Ροχαλητό Άπνοια Κρυο Ραδιο Χειρουργική

σκολίωση ρινικού διαφράγματος
πλαστική  ρινικού διαφράγματος
Διάφραγμα, κόγχες, ιγμόρεια
 
 

BANERright_gradiant
 
 
Εχετε βουλωμένη μύτη; Μπούκωμα ζάλη πονοκέφαλο και βλέννα;
Κατ αρχήν μην χρησιμοποιείτε σπρει στη μύτη γιατι θα έχετε αντίθετα αποτελέσματα. Μπορείτε να κάνετε εισπνοές πάνω σε βραστό νερό και να βάλετε φυσιολογικό ορό.
Επισκεφθείτε το γιατρό σας που θα βρεί την αιτία που συνήθως αντιμετωπίζεται με επιτυχία.
 
 
ble roi


Κάνετε κλίκ σε ότι σας ενδιαφέρει.





Περιεχόμενα

  1. 1 Ροχαλητό και  Αποφρακτική Υπνική Άπνοια
    1. 1.1 Εισαγωγή
    2. 1.2 Τι είναι υπνική άπνοια;
    3. 1.3 Τι είναι το ροχαλητό;
    4. 1.4 Τι προκαλεί ροχαλητό και αποφρακτική υπνική άπνοια;
    5. 1.5 Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της άπνοιας, ή της βαρύτητάς της.
    6. 1.6 Ποια είναι τα σημεία και τα συμπτώματα της υπνικής άπνοιας;
    7. 1.7 Είναι αυτό μία σοβαρή πάθηση;
    8. 1.8 Πως μπορεί ο γιατρός να ξεχωρίσει μεταξύ της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και του ροχαλητού;
    9. 1.9 Πως αντιμετωπίζεται η υπνική άπνοια;
    10. 1.10 Τι μπορεί να γίνει για το ροχαλητό;
  2. 2 Ερωτήσεις - απαντήσεις χειρουργικής επέμβασηςΦαρυγγοπλαστικής με LASER CO2
  3. 3 ΡΟΧΑΛΗΤΟ ΚΑΙ ΑΠΝΟΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
  4. 4 Αιτίες ροχαλητού και αποφρακτικής υπνικής άπνοιας
  5. 5 Χρόνια ρινική απόφραξη (βούλωμα ή μπούκωμα της μύτης)
  6. 6 Χρόνια Ρινίτιδα
  7. 7 Ρινικές κόγχες  
  8. 8 Υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών
  9. 9 Υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών στα παιδιά
  10. 10 Ραδιο-χειρουργική κογχοπηξία 
  11. 11 είναι η μείωση των κάτω ρινικών κογχών με ραδιοσυχνότητες
  12. 12 Σκολίωση ρινικού διαφράγματος πλαστική του ρινικού διαφράγματος
  13. 13 Κρυοχειρουργική κογχοπηξία
  14. 14 είναι η μείωση των κάτω ρινικών κογχών με κρυοπηξία



Ροχαλητό και  Αποφρακτική Υπνική Άπνοια


Με δυό λόγια.....

Ροχαλητό λέγεται η παραγωγή αναπνευστικού θορύβου κατά τον ύπνο, και προέρχεται από τους κραδασμούς των φαρυγγικών τοιχωμάτων. Ο χαρακτηρισμός του ροχαλητού ως “διαταραχή της αναπνοής” είναι κατ' αρχήν εσφαλμένος, διότι οι περισσότεροι υγιείς άνθρωποι ροχαλίζουν κάποιες νύχτες, σε κάποια φάση του ύπνου τους, ιδίως όταν είναι πολύ κουρασμένοι. Το 30% περίπου του γενικού πληθυσμού ροχαλίζει κάθε φορά πού κοιμάται. Το 80% ροχαλίζει μόνο περιστασιακά.
Συνήθως ροχαλίζουμε περιστασιακά, αλλά αν το ροχαλητό συμβαίνει συχνά μπορεί να επηρεάσει την ποσότητα και την ποιότητα του ύπνου μας καθώς και αυτήν των άλλων μελών της οικογένειας.
Ο «κακός» ύπνος μπορεί να οδηγήσει σε ημερήσια κόπωση, ευερεθιστότητα, και αυξημένα προβλήματα υγείας.Εάν το ροχαλητό σας, κρατάει ξύπνιο το σύντροφό σας, αυτό μπορεί επίσης να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στη σχέση σας.
Το ροχαλητό είναι μια συχνή πάθηση που μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε, αν και αυτό συμβαίνει πιο συχνά στους άνδρες και γενικότερα τους ανθρώπους που είναι υπέρβαροι. Το ροχαλητό έχει την τάση να επιδεινώνεται με την ηλικία.
Αν ανήκετε στα άτομα που ροχαλίζουν απλά περιστασιακά, τότε δεν συντρέχει κάποιος λόγος ανησυχίας, αφού η μεγαλύτερη ενόχληση είναι για... τον/την σύντροφό σας στο κρεβάτι.
Ωστόσο, εάν ροχαλίζετε τόσο συχνά και τόσο έντονα, ώστε εκτός από τον ύπνο των άλλων διαταράσσετε και τον δικό σας, τότε ίσως πρέπει να ασχοληθείτε πιο σοβαρά με το θέμα, αφού η ιατρική βοήθεια είναι συχνά απαραίτητη για ακραίες περιπτώσεις.


Αίτια

Το ροχαλητό εμφανίζεται όταν η ροή του αέρα μέσα από το στόμα και τη μύτη παρεμποδίζεται. Η ροή του αέρα μπορεί να εμποδίζεται από ένα συνδυασμό παραγόντων, όπως οι εξής:

Απόφραξη στους ρινικούς αεραγωγούς

Μερικοί άνθρωποι ροχαλίζουν μόνο κατά τη διάρκεια της εποχικής αλλεργίας ή όταν έχουν κάποια μόλυνση στην ρινική οδό. Παραμορφώσεις της μύτης, όπως η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος ή οι ρινικοί πολύποδες μπορεί επίσης να προκαλέσουν απόφραξη.

Αδύναμοι μυς στον λαιμό και τη γλώσσα

Όταν οι μυς της γλώσσας και του λαιμού είναι πάρα πολύ χαλαροί, τότε είναι πιθανό να "καταρρέουν" από το ίδιο τους το βάρος καθώς κοιμάστε -ειδικά ανάσκελα- και να πέφτουν επάνω στον αεραγωγό και να τον αποφράσσουν. Αυτό ορισμένες φορές μπορεί να προκύψει από βαθύ ύπνο, από κατανάλωση αλκοόλ και από τη χρήση ορισμένων υπνωτικών χαπιών. Η φυσιολογική γήρανση προκαλεί περαιτέρω χαλάρωση αυτών των μυών.

Λιπώδης ιστός στον λαιμό

Το υπερβολικό βάρος (παχυσαρκία) μπορεί να οδηγήσει σε έναν ογκώδη ιστό στον λαιμό. Επίσης, τα παιδιά με μεγάλες αμυγδαλές και αδενοειδείς εκβλαστήσεις συχνά ροχαλίζουν.

Μεγάλη μαλακή υπερώα ή/και σταφυλή

Μια μεγάλη μαλακή υπερώα ή μια μεγάλη σταφυλή (ο ευαίσθητος ιστός που ταλαντεύεται στο πίσω μέρος του λαιμού) μπορεί να περιορίσει το άνοιγμα από τη μύτη στο λαιμό. Όταν αυτά τα δύο όργανα δονούνται και χτυπούν το ένα πάνω στο άλλο, ο αεραγωγός αποφράσσεται, προκαλώντας ροχαλητό.

Τα πιο συχνά αίτια του ροχαλητούκαι της άπνοιας είναι:

• Πυώδης ρινίτις

• Αλλεργική ρινίτις

• Σκολίωση ρινικού διαφράγματος

• Υπερτροφία ρινικών κογχών

• Πολύποδες μύτης

• Ξένο σώμα μύτης (μονόπλευρη δύσοσμη καταρροή)

• Οι παθήσεις των αδενοειδών εκβλαστήσεων και των αμυγδαλών. Αποτελούν την πιο συχνή αιτία του ροχαλητού στα παιδιά.

• Μεγάλη-μακρυά μαλακή υπερώα και σταφυλή




Πιθανοί κίνδυνοι υγείας

Όσοι ροχαλίζουν μπορεί να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας.

Η υπνική άπνοια δημιουργεί πολλά προβλήματα, όπως:

Διακοπές της αναπνοής (που διαρκούν από λίγα δευτερόλεπτα έως και λεπτά) κατά τη διάρκεια του ύπνου που προκαλούνται από τη μερική ή την ολική απόφραξη/παρεμπόδιση του αεραγωγού.

Διακεκομμένο ύπνο, ακόμα κι αν ο ασθενής δεν μπορεί να το συνειδητοποιήσει.

Πολύ ανάλαφρο ύπνο. Το άτομο ξυπνάει τόσες πολλές φορές τη νύχτα, ώστε δεν ολοκληρώνεται κανένας κύκλος ύπνου και δεν φτάνει ποτέ σε βαθύ ύπνο έστω και μερικών λεπτών, το οποίο έχει μεγάλη ανάγκη ο εγκέφαλος και ο οργανισμός.

Υψηλή πίεση. Η παρατεταμένη αποφρακτική υπνική άπνοια συχνά οδηγεί σε αύξηση της πίεσης του αίματος και μπορεί να προκαλέσει διόγκωση της καρδιάς, αυξάνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.



Περισσότερα.....


Εισαγωγή

Πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν κάποιου βαθμού δυσκολία στην αναπνοή κατά την διάρκεια του ύπνου. Η ηπιότερη της μορφή  είναι το ροχαλητό, το οποίο είναι απλά θορυβώδης αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η πιο σοβαρή της μορφή είναι η αποφρακτική υπνική άπνοια, κατά την οποία οι άνθρωποι ροχαλίζουν δυνατά, αλλά επίσης παρουσιάζουν διακοπές στην αναπνοή τους, οι οποίες μπορεί να συμβούν έως και εκατοντάδες φορές μέσα στη νύχτα. Παρόλο που οι άνθρωποι με υπνική άπνοια είναι συνήθως γνώστες του προβλήματός τους εντούτοις, οι περισσότεροι δεν έχουν αντιληφθεί ότι μπορεί να έχουν ένα σοβαρότερο πρόβλημα υγείας.

Τι είναι υπνική άπνοια;

Άπνοια(σημαντική υπνική άπνοια) είναι η παύση στην αναπνοή, η οποία διαρκεί για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα. Μπορεί να συμβεί από μόνο 5 φορές την ώρα (ήπια άπνοια) ως περισσότερο από 50 φορές την ώρα (σοβαρή άπνοια). Ο αριθμός των απνοιών ανά ώρα ύπνου λέγεται απνοϊκός δείκτης, και αποτελεί ένα μέτρο της βαρύτητος τοῦ υπνοαπνοϊκού συνδρόμου. Δείκτης μικρότερος του 5 γίνεται δεκτός κατά σύμβαση ως φυσιολογικός. Η υπνική άπνοια, η οποία συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου, μπορεί να διαχωριστεί σε δύο κύριους τύπους. Η κεντρική υπνική άπνοια αναφέρεται στις παύσεις της αναπνοής όταν δεν υπάρχει καθόλου προσπάθεια για αναπνοή. Με άλλα λόγια, ο εγκέφαλος δεν δίνει «σήμα» στους πνεύμονες να πάρουν ανάσα. Η αποφρακτική υπνική άπνοια αναφέρεται στις παύσεις στην αναπνοή και εφόσον υπάρχει προσπάθεια για αναπνοή. Οι πνεύμονες προσπαθούν να τραβήξουν αέρα μέσα στο στήθος, αλλά λόγω εμποδίου ή απόφραξης σε κάποιο σημείο της διαδρομής του αεραγωγού,  δεν υπάρχει καθόλου εισροή αέρα. Αυτός ο τύπος τείνει να είναι συχνότερος από την άπνοια κεντρικής αιτιολογίας. Και στους δύο τύπους, η άπνοια τελικά καταλήγει σε έγερση (ξύπνημα), ή μεταφορά από βαθύ ύπνο σε ένα ελαφρύτερο στάδιο ύπνου. Με τη μετακίνηση σε αυτό το ελαφρύτερο στάδιο ύπνου, φτάνουμε σε ένα σημείο, όπου είτε ο αεραγωγός ανοίγει  ή ο εγκέφαλος στέλνει τελικά το κατάλληλο σήμα στους πνεύμονες και η αναπνοή ξαναρχίζει. Συνήθως δεν υπάρχει αντίληψη αυτών των περιόδων άπνοιας ή των εγέρσεων από τον ασθενή. Παρά ταύτα, η χαλαρωτική ιδιότητα του ύπνου διακόπτεται, και ο ασθενής μπορεί να ξυπνήσει μετά από 8 ή περισσότερες ώρες νιώθοντας κουρασμένος.

Τι είναι το ροχαλητό;

Το πρωτοπαθές ροχαλητό, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως απλό ροχαλητό ή καλόηθες ροχαλητό χαρακτηρίζεται από δυνατούς ήχους, εκ του ανωτέρου αναπνευστικού, κατά τη διάρκεια του ύπνου χωρίς όμως επεισόδια άπνοιας. Δυστυχώς, είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε τους «απλούς ροχαλίζοντες» από αυτούς που πάσχουν από υπνική άπνοια. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ροχαλίζουν, αλλά που όμως δεν έχουν υπνική άπνοια, δεν παρουσιάζουν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και ούτε οι σύντροφοι τους έχουν προσέξει διακοπές αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου. Εάν υποψιαζόμαστε αποφρακτική υπνική άπνοια, τότε χρειάζεται αξιολόγηση από έναν ειδικό ιατρό σε θέματα ύπνου.

Τι προκαλεί ροχαλητό και αποφρακτική υπνική άπνοια;

Ο αεραγωγός αρχίζει από τη μύτη και το στόμα, εκτείνεται διαμέσου του φάρυγγα, λάρυγγα και τραχεία, και τελικά καταλήγει στους πνεύμονες. Παρόλο που η τραχεία δεν υποχωρεί στην αρνητική πίεση, τα υπόλοιπα μέρη της αναπνευστικής οδού δεν έχουν τις ίδιες ιδιότητες. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι μύες οι οποίοι διατηρούν την αναπνευστική οδό ανοιχτή, χαλαρώνουν, οδηγώντας έτσι σε κατάρρευση την αναπνευστική οδό. Εφόσον οι πνεύμονες προσπαθούν να εισπνεύσουν την ίδια ποσότητα αέρα διαμέσου μικρότερου σε διάμετρο οδού, η ταχύτητα εισροής του αέρα πρέπει να αυξηθεί. Ταχύτερες ταχύτητες ροής αέρα θέτουν τις εύκαμπτες δομές του στοματοφάρυγγα, όπως την οροφή του στόματος ή αλλιώς υπερώα, και τη γλώσσα σε δόνηση, η οποία και προκαλεί τους ενοχλητικούς θορύβους του ροχαλητού. Εάν η κατάρρευση της αναπνευστικής οδού είναι πλήρης, τότε η εισροή του αέρα σταματάει και ακολουθεί άπνοια. Η αποφρακτική υπνική άπνοια χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια απόφραξης της αναπνευστικής οδού, τα οποία συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου, συνήθως σχετίζονται με πτώση στα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα και οδηγούν σε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η αναπνευστική οδός μπορεί να αποφραχθεί σε οποιοδήποτε σημείο από τη μύτη μέχρι το λάρυγγα, αν και σε μερικές περιπτώσεις υπάρχει μερική απόφραξη σε πολλαπλά επίπεδα. Η μύτη μπορεί να αποφραχθεί από σκολίωση ρινικού διαφράγματος, φλεγμονή, αλλεργίες ή αδυναμία των χόνδρων οι οποίοι υποστηρίζουν τη μύτη. Υπερτροφικές αμυγδαλές ή ευμεγέθης γλώσσα μπορεί να αποφράξουν το στόμα και το φάρυγγα. Το μέγεθος και το σχήμα της κάτω γνάθου  μπορούν επίσης να παίξουν έναν ρόλο, με το να περιορίσουν το χώρο στον οποίο η γλώσσα και οι παρίσθμιες αμυγδαλές πρέπει να χωρέσουν. Όσο περισσότερο περιορισμένη είναι η αναπνευστική οδός όταν ένα άτομο είναι ξύπνιο, τόσο περισσότερο πιθανό είναι να υπάρξει απόφραξη κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της άπνοιας, ή της βαρύτητάς της.

Κάθε μυοχαλαρωτικό, όπως η κατανάλωση αλκοόλ πριν από την ώρα του ύπνου, ή υπνωτικά χάπια, μπορούν να αυξήσουν το βαθμό της κατάρρευσης της αναπνευστικής οδού και να επιδεινώσουν το ροχαλητό ή την άπνοια. Αύξηση βάρους ή παχυσαρκία οδηγούν σε αύξηση του μεγέθους των αποθεμάτων λίπους κατά μήκος του λαιμού, το οποίο μπορεί να επιδεινώσει την άπνοια. Το κάπνισμα μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες πτώσεις του οξυγόνου στο αίμα κατά τη διάρκεια της άπνοιας, το οποίο υποβάλλει σε επιπρόσθετο στρες την καρδιά και τους πνεύμονες.

Ποια είναι τα σημεία και τα συμπτώματα της υπνικής άπνοιας;

Οι περισσότεροι ασθενείς με υπνική άπνοια παρουσιάζουν δυνατό ροχαλητό. Παρόλα αυτά, κάθε άτομο που ροχαλίζει δεν πάσχει απαραίτητα και από υπνική άπνοια. Συχνά ο/η σύζυγος ή σύντροφος θα προσέξουν αναπνευστικές παύσεις και θα επιστήσουν την προσοχή σε ένα άτομο για την πιθανότητα άπνοιας. Κάποιοι άνθρωποι ξυπνούν κατά περιόδους, με την καρδιά τους να χτυπά δυνατά, ιδρωμένοι ή με την αίσθηση πνιγμού. Η κακής ποιότητας ύπνος που απορρέει από την αποφρακτική υπνική άπνοια, οδηγεί στα αισθήματα της κούρασης και υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε πρωινούς πονοκεφάλους, χαμηλή συγκέντρωση, αδύνατη μνήμη και μειωμένη απόδοση στην εργασία.

Είναι αυτό μία σοβαρή πάθηση;

ΝΑΙ! Η υπνική άπνοια είναι δυνητικά επικίνδυνη για τη ζωή - κατάσταση, η οποία απαιτεί ιατρική συμβουλή. Οι κίνδυνοι από μία αδιάγνωστη και αθεράπευτη αποφρακτική υπνική άπνοια περιλαμβάνουν καρδιακή προσβολή, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, αρρυθμίες, υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή νόσο. Επιπρόσθετα, η αποφρακτική υπνική άπνοια προκαλεί υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία και προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Η στέρηση ύπνου, όπως αυτή που προκαλείται από την υπνική άπνοια, έχει την ίδια επίδραση στην ικανότητα κάποιου να οδηγήσει αυτοκίνητο όπως και η κατανάλωση αλκοόλ. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από υπνική άπνοια έχουν περίπου 7 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα από αυτούς που δεν υποφέρουν. Επίσης οι ασθενείς που παραμελούν το συγκεκριμένο πρόβλημα χωρίς να ζητήσουν ιατρική συμβουλή, έχουν υψηλότερα επίπεδα θνησιμότητας από αυτούς που έχουν επιτυχώς αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Πως μπορεί ο γιατρός να ξεχωρίσει μεταξύ της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και του ροχαλητού;

Το ιστορικό και η φυσική εξέταση στο ιατρείο, μπορεί να εντοπίσουν τους ασθενείς που είναι σε κίνδυνο από αποφρακτική υπνική άπνοια. Τυπικά σημεία και συμπτώματα υπνικής άπνοιας μπορούν να αναγνωριστούν, και πιθανά σημεία απόφραξης της αναπνευστικής οδού να προσδιοριστούν. Παρόλα αυτά η διάγνωση της υπνικής άπνοιας απαιτεί μία μελέτη ύπνου, η οποία καλείται πολυσομνογράφημα. Υπάρχουν 2 είδη πολυσομνογραφήματος. Μία τυπική ολονύχτια μελέτη, απαιτεί την παραμονή του ασθενή όλη τη νύχτα σε ένα ειδικό εργαστήριο ύπνου. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης θα κοιμηθείτε σε ένα δωμάτιο όμοιο με τα δωμάτια ενός ξενοδοχείου, ενώ εγκεφαλογράφημα(ΕΕΓ), τάση μυών, κινήσεις οφθαλμών, ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ), αναπνοή, επίπεδα οξυγόνου του αίματος και αναπνευστικοί ήχοι (ροχαλητό, ξεφωνητό πνιγμού, κλπ) μετρώνται διαρκώς. Αυτό επιτρέπει την ανίχνευση αναπνευστικών παύσεων, τον προσδιορισμό της συχνότητας αυτών των επεισοδίων, τον καθορισμό των αναπνευστικών παύσεων ως κεντρικής ή αποφρακτικής αιτιολογίας και δείχνει τις επιδράσεις αυτών των επεισοδίων στον ύπνο, όπως και στην καρδιά και τους πνεύμονες. Το δεύτερο είδος μελέτης ύπνου γίνεται στο σπίτι. Αυτή η μελέτη επιτρέπει την καταγραφή κάποιων σωματικών λειτουργιών , όπως και σε ένα πλήρες εργαστήριο ύπνου, αλλά στο φυσικό σπιτικό περιβάλλον του αρρώστου. Οι μελέτες στο σπίτι δεν είναι γενικά τόσο ευαίσθητες στην ανίχνευση της υπνικής άπνοιας όσο στο ειδικά εξοπλισμένο εργαστήριο, και μπορεί να μην ανιχνεύσουν υπνικές ανωμαλίες εκτός της υπνικής άπνοιας, αλλά είναι χρήσιμες σε μερικές καταστάσεις. Και οι δύο μελέτες είναι ανώδυνες. Η υπνική άπνοια είναι μία προοδευτική κατάσταση, η οποία χειροτερεύει όσο γερνάμε. Οι ασθενείς με ήπια υπνική άπνοια θα πρέπει να ελέγχονται περιοδικά .

Πως αντιμετωπίζεται η υπνική άπνοια;

Η θεραπεία της υπνικής άπνοιας εξαρτάται από τη βαρύτητα του προβλήματος και την ιδιαίτερη ανατομία του αεραγωγού του εκάστοτε ασθενή. Ήπια υπνική άπνοια μπορεί να αντιμετωπιστεί με αλλαγές συνηθειών. Σε ανθρώπους με σοβαρή υπνική άπνοια λόγω παχυσαρκίας, στους οποίους οι διαιτητικές αλλαγές και η άσκηση μόνο δεν είναι επαρκείς να μειώσουν το βάρος του ασθενή, η χειρουργική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει. Οι χειρουργικές επεμβάσεις για απώλεια βάρους όπως η χειρουργική γαστρικής προσπέρασης (bypass),  επιτρέπουν σε κάποιον να μειώσει την ποσότητα της τροφής που τρώει και έτσι να χάσει βάρος. Άλλες απλές οδηγίες, όπως η θέση κατάκλισης, η μείωση του αλκοόλ ή της χρήσης υπνωτικών  χαπιών, μπορούν επίσης να βοηθήσουν σε ήπιες περιπτώσεις. Υπάρχουν ειδικές οδοντιατρικές συσκευές, οι οποίες διατηρούν τον αεραγωγό ανοιχτό και έτσι βοηθούν στη μείωση του ροχαλητού ή της ήπιας υπνικής άπνοιας. Αυτές οι συσκευές λειτουργούν με το να κρατούν την κάτω γνάθο  σε τέτοια θέση, που εμποδίζει τον αεραγωγό να καταρρεύσει. Σε κάποιες περιπτώσεις, εάν η ήπια υπνική άπνοια φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα ενός εύκολα αντιμετωπίσιμου εμποδίου της αναπνευστικής οδού, όπως υπερτροφικές αμυγδαλές ή σκολίωση ρινικού διαφράγματος, τότε η χειρουργική επέμβαση μπορεί να προσφέρει άμεση ανακούφιση και αντιμετώπιση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η πρώτη αγωγή που προτείνεται για την υπνική άπνοια είναι Συνεχής Θετική Πίεση Αεραγωγού (Continuous Positive Airway Pressure ή CPAP). Το CPAP είναι μία μηχανή η οποία απαλά αυξάνει την πίεση του αέρα μέσα στον αεραγωγό, εμποδίζοντας έτσι αυτόν να καταρρεύσει και να αποφραχθεί. Ο ασθενής φοράει μία μάσκα πάνω από τη μύτη κατά τη διάρκεια του ύπνου, η οποία συνδέεται με το CPAP μηχάνημα. Το ακριβές επίπεδο πίεσης που προσφέρεται από το μηχάνημα πρέπει να καθοριστεί κατά τη διάρκεια μίας μελέτης ύπνου και ενώ χρησιμοποιείται το μηχάνημα. Το CPAP είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό για αυτούς που το χρησιμοποιούν σωστά. Είναι επίσης η θεραπεία με τις λιγότερες επιπλοκές. Σε ασθενείς που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το CPAP αποτελεσματικά, συστήνεται  χειρουργική θεραπεία. Συνήθως ο χειρουργός θα ζητήσει από τον ασθενή να παραμείνει στο CPAP για τουλάχιστον ένα μήνα, για να δει εάν αυτός πηγαίνει καλύτερα. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι τα αποτελέσματα της χειρουργικής θεραπείας, πολύ σπάνια θα είναι καλύτερα από αυτά της CPAP. Με άλλα λόγια, εάν ένα άτομο χρησιμοποιεί CPAP αλλά ακόμα αισθάνεται κουρασμένο κατά τη διάρκεια της ημέρας, είναι απίθανο να έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα καλύτερο  από αυτό με μία εγχείρηση. Άλλες αιτίες κοπώσεως μπορεί να είναι παρoύσες, και περαιτέρω ιατρικές εξετάσεις είναι απαραίτητες. Οι χειρουργικές θεραπείες κατευθύνονται προς αυτά τα τμήματα του αεραγωγού τα οποία θεωρείται ότι συμβάλλουν στην απόφραξη. Οι κύριες περιοχές που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ρινικές θαλάμες, η υπερώα και αμυγδαλές, και το πίσω και κατώτερο τμήμα της γλώσσας. Ευθειάζοντας ένα σκολιό διάφραγμα, αφαιρώντας ρινικούς πολύποδες ή αδενοειδείς εκβλαστήσεις («κρεατάκια»), ή αντιμετωπίζοντας αλλεργίες μπορεί να διευρυνθεί η ρινική οδός. Επιπρόσθετος χώρος μπορεί να κερδηθεί στην περιοχή της υπερώας με την αφαίρεση τμήματος από μια μακριά και πλαδαρή υπερώα (υπερωϊοπλαστική) ή με αμυγδαλεκτομή. Το διάστημα πίσω από τη γλώσσα μπορεί να διευρυνθεί είτε με το να μειώσουμε το μέγεθος της γλώσσας ή με το να επανατοποθετήσουμε τη γλώσσα πιο μπροστά στο στόμα. Τα ποσοστά επιτυχίας των περισσότερων χειρουργικών επεμβάσεων εξαρτώνται από την ιδιαίτερη ανατομία του κάθε ασθενή και τη βαρύτητα της άπνοιάς τους. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, ή σε αυτούς που οι χειρουργικές επεμβάσεις και θεραπείες έχουν αποτύχει, πρέπει να ληφθούν περισσότερο δραστικά μέτρα. Μετακινώντας την άνω και κάτω γνάθο προς τα μπροστά μπορούμε σημαντικά να μεγαλώσουμε τον αεραγωγό. Τελευταία λύση είναι αυτή, της τραχειοστομίας. Χρησιμοποιείται ένας αναπνευστικός σωλήνας ο οποίος τοποθετείται διαμέσου του δέρματος, κατευθείαν στην τραχεία. Ο σωλήνας συνήθως διατηρείται κλειστός κατά τη διάρκεια της ημέρας, ώστε ο ασθενής να μπορεί να μιλήσει και να αναπνεύσει κανονικά. Τη νύχτα ο σωλήνας της τραχειοστομίας ανοίγεται ώστε ο αεραγωγός να παραμένει ανοικτός καθόλη την ώρα του ύπνου. Ο σωλήνας τραχειοστομίας απαιτεί προσεκτική φροντίδα και καθάρισμα.

Τι μπορεί να γίνει για το ροχαλητό;

Πριν από τη θεραπεία του ροχαλητού, είναι συνήθως απαραίτητο να αποκλείσουμε αποφρακτική υπνική άπνοια ή άλλες διαταραχές του ύπνου. Αλλαγές συμπεριφοράς και τρόπου ζωής, όπως απώλεια βάρους, κοιμώμενος μπρούμυτα ή στο πλάι, μείωση της λήψης αλκοόλ είναι οι ενέργειες που συστήνονται. Οι οδοντιατρικές συσκευές που μπορούν επίσης να μειώσουν ή να εξαφανίσουν το ροχαλητό. Οι χειρουργικές θεραπείες για την αντιμετώπιση του ροχαλητού, γενικά αφορούν την υπερώα και τη σταφυλή, οι οποίες και προκαλούν τους ήχους του ροχαλητού στους περισσότερους ανθρώπους.  Μπορεί να γίνουν κάτω από τοπική ή γενική αναισθησία με καυτηρίαση (ηλεκτρικό νυστέρι) ή λέιζερ (Σταφυλοϋπερώειος πλαστική  - LAUP). Νεότερες θεραπείες στοχεύουν στο να κάνουν περισσότερο άκαμπτους παρά να αφαιρέσουν τους παραπάνω ιστούς. Αυτό γίνεται κυρίως με μία συσκευή ραδιοσυχνοτήτων (σομνοπλαστική). Αυτή η επέμβαση χρησιμοποιεί μία ειδική βελόνα η οποία μετατρέπει το ηλεκτρικό ρεύμα σε θερμότητα και απαλά καίει μικρές περιοχές στην οροφή του στόματος. Καθώς αυτές οι περιοχές επουλώνονται, δημιουργείται ουλώδης ιστός που κάνει περισσότερο άκαμπτη τη μαλθακή υπερώα, μειώνοντας τις δονήσεις της οπότε και το ροχαλητό. Αυτή η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί στο ιατρείο με τοπική αναισθησία. Γενικά η σομνοπλαστική προκαλεί πολύ λιγότερες ενοχλήσεις από την αποκοπή κομματιού από την υπερώα και τη σταφυλή, αλλά ίσως χρειαστεί περισσότερες από μία συνεδρίες προτού ένα αποδεκτό αποτέλεσμα κατορθωθεί. Ο γιατρός σας μπορεί να συζητήσει μαζί σας τις θεραπευτικές ενέργειες που είναι καλύτερες για εσάς μετά από την εξέτασή σας.

Πανελλήνια Εταιρεία Ωτορινολαρυγγολογίας



ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΡΟΧΑΛΗΤΟΥ  www.orlkarelas.gr

Βρείτε εάν το ροχαλητό σας επηρεάζει την ποιότητα της ζωής και τις σχέσεις σας, βαθμολογήστε τις παρακάτω ερωτήσεις τοποθετώντας:

0= Ποτέ δεν ροχαλίζω
1= Σπάνια (μία ή λιγότερο φορές τη βδομάδα)
2= Συχνά (2-3 φορές τη βδομάδα)
3=Τις περισσότερες φορές (4 ή περισσότερες φορές τη βδομάδα)

Tο ροχαλητό επηρεάζει τη σχέση μου με αυτόν που κοιμάμαι

Tο ροχαλητό κάνει το σύντροφό μου ευερέθιστο ή τον κουράζει

‪Tο ροχαλητό μας κάνει να κοιμάμαστε σε χώρια κρεβάτια

‪Tο ροχαλητό μου είναι δυνατό

‪Tο ροχαλητό επηρεάζει άλλους ανθρώπους όταν κοιμάμαι μακριά από το σπίτι πχ ξενοδοχεία


ΣΥΝΟΛΟ







 
Αν το σύνολο των βαθμών που συγκεντρώσατε είναι μεγαλύτερο ή ίσο του 5, τότε το ροχαλητό σας επηρεάζει την ποιότητα της ζωής σας και τις σχέσεις σας. Πρέπει να το συζητήσετε με το γιατρό σας.
‪‪‪‪




ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΥΠΝΗΛΙΑΣ ΤΟΥ EPWORTH  
www.orlkarelas.gr

Καταγράψτε την πιθανότητα να νυστάξετε ή να κοιμηθείτε σε καθεμιά από τις παραπάνω καταστάσεις:

0= δεν υπάρχει πιθανότητα να νυστάξετε ή να κοιμηθείτε  
1= μικρή πιθανότητα
2= μέτρια πιθανότητα
3= μεγάλη πιθανότητα

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ :
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
Κάθεστε και διαβάζετε

Βλέπετε τηλεόραση

Κάθεστε ήρεμος σε ένα δημόσιο χώρο (συγκέντρωση, θέατρο)

Είστε επιβάτης σε ένα αυτοκίνητο επί 1 ώρα χωρίς διακοπή

Είστε ξαπλωμένος το απόγευμα

Κάθεστε και μιλάτε με κάποιον

Κάθεστε ήσυχος μετά από ένα γεύμα χωρίς κατανάλωση αλκοόλ

Βρίσκεστε στο αυτοκίνητο, το οποίο δεν κινείται για λίγα λεπτά λόγω αυξημένης κυκλοφορίας

                                                                    ΣΥΝΟΛΟ


Αν το σύνολο των βαθμών που συγκεντρώσατε είναι μεγαλύτερο ή ίσο του 6 είναι πιθανό να πάσχετε από το σύνδρομο της αποφρακτικής άπνοιας και είναι απαραίτητο να επισκεφθείτε το γιατρό σας.


Ερωτήσεις - απαντήσεις χειρουργικής επέμβασηςΦαρυγγοπλαστικής με LASER CO2




Τι είναι η φαρυγγοπλαστική?

Η φαρυγγοπλαστική είναι εγχείρηση που κάνουμε για να βελτιώσουμε το ροχαλητό. Αρχικά αφαιρούμε τις αμυγδαλές εάν δεν έχουν ήδη αφαιρεθεί και ακωλούθως αφαιρούμε την σταφυλή και μέρος της μαλθακής υπερώας.

Γιατί να κάνω LAUP?

Αν ροχαλίζετε η εγχείρηση αυτή θα βελτιώσει το ροχαλητό σας.

Χρειάζετε να κάνω LAUP?

Όχι είναι δική σας επιλογή. Το ροχαλητό όμως θα συνεχίσει να υπάρχει.

Πώς γίνετε η εγχείρηση?

Έρχεστε στο νοσοκομείο το πρωί της εγχείρησης για εισαγωγή. Ακωλούθως σας οδηγούμε στο χειρουργείο όπου σας γίνετε γενική αναισθησία. Αφαιρούμε τίς αμυγδαλές σας από το στόμα χρησιμοποιώντας ειδικά εργαλεία και ακωλούθως αφαιρούμε την σταφυλή και μέρος από τις καμάρες του λαιμού σας με Laser CO2. Η εγχείρηση διαρκεί περίπου 60 λεπτά.

Πόσες ημέρες θα μείνω στο νοσοκομείο?

Θα χρειαστεί να μείνετε μία νύκτα.

Τι προβλήματα μπορεί να έχω από την εγχείρηση?

Η LAUP είναι πολύ ασφαλής επέμβαση. Όμως,κάθε εγχείρηση έχει ένα μικρό κίνδυνο.Το πιο συνηθισμένο πρόβλημα είναι η αιμορραγία. Συμβαίνει περίπου μία στις εκατό περιπτώσεις και συνήθως αντιμετωπίζετε στο ιατρείο. Πολύ σπάνια μπορεί να χρειαστεί να μπούμε ξανά στο χειρουργίο. Κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να τραυματιστεί κάποιο δόντι. Μερικές φορές μπορεί να βγαίνει φαγητό από την μύτη αλλά αυτό θα συνεχιστεί για μικρό χρονικό διάστημα και μετά θα υποχωρήσει. Υπάρχι πιθανότητα να μην σας βοηθήσει η επέμβαση αρκετά η μπορεί να επανέλθει το ροχαλητό μετά από χρόνια.

Τι θα κάνω μετά την εγχείρηση?

Θα πρέπει να παραμείνετε σπίτι για δύο εβδομάδες και μετά να επιστρέψετε στην δουλειά σας.

Τι μπορώ να φάω μετά την εγχείρηση?

Θα πρέπει να τρώτε αρχικά μαλακά φαγητά και σιγά σιγά θα πρσθέτετε στην διατροφή σας ότι μπορείτε να φάτε.

Θα έχω πόνο μετά την επέμβαση?

Ναι αλλά αυτό αντιμετωπίζετε με παυσίπονα.

Θα έχω πόνο στά αυτιά?

Ναι αυτό είναι αναμενόμενο. Δεν σημαίνει ότι έχετε ωτίτιδα. Ο πόνος είναι αντανακλαστικός από τον λαιμό.

Τι θα κάνω εάν έχω αιμορραγία?

Εάν έχετε επίμονη αιμορραγία πρέπει να μας τηλεφωνήσετε.





 

ΡΟΧΑΛΗΤΟ ΚΑΙ ΑΠΝΟΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

 

Το ροχαλητό είναι ένα σύμπτωμα, που συνδέεται κατά κύριο λόγο με τις παθήσεις των αδενοειδών εκβλαστήσεων και των αμυγδαλών.
Το ροχαλητό είναι ένας εισπνευστικός ήχος, χαμηλής συχνότητας, παραγόμενος από απόφραξη της μύτης ή του ρινοφάρυγγα ή και του στοματοφάρυγγα.

Το ροχαλητό είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί απλά να υποδηλώνει ένα πρόβλημα υγείας, αλλά μπορεί και να «σημαίνει τον συναγερμό» για την πιο σοβαρή κατάσταση που είναι το Σύνδρομο Αποφρακτικών Απνοιών - Υποπνοιών (ΣΑΥY) στον ύπνο.

Το πρόβλημα είναι, ότι το ροχαλητό είναι κοινωνικά αποδεκτή κατάσταση και δεν συνδυάζεται με την ιδέα ότι το παιδί μπορεί να είναι σοβαρά άρρωστο. Να σημειωθεί, ότι περίπου 10% των παιδιών ροχαλίζουν (αυξανόμενο με την ηλικία απο τα 2χρ. προς τα 8χρ). Το 10% από αυτά έχουν ΣΑΥY, που αντιπροσωπεύει το 1% του παιδικού πληθυσμού. Για τον λόγο αυτό η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία προτείνει όπως «κάθε παιδί με ροχαλητό πρέπει να ελέγχεται έγκαιρα».


Τα αίτια του ροχαλητού στα παιδιά είναι πολλά. Τα πιο συχνά είναι:


• Πυώδης ρινίτις
• Αλλεργική ρινίτις
• Σκολίωση ρινικού διαφράγματος
• Πολύποδες μύτης
• Ξένο σώμα μύτης (μονόπλευρη δύσοσμη καταρροή)
• Οι παθήσεις των αδενοειδών εκβλαστήσεων και των αμυγδαλών. Αποτελούν την πιο συχνή αιτία του ροχαλητού στα παιδιά.


Η υπνική άπνοια είναι μια σημαντική πάθηση για όλους του ανθρώπους, αλλά στα παιδιά είναι ακόμα πιο σοβαρή, αφού επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξή τους, τόσο σωματικά, όσο και γνωστικά και καρδιαγγειακά.


Τα παιδιά που έχουν υπνική άπνοια εμφανίζουν σχεδόν πάντα ροχαλητό. Αλλά μπορεί να μην εμφανίζουν υπερβολική υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας (βασικό σύμπτωμα σε ενήλικες).



Συμπτώματα και σημεία ότι το ροχαλητό του παιδιού σας κρύβει το σοβαρό πρόβλημα της υπνικής άπνοιας:

 -Συχνή εφίδρωση το βράδυ: Αν ιδρώνει πολύ στον ύπνο του, τότε αυτό ίσως να οφείλεται σε ένα υπερ-δραστήριο νευρικό σύστημα εξαιτίας του περιορισμένου οξυγόνου που παίρνει ο οργανισμός από την αναπνοή.

 -Τα πλευρά του παιδιού κινούνται "προς τα μέσα" καθώς προσπαθεί να αναπνεύσει κατά τον ύπνο του: Και πάλι, αυτό οφείλεται στην προσπάθειά του να αναπνεύσει ενώ η δίοδος αέρα είναι μπλοκαρισμένη.

 -Ασυνήθιστες θέσεις σώματος στον ύπνο: Η προέκταση του λαιμού σε ασυνήθιστες θέσεις είναι συχνό φαινόμενο σε παιδιά με υπνική άπνοια, αφού είναι μια ασυνείδητη προσπάθειά τους να κρατήσουν τους αεραγωγούς ανοιχτούς.

 -Πρωινοί πονοκέφαλοι: Μπορεί να είναι αποτέλεσμα της έλλειψης οξυγόνου και της ανεβασμένης πίεσης στο αίμα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

 -"Βρέχει" το κρεβάτι του(νυκτερινή ενούρηση): Έρευνες έχουν δείξει ότι παιδιά με υπνική άπνοια είναι πολύ πιο πιθανό να "βρέξουν" το κρεβάτι τους κατά τη διάρκεια του ύπνου.

 -Υπερδραστηριότητα, απροσεξία (μη-συγκέντρωση) και κακή απόδοση στο σχολείο: Τα παιδιά με υπνική άπνοια πολλές φορές αντιμετωπίζονται λανθασμένα ως παιδιά με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας. Παρακολουθήστε το στενά και συζητήστε μαζί του για το ροχαλητό του και την (εν δυνάμει) δυσκολία του στην αναπνοή το βράδυ.

 -Συχνές αφυπνίσεις, εφιάλτες και υπνοβασία: Έρευνα του πανεπιστημίου του Στάνφορντ έδειξε ότι η μεγάλο ποσοστό των παιδιών που υπνοβατούν ή/και έχουν συχνούς εφιάλτες στον ύπνο τους πάσχουν από υπνική άπνοια.

 -Παιδική υπέρταση: Όλα τα παιδιά που έχουν αυξημένη πίεση στο αίμα για την ηλικία τους θα πρέπει να εξετάζονται για υπνική άπνοια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στη δεξιά πλευρά της καρδιάς (πνευμονική καρδία).

 -Σύνδρομο Down: Περίπου το 40% με 70% των παιδιών με σύνδρομο Down έχουν υπνική άπνοια.

 -Παχυσαρκία: Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι το 30% των παχύσαρκων παιδιών μπορεί να έχουν άπνοια ύπνου. 
Αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα η άπνοια αυξάνονται ήδη υψηλές πιθανότητες να αναπτύξουν υπέρταση, αντίσταση στην ινσουλίνη, και άλλων συναφών διαταραχών του μεταβολισμού. Εμποδίζει επίσης την ικανότητα του παιδιού να χάσει σωματικό βάρος.

 -Καθυστέρηση στην ανάπτυξη: Σε σπάνιες περιπτώσεις, η άπνοια ύπνου στα παιδιά μπορεί να προκαλέσει καθυστέρηση στο ρυθμό ανάπτυξης. Δεν αναπτύσσονται τόσο γρήγορα όσο θα έπρεπε για την ηλικία τους. Αυτό μπορεί να είναι το μόνο σύμπτωμα σε ορισμένα παιδιά.




Αιτίες ροχαλητού και αποφρακτικής υπνικής άπνοιας


Χρόνια ρινική απόφραξη (βούλωμα ή μπούκωμα της μύτης)

 
Η μύτη  εκτός από την αίσθηση της όσφρησης, είναι όργανο που φιλτράρει από τα  σωματίδια, καθαρίζει θερμαίνει και υγραίνει τον εισπνεόμενο αέρα. 
Το εσωτερικό της είναι μία πολύπλοκη κατασκευή που καλύπτεται απο βλεννογόνο με κροσσούς(που καθαρίζουν τη βλέννη), και χωρίζεται στα δύο με ένα χώρισμα από χόνδρο και οστό, το διάφραγμα. Στα πλάγια υπάρχουν οι ρινικές κόγχες με ιστό πλούσιο σε αγγεία.
Όταν έχει κρύο, οι  κόγχες διογκώνονται και η μύτη στενεύει. Έτσι, ο εισπνεόμενος αέρας περνάει πιο αργά, και η μύτη προλαβαίνει να τον ζεστάνει και να τον υγράνει. Αντίθετα, όταν έχει ζέστη, οι κόγχες μικραίνουν και ο αέρας περνάει πιο εύκολα. Αυτή η διαδικασία ελέγχεται απο έναν  αυτόματο μηχανισμό υπο την επίβλεψη του νευροφυτικού συστήματος.
Αυτόματος μηχανισμός ελέγχει επίσης μία άλλη λειτουργία, τον ρινικό κύκλο, κατά τον οποίο οι κόγχες της μίας πλευράς για 1 έως 4 ώρες είναι διογκωμένες ενώ της άλλης πλευράς είναι μικρές μέ το φαινόμενο να αντιστρέφεται τις επόμενες 1 έως 4 ώρες.Οταν κάποιος κοιμάται στο πλάι είναι κλειστό το ρουθούνι που είναι προς τα κάτω στο μαξιλάρι, ενώ ειναι ανοιχτό το πάνω, πράγμα απαραίτητο γιά να ανασαίνει.
Αρκετά συχνά αυτοί οι αυτόματοι μηχανισμοί  απορρυθμίζονται, οι κόγχες πρήζονται χωρίς λόγο, ο αέρας δυσκολεύεται να περάσει και προκαλείται  δυσκολία στην αναπνοή  που γίνεται αντιληπτή σαν  φράξιμο, βούλωμα, μπούκωμα και κλειστή μύτη.
Η χρόνια ρινική απόφραξη μπορεί να εκδηλώνεται μόνο κάποιες ώρες το 24ωρο, όπως το βράδυ, και να προκαλεί η να επιδεινώνει το ροχαλητό, είτε να συμβαίνει όλη την ημέρα, και να επηρεάζει την ποιότητα ζωής του αρρώστου.
 
 Συχνά συμπτώματα είναι:
 
  • Δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη.
  • Ρινική απόφραξη και συμφόρηση που εναλλάσσεται από τη μία      πλευρά της μύτης στην άλλη.
  • Αίσθηση πόνου και πίεσης που εναλλάσσεται από τη μία πλευρά του προσώπου στην άλλη.
  • Πονοκέφαλοι.
  • Κακός ύπνος που προκαλείται από τα ρινικά προβλήματα και / ή ξηρότητα του φάρυγγα.
  • Ροχαλητό και, ενδεχομένως, αποφρακτική άπνοια ύπνου (άρση της ρινικής απόφραξης δεν καταργεί συνήθως το ροχαλητό ή την αποφρακτική άπνοια ύπνου, αλλά μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων).
  • Κόπωση.
  • Περιστασιακές ή συχνές μολύνσεις των παραρινίων κόλπων
  • Προβλήματα απο τα αφτιά όπως βούλωμα, βουητά, ωτιτιδες
 

Χρόνια Ρινίτιδα

 
Το φράξιμο της μύτης συνήθως οφείλεται σε χρόνια φλεγμονή, που λέγεται Χρόνια Ρινίτιδα.
Ορισμένες φορές το  βούλωμα είναι τόσο έντονο που οδηγεί σε κατάχρηση αποσυμφορητικών σταγόνων και  σπρέι που ανακουφίζουν μεν προσωρινά, αλλά όταν χρησιμοποιθούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα προκαλούν εθισμό και φαρμακευτική ρινίτιδα.
Η χρόνια ρινίτιδα μπορεί να οφείλεται σε φλεγμονές όπως η ιγμορίτιδα, σε αλλεργίες,  και σε υπερευαισθησία του βλεννογόνου της μύτης, ο οποίος αντιδρά υπέρμετρα σε φυσικά ερεθίσματα, όπως η διαφορα θερμοκρασίας,  υγρασίας, οι έντονες οσμές και οι ρύποι.
Η χρόνια ιγμορίτιδα και οι άλλες παραρινοκολπίτιδες προκαλούν πυώδεις εκκρίσεις,  οίδημα και υπερτροφία του βλεννογόνου και των κογχών και ορισμένες φορές ρινικούς πολύποδες με αποτελεσμα τη ρινική αποφραξη.
Η αλλεργική ρινίτιδα συνοδεύεται απο φταρνίσματα έντονη ρινική συμφόρηση και άφθονες υδαρείς εκκρίσεις, λόγω οιδήματος του βλεννογόνου της μύτης απο την αντίδρασή του σε διάφορες αλλεργιογόνες ουσίες  στις οποίες είναι ευαίσθητος(αλλεργικός) ο ασθενής.
Η υπερευαισθησία και υπεραντιδραστικότητα  του βλεννογόνου της μύτης σε φυσικά ερεθίσματα, συνοδεύεται απο έντονη ρινική συμφόρηση λόγω αγγειοδιαστολής του ρινικού βλεννογόνου και των κογχών, που είναι πλούσια σε αγγεία, λέγεται δε και αγγειοκινητική ρινίτιδα. Στην αγγειοκινητική ρινίτιδα η υπερβολική αυτή αντίδραση συχνά είναι εκδήλωση απορρύθμισης του αυτόνομου νευρικού(νευροφυτικού) συστήματος, που ελέγχει τη λειτουργία του ρινικού βλεννογόνου.
 
Η χρόνια ρινίτιδα λοιπόν οδηγεί αρκετά συχνά στην υπερτροφία των ρινικών κογχών και τη χρόνια ρινική απόφραξη.       
Εκτός από τη χρόνια ρινίτιδα, η ρινική απόφραξη μπορεί να οφείλεαι αρκετά συχνά στη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος.
 
Τις περισσότερες φορές η αιτία της χρόνιας ρινικής απόφραξης  είναι συνδυασμός ανατομικού προβλήματος (συνήθως σκολίωση ρινικού διαφράγματος) και λειτουργικής απόφραξης, (δηλαδή χρόνια ρινίτιδα). Η θεραπεία πρέπει να περιλαμβάνει αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων. Το στραβό διάφραγμα πρέπει να ευθειασθεί χειρουργικά, σε συνδυασμό με ελάτωση του όγκου των υπερτροφικών κογχών, αλλά όμως είναι επίσης απαραίτητο να γίνει διάγνωση και θεραπεία της ρινίτιδας. Μόνο έτσι θα έχουμε  καλό αποτέλεσμα.
  
• Η εγχείρηση της πλαστικής του ρινικού διαφράγματος σήμερα γίνεται με ευθείαση του χονδρου και όχι την αφαίρεσή του όπως παλαιώτερα. Γίνεται εύκολα και γρηγορα με παραμονή ωρών μονο στην κλινική, χωρίς πόνο πρήξιμο και αιμορραγίες, ενώ δεν είναι πλέον απαραίτητος ο πωματισμός(μακριά γάζα) της μύτης, ο οποίος ήταν πάντα ο φόβος των αρρώστων. Πλέον σήμερα χρησιμοποιούμε ένα απορροφήσιμο ράμμα, το οποίο δεν χρειάζεται καν αφαίρεση.
• Διάφορες χειρουργικές επιλογές για την μείωση του όγκου των υπερτροφικών ρινικών κογχών και την ανακούφιση από την χρόνια ρινική απόφραξη είναι διαθέσιμες σήμερα, όπως η υποβλεννογόνια κογχοπλαστική, κογχοπλαστική με microdebridement,  κρυοχειρουργική, λέιζερ, καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες, και κάταγμα με μετάθεση των κογχών προς τα έξω. Η καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες είναι μια ασφαλής και σχεδόν ανώδυνη τεχνική που μπορεί να επιλύσει την ρινική απόφραξη με ελάχιστη επίδραση στους γύρω ιστούς χωρίς να αλλάζει η δομή του ρινικού βλεννογόνου. Η πιό σύγχρονη είναι η κογχοπλαστική με microdebridement(χρήση ειδικής συσκευής μικροεκτομής shaver), η οποία μειώνει τον όγκο της κόγχης εσωτερικά μέσα από μία μικρή τομή χιλιοστών, χωρίς να πειράζει τον βλεννογόνο και τους κροσσούς.
Η διάγνωση της χρόνιας ρινίτιδας θα γίνει απο το ιστορικό, την ενδοσκόπηση, τις αλλεργικές δερματικές δοκιμασίες(prick tests)και πιθανώς αξονική τομογραφία. Αν τα prick tests είναι θετικά , αποφεύγεται το υπεύθυνο αλλεργιογόνο, και επιπλέον δίδεται φαρμακευτική αγωγή, και αν αυτά τελικά δεν αποδώσουν γίνεται απευαισθητοποίηση. Η απευαισθητοποίηση(εμβόλια) συνήθως διαρκεί 3 με 4 χρόνια, και γίνεται πλέον σήμερα συνήθως με  υπογλώσσιες σταγόνες(αναλόγως του αλλεργιογόνου) που τις παίρνει μόνος του ο ασθενής στο σπίτι. Σταδιακά και με αυξανόμενες δόσεις επιτυγχάνεται η αντοχή στο συγκεκριμένο αλλεργιογόνο και η απαλλαγή από την αλλεργία.
Εκτός της ανωτέρω ειδικής θεραπείας της αλλεργικής ρινίδος γενικά στην χρόνια ρινίτιδα δίνεται αντιφλεγμονώδης θεραπεία, καταρχήν με τοπικά κορτιζονούχα σπρέι, και στη συνέχεια με φάρμακα από το στόμα, αν χρειασθεί. Αν μετά 3μηνη θεραπεία δεν έχουμε ικανοποιητικά αποτελέσματα πρέπει να προχωρήσουμε σε χειρουργική επεμβαση.
Οι αιτίες λοιπόν που προκαλούν δυσχέρεια της ρινικής αναπνοής δηλ. φράξιμο, βούλωμα, ή μπούκωμα της μύτης μπορούν σήμερα να αντιμετωπισθούν με επιτυχία. Οι σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές έχουν μετατρέψει δύσκολες και παραδοσιακά επώδυνες επεμβάσεις σε εύκολες και σχετικά ανώδυνες διαδικασίες. Η μεγάλη αυτή μείωση της ταλαιπωρίας ωθεί πλέον πολλούς αρρώστους που δίσταζαν να επιλύσουν το πρόβλημά τους λόγω κακών αντίστοιχων εμπειριών φίλων και γνωστών, να προχωρήσουν στην επέμβαση που χρειάζονται, και να απαλλαγούν από το ενοχλητικό σύμπτωμα, που επηρεάζει τις καθημερινές δραστηριότητες και τον ύπνο τους και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής.
 
BARA gri pano
 
αίτια χρόνιας ρινικής απόφραξης
 
 
ανατομικά αίτια ρινικής απόφραξης
 
· ·           Σκολίωση ρινικού διαφράγματος
· ·           ρινικοί πολύποδες
· ·           Υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων(κρεατάκια)
· ·           Υπερτροφία ρινικών κογχών
· ·           ξένα σώματα, ρινόλιθοι 
· ·           καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι
 
Λειτουργικά αίτια  ρινικής απόφραξης
 
· ·           Κάπνισμα
· ·           Χρόνια ιγμορίτιδα - παραρινικολπίτιδα
· ·           αλλεργίες
· ·           υπεραντιδραστικότητα - αγγειοκινητική ρινίτιδα
· ·           υπέρταση
· ·           φαρμακευτική ρινίτιδα απο κατάχρηση σπρέι μύτης
· ·           αντισυλληπτικά χάπια και εγκυμοσύνη 
· ·           ανωμαλίες του θυρεοειδούς
· ·           Ρύπανση, επαγγελματικά νοσήματα  
 
 
BARA gri pano
Μελέτες έχουν δείξει σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ατόμων που πάσχουν από χρόνια ιγμορίτιδα και τα άτομα που πάσχουν από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία ότι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να είναι αρκετά σοβαρή σε ορισμένες περιπτώσεις να φθάσει το ρινικό ή ρινοφαρυγγικό περιοχή, προκαλώντας ερεθισμό. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία της χρόνιας ιγμορίτιδας. Proton αναστολέα αντλίας φάρμακα τύπου είχαν αποδειχθεί για να βελτιώσει τουλάχιστον μερικά συμπτώματα ιγμορίτιδας για τους περισσότερους ανθρώπους, και έτσι δραματικά σε ορισμένες.
BARA gri kato
  

Ρινικές κόγχες  

 
 

Φυσιολογική κάτω ρινική κόγχη

Φυσιολογική κάτω ρινική κόγχη

Οι κόγχες είναι μικρές κυλινδρικές μάζες ιστού με πολλά αγγεία που βρίσκονται στις δυο πλευρές του εσωτερικού της μύτης και ρυθμίζουν τη ροή του αέρα.

Από τα κάτω προς τα πάνω της μύτης, υπάρχουν τρεις (μερικές φορές τέσσερις) κόγχες: η κάτω, η μέση και η άνω ρινική κόγχη (η τέταρτη, η ανώτατη κόγχη, δεν είναι παρούσα σε κάθε άτομο).

ανατομία κογχών

ανατομία κογχών

 

Η κάτω ρινική κόγχη παίζει το μεγαλύτερο ρόλο στην κατεύθυνση της ροής του αέρα, αλλά επίσης υγραίνει, θερμαίνει, και φιλτράρει τον αέρα που εισπνέουμε. Η μέση ρινική κόγχη προστατεύει κυρίως τα ιγμόρεια, ενώ η άνω προστατεύει κυρίως στον οσφρητικό βολβό, στον οποίο βρίσκονται οι υποδοχείς  της όσφρησης σας.

 
Φυσιολογικές ρινικές κόγχες
 
 
 
 
 
Φυσιολογικές ρινικές κόγχες
 
 
 
 
 
 

Αερώδης κόγχη( Concha Bullosa) είναι μια κατάσταση όπου η μέση ρινική κόγχη είναι γεμάτη με αέρα και διευρυμένη σαν μπαλόνι. Όταν συμβαίνει αυτό, παρεμποδίζεται η ροή του αέρα προς το ιγμόρειο γιατί η κόγχη φράζει το στόμιο του. Αν τα στόμια κόλπων είναι αποκλεισμένα και ο αέρας δεν φθάνει σε αυτούς, μπορούν να συσσωρεύουν υγρό και να μολυνθούν.

αερώδης κόγχη (cocha bullosa).
 
 
 
 
 
αερώδης κόγχη (concha bullosa).
 
 
 
 
 
 

Η διαφραγματική απόκλιση προκαλεί υπερτροφία των κογχών επειδή οι δομές στο εσωτερικό της μύτης έχουν την τάση να αυξάνονται, έτσι ώστε να γεμίσει ο κενός χώρος. Αν το διάφραγμα σας παρεκκλίνει της πορείας του, τότε δημιουργείται χώρος στη μια πλευρά που προκαλεί τις κόγχες να γίνουν μεγαλύτερες.Οι κόγχες τείνουν να είναι μικρότερες από την πλευρά της διαφραγματικής απόκλισης και μεγαλύτερες από την αντίθετη πλευρά από την απόκλιση.Ένας ασθενής με σκολίωση ρινικού διαφράγματος είναι πιθανό να έχει και τα δυο, και υπερτροφία κογχών και Αερώδη κόγχη( Concha Bullosa) .

 
σκολίωση ρινικού διαφράγματος Φυσιολογικές ρινικές κόγχες
 
 
 
 
 
σκολίωση ρινικού διαφράγματος Φυσιολογικές ρινικές κόγχες
 
 
 
 
 
 

Υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών

 
Η χρόνια υπερτροφική ρινίτιδα και η υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών που τη συνοδευει είναι μια συχνή και επίμονη νόσος, που προκαλεί δυσχέρεια της ρινικής αναπνοής με επίμονη συμπτωματολογία από την περιοχή της μύτης, των παραρρινίων κόλπων και ενίοτε του φάρυγγα.
ρινικές κόγχες
 
 
 
 
 
ρινικές κόγχες- στάδια υπερτοφίας
 
 
 
 
 
 
Αίτια: 
 
  • Αλλεργίες
  • Περιβαλλοντικά ερεθιστικά  όπως το τσιγάρο
  • χρόνια φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων
  • Διαδικασία της γήρανσης
  • ανατομικές αποκλίσεις, σκολίωση ρινικού διαφράγματος
  • Εγκυμοσύνη ή άλλες ορμονικές αλλαγές
  • φάρμακα
  • υπερευαισθησία, υπεραντιδραστικότητα  του βλεννογόνου και δυσλειτουργίες στην αυτόνομη ρύθμιση των αγγειοκινητικών μηχανισμών της μύτης,

Αυτά συντελούν σε σημαντικό βαθμό στην εμφάνιση αυτής της παθολογίας.
 
 
Συμπτώματα:
 
  • Δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη.
  • Ρινική συμφόρηση που εναλλάσσεται από τη μία πλευρά της μύτης στην άλλη.
  • Αίσθηση πόνου και πίεσης που εναλλάσσεται από τη μία πλευρά του προσώπου στην άλλη.
  • Πονοκέφαλοι.
  • Κακός ύπνος που προκαλείται από τα ρινικά προβλήματα και / ή ξηρότητα του φάρυγγα.
  • Ροχαλητό και, ενδεχομένως, αποφρακτική άπνοια ύπνου (άρση της ρινικής απόφραξης δεν καταργεί συνήθως το ροχαλητό ή την αποφρακτική άπνοια ύπνου, αλλά μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας).
  • Κόπωση.
  • Περιστασιακές ή συχνές μολύνσεις των παραρινίων κόλπων.
 
Διάγνωση:
 

Η εξέταση από τη μύτη σας μπορεί να περιλαμβάνει ρινοσκόπηση και ενδοσκόπηση, μια απλή και ανώδυνη διαδικασία στην οποία ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα μικροσκοπικό σωλήνα με μια κάμερα για να δει με λεπτομέρεια το εσωτερικό της μύτης. 

Μερικές φορές, αν η αιτία των συμπτωμάτων σας δεν μπορεί να προσδιοριστεί, μια αξονική τομογραφία (CT scan) μπορεί να είναι απαραίτητη για περισσότερες πληροφορίες.

 
θεραπεία:
 

Στην περίπτωση  αλλεργίας ή ερεθιστικών ουσιών η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας μπορεί να μειώσει και να λύσει το πρόβλημα. Μακροπρόθεσμα, χρόνιο οίδημα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμο και ανθεκτικό για θεραπεία, και να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση μείωσης της υπερτροφίας των κάτω ρινικών κογχών και, ενδεχομένως της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος.

Η συντηρητική φαρμακευτική θεραπεία συχνά αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το πρόβλημα. Σε αποτυχία αυτής μετά από 3μηνη φαρμακευτική προσπάθεια, επιχειρείται χειρουργική αντιμετώπιση.

Πάρα πολλές χειρουργικές θεραπευτικές τεχνικές χρησιμοποιήθηκαν τα τελευταία εκατό χρόνια,  για την αντιμετώπιση της νόσου, με άλλοτε ικανοποιητικά αποτελέσματα και άλλοτε συχνές και ανεπιθύμητες επιπλοκές.

Η αποτελεσματική επέμβαση μείωσης των κογχών μπορεί να είναι μια πρόκληση.

Οι κάτω ρινικές κόγχες πρέπει να μειωθούν αρκετά σε όγκο για να ανακουφισθεί η ρινική απόφραξη σας και να αποκατασταθεί  υγιής αναπνοή και αερισμός των κόλπων.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην αφαιρεθεί πάρα πολύ από τις ρινικές κόγχες, ειδικά ο βλεννογόνος στην επιφάνεια των κογχών, επειδή εξυπηρετεί σημαντική λειτουργία κατά τη διαδικασία της αναπνοής.

Από την ανατομία των κογχών εξηγείται ότι είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική αναπνοή γιατί φιλτράρουν και υγροποιούν τον αέρα που αναπνέετε, καθώς και  δημιουργούν την αίσθηση της ροής του αέρα από τη μύτη σας.

Ο εγκέφαλός σας χρειάζεται τα ειδικά κύτταρα-δέκτες της ροής αέρα στην επιφάνεια του κάτω ρινικών κογχών για να αναγνωρίσει τον αέρα που διέρχεται από τη μύτη σας. Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά αν δεν είχε αυτούς τους υποδοχείς, ο εγκέφαλός σας θα αντιλαμβανόταν ότι ρινικές θαλάμες έχουν μπλοκαριστεί, ακόμη και αν οργανικά  δεν συμβαίνει (μια κατάσταση που ονομάζεται σύνδρομο άδειας μύτης).

Ο βλεννογόνος (η επένδυση της επιφάνειας των κογχών) είναι επίσης αναγκαίος, διότι εκκρίνει βλέννα που διατηρεί την υγρή μύτη και αποφεύγεται η ξηρότητα και οι  κρούστες μετά την επέμβαση.  Επιπλέον, αυτή η επένδυση περιέχει χιλιάδες κροσσούς, μικροσκοπικές τρίχες που σαρώνουν και απομακρύνουν τη βλέννα από τη μύτη και τα ιγμόρεια σας, και παγιδεύουν και καθαρίζουν τη βρωμιά και τα βακτηρίδια.

Λόγω του συνδρόμου άδειας μύτης και της σημασίας της παραγωγής βλέννας από τους κροσσούς(βλεφαρίδες), υπήρξε μια έντονη τάση προς επιλεκτική μείωση  των κογχών παρά από εκτεταμένη αφαίρεση, κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών. Ο γιατρός σας ενδεχομένως να επιλέξει και για σας την προβλεπόμενη επιλεκτική μείωση των κογχών, παρά την εκτεταμένη αφαίρεση.

Σε γενικές γραμμές, οι στόχοι της χειρουργικής επέμβασης των κογχών είναι οι εξής:
  • Επαναφορά κανονικής αναπνοής
  • Διατήρηση κανονικής λειτουργίας του βλεννογόνου 
  • Ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών, όπως η αιμορραγία, η ξηρότητα και ο πόνος
  • Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα (ένα έως πέντε έτη)

 

χειρουργικές θεραπευτικές τεχνικές

  • κλασσική κογχοτομή και μερική, 
  • κάταγμα με μετάθεση των κογχών πρός τα έξω,
  • Υποβλεννογόνια εκτομή των κογχών,
  • υποβλεννογόνια κογχοπλαστική,
  • κογχοπλαστική με microdebridement,
  • ηλεκτροκαυτηρίαση,
  • λέιζερ,
  • υπέρηχοι,
  • κρυοχειρουργική,
  • καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες.
  •  
Η κογχοπηξία(επιλεκτική μείωση των κογχών) με τη χρήση ραδιοκυμάτων, κρυοπηξίας, διαθερμιών, υπερήχων, και ακτίνων λέιζερ σε αντιδιαστολή με την κλασσική κογχοτομή αποτελεί έναν εναλλακτικό ελκυστικό τρόπο χειρουργικής αποκατάστασης.
 

Υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών στα παιδιά

 

Υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών στα παιδιά είναι συχνά αποτέλεσμα χρόνιας ρινίτιδας που οδηγεί στην ρινική συμφόρηση και ρινική απόφραξη, οι αλλεργίες και άλλα συχνά συμβάλλουν σε ερεθισμό, φλεγμονή, και διόγκωση των κογχών.  Σε σύγκριση με τους ενήλικες, η μικρότερα ενδορινική ανατομία στα παιδιά μπορεί να κάνει την υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών ιδιαίτερα προβληματική.  Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η χρόνια ρινική απόφραξη μπορεί να οδηγήσει σε ροχαλητό, αναπνοή από το στόμα, ή άλλες επιπλοκές.

Συντηρητική διαχείριση της υπερτροφίας των κάτω ρινικών κογχών στα παιδιά περιλαμβάνει τη χρήση τοπικών ρινικών σπρέι στεροειδών, αντιϊσταμινικά από του στόματος, η συστηματικώς αποσυμφορητικά, και ανοσοθεραπεία, αν ευθύνονται αλλεργίες. Όταν αποτυγχάνουν οι συντηρητικές θεραπείες, η χειρουργική μείωση των κάτω ρινικών κογχών πρέπει να εκτιμηθεί. Διάφορες χειρουργικές επιλογές για την ανακούφιση από την χρόνια ρινική απόφραξη είναι διαθέσιμες, συμπεριλαμβανομένης της κλασσικής κογχοτομής και της μερικής, υποβλεννογόνια εκτομή των κογχών, υποβλεννογόνια κογχοπλαστική,κογχοπλαστική με microdebridement, ηλεκτροκαυτηρίαση, κρυοχειρουργική, λέιζερ, καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες, και κάταγμα με μετάθεση των κογχών προς τα έξω. Αν και γενικά αποδεκτές για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών, οι διαδικασίες αυτές έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν την ενδορρινική αρχιτεκτονική και καταστρέφουν τους υγιείς ιστούς, το οποίο θα πρέπει να αποφεύγεται σε παιδιατρικούς ασθενείς ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα αλλαγής στην αύξηση του προσώπου. Η καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες είναι μια ασφαλής και σχεδόν ανώδυνη τεχνική που μπορεί να επιλύσει την ρινική απόφραξη με ελάχιστη επίδραση στους ιστούς χωρίς να αλλάζει η δομή του ρινικού βλεννογόνου.  Συχνά πραγματοποιείται ταυτόχρονα με την αμυγδαλεκτομή, ή την χειρουργική επέμβαση των αδενοειδών εκβλαστήσεων.

 

Σε ποια παιδιά θα πρέπει να γίνη η μείωση των κογχών;
 

Σε παιδιά με ρινική απόφραξη χωρίς υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων, για παράδειγμα, εκείνα με ιστορικό αλλεργικής ρινίτιδας ή μη αλλεργικής στα οποία η θεραπεία δεν ήταν αποτελεσματική στην ανακούφιση από την ρινική απόφραξη, ή σε εκείνα που είχαν υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων αλλά ακόμα επιμένει η ρινική συμφόρηση.

Η μείωση των κογχών με καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες μπορεί να πραγματοποιηθεί ως μια αυτόνομη διαδικασία ή σε συνδυασμό με άλλες επεμβάσεις, όπως η χειρουργική επέμβαση αδενοειδών εκβλαστήσεων ή αμυγδαλεκτομή.

Η μείωση μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί όταν οι γονείς δεν επιθυμούν να δίνουν στα παιδιά τους μακροχρόνια ρινικά στεροειδή και αντιισταμινικά.

Πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ο ωτορινολαρυγγολόγος θα παραγγείλει  μία αξονική τομογραφία των κόλπων να αποκλείσει την ύπαρξη συνοδών νοσημάτων των κόλπων ή άλλα ανατομικά προβλήματα, τα οποία θα μπορούσαν να εξηγήσουν τα συμπτώματα της ρινικής απόφραξης. Οι περισσότεροι χειρουργοί προτιμούν τη μείωση στα παιδιά που είναι 3 ετών και άνω, δεδομένου ότι είναι δύσκολο να εντοπιστεί πραγματικά η αιτία σε μικρά παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών με αλλεργίες, μια πιθανή αιτία της υπερτροφίας των κογχών. Επιπλέον, τα μικρότερα παιδιά συχνά έχουν άλλες, πιο συχνές αιτίες απόφραξης, όπως αδενοειδείς και / ή υπερτροφία των αμυγδαλών. Η μείωση προσφέρει άμεσα και διαρκή αποτελέσματα.

 


Ραδιο-χειρουργική κογχοπηξία 

είναι η μείωση των κάτω ρινικών κογχών με ραδιοσυχνότητες

 

Η μείωση με ραδιοσυχνότητες είναι μια μη θερμική διαδικασία που χρησιμοποιεί την ενέργεια της ραδιοσυχνότητας σε ένα αγώγιμο υλικό, όπως είναι ο φυσιολογικός ορός, γεγονός που οδηγεί σε μία στιβάδα ατμού (πλάσμα) των ιόντων νατρίου γύρω από τα ηλεκτρόδια. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, τα ιόντα σπάζουν τους μεσοκυττάριους δεσμούς και προκαλούν αποσύνθεση με μοριακή διάσπαση του ιστού, στο εσωτερικό των κάτω ρινικών κογχών, διατηρώντας παράλληλα ακέραιο τον περιβάλλοντα υγιή ιστό. Η τεχνική αυτή ελαχιστοποιεί τον πόνο κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης και επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης.

Με τη μείωση με ραδιοσυχνότητες, οι χειρουργοί έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν σημαντικά τον όγκο των ιστών και άρα μεγαλύτερο μέρος των κογχών χωρίς να προκαλέσουν βλάβη γύρω στους ιστούς, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Δεδομένου ότι δεν συμβαίνει "κόψιμο" του ιστού , υπάρχει μικρή ή καθόλου αιμορραγία,  και μετά την δεν υπάρχει ανάγκη πωματισμού. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στις κανονικές τους δραστηριότητες μέσα σε 24 ώρες ή λιγότερο και συνήθως δεν απαιτούνται παυσίπονα.

 

καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητεςμείωση με ραδιοσυχνότητες
 
μείωση κογχών με ραδιοσυχνότητες           πρίν                   μετά
 
 


Βίντεο YouTube








Βίντεο YouTube




Βίντεο YouTube




Βίντεο YouTube


Diagrama4
 
 
 
 

Σκολίωση ρινικού διαφράγματος
πλαστική του ρινικού διαφράγματος

 
 
στραβό διάφραγμα
Φυσιολογικό διάφραγμα
 
 
Το ρινικό διάφραγμα είναι μια λεπτή πλάκα από οστά και χόνδρο που καλύπτεται και από τις δύο πλευρές με βλεννογόνο και χωρίζει τη ρινική κοιλότητα στα δύο ρουθούνια. Σκολίωση ρινικού διαφράγματος είναι το στράβωμά και η μετατόπιση του από τη μεσαία γραμμή και την κεντρική θέση, έτσι ώστε η μία ρινική κοιλότητα να είναι μικρότερη από την άλλη.
Αποκλίσεις του ρινικού διαφράγματος μπορεί να δημιουργηθούν κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης από δυσπλασία ή από τραύμα που οφείλεται σε μια πτώση, ή ένα χτύπημα στη μύτη.
 

συμπτώματα  

Αυτές οι αποκλίσεις είναι συχνές, και ως επί το πλείστον μικρές, δεν προκαλούν κανένα σύμπτωμα και δεν απαιτούν θεραπεία. Ωστόσο ορισμένες φορές, η διαφραγματική απόκλιση μπορεί να είναι αρκετά σοβαρή, ώστε να εμποδίζει τη διέλευση του αέρα μέσα από τα ρουθούνια, και να προκαλεί ρινική απόφραξη και δυσχέρεια ρινικής αναπνοής. Επίσης μπορεί να μπλοκάρει την κανονική ροή της βλέννας από τους κόλπους κατά τη διάρκεια ενός κρυολογήματος, και να παρεμποδίσει τη σωστή αποστράγγιση των μολυσμένων κόλπων. Η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος είναι αρκετά συχνή αλλά σπάνια προκαλεί επιπλοκές.
σκολίωση διαφράγματος
 Αυτή η απόφραξη μπορεί να προδιαθέτει τον ασθενή σε ρινίτιδα, ιγμορίτιδα , επίσταξη ή ρινορραγία (αιμορραγία από τη μύτη), και προβλήματα από τα αυτιά λόγω απόφραξης της ευσταχιανής σάλπιγγας. Λόγω της στοματικής αναπνοής ξεραίνεται ο φάρυγγας ιδίως κατά τον ύπνο, και προκαλούνται χρόνιες φαρυγγίτιδες.
 
Θεραπεία
 

Η θεραπεία της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος εξαρτάται από τα συμπτώματα του ασθενούς. Μπορεί να περιλαμβάνει αναλγητικά (παυσίπονα) για την ανακούφιση από πονοκεφάλους, αποσυμφορητικά (μόνο για λίγες ημέρες), αντιβιοτικά για την εξάλειψη κάποιας λοίμωξης, και διορθωτική χειρουργική επέμβαση για τα πιο επίμονα και ενοχλητικά συμπτώματα.

Η μοντέρνα διορθωτική χειρουργική επέμβαση πλέον σήμερα, αποσκοπεί στην ευθείαση του ρινικού διαφράγματος, με την ελάχιστη αφαίρεση, και την μετατόπιση του στο κέντρο, απαλλάσσοντας έτσι τον ασθενή από την ρινική απόφραξη. Λέγεται δε πλαστική του ρινικού διαφράγματος. Η επέμβαση αυτή μπορεί να συνδυασθεί με μείωση του όγκου των ρινικών κογχών και με ρινοπλαστική για την καλύτερη αισθητική εμφάνιση της μύτης.

 

Εγχείρηση διαφράγματος
 
 
Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και διαρκεί μία ώρα περίπου.

Εμείς δεν βάζουμε πλέον τον παλιό κλασικό πωματισμό με τη μακριά γάζα γιατί είναι επώδυνος. Αντί αυτού χρησιμοποιούμε ένα αποροφήσιμο ράμμα με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην ενοχλείται καθόλου και να ανασαίνει καλά από την πρώτη κιόλας ώρα. Αυτό μετέτρεψε την επέμβαση σε μία από τις πιό ανώδυνες, ενώ παλιά ήταν από τις πιό επώδυνες μετεγχειρητικά.

Το ράμμα αυτό αποροφάται μόνο του και δεν χρειάζεται αφαίρεση.

Χρησιμοποιούμε επίσης μία μεμβράνη - φύλλο από αποροφήσιμο υλικό για την αποκατάσταση και των πιο δύσκολων περιπτώσεων. Η τεχνική αυτή μας επιτρέπει να βγάλουμε όλο το διάφραγμα στο χειρουργικό τραπέζι, να του κάνουμε τομές και να το τεμαχίσουμε ώστε να ευθειασθεί, μετά να το τοποθετήσουμε ίσιο πλέον πάνω στο αποροφήσιμο υλικό, και να το ξαναβάλουμε μέσα στη μύτη, σίγουροι όντως ότι δεν θα ξαναστραβώσει αφού υποστηρίζεται από την μεμβράνη.
Κάνουμε δηλαδή στην κυριολεξία εξωσωματική διαφραγματοπλαστική.
 
 
φύλλο απορροφήσιμου υλικού PDS flexible plate
 

Σήμερα πλέον χειρουργούμε το διάφραγμα με την ελάχιστη το δυνατόν αφαίρεση χόνδρου, και δεν έχουμε καθίζηση της μύτης όπως παλιά.  

Οι χειρουργικές επιπλοκές είναι σχετικά σπάνιες, όμως υπάρχει η πιθανότητα αιμορραγίας ή λοίμωξης.
Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να λαμβάνουν ασπιρίνη , ή οποιοδήποτε προϊόν που περιέχει ασπιρίνη, τις 10 τελευταίες μέρες πριν τη χειρουργική επέμβαση. Το ίδιο ισχύει για τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (όπως η ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη ). .
Οι καπνιστές θα πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να
σταματήσουν το κάπνισμα , ή τουλάχιστον να μειώσουν τον αριθμό των τσιγάρων. Αυτό θα συμβάλει στη μείωση της μετεγχειρητικής αιμορραγίας και του βήχα.
Αν οι ασθενείς είναι άρρωστοι:  Αν ξυπνήσερε άρρωστοι την ημέρα της χειρουργικής επέμβασης,ή έχετε
πυρετό θα πρέπει να καλέσετε το γιατρό.
 


Κρυοχειρουργική κογχοπηξία

είναι η μείωση των κάτω ρινικών κογχών με κρυοπηξία


Με τη μείωση με κρυοπηξία, οι χειρουργοί έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν σημαντικά τον όγκο των ιστών και άρα μεγαλύτερο μέρος των κογχών χωρίς να προκαλέσουν βλάβη γύρω στους ιστούς, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Δεδομένου ότι δεν συμβαίνει "κόψιμο" του ιστού , υπάρχει μικρή ή καθόλου αιμορραγία,  και μετά την δεν υπάρχει ανάγκη πωματισμού. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στις κανονικές τους δραστηριότητες μέσα σε λίγη ώρα και συνήθως δεν απαιτούνται παυσίπονα. 
Η κρυoχειρoυργική(καλά κατευθυνόμενη και ελεγχόμενη συρρίκνωση ή καταστρoφή των νoσoύντων ιστών με την εφαρμoγή ψύχoυς), είναι μια δραστική και απoδoτική μέθoδoς για την αντιμετώπιση διαφόρων νoσημάτων. 
Η επιτυχής κρυoχειρoυργική απαιτεί ταχεία ψύξη και χαμηλές ταχύτητες απόψυξης, ελάχιστη ιστική θερμoκρασία -25°C έως -60°C και, σε κακoήθεις βλάβες, επανάληψη τoυ κύκλoυ ψύξης-απόψυξης. O παγωμένoς ιστός αντιδρά με περιφερικό ερύθημα αμέσως μετά την απόψυξη και στη συνέχεια με oίδημα, και μoυμιoπoίηση και συνήθως επoυλώνεται εντός 4 εβδoμάδων. 

 Η τεχνική έχει διάφoρα πλεoνεκτήματα (πίνακας 1).

Πίνακας 1. 
Πλεoνεκτηματα της κρυoχειρoυργικης.

- Ασφαλής και σχετικά απλή τεχνική
- Εφαρμόσιμη σε εξωτερικoύς, κατά κύριo λόγo, ασθενείς 
- Μικρή διάρκεια θεραπείας
- Χαμηλό κόστoς
- Δυνατότητα επανάληψης αν απαιτείται
- Καλά έως πoλύ καλά απoτελέσματα
- Χαμηλά πoσoστά επιπλoκών
- Λίγες αντενδείξεις
- Υψηλά πoσoστά επιτυχίας ακόμη και σε «δύσκoλες» περιoχές
- Δεν απαιτείται γενική αναισθησία, η δε τoπική αναισθησία είναι πρoαιρετική
- Πρoστατεύει σημαντικές ιστικές δoμές(χόνδρους, οστά)
- Εφαρμόσιμη σε ηλικιωμένoυς μη χειρoυργήσιμoυς ασθενείς και σε εγκύoυς

Βασικά, παρέχει υψηλά πoσoστά επιτυχίας - ίασης, και καλά απoτελέσματα, με λίγες αντενδείξεις και χαμηλή επίπτωση επιπλoκών.

Oι βιoλoγικές μεταβoλές πoυ συμβαίνoυν κατά τη διάρκεια αλλά και μετά από την κρυoθεραπεία, έχoυν μελετηθεί in vitro και in vivo και πρoκαλoύνται από τη μείωση της θερμoκρασίας των ιστών και τo συνεπακόλoυθo «πάγωμά» τoυς. Η ιστική βλάβη πρoκαλείται από την ψύξη των κυττάρων και την αγγειακή στάση πoυ αναπτύσσεται στoν ιστό μετά την απόψυξή τoυ. 
Η κρυoαντίδραση χαρακτηρίζεται, για τo λόγo αυτό, αρχικά από τη «φυσική» και εν συνεχεία από την αγγειακή της φάση. Μια τρίτη, αναμφισβήτητα υπαρκτή φάση της κρυoαντίδρασης πoυ δεν έχει μελετηθεί όμως επαρκώς στo, είναι η ανoσoλoγική φάση.

Η φυσική, κλινική πoρεία της κρυoαντίδρασης ξεκινά με μια λευκάζoυσα φάση κατά την ψύξη, ακoλoυθoύμενη από περιφερικό ερύθημα, τo oπoίo επέρχεται αμέσως ως και μετά από 30 λεπτά από την κρυoχειρoυργική επέμβαση. Η περιoχή στην oπoία γίνoνται oι χειρισμoί καθίσταται oιδηματώδης μεταξύ λίγων λεπτών και μερικών ωρών μετά από την επέμβαση. Ακoλoύθως, η εξoίδηση διαρκεί από λίγες ως και 14 ημέρες μετά την επέμβαση και ακoλoυθείται από μoμιoπoίηση της βλάβης.
Συνήθως δεν απαιτείται τoπική αναισθησία για την κρυoχειρoυργική θεραπεία.







Επιστημονικός Συνεργάτης
 

right_gradiant2