εντοπίζεται 1 cm πιο κάτω και ελαφρώς προς τα έσω ως προς το πρώτο σηµείο έγχυσης (Εικόνα). Το τρίτο σηµείο βρίσκεται 1 cm πιο πάνω και ελαφρώς προς τα έσω από το πρώτο σηµείο. Το κατώτερο σηµείο έγχυσης πρέπει να είναι πάντα πάνω από το ζυγωµατικό τόξο (κίνδυνος παράλυσης του μείζονα ζυγωματικού). Οι ενέσεις γίνονται σε οποιαδήποτε από τις δύο πλευρές μίας βαθιάς ρυτίδας. Συνολική δόση 6 -18 U σε κάθε πλευρά είναι ικανοποιητική για τα περισσότερα άτοµα, αν και µπορεί να αυξηθεί αν είναι απαραίτητο. 

Η έγχυση µεγάλων όγκων διαλύµατος πρέπει να αποφεύγεται. Προτιµάται ή έγχυση διαλυµάτων µε υψηλή συγκέντρωσή τοξίνης και µικρό όγκο. Είναι σηµαντικό να γίνονται οι περιοφθαλµικές εγχύσεις όσο το δυνατόν πιο επιφανειακά και υπoδόρια για την αποφυγή αιµοφόρων αγγείων γύρω από τους οφθαλµούς. Ο ποµφός πρέπει να σχηματίζεται αµέσως κάτω από την επιδερµίδα επειδή οι περιοφθαλµικοί µύες είναι πολύ επιφανειακοί σε αυτό το σηµείο. Η διενέργεια ήπιων µαλάξεων σε αυτές τις περιοχές µε κατεύθυνσή από τον οφθαλµικό κόγχο προς την περιφέρεια φαίνεται ότι 
ελαττώνει ων πρόκληση εκχυµώσεων και επιφέρει ένα ακόµα καλύτερο αποτέλεσµα.

Πρoσoχή στην έγχυση στις κατωφερέστερες ρυτίδες πoυ σχηματίζoνται από τo χαμόγελo, για απoφυγή αδρανoπoίησης τoυ μείζoνoς ζυγωματικoύ (major zygomaticus) και κατά συνέπεια πτώσης της γωνίας τoυ στόματoς. Για τo λόγo αυτό δεν εγχέoυμε χαμηλότερα από 1,5 εκατoστό από τoν έξω κανθό, πάνω από τo ζυγωματικό oστό.




Πόδι της χήνας:

 Γενικές αρχές

• 3 σημεία έγχυσης ~1cm από το κογχικό χείλος

• Σε πιο έντονες ρυτίδες: 2 ος στίχος πιο κροταφικά

• 6-15 μονάδες

• επιφανειακή έγχυση-αποφυγή αγγείων 




Σημεία που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής κατά την εφαρμογή της θεραπείας είναι τα εξής:

• Όπως ήδη αναφέρθηκε η απόσταση του σημείου των ενέσεων από το οστέϊνο χείλος του οφθαλμικού κόγχου θα πρέπει να είναι το λιγότερο 1-1.5 cm στο πλάι και οι ενέσεις πρέπει να γίνονται αρκετά πάνω από το ανώτερο όριο του ζυγωματικού οστού

• Οι ενέσεις είναι προτιμότερο να γίνονται υποδόρια και όχι ενδομυϊκά, μακριά από επιφανειακές φλέβες

• Η βελόνα θα πρέπει να κατευθύνεται μακριά από τον οφθαλμικό κόγχο
















Μονάδες από το Dysport της Ipsen










ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 
ΜΕΤΡΙΟ ΕΩΣ ΣΟΒΑΡΟ ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΧΗΝΑΣ
ΠΡΙΝ                                                   ΜΕΤΑ (7 ΗΜΕΡΕΣ)


Φωτογραφίες που ελήφθησαν στο μέγιστο χαμόγελο πριν από τη θεραπεία και μετά τη θεραπεία με ΒΟΤΟΧ ® Cosmetic την  7η ημέρα.
























- Ρυτίδες κάτω βλεφάρoυ: υπoδόρια 1-2 σημεία, 1 χιλιoστό κάτω από τη βλεφαρική γραμμή από 
1-2 μoνάδες αλλαντοτοξίνης. Πρoσoχή: πoλύ βαθιά έγχυση στo σφιγκτήρα των βλεφάρων μπoρεί να oδηγήσει σε διπλωπία, ενώ πoλύ μεγάλη δόση χαμηλά μπoρεί να oδηγήσει σε λεμφoίδημα και «σακoύλες».




Υπερτροφικός σφιγκτήρας

• 1-2 μονάδες

• Επιφανειακά στο μέσον του κάτω βλεφάρου





 







“Bunny lines” οι ρυτίδες που σχηματίζονται σε κάποιους στη μύτη όταν γελάνε

• 2-3 σημεία έγχυσης

• 2-5 U συνολική δόση

















Μονάδες από το 
Dysport της Ipsen




















Το κάτω ήµισυ του προσώπου πρέπει να προσεγγίζεται γενικά, µε πιο µικρές δόσεις και ακριβέστερη έγχυση της ΒΤΧ-Α σε σχέση µε το ανώτερο ήµισυ του προσώπου. Πολλοί συνιστούν την έγχυση της τοξίνης υπό ηλεκτροµυογραφική καθοδήγηση. Έχει παρατηρηθεί ότι ή απόκριση των µυών του κατώτερου προσώπου στήν ΒΤΧ-Α είναι µεγαλύτερη και ότι το αποτέλεσµα έχει µακρύτερη διάρκεια µέχρι 6 µήνες ή περισσότερο σε σύγκρισή µε τη δράση της ΒΤΧ-Α στους µυς του ανώτερου ηµίσεως του προσώπου. Το ίδιο ωστόσο ισχύει και για τις ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες επίσης διαρκούν περισσότερο και µπορεί να είναι ενοχλητικές, τόσο αισθητικά όσο και λειτουργικά.





 

- Για τον καθελκτήρα µυ της γωνίας του στόµατος (τρίγωνος µυς) όταν επιχειρείται η διόρθωση των κάθετων γραμμών - ρυτίδων που σχηματίζονται κάτω από τις γωνίες του στόματος (γραμμές μαριονέτας), που δίνουν μία θλιβερή ή θυμωμένη έκφραση στο πρόσωπο και της γενειοπαρειακής αύλακας, συνιστάται έγχυση µέγιστης δόσης από 2 - 4 U σε κάθε πλευρά στην προέκταση της γενειοπαρειακής αύλακας 1 cm πιο κάτω από τη γωνία του στόµατος.







Μονάδες από το Dysport της Ipsen








Oι γραμμές της πικρίας δημιoυργoύνται από τoν καθελκτήρα της γωνίας τoυ στόματoς (depressor anguli oris). Με την αδρανoπoίηση τoυ μυός σε δυο σημεία από 
2 - 4 μoνάδες αλλαντοτοξίνης, χαμηλά πάνω στo όριo της κάτω γνάθoυ, στη νoητή επέκταση της πτυχής πρoς τα κάτω, ανασηκώνoνται oι γωνίες τoυ στόματoς. 




 

- Για την ελάττωσή του βάθους της ρινοχειλικής αύλακας γίνεται έγχυσή στο ζυγωµατικό µυ µέγιστης δόσής 2 U συνήθως σε κάθε πλευρά. Μερικοί ασθενείς µπορούν να ωφεληθούν επίσης από την έγχυση µικρών δόσεων (1 U Botox) στον ανελκτήρα µυ του άνω χείλους.

 

- Οι κάθετες περιστοµατικές ρυτίδες προκαλούνται από διάφορα αίτια όπως το κάπνισµα, ή φωτογήρανση, ή απώλεια υποδόριου ιστού από το κατώτερο πρόσωπο και από την αντανακλαστική δράση του σφιγκτήρα µυ του στόµατος(orbicularis oris). Παρατηρούνται επίσης σε άτοµα που παίζουν κάποιο πνευστό µουσικό όργανο ή προκαλούνται ακόµα και µε το σφύριγµα. Αν και οι λεπτές ρυτίδες του άνω χείλους αντιμετωπίζονται αποτελεσµατικά µε εµφυτεύµατα ή µε τις διάφορες µεθόδους ανάπλασης του προσώπου, οι βαθύτερες ρυτίδες µπορεί να είναι ανθεκτικές σε αυτές τις θεραπείες. Μικρές δόσεις 1 έως 2 U ανά τεταρτημόριο του χείλους, είναι συνήθως επαρκείς για την πρόκληση εστιακής µικροπάρεσης του σφιγκτήρα µυ του στόµατος, ιδίως όταν συνδυάζονται µε παράγοντες αύξησης των µαλακών µορίων, όπως το κολλαγόνο ή το υαλουρονικό οξύ. Για να διατηρηθεί ή λειτουργική ικανότητα του στόµατος είναι σηµαντικό να χρησιμοποιούνται µικρές δόσεις που να εγχέονται επιφανειακά και όχι εν τω βάθει. Πρoσoχή σε συμμετρία και δόση για απoφυγή διαταραχών φώνησης.



 





Ο μυς-στόχος εδώ είναι ο σφιγκτήρας μυς του στόματος. Οι κάθετες γραμμές εξαλείφονται από ενέσεις ΒΤ που γίνονται συμμετρικά στο όριο ή πάνω από το όριο μεταξύ δέρματος και βλεννογόνου των χειλιών (εικόνα), ώστε να προκληθεί εντοπισμένη μικροπάρεση. Δεν επιτρέπεται πάνω από 1-2 μονάδες ανά τέταρτο χείλους. Πρόσθετο όφελος από την επέμβαση αποτελούν η ψευδοαναστροφή του ορίου μεταξύ δέρματος και βλεννογόνου χειλιών και το βελτιωμένο περίγραμμα καθώς και η πληρότητα των χειλιών όταν είναι «σουφρωμένα» (εικόνα).


ΠΕΡΙΣΤΟΜΑΤΙΚΕΣ ΡΥΤΙΔΕΣ

Σημεία που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη κατά την θεραπεία: 

• Η επιλογή και η συμβουλευτική του ασθενούς είναι εξαιρετικά σημαντικές. Άτομα που βασίζονται στα χείλια τους για το επάγγελμά τους (π.χ. μερικοί μουσικοί, τραγουδιστές) δεν είναι καλοί υποψήφιοι για θεραπεία με ΒΤ τύπου Α

• Οι ενέσεις θα πρέπει να μη γίνονται στις γωνίες των χειλιών προκειμένου να αποφεύγονται κακή σύγκλειση του στόματος ή «κρέμασμα» προς κάποια πλευρά καθώς επίσης θα πρέπει να αποφεύγονται στη μέση γραμμή του άνω χείλους ώστε να μην προκληθεί επιπέδωση του χείλους

• Οι ενέσεις πρέπει να γίνονται επιφανειακά και να γίνεται μασάζ στην πλαϊνή περιοχή

• Στην περιοχή του κάτω χείλους οι ενέσεις είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν διαταραχές στην λειτουργία για αυτό το λόγο πρέπει ο θεράπων να είναι συντηρητικός αν αποφασίσει να τις εφαρμόσει σε αυτή την περιοχή

• Καθώς η θεραπεία περιστοματικά μπορεί να είναι επώδυνη ενδείκνυται η ελεύθερη χρήση πάγου για αναισθησία




- Ρυτίδες τoυ λαιμoύ

Εκτός από τους εξωγενείς παράγοντες (ήλιος, κάπνισμα κλπ) που γερνάνε την περιοχή του λαιμού, υπάρχει κληρονομική προδιάθεση για χαλάρωση σε πολλούς ανθρώπους. Έτσι ενώ το πρόσωπο μπορεί να φαίνεται φρέσκο και νεανικό, η περιοχή του λαιμού μπορεί να προσδίδει την ηλικία των ανθρώπων με λεπτές ρυτίδες, χαλάρωση του δέρματος, σακούλιασμα σε ορισμένα σημεία, ορατά αρχικά περισσότερο κατά την κίνηση κατάποσης και όσο προχωράει η γήρανση, ορατά συνεχώς.
Υπάρχoυν δύo μoρφές θεραπείας: για τις oριζόντιες ρυτίδες τoυ λαιμoύ και για τις κάθετες ρυτίδες τoυ λαιμoύ.
-Αυτή πoυ αφoρά στις oριζόντιες ρυτίδες τoυ λαιμoύ, με μεγαλύτερη αραίωση, 4 ml, κάνoυμε πoλλαπλές εγχύσεις ανά 2-3 εκατoστά υπoδόρια και με συνoλική δόση 10-30 μoνάδες αλλαντοτοξίνης. Χρειάζεται ιδιαίτερη πρoσoχή, ώστε να μη γίνει διασπoρά σε βάθoς, ιδίως στην περιoχή κάτω από τo υoειδές oστό, όπoυ βρίσκoνται oι μύες της κατάπoσης, και εμφανιστεί έτσι δυσφαγία.


-Oι κάθετες ρυτίδες από τις κάθετες δεσµίδες του µυώδους πλατύσµατος αντιμετωπίζoνται πoλύ απoτελεσματικά με τη συνήθη αναλoγία διάλυσης. Πρoτιμάμε να αντιμετωπίζoυμε τις κεντρικές ταινίες τoυ πλατύσματoς, για απoφυγή πάρεσης των εκτεινόντων πλευρικών μυών τoυ τραχήλoυ.

Ζητείται από τον ασθενή να υπερεκτείνει το λαιµό και να σφίξει τα δόντια του για να γίνει σύσπαση τoυ μυώδoυς πλατύσματoς. Οι δεσµίδες του µυός συλλαµβάνονται µεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Στην συνέχεια, γίνεται έγχυση 2 έως 4 U Botox ανά 4 εκατοστά της κάθε δεσµίδας. Μεγάλες δόσεις πρέπει να αποφεύγονται εξαιτίας των βαθύτερων αντιδράσεων στους φαρυγγικούς και λαρυγγικούς µυς. 











Ένα άλλο σχήµα που χρησιμοποιείται είναι π έγχυση 5 U Botox σε τρία στηµεία για κάθε δεσµίδα

(τα σηµεία απέχουν µεταξύ τους 1 ως 1.5cm), χωρίς να χρησιμοποιούνται περισσότερες από 25 ως 30 U Botox ανά συνεδρία. 









Ορισµένοι συγγραφείς προτείνουν την έγχυση 3 U, 1 cm κάτω από το όριο της κάτω γνάθου και στη συνέχεια τρεις εγχύσεις από 6 U ανά 2,5 cm κατά µήκος της κάθε δεσµίδας ή την έγχυση 3-1Ο U σε τέσσερα σηµεία που απέχουν µεταξύ τους κατά 1-1.5 cm ξεκινώντας από τη γωνία της γνάθου, όπως φαίνεται στην εικόνα. Είναι προτιμότερη η υποθεραπεία και η χορήγηση συµπληρωµατικών (touch up) δόσεων, εάν αυτό είναι απαραίτητο, κατά τη διάρκεια της επόμενης συνεδρίας. Η δόση που θα χορηγηθεί εξατοµικεύεται και εξαρτάται από το πάχος της δεσµίδας σην οποία θα γίνει τι έγχυση. Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται µία συνολική δόση 50 - 100 U για την επίτευξη της βέλτιστης διόρθωσης. Πάντως πολλοί συστήνουν την έγχυση συνολικής δόσης µμικρότερης από 300 U ανά συνεδρία για τον περιορισµό των επιπλοκών. Οι εγχύσεις πρέπει να γίνονται στο εν τω βάθει χόριο και όχι υποδόρια, καθώς ο κίνδυνος τρώσης εν τω βάθει αγγείων ή έγχυσης σε άλλους τραχηλικούς µυς είναι αυξημένος.










Μονάδες από το Dysport της Ipsen
















 


 


ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

 

 

Η αλλαντική τοξίνη τύπου Α αντενδείκνυται σε ασθενείς µε νευροµυικές παθήσεις και ιδιαίτερα νόσους του κινητικού νευρώνα, όπως ή µυασθένεια και ή πλάγια µυατροφική σκλήρυνσή. Άλλες

αντενδείξεις είναι ή λοίµωξή στο σηµείο τής έγχυσης και η γνωστή υπερευαισθησία σε κάποιο από τα συστατικά του προϊόντος (αλλαντική τοξίνη, λευκωµατίνη, φυσιολογικός ορός). Ορισµένα φάρµακα όπως η αµινογλυκοσίδη, η πενικιλλαµίνη, η κινίνη και οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου µπορεί να ενισχύσουν τη δράση της τοξίνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα µε αυτήν. Επειδή η εµπειρία σε έγκυες και θηλάζουσες µητέρες είναι πολύ περιορισµένη, συνιστάται ή αποφυγή τους σε αυτές τις περιπτώσεις. Η αλλαντική τοξίνη κατατάσσεται στην κατηγορία Ο των φαρµάκων όσον αφορά τήν κύηση διότι δεν έχει τεκμηριωθεί σαφώς εάν προκαλεί εμβρυϊκές ανωµαλίες όταν χορηγείται σε έγκυες γυναίκες, αν και µέχρι σήµερα καµία περίπτωσή τερατογένεσης δεν έχει αποδοθεί στην αλλαντική τοξίνη. Η χρήση της τοξίνης αντενδείκνυται επίσης, σε ασθενείς µε ασταθές ψυχολογικό προφίλ και µή ρεαλιστικές προσδοκίες.

Τέλος, σε άτοµα που πρόκειται να υποβληθούν σε πλαστική χειρουργική του προσώπου στο άµεσο µέλλον δεν ενδείκνυται ή προεγχειρητική αντιμετώπιση των ρυτίδων, καθώς αυτό θα καθιστούσε δύσκολη την επαρκή εκτίμηση της πραγματικής έκτασης των ρυτίδων από τον χειρουργό.



Αντενδείξεις

 Ασθενείς µε νευροµυικές παθήσεις και ιδιαίτερα νόσους του κινητικού νευρώνα, όπως ή µυασθένεια και ή πλάγια µυατροφική σκλήρυνσή.
• Γνωστή αλλεργία.
• Ιστορικό παθήσεων όπως αυτοάνοσες νόσους.
• Ασθενείς που έχουν υποστεί θρομβοεμβολικά επεισόδια
• Ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή
• Λήψη ασπιρίνης, προϊόντων που περιέχουν ασπιρίνη, προϊόντων που αναστέλλουν την αιμοπεταλιακή λειτουργία, όπως τα μή-στεροειδή αντιφλεγμονώδή φάρμακα και βιταμίνη Ε για 7 - 10 μέρες πριν τήν έγχυση.
 Ορισµένα φάρµακα όπως η αµινογλυκοσίδη, η πενικιλλαµίνη, η κινίνη και οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου
• Συνιστάται να μην ενίεται σε θέση που είχε εμφυτευτεί παλαιότερα ένα μη απορροφούμενο προϊόν.
• Εγκυμοσύνη, γαλουχία.
• Περιοχές με φλεγμονή ή λοίμωξη δέρματος(ακμή ή έρπητα) 
• Τάση για ανάπτυξη υπερτροφικών ουλών.
• Να μην συνδυάζεται με laser, δερμοαπόξεση ή chemical peeling. 
Ιδιαίτερα στην περίπτωση του laser, είναι καλό να προηγείται η εφαρμογή laser, ή να απέχει κατά τουλάχιστον 2-3 εβδομάδες.
• Μη ρεαλιστικές προσδοκίες του ασθενούς.
• Ασθενείς με ψυχολογικές διαταραχές.

 

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

 

Οι περισσότερες από τις επιπλοκές είναι σχετικά σπάνιες και σχετίζονται µε την κακή τεχνική έγχυσης. Πολλές από τις παρενέργειες προκύπτουν από την ανεπιθύμητη εξασθένηση µυός που προκαλείται από τη διάχυση της τοξίνης σε παρακείμενους µυς και µπορούν να αποφευχθούν µε τη χρήση πιο συµπυκνωµένων διαλυµάτων (υψηλότερη συγκέντρωσή της τοξίνης σε µικρότερο όγκο διαλύµατος).


Οι συχνότερες ανεπιθύµητες ενέργειες (ΑΕ) είναι το παροδικό οίδημα και ή εκχύμωση στο σημείο της έγχυσης, η ήπια κεφαλαλγία, ή γριππώδης συμπτωματολογία και ή παροδική υπαισθησία, οι οποίες μπορεί να διαρκέσουν για μερικές μέρες ως λίγες εβδομάδες μετά τη θεραπεία.

- Πολλοί συνιστούν την άσκηση πίεσης στην περιοχή μετά την έγχυση για την ελάττωσή της 

εκχύμωσης και του οιδήματος. Ωστόσο, φαίνεται ότι αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διασποράς της τοξίνης στους παρακείμενους μυς. Επίσης, συνιστάται ο περιορισμός του αριθμού των ενέσεων. 

Για την ελαχιστοποίηση της εκχύμωσης συνιστάται στους ασθενείς να αποφεύγεται ή λήψη ασπιρίνης, προϊόντων που περιέχουν ασπιρίνη, προϊόντων που αναστέλλουν την αιμοπεταλιακή λειτουργία, όπως τα μή-στεροειδή αντιφλεγμονώδή φάρμακα και βιταμίνη Ε για 7 - 10 μέρες πριν τήν έγχυση.

- Ο πόνος από την έγχυση μπορεί να περιοριστεί με τη χρήση τοπικών αναισθητικών κρεμών (π.χ.

ΕΜLΑ) πριν την έγχυση, με τη χρήση βελονών μικρότερης διαμέτρου (30 ή 32 G)καθώς και με την έγχυση διαλυμάτων μικρού όγκου με υψηλή συγκέντρωσή τοξίνης. Επίσης, αναφέρεται στη βιβλιογραφία ότι η χρήση φυσιολογικού ορού που περιέχει συντηρητικά για την ανασύστασή του Βοτοχ είναι λιγότερο επώδυνη. Η έγχυση της τοξίνης πιο επιφανειακά, στον υποδόριο ιστό, μπορεί να περιορίσει το άλγος και τον κίνδυνο εκχύμωσης ενώ διατηρείται το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η τοπική ένεση αναισθητικού είναι επίσης χρήσιμη στον περιορισμό του πόνου. Η εφαρμογή πάγου αμέσως πριν ή μετά την έγχυση, ελαττώνει περαιτέρω τον πόνο, το οίδημα και το ερύθημα που σχετίζονται με την ενδομυϊκή έγχυση. 

- Οι κεφαλαλγίες ανακουφίζονται εύκολα με τη χρήση των κλασσικών αναλγητικών. Ωστόσο, συχνά αναφέρεται από τους ασθενείς η βελτίωση κεφαλαλγίας χρόνιας τάσης μετά την έγχυση

- Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι πιο πιθανό να αναφερθούν σε περιπτώσεις θεραπευτικής παρά αισθητικής χρήσης. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι ή συχνότατα των σοβαρών ΑΕ είναι 33 φορές υψηλότερη στην περίπτωση της θεραπευτικής χρήσης, το οποίο μπορεί να σχετίζεται με τις υψηλότερες δόσεις(τετραπλάσιες) που χρησιμοποιούνται, με τη συνύπαρξη υποκειμένων νοσημάτων ή και με τα δύο. Επίσης, δεν έχει αναφερθεί κανένας θάνατος στις περιπτώσεις αισθητικής χρήσης. Στις σοβαρές ΑΕ περιλαμβάνονται ή εστιακή παράλυση του προσώπου, ή μυική αδυναμία, ή δυσφαγία,τα γριππώδη συμπτώματα και οι αλλεργικές αντιδράσεις. Στο 1/3 των περιπτώσεων συνυπάρχει κάποια συσχετιζόμενη υποκείμενη νόσος. Άλλες σοβαρές ΑΕ που αναφέρθηκαν σε

περιπτώσεις θεραπευτικής χρήσης ήταν θάνατοι, επιληπτικοί σπασμοί, αρρυθμία και έμφραγμα μυοκαρδίου. 

- Γενικευμένες αντιδράσεις που έχουν προκληθεί ιδιοσυγκρασιακά περιλαμβάνουν πι ναυτία, κόπωση, καταβολή, γριππώδη συμπτώματα και εξανθήματα σε σημεία μακριά από το σημείο της έγχυσης. Αδυναμία μυών σε θέσεις απομακρυσμένες από το σημείο της έγχυσης πιθανόν να οφείλεται στη διάχυση μικρής ποσότητας τοξίνης στη συστηματική κυκλοφορία. 

- Στις μη σοβαρές ΑΕ περιλαμβάνονται ή έλλειψη θεραπευτικής επίδρασης, οι αντιδράσεις στο σημείο έγχυσης και ή κεφαλαλγία. 


Παρακάτω αναφέρονται πιο αναλυτικά οι ΑΕ από την κοσμητική χρήση της αλλαντικής τοξίνης για τη διόρθωσή του προσώπου.


- Η σημαντικότερη επιπλοκή από την έγχυση ΒΤΧ-Α στο μετωπιαίο μυ είναι ή πτώσπ του οφρύος και συνήθως οφείλεται στην κακή τεχνική έγχυσης. Η ΒΤΧ-Α δεν πρέπει να ενίεται πάνω από το μέσο τμήμα του οφρύος έτσι ώστε να αποφεύγεται ή πτώσπ του. Πρέπει επίσης να αποφεύγεται ή έγχυση της τοξίνής σε απόσταση μέχρι 1,5 cm από το ανώτερο οστέινο χείλος του οφθαλμικού κόγχου. Απώλεια τής εκφραστικότηςτας μπορεί να προκληθεί από την έγχυση στο μετωπιαίο μυ πέραν της μεσοκορικής γραμμής. Γενικά, για την πρόληψη της πτώσης του οφρύος πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες που αναφέρθηκαν παραπάνω στην τεχνική έγχυσης στο μετωπιαίο μυ. Με την κατάλληλη επιλογή ασθενών και την προηγηθείσα έγχυση των καθελκτήρων μυών των οφρύων σε άτομα με χαμηλή θέση φρυδιών, ελαφρά πτώση του οφρύος και ηλικίας άνω των 50 ετών μπορεί να αποφευχθεί ή πρόκληση αυτής τής επιπλοκής. Η ελαφρά πτώση οφρύος ανταποκρίνεται στη χορήγηση οφθαλμικών σταγόνων απρακλονιδίνης (Iopidine Ο.5%), ενός α-αδρενεργικού αγωνιστή (βλέπε παρακάτω)

Ένα εξίσου ανεπιθύμητο αισθητικό αποτέλεσμα είναι το φρύδι που έχει ειρωνική έκφρασή ("Jack Nicholson"lοοκ), δηλαδή το έξω τμήμα του οφρύος κυρτώνεται προς τα άνω σε υπερβολικό βαθμό εξαιτίας της μη αντισταθμιζόμενης έλξης από τον πλάγιο μετωπιαίο μυ. Αυτό συμβαίνει όταν δεν έχει γίνει έγχυση τοξίνης στο πλάγιο τμήμα του μετώπου σε ασθενείς με ενεργές πλάγιες ίνες του μετωπιαίου μυός. Ο μετωπιαίος μυς κανονικά σταματά μεταξύ του έσω και πλαγίου τμήματος του μετώπου στο όριο που ονομάζεται κροταφική γραμμή σύντηξης. Σε ορισμένα άτομα αυτή ή γραμμή επεκτείνεται προς τα έξω και αναρτήριες μυικές ίνες συνεχίζουν στο πλάγιο τμήμα του μετώπου μέχρι την κροταφική γραμμή του τριχωτού τής κεφαλής. Αυτή ή επιπλοκή μπορεί να διορθωθεί με την έγχυση 2 έως 3 U ΒΤΧ-Α, 1 έως 2 cm περίπου πάνω από το πλάγιο τμήμα του οφρύος

κοντά στην κροταφική γραμμή σύντηξης.

Επίσης, πτώση του άνω βλεφάρου μπορεί να προκληθεί κατά τη θεραπεία του μετωπιαίου μυός, αν και αυτό είναι λιγότερο πιθανό. Οφείλεται στη διάχυση του ενιεμένου υλικού προς τα κάτω μέσω του κογχικού διαφράγματος και σχετίζεται συνήθως με κακή τεχνική. 

- Η συχνότερη επιπλοκή της θεραπείας των ρυτίδων του μεσόφρυου είναι ή πτώση του άνω βλεφάρου. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος εάν οι εγχύσεις γίνουν κάτω από τη μεσότητα των οφρύων, εγγύς της μεσοκορικής γραμμής ή προς τον έσω κανθό. Η διάχυση της τοξίνης προς τα κάτω προκαλεί παράλυση του ανελκτήρα μυός του άνω βλεφάρου με αποτέλεσμα την πτώση του. Η διάχυσή επιτείνεται με την ταχεία ή βίαιη έγχυση ή με την υπερβολικά βαθιά έγχυση στο επίπεδο του περιοστέου. Η χρήση αραιών διαλυμάτων τοξίνης μπορεί επίσης να οδηγήσει στη διάχυσή του υλικού σε περιοχές μακριά από το σήμείο έγχυσης. Για να αποφευχθεί ή πτώση του άνω βλεφάρου, ή έγχυση πρέπει να γίνεται 1cm πάνω από το φρύδι. Στην περιοχή του μεσόφρυου, ή ασκήσεις

δακτυλικής πίεσης στο όριο της υπερκόγχιας ακρολοφίας κατά την έγχυση στον επισκύνιο μυ, ελαττώνει επίσης την πιθανότητα διάχυσης της τοξίνης προς τον ανελκτήρα μυ. Με την κατάλληλη τεχνική ή συχνότητα πτώσης είναι πολύ κοντά στο μηδέν. Η παράλυση του ανελκτήρα μυός εκδηλώνεται 48 ώρες ως 14 ήμέρες μετά την έγχυση και επιμένει για 2 έως 12 εβδομάδες. Εάν προκληθεί πτώση του άνω βλεφάρου μπορεί να αντιμετωπισθεί με την έγχυση οφθαλμικών σταγόνων στην πάσχουσα πλευρά. Οι αδρενεργικοί αγωνιστές απρακλονιδίνη Ο.5% (Iopidine Ο.5%) και υδροχλωρική φαινυλεφρίνη 2.5% (Neosynephrine) είναι μυδριατικοί παράγοντες. Προκαλούν σύσπαση ενός αδρενεργικού μυός (μυς του Μuller), ο οποίος ανευρίσκεται κάτω από τον ανελκτήρα μυ του άνω βλεφάρου. Αυτή ή θεραπεία προκαλεί ανύψωσή του βλεφάρου κατά 1-2 mm, το οποίο είναι συνήθως αρκετό για να αποκαταστήσει τη συμμετρία. Η θεραπεία είναι συμπωματική και η χορήγηση 1-2 σταγόνων, 3 φορές την ημέρα πρέπει να συνεχίζεται μέχρι να υποχωρήσει ή πτώση.

- Επιπλοκές που έχουν αναφερθεί από την έγχυση τοξίνης στις περιοφθαλμικές ρυτίδες είναι η εκχύμωση, η διπλωπία, το εκτρόπιο, η πτώση του κάτω βλεφάρου και το ασύμμετρο χαμόγελο εξαιτίας της παράλυσης του μείζονα ζυγωματικού. Για την αποφυγή αυτών των επιπλοκών ή έγχυση πρέπει να γίνεται σε απόσταση τουλάχιστον 1 cm περιφερικά του οφθαλμικού κόγχου ή 1.5 cm περιφερικά του έξω κανθού και να μη γίνεται έγχυση κοντά στο κάτω όριο του ζυγωματικού. Επίσης είναι σημαντικό να μη γίνεται ή έγχυση πολύ βαθιά διότι ο σφιγκτήρας των βλεφάρων είναι

πολύ επιφανειακός μυς. Εγχύσεις αραιών διαλυμάτων μεγάλου όγκου πρέπει να αποφεύγονται. Η θεραπεία γίνεται μόνο στην περιοχή που δείχνει ρυτίδωση.

Η διπλωπία οφείλεται στη διάχυση της τοξίνης προς τα έσω με επακόλουθη παράλυση του έξω ορθού μυός όταν η έγχυση γίνεται σε απόστασή μικρότερή του 1 cm από τον έξω κανθό. Μπορεί επίσπς να

προκληθεί στραβισμός. Και οι δύο επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες και εάν προκληθούν, είναι επιβεβλημένη η παραπομπή σε οφθαλμίατρο για την κατάλληλη θεραπεία.

Πτώση του άνω χείλους μπορεί να προκληθεί εάν χορηγηθεί η τοξίνη κάτω από το ζυγωματικό τόξο και βαθιά μέσα στο μείζονα ζυγωματικό μυ, που δρα ως ανελκτήρας του άνω χείλους και του στόματος. Η παράλυσή του μείζονα ζυγωματικού μυός μπορεί να προκαλέσει εικόνα παρόμοια με την παράλυση του Bell. Η υποχώρηση είναι σταδιακή και συχνά βραδύτερη από εκείνη της πτώσης του βλεφάρου.

Οι εκχυμώσεις στην περιοφθαλμική περιοχή μπορούν να αποφευχθούν σχεδόν τελείως με την έγχυση της τοξίνης σε πομφό (wheal) με μια σειρά συνεχομένων φυσαλίδων (bleb) την έγχυση να γίνεται στο αναπτυσσόμενο όριο τής προηγούμενης, ώστε να αποφευχθεί ή τρώση αιμοφόρων αγγείων με επακόλουθη αιμορραγία.

Οι βαθιές ρυτίδες του ζυγωματικού συχνά συνδέονται με τις κατώτερες περιοφθαλμικές ρυτίδες, των

οποίων Η θεραπεία μπορεί παραδόξως να επιδεινώσει τις ρυτίδες του ζυγωματικού επειδή το δέρμα τής χαλαρής(redundant) παρειάς έλκεται προς τα κάτω από τη βαρύτητα. Είναι προτιμότερο να συνδυάζεται το BOTOX με εμφυτεύματα στις κατώτερες περιοχές.

- Οι επιπλοκές από την έγχυση ΒΤΧ στο μυώδες πλάτυσμα είναι ελάχιστες και συνήθως έχουν σχέση

με την τεχνική. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις στις οποίες η χορήγηση μεγάλων δόσεων (>1ΟΟ U) ΒΤΧ-Α, έχει προκαλέσει δυσφαγία και αδυναμία των καμπτήρων μυών του τραχήλου. Έχουν αναφερθεί επίσης περιπτώσεις δυσφωνίας και βράγχους φωνής. Συνιστάται γενικά η χορήγηση χαμηλών δόσεων, όσο το δυνατό πιο επιφανειακά. 

Εγχύσεις πολύ κοντά στο στόμα, εντός της γενειακής πτυχής και η επίδρασή στο σφιγκτήρα μυ του στόματος μπορούν να προκαλέσουν χαλαρή παρειά, αδυναμία στοματικών κινήσεων ή ασύμμετρο χαμόγελο.

 

Γενικά μικρότερες δόσεις ΒΤΧ-Α είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν προβλήματα σε σύγκρισή με τις μεγαλύτερες δόσεις, το οποίο υποστηρίζει μία πιο συντηρητική προσέγγισή των περισσοτέρων ασθενών.

Με τη σωστή τεχνική έγχυσης και την προσεκτική επιλογή των ασθενών μπορούν να αποφευχθούν οι

περισσότερες από τις επιπλοκές, όπως ή πτώση οφρύος και βλεφάρου και ή ασυμμετρία.


Σε όλους τους ασθενείς συνιστάται η παραμονή σε καθιστή ή όρθια θέση για 4 ώρες τουλάχιστον μετά την έγχυση. 

Αμέσως μετά τη χορήγηση της τοξίνης ενθαρρύνεται ή κίνηση των ενιεμένων μυών ώστε να προσληφθεί η τοξίνη από τις αντίστοιχες τελικές νευρικές απολήξεις. Οι ασθενείς πρέπει να επαναλαμβάνουν αυτήν την κίνηση 10 φορές ανά ώρα για τα πρώτα 90 λεπτά. 

Καλό θα ήταν για 3 ημέρες να αποφεύγεται η θερμότητα κοντά στο πρόσωπο (σάουνα, πιστολάκι, καθαρισμός με ατμό, ηλιοθεραπεία κλπ) διότι η θερμότητα εξουδετερώνει εν μέρει τη δράση του φαρμάκου.

 

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


 Παραμονή σε καθιστή ή όρθια θέση για 4 ώρες τουλάχιστον μετά την έγχυση. 

• Το μασάζ στην περιοχή που εφαρμόστηκαν οι ενέσεις μπορεί να γίνει μόνο ήπια από τον γιατρό κατά την εξέταση. Γενικότερα δεν συνιστάται.

• Αμέσως μετά τη χορήγηση της τοξίνης ενθαρρύνεται η σύσπαση του μυ στον οποίον έγιναν οι ενέσεις 10 φορές ανά ώρα για 1.5-2 ώρες γιατί αυξάνει την πρόσληψη της τοξίνης από τις αντίστοιχες τελικές νευρικές απολήξεις

• Ο περιορισμός της δραστηριότητας και η αποφυγή του λυγίσματος πιστεύαμε πως ήταν απαραίτητα προκειμένου να αποφύγουμε ανεπιθύμητη διάχυση της τοξίνης. Ωστόσο δεν υπάρχουν ελεγχόμενες μελέτες που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο επομένως δεν συστήνονται πλέον.




Πίνακας: Οδηγίες μετά την θεραπεία

  1. Να μην κατακλιθεί για 4 ώρες μετά την θεραπεία.
  2. Να μην σκύψει για το ίδιο διάστημα.
  3. Να μην τρίψει τα σημεία των ενέσεων.
  4. Όχι αλκοόλ και ασπιρίνη μέχρι την επόμενη ημέρα.


Μύθοι για το αισθητικό Botox

• Υπάρχει προκαθορισμένος τρόπος/θέση χορήγησης για όλους

• Υπάρχουν προκαθορισμένες δόσεις για όλους

• Το επιτυχημένο αποτέλεσμα καθορίζεται από την πλήρη ακινητοποίηση του προσώπου

• Οι περιοχές του προσώπου μπορούν να θεωρηθούν αυτόνομες και ανεξάρτητες η μία από την άλλη και έγχυση σε μια περιοχή δεν θα επηρεάσει τις άλλες

 

Βασικές αρχές

• Εξατομίκευση

• Όχι υπερβολές

• Σωστή ενημέρωση



Τι θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το αποτέλεσμα της θεραπείας με ΒΟΤΟΧ


1. Η τοξίνη δεν είναι ποτέ η ίδια μιας και παράγεται από βακτήρια που ποτέ δεν είναι τα ίδια. Μπορεί λοιπόν να υπάρξουν μικροδιαφορές. Τόσο στην εικόνα μας, όσο και στη διάρκεια του αποτελέσματος.

2. Η τοξίνη ξεκινάει από τον τόπο παραγωγής και χρειάζεται συνθήκες ψύξης κατάλληλες μέχρι να διανεμηθεί στις διάφορες χώρες - στις διάφορες φαρμακοποθήκες - στα διάφορα φαρμακεία στους διάφορους γιατρούς.

3. Από τη στιγμή που θα γίνει η έγχυση, η ενδοκυττάρωση της τοξίνης θα πραγματοποιηθεί το 3ο 24ωρο, ως εκ τούτου η θερμοκρασία που θα διατηρήσουμε στην υπό θεραπεία περιοχή για 48ώρες θα πρέπει να μην υπερβεί τη θερμοκρασία σώματος του υγιούς ανθρώπου 36,6οC - 37οC.

4. Η έγχυση της τοξίνης γίνεται ενδομυϊκά με βελόνα. Όπως αντιλαμβανόμαστε μια μικρή αιμορραγία τροχοειδούς μπορεί να μετακινήσει κατά κλάσματα του χιλιοστού την τοξίνη, τροποποιώντας ελαφρά την εικόνα του αποτελέσματος.

5. Οι επανειλημμένες εγχύσεις βοτουλινικής τοξίνης αποδυναμώνουν τους υπετροφικούς και υπερκινητικούς καθελκτήρες (τους μύες που κατεβάζουν το πρόσωπο) αφήνοντας ελεύθερους να κινηθούν και να αιματωθούν τους ανελκτήρες (αυτούς που το ανεβάζουν). Ως εκ τούτου η ρυτίδωση της συνοφρύωσης, της έκπληξης και του χήνιου πόδα (πόδι της χήνας), καθώς και η υπερτροφία του μυώδους πλατίσματος, αν ενίουμε και λαιμό, μειώνεται. Έχουμε μια σταδιακή τροποποίησης της εικόνας μας επί τα βελτίω.

Εδώ έρχεται το υποκειμενικό στοιχείο.

Συνηθίζουμε και οικειοποιούμεθα τη νέα εικόνα μας και απαιτούμε από την τοξίνη να την βελτιώσει. Δε γίνεται όμως γιατί η τοξίνη μπορεί να κάνει μόνο μέχρι αυτό. Να ξεκουράσει και να δώσει δυναμισμό νεαρότερου ανθρώπου στο υπάρχον πρόσωπο. Δε μπορεί να τροποποιήσει περαιτέρω.

6. Καθώς συνεχίζουμε τις εγχύσεις σε πολλούς δημιουργούνται παράλληλες συνάψεις (δυνατότητα κάποιου βαθμού κίνησης των μυών) χωρίς όμως δημιουργία αντιαισθητικής ρυτίδωσης.

Για μένα αυτά είναι τα καλύτερα Botox. Σε καμία περίπτωση δεν επικροτώ την ακινησία, την οποία κανείς πλέον δεν προτιμά και δεν προτείνει. Οι λόγοι είναι τόσο για τη διατήρηση της καλής υγείας, μιας και η μυϊκή κίνηση απάγει (διώχνει) τη λέμφο (αποτοξίνωση). Όσο και αισθητικοί. Αν κοιτάξουμε τα παιδιά μας θα παρατηρήσουμε τα πρόσωπά τους να συσπώνται και να εκφράζουν όλα τα συναισθήματά τους. Πως λοιπόν εμείς νομίζουμε ότι δείχνουμε νεώτεροι, επιδιώκοντας την απόλυτη ακινησία του μισού προσώπου μας σα να πάσχουμε από τη νόσο του Parkinson;

7. Σε λίγες περιπτώσεις έχουμε ανάπτυξη αντισωμάτων και υπάρχει ανάγκη αλλαγής της χρησιμοποιούμενης μέχρι τώρα τοξίνης. Οι περιπτώσεις αυτές είναι λίγες και η μη σωστή συμπεριφορά του φαρμάκου κραυγαλέα.

8. Η οικονομική κρίση μας έχει κάνει όλους πιο επιφυλακτικούς. Δεν σημαίνει όμως ότι χάσαμε την ιατρική δεοντολογία μας και την ηθική υπόστασή μας εάν αυτά προϋπήρχαν.

Τέλος πριν κλείσω θέλω να τονίσω ότι όλες οι τοξίνες οι οποίες διατίθενται στα φαρμακεία έχουν μια τιμή αγοράς καθόλου ευκαταφρόνητη.

Ας σκεφθούμε λοιπόν τι επιτρέπουμε να μας ενίουν όταν το αιτούμενο ποσόν για τη θεραπεία είναι υπερβολικά χαμηλό, και ας ανατρέχουμε πότε - πότε στις παλαιότερες φωτογραφίες μας τις «προ-botox» εποχής έτσι ώστε να συνεχίσουμε να χαιρόμαστε το εκπληκτικό αποτέλεσμα που μας δίνει η μαγική τοξίνη η οποία για μένα είναι η μεγαλύτερη ανακάλυψη στην κοσμητική ιατρική του 20ου αιώνα.














KYBELLA® (δεοξυχολικό οξύ) για το διπλοσάγονο






Έχετε διπλοσάγονο και έχετε δοκιμάσει να κάνετε δίαιτα και άσκηση και δεν είχε καμία τύχη; Είστε κάποιος που αισθάνεται ότι δεν θέλει χειρουργική επέμβαση για να διορθώσει το πρόβλημα; Τότε υπάρχει ένα νέο προϊόν που μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από το διπλοσάγονο. Αυτό λέγεται KYBELLA®.


KYBELLA® (δεοξυχολικό οξύ) είναι η πρώτη και μοναδική ενέσιμη θεραπεία που ενέκρινε το FDA για τη βελτίωση της εμφάνισης της μέτριας έως σοβαρής υπογένειας εναπόθεσης λίπους (διπλοσάγονο, προγούλι). Είναι ένα φάρμακο που εγχέεται στο υπογένειο λίπος και διεγείρει τα λιποκύτταρα να καταστραφούν και να απελευθερώσουν το αποθηκευμένο λίπος.Δεδομένου ότι τα κύτταρα καταστρέφονται, το λίπος δεν μπορεί πλέον να αποθηκευτεί ξανά κάτω από το πηγούνι σας. Το σώμα σας καθαρίζει το λίπος απάγοντάς το από την περιοχή αυτή με τη λεμφική κυκλοφορία. Όπως υποχωρεί το διπλοσάγονο, εσείς και οι άλλοι βλέπουν μια πιο νεανική εμφάνιση που είχατε κάποτε.


Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν σε ένα διπλό πηγούνι. Οικογενειακή προδιάθεση, αύξηση του σωματικού βάρους, και η γήρανση είναι οι πιο αναγνωρισμένοι παράγοντες. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη γενετική μας. Μπορούμε να ελέγξουμε το βάρος μας, και για πολλούς αυτό είναι μια διαρκής πάλη. Μόλις όμως σχηματιστεί ένα διπλό πηγούνι, μπορεί να είναι ανθεκτικό στη διατροφή και την άσκηση. Η γήρανση είναι ίσως ο πιο αδυσώπητος παράγοντας που προκαλεί ένα διπλό πηγούνι. Σε όλους μας με την ηλικία, το πρόσωπό ξεκινά τη χαλάρωση και την πτώση, με αποτέλεσμα τη διεύρυνση του κάτω προσώπου. Βλέπουμε την έναρξη της χαλαρότητας του δέρματος στο λαιμό, τα σαγόνια και το διπλό πηγούνι.




Μέχρι πρόσφατα, η μέθοδος ανόρθωσης και ενίσχυσης αυτής της περιοχής ήταν η χειρουργική. Lifting λ
αιμού και λιποαναρρόφηση ήταν το πρότυπο. Ακόμα, για μερικούς αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να βελτιωθεί η εμφάνιση αυτής της περιοχής, όταν το δέρμα είναι πολύ χαλαρό, γύρω από το λαιμό, το πρόσωπο, ή το πηγούνι. Ωστόσο, αν δεν είστε υποψήφιος για τέτοια χειρουργική επέμβαση για ιατρικούς ή οικονομικούς λόγους, και έχετε ήπιο, μέτριο ή  σοβαρό διπλοσάγονο, μια θεραπεία με έγχυση με βάση το KYBELLA® μπορεί να είναι μια εναλλακτική λύση για να σας βοηθήσει να ενισχύσετε και να επαναπροσδιορίσετε την εμφάνισή σας.

Το KYBELLA® εγχέεται σε ένα καθορισμένο χώρο κάτω από το πηγούνι σε μια διαδικασία ιατρείου. Φυσικά προηγείται αξιολόγηση της περιοχής, σχηματίζοντας ένα σχέδιο θεραπείας, και μούδιασμα της περιοχής πριν από την ένεση.










Η πραγματική διαδικασία της έγχυσης διαρκεί μόνο λίγα λεπτά, αλλά κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου ο ασθενής θα αντιμετωπίσει μια αίσθηση καψίματος που μπορεί να διαρκέσει 5-10 λεπτά. Αυτή η αίσθηση μπορεί να μετριαστεί με τη χρήση πριν τη θεραπεία ή και μετά  αναλγητικών και / ή πάγου.

Μετά από τη θεραπεία, μπορεί να υπάρξει πρήξιμο και μώλωπες και μια αίσθηση μουδιάσματος στην περιοχή της ένεσης που μπορεί να διαρκέσει για ημέρες έως εβδομάδες. Αυτά τα συμπτώματα είναι αναμενόμενα, είναι μέρος της διαδικασίας αναδιαμόρφωσης και της θεραπείας και υποχωρούν αυτόματα.





Ο αριθμός των θεραπειών που απαιτούνται για την επίτευξη του αποτελέσματος
είναι διαφορετικός σε κάθε ασθεν. Στη μελέτη του FDA, οι ασθενείς είχαν μεγαλύτερη ικανοποίηση με περισσότερες θεραπείες. Κάποιοι ήταν ικανοποιημένοι με μία ή δύο θεραπείες, αλλά η πλειοψηφία των ασθενών χρειάζονται από τέσσερις έως έξι θεραπείες για καλύτερα αποτελέσματα. Φαντάζομαι ότι ο αριθμός των θεραπειών που απαιτούνται για κάθε συγκεκριμένο ασθενή θα είναι συνάρτηση του πόση διόρθωση είναι απαραίτητη και πιο είναι το επιθυμητό τελικό αποτέλεσμα.



Ένας άλλος παράγοντας σε μια θεραπεία με KYBELLA® είναι ο χρόνος ανάπλασης και επούλωσης. Κάποιος θα ήθελε να προγραμματίσει μια θεραπεία σε μια εποχή που δεν υπάρχει παρεμβολή κοινωνικών ή επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ένα κασκόλ ή ζιβάγκο πρέπει να αποκρύψει οποιαδήποτε ερυθρότητα ή οίδημα, και αναλγητικά θα πρέπει να ανακουφίζουν από οποιαδήποτε ενόχληση. 

Δεδομένου ότι τα λιπώδη κύτταρα καταστρέφονται και δεν μπορεί να αποθηκευτεί ξανά το λίπος, επανάληψη της θεραπείας δεν χρειάζεται αφού επιτευχθεί ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο θεραπείας με KYBELLA® μπορεί να διαρκέσει πολλούς μήνες. Η επανάληψη της θεραπείας δεν συνιστάται νωρίτερα από έξι έως οκτώ εβδομάδες, αλλά δεδομένου ότι δεν υπάρχει επανασυσσώρευση λίπους, μετέπειτα θεραπείες θα μπορούσαν να απέχουν ακόμη περισσότερο, ανάλογα με τις οικονομικές, κοινωνικές ή επαγγελματικές υποχρεώσεις.


















Λιποδιάλυση - Υδρολιπόλυση με Aqualyx








Το AQUALYX περιέχει δεσοξυχολανικό οξύ, ένα είδος χολικού οξέος. Το Aqualyx® είναι ένα σύνθετο διάλυμα από την οικογένεια του δεοξυχολικού οξέως, το οποίο έχει τροποποιηθεί απολύτως φυσικά και, με τη δημιουργία ενός συστήματος αργής απελευθέρωσης με βάση τη ζάχαρη, η βιολογική ημι-ζωή μειώνεται, γεγονός το οποίο οδηγεί σε ελάχιστες παρενέργειες και άμεσα αποτελέσματα.




Αναπτύχθηκε από τον διάσημο καθηγητή αισθητικό χειρουργό Motolese, το Aqualyx® είναι διαθέσιμο σε διεθνές επίπεδο από το 2009, και έχει σε πωλήσεις πάνω από 2.000.000 φιάλες, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί για θεραπείες ασθενών σε 49 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Ο καθηγητής Motolose ανέπτυξε μια τεχνική έκχυσης για τη θεραπεία, η οποία είναι γνωστή ως «Aqualysis ™» ή «Aquaplasty ™» στην οποία ακολουθείται ένα ακριβές και συγκεκριμένο πρωτόκολλο. Η τεχνική Aqualysis ™ ή Aquaplasty ™» αποτελείται από έγχυση του διαλύματος σε εντοπισμένους θύλακες λίπους σε τομείς όπως τα τοπικά «παχάκια» στη μέση, τους μηρούς, το στομάχι, το πηγούνι και τα γόνατα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ψευδο-γυναικομαστίας στους άνδρες. Το Aqualyx® υγροποιεί το λίποκύτταρο, καταστρέφοντας το μόνιμα, και απελευθερώνοντας τα λιπίδια τα οποία στη συνέχεια αποβάλλονται φυσικά μέσω του λεμφικού συστήματος.




Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ με το Aqualyx®


Η ενέσιμη χορήγηση του AQUALYX πρέπει να πραγματοποιείται με τρόπο επιλεκτικό και ομοιογενή εντός του λιπώδους ιστού. Μια ειδικά σχεδιασμένη ευέλικτη σύριγγα χρησιμοποιείται στην τεχνική Aqualysis ™, με την εφαρμογή των ειδικά σχεδιασμένων βελόνων LIPOINJECTΤο Aqualyx® έχει λάβει έγκριση από τον οργανισμό FDA ως ένα απόλυτα φυσικό προϊόν από φυσικά έκδοχα και με απόλυτα φυσικές διαδικασίες, και θεωρείται από τις πλέον αποδοτικότερες μη-επεμβατικές θεραπείες λιποδιάλυσης.

Ένα αναισθητικό διάλυμα προστίθεται συνήθως πριν από την έγχυση για μεγαλύτερη άνεση.

Η θεραπεία θα πρέπει να επαναληφθεί μεταξύ δύο και οκτώ φορές, ανάλογα με τον αριθμό των μικρών θυλάκων του λιπώδους ιστού που επιθυμούμε να μειωθεί. Οι εγχύσεις επαναλαμβάνονται κάθε τρεις έως τέσσερις εβδομάδες. 

Μετά από κάθε θεραπεία οι ασθενείς μπορούν να αναμένουν μερική ερυθρότητα στην περιοχή η οποία θα υποχωρήσει μετά από τέσσερις έως έξι ημέρες. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή μέσα σε μόλις μία εβδομάδα,

Το Aqualyx® και το Kybella είναι δύο προϊόντα παρόμοια. Δουλεύουν με τον ίδιο μηχανισμό, καθώς και οι δύο είναι μορφές του ίδιου δραστικού συστατικού. Ωστόσο, μόνο το Kybella είναι εγκεκριμένο από το FDA, αλλά μόνο για το λίπος κάτω από το πηγούνι. Αυτό σημαίνει ότι έχουν γίνει πολλές έρευνες τόσο στην ασφάλεια όσο και στην αποτελεσματικότητα του Kybella. Οι χειρουργοί προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το Kybella και σε άλλες περιοχές του σώματος.


Σε ποιες περιοχές εφαρμόζεται :
  • Διπλοσάγονο
  • Χέρια
  • Κοιλιά
  • Μέση
  • Ψωμάκια
  • Γόνατα
  • Γλουτοί
  • Θώρακας
  • Γυναικομαστία- Λιπομαστία
  • Εσωτερικά  Μηρών




Πρωτόκολλο Έγχυσης του Aqualyx®

  • Η ενέσιμη χορήγηση του Aqualyx® πρέπει να πραγματοποιείται με τρόπο επιλεκτικό και ομοιογενή εντός του λιπώδους ιστού, μέσω της ενδολιπικής θεραπείας. 
  • H Ενδολιπική θεραπεία εκτελείται με τη χρήση των ειδικά σχεδιασμένων βελόνων LIPOINJECT® από ειδικά εκπαιδευμένους (πιστοποιημένους) ιατρούς. 
  • Το LIPOINJECT® εγγυάται μια ανώδυνη και εύκολη διείσδυση, καθώς ο εργονομικός του σχεδιασμός διευκολύνει την ομοιόμορφη και επιλεκτική έγχυση. 
  • Η έγχυση του Aqualyx® γίνεται μόνο κατά την έξοδο της κάνουλας και όχι κατά την είσοδο. 
  • Το Aqualyx® φτάνει σε όλα τα επίπεδα, από 12mm έως 30mm και 40mm ανάλογα με τον λιπώδη ιστό. 
  • Το Aqualyx® έχει ελεγχόμενη δράση στην περίμετρο 1-2mm γύρω από τον ιστό όπου εγχέετε 
  • Το Aqualyx® έχει μία είσοδο για κάθε περιοχή

 


Aqualyx® - Δοσολογία 

  • Το Aqualyx® δεν πρέπει ποτέ να εγχέεται σε ποσότητες μεγαλύτερες των 32 ml κατά τη διάρκεια κάθε θεραπευτικής συνεδρίας (δηλαδή 4 φιαλίδια συνολικά). 
  • Η μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα ανά έγχυση είναι 0.3ml. 
  • Η δοσολογία ανά περιοχή εξαρτάται αποκλειστικά από το από την έκταση της λιποαποθήκης, δεν πρέπει όμως να υπερβαίνει τη μέγιστη επιτρεπόμενη ημερήσια δόση. 
  • Η επιτρεπόμενη ποσότητα Xylocaine που αναμειγνύεται με το φάρμακο είναι 0.3ml ανά φιαλίδιο και δεν επιτρέπεται να υπερβεί γιατί δημιουργούνται ιζήματα. 


* Ακολουθεί πίνακας με τη μέγιστη δοσολογία ανά περιοχή





Aqualyx® - Ενδείξεις & Αντενδείξεις

  • Το Aqualyx® ενδείκνυται να χορηγηθεί σε ασθενείς από 18-60 ετών για τη θεραπεία του τοπικού λίπους σε προβληματικές περιοχές. 
  • Το Aqualyx® ενδείκνυται να χορηγηθεί σε σημεία τα οποία το λίπος δεν εξαφανίζεται, παρά τη δίαιτα και τη σωματική άσκηση. 
  • Το Aqualyx® αντενδείκνυται σε ασθενείς με ιστορικό αναφυλαξίας ή διάφορων αλλεργικών αντιδράσεων και σε ασθενείς που έχουν προσβληθεί από σοβαρές οργανικές ή συστηματικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων των αυτοάνοσων ασθενειών. 
  • Το Aqualyx® αντενδείκνυται σε παιδιά και σε γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν.



Συχνές ερωτήσεις


Τι είναι η Υδρολιπόλυση.

Πρόκειται για ενέσιμης μορφής έγχυση desoxychoclate-acid το οποίο φυσιολογικά παράγεται στο συκώτι για το μεταβολισμό του λίπους. Στην ουσία είναι  bile-acid το οποίο προσκολλάται στο τοίχωμα των λιπωδών κυττάρων κάνοντας τα ασταθή  με αποτέλεσμα  ρήξη του και καταστροφή της κυτταρικής τους μεμβράνης με επακόλουθο την απορρόφηση του.

Σε ποιες περιοχές μπορεί να εφαρμοστεί; 
Μπορεί να εφαρμοστεί σε περιοχές όπως διπλοσάγονο, χέρια, κοιλιά, μέση, ψωμάκια και γόνατα. Επίσης εφαρμόζεται στα γόνατα, γλουτούς, θώρακα, στην περιοχή των μαστών όσο αφορά την γυναικομαστία- λιπομαστία και στα εσωτερικά των μηρών.

Ποια είναι η μέγιστη δοσολογία; Η δοσολογία διαφέρει από περιοχή σε περιοχή; Υπάρχει επιτρεπόμενη ποσότητα ανά έκχυση;
Το Aqualyx δεν πρέπει ποτέ να εκχύνεται σε ποσότητες άνω των 40ml κατά τη διάρκεια κάθε θεραπευτικής συνεδρίας, δηλαδή 4 φιαλίδια στο σύνολο και από 25ml στην συγκεκριμένη ανατομική περιοχή που βρίσκεται υπό θεραπεία. H δοσολογία εξαρτάται αποκλειστικά από το μέγεθος της λιποαποθήκης. Όμως δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη επιτρεπόμενη ημερήσια δόση. Η επιτρεπόμενη ποσότητα ανά έκχυση είναι 0.3ml.

Μετά από πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να εφαρμοστεί το Aqualyx σε εκ νέου υπό θεραπεία περιοχή όταν την προηγούμενη ημέρα έχει εφαρμοστεί η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση;
Μετά από 1 εβδομάδα επιτρέπεται να εφαρμοστεί ξανά το φάρμακο σε εκ νέου υπό θεραπεία περιοχή.

Μετά από πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να επαναληφθεί η θεραπεία στο ίδιο σημείο;
Οι θεραπείες εφαρμόζονται στον ασθενή ανά 21-24  ημέρες. 

Ποια είναι η επιτρεπόμενη ποσότητα Xylocaine που αναμειγνύεται με το φάρμακο και γιατί δεν ενδείκνυται μεγαλύτερη;
Η επιτρεπόμενη ποσότητα Xylocaine που αναμειγνύεται με το φάρμακο είναι 0.3ml ανά φιαλίδιο και δεν επιτρέπεται να υπερβεί γιατί δημιουργούνται ιζήματα.

Πότε μπορεί να γίνει η πρώτη αξιολόγηση του αποτελέσματος;
Η πρώτη αξιολόγηση του αποτελέσματος συνιστάται να γίνεται 42 ημέρες μετά την πρώτη εφαρμογή, δηλαδή πριν εφαρμοστεί η 3η συνεδρία.

Ποιος είναι ο μηχανισμός δράσης του φαρμάκου;
Το Aqualyx δημιουργεί λιποδιάλυση στο λιπώδη ιστό.

Ποια είναι η ακριβής περιγραφή της τεχνικής Intralipotherapy;
Η Intralipotherapy τεχνική εφαρμόζεται ομοίως όπως γίνεται η έγχυση του Kleine Solution στην λιποαναρρόφηση με την μόνη διαφορά ότι η έγχυση Aqualyx γίνεται μόνο κατά την έξοδο της κάνουλας και όχι κατά την είσοδο.

Γιατί δεν μπορεί να εφαρμοστεί το με την μέθοδο της μεσοθεραπείας;
H μέθοδος της μεσοθεραπείας εφαρμόζεται μόνο ενδοθερμικά από 2-12mm.To Aqualyx πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στο υποδόριο ιστό. Η Intralipotherapy τεχνική παρέχει τη δυνατότητα να εφαρμόζεται το  Aqualyx από τα 13mm και κάτω βάθος αλλά πάντοτε παράλληλα με το λιπώδη ιστό καθώς εφαρμόζεται ομοιόμορφα και καλύπτει όλα τα επίπεδα λίπους

Ποιες παρενέργειες μπορούν να προκύψουν αν δεν εφαρμοστεί σωστά το φάρμακο;
Στην περίπτωση που δεν εφαρμοστεί σωστά το φάρμακο και γίνει η έγχυση επιφανειακά και όχι στο λιπώδη ιστό συνυπάρχει έντονος πόνος και ερυθρότητα αλλά δε προκύπτει ποτέ νέκρωση του ιστού. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνιστάται η χορήγηση παυσίπονου ή αντιφλεγμονώδους  και κρύων επιθεμάτων.

Συνιστάται ο συνδυασμός του Aqualyx με άλλες μεθόδους π.χ. CavitationLPGRF και τι επιπλέον οφέλη υπάρχουν;
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας και εφόσον δεν συνυπάρχει πόνος, συνιστάται να γίνει χρήση Cavitation ή λεμφικού μασάζ (χειρονακτικά ή με τη χρήση συσκευής) καθώς ενισχύει κατά 15-20% το αποτέλεσμα της Θεραπείας. Ο συνδυασμός ενισχύει το μεταβολισμό του λίπους.

Τι θα πρέπει να περιμένει ο ασθενής μετά τη θεραπεία;
Όλα τα συνωδά συμπτώματα της θεραπείας όπως ερυθρότητα, εκχυμώσεις, τα οποία υποχωρούν σε περίπου 5 ημέρες.

Τι συνιστάται να κάνει ο ασθενής στο σπίτι για αποθεραπεία;

Προκειμένου να μειωθεί το οποιοδήποτε δυσάρεστο προς τον ασθενή σύμπτωμα συνιστάται η χορήγηση παυσίπονου ή αντιφλεγμονώδους και η τοπική εφαρμογή κρύων κομπρεσών. Επιπλέον προτείνεται να ακολουθεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης.

Υπάρχει κάποια περίσταση κατά την οποία δεν ενδείκνυται η εφαρμογή της θεραπείας αυτής; 
Οι βασικές αντενδείξεις είναι όλα τα χρόνια νοσήματα και η εγκυμοσύνη.

Από ποια ηλικία και μετά επιτρέπεται να εφαρμοστεί το Aqualyx;
Σε όλους τους ασθενείς από 18-60 χρονών μπορεί να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη θεραπεία.

Μέχρι πόσες θεραπείες μπορούν να εφαρμοστούν;
Από 2 μέχρι και 4 θεραπείες.


































Ενέσιμη λιποδιάλυση



Γνωστή και ως αναίμακτη λιποαναρρόφηση.

Το 2013 ολοκληρώθηκε μια μεγάλη γερμανική έρευνα: χειρουργοί του πανεπιστημίου του Regensburg εγχύσανε σε πειραματόζωα φωσφατιλυδοχολινη και δεοξυχολικό οξύ και έπειτα παρατήρησαν τις αλλαγές του τοπικού λίπους με 3D υπέρηχο και βιοψίες.
Οι τοπικές εναποθέσεις λίπους μετά από μια συνεδρία συρρικνώθηκαν στο μισό.
Πρόκειται για ενέσιμη διαδικασία που γίνεται σε συνεδρίες ανά περιοχή μέσω τοπικής έγχυσης με χρήση πολύ λεπτής βελόνας.
Είναι επέμβαση απλή, ανώδυνη, χωρίς νυστέρι και χωρίς χειρουργείο.
Η ουσία που χρησιμοποιούμε λέγεται φωσφατιλυδοχολίνη και σε συνδυασμό με το δεοξυχολικό οξύ πρακτικά σπάει το τοίχωμα των λιποκυττάρων, το αποθηκευμένο λίπος απελευθερώνεται και ακολούθως αποβάλλεται μέσω της μεταβολικής οδού.
Η φωσφατιλυδοχολίνη είναι μια ουσία που υπάρχει ήδη στο σώμα μας και παράγεται μέσω της γνωστής σε όλους λεκιθίνης. Είναι από χρόνια γνωστή για την λιποδιαλυτική της δράση χρησιμοποιείται για χρόνια στην καρδιολογία.
Το δεοξυχολικό οξύ ή ATX-101, είναι ένα πολλά υποσχόμενο υλικό στη σμίλευση προσώπου και σώματος. Επιπλέον, έχει εγκριθεί από το 2015 για την ασφαλή εφαρμογή του από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA).


Χρειάζεται όμως π
ροσοχή καθώς η μέθοδος αυτή δεν είναι σε καμιά περίπτωση μέθοδος αδυνατίσματος, αλλά ενδείκνυται για μικρές και εντοπισμένες περιοχές λίπους ανθεκτικές στη δίαιτα και την άσκηση.
Εφαρμόζεται σε, τοπικό λίπος << ψωμάκια >>, κυτταρίτιδα ή διπλοσάγονο.


Τι προσφέρει η ενέσιμη λιποδιάλυση:

- Λιπόλυση.

Το ATX-101 εισάγεται με ένεση στην προβληματική περιοχή νεκρώνοντας τα λιποκύτταρα, με αποτέλεσμα τη μείωση του λίπους.

- Μη επεμβατική λύση.

Η διαδικασία είναι ιδανική για όσους δεν θέλουν να υποβληθούν σε μια χειρουργική επέμβαση όπως η λιποαναρρόφηση. Ωστόσο, η τελευταία παραμένει η πιο αποτελεσματική μέθοδος απώλειας τοπικού πάχους όταν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση λίπους.

- Σύσφιξη.

Ένας μεγάλος φόβος των γιατρών είναι ότι μετά από μεγάλη απώλεια λίπους, θα υπάρχει και μεγάλη χαλάρωση του δέρματος. Κλινικές μελέτες όμως έδειξαν, ότι με τις συγκεκριμένες ενέσεις λιποδιάλυσης, είτε δεν υπάρχει αλλαγή στην ελαστικότητα της επιδερμίδας είτε παρατηρείται βελτίωση σε αυτή. Αυτό αποδίδεται στο ότι παράγεται νέο κολλαγόνο μέσα σε περίπου 28 ημέρες.

- Βελτίωση της κυτταρίτιδας.

Η παθολογική συσσώρευση λιποκυττάρων είναι πολλές φορές πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη κυτταρίτιδας. Μέσω αυτών των ενέσεων και με τη χρήση διαφορετικής τεχνικής έγχυσης, το πρόβλημα αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί.

- Εναλλακτική λύση στην κρυολιπόλυση.

Ειδικά σε περιοχές όπου δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί η μέθοδος της κρυολιπόλυσης, όπως το διπλοσάγονο, ο λαιμός και το περίγραμμα του προσώπου, ή και σε περιοχές περιορισμένης έκτασης ή με κυτταρίτιδα, όπως η περιοχή πέριξ και άνωθεν των γονάτων.


Η εφαρμογή της πρέπει να γίνεται από έμπειρους και εκπαιδευμένους ιατρούς με πολύ συγκεκριμένες δοσολογίες και πρωτόκολλα. Τότε μπορεί να είναι αποτελεσματική και ασφαλής η θεραπεία και να προσφέρει ικανοποιητικά και μακροχρόνια αποτελέσματα καθώς τα λιποκύτταρα που καταστρέφονται δεν επιστρέφουν ποτέ.



Η διαδικασία της λιποδιάλυσης

Δεν απαιτείται κανενός είδους αναισθησία γιατί η έγχυση είναι σχεδόν ανώδυνη και γίνεται στην περιοχή του τοπικού πάχους ώστε να προκύψει ομοιόμορφο αποτέλεσμα σε όλη την περιοχή.

Η ενέσιμη διαδικασία γίνεται με τη χρήση πολύ λεπτής βελόνας ινσουλίνης, σε πολύ συγκεκριμένες δόσεις και δεν απαιτείται αναισθησία. Η ATX-101 εφαρμόζεται κυρίως στο διπλοσάγονο αλλά και στο σώμα (κοιλιά, γόνατα, μπράτσα, μηρούς, γλουτούς) συνδυαστικά με φωσφατιδυλοχολίνη, μια δημοφιλή λιπολυτική ουσία που προέρχεται από τη λεκιθίνη της σόγιας. Με ποιο τρόπο όμως το δεοξυχολικό οξύ διασπά το ανεπιθύμητο λίπος; Η δράση του, εφαρμόζεται στη μεμβράνη των λιποκυττάρων που τη διασπά, και το περιεχόμενό τους αποβάλλεται από τον οργανισμό. Τα λιποκύτταρα νεκρώνονται και η περιοχή σμιλεύεται, αποβάλλοντας το περιττό λίπος.

Από την άλλη, η φωσφατιδυλοχολίνη που επίσης εισάγεται ταυτόχρονα στην προβληματική περιοχή, είναι μια ουσία που υπάρχει ήδη στο σώμα. Είναι από χρόνια γνωστή για τη λιποδιαλυτική της δράση και έχει χρησιμοποιηθεί και στην καρδιολογία. Η χρήση της ωστόσο στην αισθητική ιατρική δεν είναι ακόμα εγκεκριμένη, παρότι πολύ ευρεία. Προκαλεί διάλυση του κυτταρικού τοιχώματος των λιποκυττάρων που ακολούθως αποβάλλονται από τον οργανισμό μέσω της μεταβολικής οδού. Παράλληλα, προκαλείται ίνωση στην περιοχή, επιτυγχάνοντας σύσφιξη και λείανση της επιφάνειας του δέρματος, με αποτέλεσμα τη σημαντική βελτίωση και της συχνά συνυπάρχουσας κυτταρίτιδας.

Για την επίτευξη των επιθυμητών αποτελεσμάτων, μπορεί να χρειαστούν έως 6 συνεδρίες οι οποίες θα πραγματοποιούνται κάθε 1 έως 1.5 μήνα. Ο ακριβής αριθμός εξαρτάται από την έκταση του προβλήματος. Μετά τη θεραπεία, οι ασθενείς παρατηρούν ότι παράλληλα με την απώλεια τοπικού λίπους, έχει επέλθει σύσφιξη του δέρματος, κάνοντάς το να δείχνει πιο σφιχτό και νεανικό., ενώ τα αποτελέσματα θεωρούνται μόνιμα.


Ο χρόνος αποθεραπείας της ενέσιμης λιποδιάλυσης

Μετά την ενέσιμη θεραπεία θα 
υπάρχει μια ελαφρά ενόχληση, κοκκινίλα, μελανιές, πρήξιμο, και ήπιος πόνος στην περιοχή όπου έγιναν οι εγχύσεις. Μετά από λίγες ημέρες όμως, η κατάσταση αποκαθίσταται και σε 1 εβδομάδα τα αποτελέσματα αρχίζουν να γίνονται ορατά.

Μετά από δύο εβδομάδες μπορεί να ακολουθήσει επομένη συνεδρία. Συνήθως χρειάζονται 3-4 για να επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

























Oυδεμία οικονομική σχέση του συγγραφέως υφίσταται με εταιρεία που διαθέτει Βοτουλινική τοξίνη ή υαλουρονικό οξύ.
Tα παραπάνω αναγραφόμενα βασίζονται στην διεθνή βιβλιογραφία καθώς και σε προσωπική εμπειρία. Oυδεμία οικονομική σχέση υπάρχει σε οποιοδήποτε επίπεδο με 
οποιοδήποτε εταιρεία.